یأتی على الناس زمان من سال الناس عاش ومن سکت مات
(جلد دوّم)
 

سید محمود بن سید مهدی موسوی دهسرخی اصفهان
 

کتابخانه عمومی حضرت آیت الله دهسرخی (رحمة الله علیه)
 

فهرست عناوین

«صاحب الامر»...................۴۹۹
«صاع»...................۵۰۴
«صاعقه»...................۵۰۴
«صبح»...................۵۰۵
«صبر»...................۵۰۵
«صدا»...................۵۰۵
«صد خصلت»...................۵۰۶
«صد سال»...................۵۰۶
«صدقه»...................۵۰۶
«صد وپنجاه سال»...................۵۰۶
«صد وهفتاد هزار»...................۵۰۷
«صد هزار»...................۵۰۷
«صدّیق»...................۵۰۷
«صَفَر»...................۵۰۸
«صفر تا صفر»...................۵۰۸
«صلح»...................۵۰۸
«صلیب»...................۵۰۸
«صنعاء»...................۵۰۹
«صنف»...................۵۰۹
«صوت»...................۵۰۹
«صورت»...................۵۱۲
«صیحه»...................۵۱۳
«صوفی»...................۵۱۵
«صیصه»...................۵۱۵
«ضرب من الرجال»...................۵۱۵
«ضلالت وگمراهی»...................۵۱۶
«طاحیه»...................۵۱۶
«طاعة معروفة»...................۵۱۶
«طاعون»...................۵۱۶
«طاغوت»...................۵۱۷
«طاق»...................۵۱۷
«طالقان»...................۵۱۷
«طالوت»...................۵۱۷
«طاووس»...................۵۱۷
«طبرستان»...................۵۱۸
«طبرسی»...................۵۱۸
«طبری»...................۵۱۸
«طرطوس»...................۵۱۸
«طعام»...................۵۱۸
«طلا»...................۵۱۹
«طلوع خورشید»...................۵۲۰
«طماطم»...................۵۲۰
«طوّاف»...................۵۲۱
«طولانی»...................۵۲۱
«طهران»...................۵۲۱
«طیاره»...................۵۲۴
«ظالمون»...................۵۲۴
«ظلامه»...................۵۲۴
«ظلم»...................۵۲۴
«ظهور»...................۵۲۴
«عاشوراء»...................۵۲۵
«عافیت»...................۵۲۵
«عالَم»...................۵۲۵
«عالِم»...................۵۲۵
«عامه»...................۵۲۶
«عایشه»...................۵۲۶
«عبادان»...................۵۲۶
«عبدالاله و عبدالله»...................۵۲۶
«عبدالله بن عطا»...................۵۲۸
«عبرانی»...................۵۲۸
«عترت پیغمبر»...................۵۲۸
«عجب است»...................۵۲۸
«العجب کل العجب بین جمادی ورجب»...................۵۲۹
«العجب کل العجب من الاربعین الی الخمسین»...................۵۳۰
«العجز»...................۵۳۰
«عجله»...................۵۳۰
«عجله کنندگان هلاک شدند»...................۵۳۰
«عجم»...................۵۳۲
«عدل»...................۵۳۴
«عدن»...................۵۳۷
«عده»...................۵۳۸
«عذاب»...................۵۳۸
«عذره»...................۵۳۹
«عراق»...................۵۳۹
«عرب»...................۵۴۰
«عربی اللون»...................۵۴۲
«عرق»...................۵۴۳
«عروس»...................۵۴۳
«عریش»...................۵۴۳
«عزب»...................۵۴۳
«عزوبت»...................۵۴۴
«عصی»...................۵۴۴
«عصابه»...................۵۴۴
«عضوض»...................۵۴۴
«عفیف»...................۵۴۵
«عقال»...................۵۴۵
«عقل»...................۵۴۵
«عقیل بن عقال»...................۵۴۶
«علائم حتمی»...................۵۴۷
«علائم ظهور»...................۵۴۹
«علامت»...................۵۵۹
«علت غیبت»...................۵۵۹
«علم وعلماء و فقه و فقهاء»...................۵۵۹
«عَلَم»...................۵۷۱
«علماء»...................۵۷۱
«عمار یاسر»...................۵۷۳
«عمامه»...................۵۷۴
«عُمْر»...................۵۷۴
«عُمْر حضرت حجت (علیه السلام) بعد از ظهورش»...................۵۷۴
«عمر وابوبکر»...................۵۷۷
«عمل»...................۵۷۷
«عملیات حضرت در مدینه»...................۵۷۸
«عوف سلمی»...................۵۷۸
«عهد»...................۵۷۸
«عیسی (علیه السلام) »...................۵۷۸
«غار»...................۵۸۰
«غارتی»...................۵۸۱
«غبار وغبره»...................۵۸۱
«غثاء»...................۵۸۱
«غدر»...................۵۸۱
«غرباء»...................۵۸۱
«غربال»...................۵۸۲
«غرقده»...................۵۸۳
«غریب»...................۵۸۳
«غریق»...................۵۸۳
«غضب»...................۵۸۴
«غلام»...................۵۸۵
«غلبه»...................۵۸۶
«غم»...................۵۸۶
«غنیمت»...................۵۸۷
«غوطه»...................۵۸۷
«غیبت وحیرت»...................۵۸۷
«غیداقه»...................۵۹۲
«غیرت»...................۵۹۲
«فاتحة الکتاب»...................۵۹۴
«فارس وفرس»...................۵۹۴
«فاسقین»...................۵۹۵
«فاصله بین کشته شدن نفس زکیه و خروج حضرت»...................۵۹۵
«فاطمه و محمّد»...۵۹۵
«فاطمی»...................۵۹۵
«الفتح»...................۵۹۶
«فتنه»...................۵۹۶
«فحش»...................۶۰۷
«فرات»...................۶۰۷
«فرار»...................۶۰۸
«فرج چه وقت است»...................۶۰۹
«فرسخ»...................۶۲۲
«فرعون»...................۶۲۲
«فرقد»...................۶۲۳
«فرقه»...................۶۲۳
«فروختن»...................۶۲۴
«فرو رفتن به زمین»...................۶۲۴
«فریبنده»...................۶۲۴
«فقهاء»...................۶۲۴
«فلسفه»...................۶۲۵
«فلک»...................۶۲۵
«فوج فوج»...................۶۲۶
«فیء»...................۶۲۶
«قائم (علیه السلام) »...................۶۲۶
«القاتل والمقتول»...................۶۶۶
«قاطر»...................۶۶۶
«قاطع»...................۶۶۶
«قباء»...................۶۶۷
«قبر»...................۶۶۸
«قبله»...................۶۶۸
«قبور»...................۶۶۹
«قبیله»...................۶۶۹
«قتال»...................۶۶۹
«قحطان»...................۶۶۹
«قحطی»...................۶۷۱
«قدر»...................۶۷۱
«قدرت»...................۶۷۱
«قذف»...................۶۷۱
«قرآن و قرّاء»...................۶۷۱
«قرآن را بر علیه حضرت حجت تأویل کنند»...................۶۷۶
«قرامطه»...................۶۷۶
«قرقیساء»...................۶۷۷
«قریش»...................۶۷۸
«قزوین»...................۶۸۰
«قسطنطنیه»...................۶۸۳
«قضاوت»...................۶۸۵
«قطع رحم»...................۶۸۵
«قلب»...................۶۸۶
«قلم»...................۶۸۶
«قلوب»...................۶۸۶
«قم»...................۶۸۶
«قوت»...................۶۹۴
«قوّت»...................۶۹۴
«قوچ»...................۶۹۵
«قیاس»...................۶۹۵
«قیامت»...................۶۹۵
«قیام کنندگان قبل از حجت»...................۶۹۵
«قیس»...................۶۹۵
«قیم»...................۶۹۵
«کابل شاه»...................۶۹۶
«کاسیات»...................۶۹۶
«کافر»...................۶۹۶
«کبریت احمر»...................۶۹۶
«کتاب»...................۶۹۷
«کر»...................۷۰۱
«کرامت حضرت»...................۷۰۱
«کرباس»...................۷۰۱
«کربلا»...................۷۰۱
«کرخ»...................۷۰۲
«کرد ها»...................۷۰۲
«کرعه»...................۷۰۲
«کرمان»...................۷۰۳
«کسوف»...................۷۰۳
«کشته»...................۷۰۳
«کشتی»...................۷۰۴
«کعبه»...................۷۰۴
«کفار»...................۷۰۵
«کف دست»...................۷۰۵
«کفش»...................۷۰۶
«کفیل»...................۷۰۷
«کلاه فروشی»...................۷۰۷
«کناره»...................۷۰۷
«کنده»...................۷۰۷
«کنیسة الذهب»...................۷۰۸
«کنیه حضرت حجت (علیه السلام) »...................۷۰۸
«کوچک»...................۷۰۸
«کودک»...................۷۰۹
«کور کننده»...................۷۰۹
«کوزه»...................۷۰۹
«کوسج»...................۷۱۰
«کوفه»...................۷۱۰
«کوه»...................۷۱۶
«کوه رضوی»...................۷۱۹
«کوهان»...................۷۱۹
«کهف»...................۷۱۹
«کیسه»...................۷۲۰
«کیفیت ظهور»...................۷۲۰
«گاو»...................۷۲۱
«گردن»...................۷۲۲
«گرسنگی»...................۷۲۲
«گرگ»...................۷۲۳
«گرگان»...................۷۲۴
«گروات»...................۷۲۴
«گریه»...................۷۲۴
«گم شده از مرکبش»...................۷۲۵
«گناه»...................۷۲۵
«گنج»...................۷۲۶
«گندم»...................۷۲۷
«گوساله»...................۷۲۷
«گوسفند»...................۷۲۷
«گیلان»...................۷۲۸
«لباس»...................۷۲۸
«لباس سیاه»...................۷۲۹
«لبنان»...................۷۳۰
«لُدّ»...................۷۳۰
«لشکر»...................۷۳۰
«لشگر خراسانی»...................۷۳۰
«لشگر غضب»...................۷۳۰
«لعن»...................۷۳۱
«لقب»...................۷۳۲
«لکع بن لکع»...................۷۳۳
«لواط»...................۷۳۳
«لوط»...................۷۳۳
«مائده»...................۷۳۴
«مادر»...................۷۳۴
«مادرت بعزایت بنشیند»...................۷۳۴
«مار»...................۷۳۴
«مارقه»...................۷۳۵
«مال»...................۷۳۵
«مالک»...................۷۳۶
«ماوراء النهر»...................۷۳۷
«ماه»...................۷۳۷
«مؤمن»...................۷۳۷
«مؤمن آل فرعون»...................۷۴۱
«مؤمنون»...................۷۴۱
«متابعت»...................۷۴۲
«المتخلی بقلبه»...................۷۴۲
«متقین»...................۷۴۲
«المثناة»...................۷۴۳
«مجادله»...................۷۴۳
«مجرمون»...................۷۴۴
«مجروحین»...................۷۴۴
«مجلس»...................۷۴۴
«مجوس»...................۷۴۴
«محاجه»...................۷۴۴
«محاضیر»...................۷۴۴
«محتوم»...................۷۴۵
«محرابها»...................۷۴۵
«محرم»...................۷۴۵
«محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) »...................۷۴۶
«محمّد بن عبدالله بن حسن»...................۷۴۶
«محمّد وفاطمه»...................۷۴۶
«مختار»...................۷۴۶
«مختصات حضرت حجت (علیه السلام) »...................۷۴۷
«مد»...................۷۵۲
«مداد»...................۷۵۳
«مداهن»...................۷۵۳
«مدت»...................۷۵۳
«مدینه»...................۷۵۳
«مراوده»...................۷۵۷
«مرجئه»...................۷۵۸
«مردم»...................۷۵۹
«مردگانی را زنده کند یا زنده شوند»...................۷۶۰
«مرغهای چاق»...................۷۶۱
«مرکب»...................۷۶۱
«مرگ»...................۷۶۱
«مسابقه»...................۷۶۲
«مساجد»...................۷۶۲
«مست»...................۷۶۴
«المستأمنه»...................۷۶۴
«مسجد»...................۷۶۴
«مسجد اقصی»...................۷۶۴
«مسجدالحرام»...................۷۶۴
«مسجد سهله»...................۷۶۴
«مسجد کوفه»...................۷۶۵
«مسخ»...................۷۶۵
«مسکن حضرت»...................۷۶۷
«مشرق»...................۷۶۷
«مشگل»...................۷۶۸
«مشورت»...................۷۶۸
«مصر»...................۷۶۸
«مصری»...................۷۷۰
«مصیصه»...................۷۷۰
«مضطر»...................۷۷۰
«مظالم»...................۷۷۰
«معاویه»...................۷۷۰
«معجزات حضرت حجت»...................۷۷۲
«معدن»...................۷۷۲
«معیشت»...................۷۷۲
«مغرب»...................۷۷۲
«مغلوب»...................۷۷۳
«مفضل بن عمر»...................۷۷۳
«المفقود من مرکبه»...................۷۷۴
«مقام ابراهیم»...................۷۷۴
«مقلّب»...................۷۷۴
«مقتول باش نه قاتل»...................۷۷۴
«مکه»...................۷۷۴
«ملائکه»...................۷۷۶
«ملاحم»...................۷۷۷
«ملازم زمین باش»...................۷۷۷
«ملتان»...................۷۷۸
«ملخ»...................۷۷۹
«ملعونه»...................۷۷۹
«منی»...................۷۷۹
«منابت الشیح»...................۷۸۰
«منادی»...................۷۸۰
«مناره»...................۷۸۰
«منافقون»...................۷۸۱
«منبر»...................۷۸۱
«منتقم»...................۷۸۲
«منصور»...................۷۸۲
«مو»...................۷۸۲
«موتور»...................۷۸۳
«موسوی»...................۷۸۴
«موعظه»...................۷۸۴
«مهاجر ابراهیم»...................۷۸۴
«مهدی (علیه السلام)»...................۷۸۵
«مهمانی»...................۸۲۶
«مهموم»...................۸۲۶
«مهیا»...................۸۲۶
«میاثر»...................۸۲۶
«میراث»...................۸۲۶
«میعاد»...................۸۲۷
«نائم»...................۸۲۷
«ناامید»...................۸۲۷
«النازلون بسر اندیب»...................۸۲۷
«ناصبی»...................۸۲۷
«ناقور»...................۸۲۷
«ناقوس»...................۸۲۸
«نام وکنیه ولقب حضرت حجت (علیه السلام) »...................۸۳۱
«نامه ای که حضرت در منبر مسجد کوفه میخواند»...................۸۳۶
«نان»...................۸۳۶
«نبطیه»...................۸۳۶
«نجات در آخر زمان»...................۸۳۶
«نجف اشرف»...................۸۳۷
«ندای آسمانی»...................۸۳۹
«نشستن در خانه»...................۸۴۵
«نشسته بهتر از ایستاده»...................۸۴۵
«نصیب»...................۸۴۶
«نظر»...................۸۴۶
«نعال»...................۸۴۷
«نعمت»...................۸۴۷
«نفخ صور»...................۸۴۷
«نفس»...................۸۴۷
«نفس زکیه»...................۸۴۷
«نقمت»...................۸۴۹
«نماز»...................۸۴۹
«نواب اربعه»...................۸۵۰
«نوح»...................۸۵۳
«نور»...................۸۵۳
«نورانی»...................۸۵۴
«نوشتن»...................۸۵۴
«نوشته ای»...................۸۵۴
«نوکی»...................۸۵۴
«نومه»...................۸۵۴
«از نه تا هفت نفر برود»...................۸۵۶
«نه دهم مردم بروند»...................۸۵۶
«نهاوند»...................۸۵۶
«نهر»...................۸۵۶
«نهی از خروج قبل از قیام»...................۸۵۶
«نیروز»...................۸۵۷
«نیزه ها»...................۸۵۷
«نیشابور»...................۸۵۷
«نیل»...................۸۵۷
«وادی السلام»...................۸۵۸
«وادی یابس»...................۸۵۸
«وارو و سرنگون شوید چنانچه کشتی در دریا وارو شود»...................۸۵۸
«واسط»...................۸۵۸
«وباء»...................۸۵۹
«وتر»...................۸۵۹
«وجوه مردم»...................۸۵۹
«وراء النهر»...................۸۵۹
«وراردهار»...................۸۵۹
«وسط»...................۸۶۰
«وصف»...................۸۶۰
«وصیت»...................۸۶۰
«وضوء»...................۸۶۰
«وظیفه شیعه در زمان غیبت امام زمان (علیه السلام) »...................۸۶۰
«وعده»...................۸۶۱
«وعول»...................۸۶۳
«وقت تعیین کردن»...................۸۶۳
«ولادت حضرت حجت»...................۸۶۶
«ولی»...................۸۸۳
«وهن»...................۸۸۴
«الهارب»...................۸۸۴
«الهاربان»...................۸۸۴
«هاشمی»...................۸۸۴
«الهجره»...................۸۸۴
«هدنه»...................۸۸۵
«الهده» ................... ۸۸۸
«هرات»...................۸۸۹
«هرج»...................۸۸۹
«هزار»...................۸۹۱
«هزار و هفتاد»...................۸۹۱
«هشت ماه بجنگد»...................۸۹۲
«هفت پیغمبر»...................۸۹۲
«هفت سال»...................۸۹۲
«هفت طبقه»...................۸۹۲
«هفت ماه»...................۸۹۲
«هفت نفر»...................۸۹۲
«هفتاد»...................۸۹۳
«هفتاد پیغمبر از گرسنگی مردند»...................۸۹۳
«هفتاد نفر»...................۸۹۳
«هفتاد وچند فرقه»...................۸۹۳
«هفتاد ودو فرقه»...................۸۹۳
«هفتاد ودوماه»...................۸۹۳
«هفتاد و دو ملت»...................۸۹۴
«هفتاد وسه فرقه»...................۸۹۴
«هفتاد هزار»...................۸۹۴
«هلاک»...................۸۹۵
«هلال»...................۸۹۶
همدان...................۸۹۶
«همیان»...................۸۹۷
«هند»...................۸۹۷
«هند جگرخوار»...................۸۹۷
«هواپیما»...................۸۹۷
«هیزم»...................۸۹۷
«یاران حضرت»...................۸۹۷
«یأتی علی الناس زمان»...................۸۹۸
«یأجوج ومأجوج»...................۸۹۸
«یزدجرد»...................۹۱۱
«یمانی»...................۹۱۲
«یمن»...................۹۱۳
«یوسف (علیه السلام) »...................۹۱۴
«یوشع بن نون»...................۹۱۵
«یوم الابدال»...................۹۱۵
«یوم الخلاص»...................۹۱۵
«یونس (علیه السلام) »...................۹۱۵
«یهود ویهودی»...................۹۱۶
«مصادر الکتاب»...................۹۱۸

بسم الله الرحمن الرحیم
*صاحب الامر(۱)
(۱) در کافی ج ۱ ص ۳۳۶ حدیث دوم امام هفتم فرمود ناچار است برای صاحب این امر از غیبتی که (که از انظار غائب باشد) تا برگردد از این امر (شیعی گری) کسی که قائل به آن بوده، محنتی است از طرف خداوند که بوسیله آن خلقش را امتحان می کند، الخبر.
(۲) در کافی ج ۱ ص ۳۴۰حدیث ۱۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود ناچار است برای صاحب این امر از غائب شدن و ناچار است در آن از کناره گیری، و چه خوب منزلی است مدینه و با سی نفر وحشتی ندارد (معلوم می شود سی نفر از یارانش همیشه با او هستند)
(۳) و در کافی ج ۱ ص ۳۴۰ حدیث ۲۰ فرمود برای صاحب این امر دو غیبت است در یکی بسوی اهلش بر می گردد، و در دیگری گفته شود هلاک شد آیا در کدام وادی رفته، راوی عرض کرد پس ما چه کنیم در آن وقت؟ فرمود هرگاه ادعای امامت کرد کسی مسائلی از او سؤال کنید اگر مثل امام جواب داد (یعنی نمی تواند کسی مثل امام جواب بدهد).
(۴) در کافی ج ۱ ص ۳۳۶ و دلائل الامامه ص ۲۹۰ و غیبت نعمانی ص ۱۶۳ حدیث ۴ سدیر صیرفی گوید شنیدم حضرت صادق (علیه السلام) می فرمود

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در قائم و مهدی (علیه السلام) خواهد آمد آنچه مناسب مقام است.

بدرستیکه برای صاحب این امر شباهتی است به یوسف (علیه السلام) راوی گفت گویا یاد زندگانی و یا غیبت او را می کنید، حضرت بمن فرمود چرا این امت شبیه به خنازیر و خوکها انکار این امر را می کنند، برادران یوسف پیغمبر زاده و اولاد انبیاء بودند با یوسف تجارت کردند و خرید و فروش نمودند و با هم حرف زدند، و ایشان برادرانش بودند و او هم برادر ایشان بود با این حال یوسف را نشناختند تا اینکه یوسف خود را معرفی فرمود و گفت من یوسفم و این برادر منست، پس چرا این امت ملعونه انکار می کنند که خدا با حجتش این (عمل) را بجا آورد، در وقتی از اوقات چنانچه با یوسف این عمل را کرد، بدرستیکه یوسف پادشاهی مصر به او محول شد و بین او و پدرش هجده روز راه بود، اگر می خواست خبر بدهد قدرت داشت و یعقوب با فرزندانش بعد از بشارت نه روز خود را از بیابان به شهر مصر رسانیدند پس چرا انکار می کنند این امت که خدا بجا آورد به حجتش آنچه را به یوسف بجا آورد، اینکه در بازارشان راه رود و بساطشان را پا زند (و او را نشناسد) تا وقتیکه خدا اجازه بدهد چنانچه به یوسف اجازه داد که بگوید بعد از سؤال برادرانش که گفتند آیا تو یوسفی فرمود من یوسفم (خلاصه آنکه چرا باید بعض اهل تسنن انکار حضرت حجت را بکنند با اینکه قصه یوسف را خوانده و می دانند).
(۵) در کافی ج ۱ ص ۳۲۸ حدیث سوم عمرو اهوازی گوید ابو محمّد (امام حسن عسکری (علیه السلام)) پسرش را به من نشان داد و فرمود این است صاحب شما بعد از من.
(۶) در کافی ج ۱ ص ۳۶۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود اگر خبر به شما دادند که صاحب شما غائب شده انکار نکنید.
(۷) در کافی ج ۱ ص ۳۳۵ امام صادق (علیه السلام) فرمود برای صاحب این امر غیبتی است هرکس دین خود را بخواهد نگاه دارد مثل کسی است که بخواهد

چوب خاردار را با دستش خراطی کند کدام یک از شماها می توانید این عمل را انجام دهید، الخبر.
(۸) در کافی ج ۱ ص ۳۴۱ راوی گوید داخل بر حضرت صادق (علیه السلام) شدم و عرض کردم شما صاحب این امر هستید؟ فرمودند نه، پس عرض کردم پسر شما است فرمود خیر، عرض کردم پسر پسر شما است؟ فرمود خیر، پس عرض کردم پسر پسر پسر شما است؟ فرمود خیر، عرض کردم پس کیست؟ فرمود آنکه پر کند (زمین) را از عدل چنانچه پر شده از ستم و جور، الخبر.
(۹) در کافی ج ۱ ص ۳۴۲ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود من صاحب شما نیستم عرض شد پس صاحب ما کیست؟ فرمود آنکه مردم از ولادتش کورند (یعنی ستی ها نمی دانند متولد شده یا نشده) او صاحب شما است.
(۱۰) در کافی ج ۱ ص ۳۳۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود صاحب این امر را کسی به اسمش نخواند مگر کافر (یعنی حرام است اسم مبارکش که اسم جدش می باشد برده شود در زمان غیبت)
(۱۱) در فقیه ج ۲ ص ۳۰۷ روایت کند که فرمود والله صاحب این امر در هر سال در موسم حج حاضر است مردم را می بیند و می شناسد و مردم هم او را می بینند ولی نمی شناسند.
(۱۲) در غیبت نعمانی ص ۱۶۴ حضرت باقر فرمود در صاحب این امر است سنّت چهار پیغمبر، سنّتی از موسی و سنّتی از عیسی و سنّتی از یوسف و سنّتی از محمد (صلی الله علیه واله وسلم) ابو بصیر عرض می کند سنّت موسی چیست؟ فرمود (خائف یترقّب) بیمناک و مراقب بود. عرض کرد سنّت عیسی چیست؟ فرمود گفته می شود در او آنچه درباره عیسی گفته شد، عرض کردم سنّت یوسف چیست؟ فرمود زندان و غیبت، عرض کرد سنّت محمد (علیه السلام)چیست؟ فرمود چون قیام کند به سیره رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) سیر می کند جز آنکه بیان میکند آثار محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) را

و هشت ماه شمشیر بر دوش گذارد هرجا هرجا (کنایه از اینکه از کفار زیاد میکشد) تا خدا راضی شود عرض کرد چگونه می فهمد خدا راضی شده؟ فرمود خدا رحم بر دلش می اندازد.
(۱۳) در غیبت نعمانی ص۲۹۷ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود بدرستیکه صاحب این امر اگر ظاهر شود، روبرو شود با اینمردم زیادتر از آنکه رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) با مردم جاهلیت روبرو شد.
(۱۴) در حدیث دیگر سؤال شد چگونه می شود این مطلب؟ فرمود وقتی رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) و آمد مردم سنگ می پرستیدند چوب را تراشیدند بت ساخته می پرستیدند ولی چون قائم ما بیاید مردم قرآن را بر علیه او تأویل کنند، الخبر.
(۱۵) در غیبت نعمانی ص ۱۶۸ و کافی ج ۱ ص ۳۴۱ ایوب بن نوح می گوید خدمت حضرت رضا (علیه السلام) عرض کردم من امیدوارم تو صاحب این امر باشی و خداوند بکشاند بسوی شما بدون جنگ بجهت آنکه با شما بیعت کردند و به اسم شما سکه زدند، پس حضرت فرمود احدی از ما نیست که نامه برای اورد و بدل شود و به انگشت به او اشاره کنند و مسائل از او بپرسند و اموال برای او از ا طراف آورده شود جز آنکه او را ببرند و هلاک کنند یا روی فراش خود بمیرد تا وقتی که خداوند مبعوث گرداند برای این امر غلامی را از ما که ولادت و محل نشو و نمایش مخفی باشد ولی نسب او مخفی نباشد.
(۱۶) در بحار ج ۵۲، ص ۱۵۸ مفضل گوید شنیدم امام صادق (علیه السلام) می فرمود برای صاحب این امر خانه ایست که آن را (بیت الحمد) گویند (یعنی خانه حمد) در او چراغی است که نور می دهد از روزی که متولد شده تا روزی که قیام به شمشیر کند خاموش نشود. و در غیبت طوسی ص ۲۸۰ از سلام بن ابی عمیره از امام باقر (علیه السلام) نقل کند.
(۱۷) در اکمال الدین صدوق ص ۳۵۹ ریان بن صلت گوید خدمت امام

رضا (علیه السلام) عرض کردم توئی صاحب این امر؟ فرمود منم صاحب این امر ولی من نیستم آن کسی که زمین را پر از عدل میکند چنانچه پر از جور و ستم شده بود، چگونه من صاحب این امر باشم با ضعفی که در بدن من مشاهده میکنی؟ ولی قائم کسی است که وقت خروجش در سن پیران و به شکل جوانان می باشد، بدنی قوی دارد بطوریکه اگر دست دراز کند به بزرگترین درختی که روی زمین هست از بیخ می کند و اگر صیحه بین کوهها بزند هر آینه ریزریز شود سنگهای سخت آن، و با اوست عصای موسی و انگشتر سلیمان (علیه السلام) و او فرزند چهارمی منست که خداوند او را غائب میکند و پنهان می داردش زیر پرده خود آنچه بخواهد پس از آن ظاهرش می کند پس پر می کند بواسطه او زمین را از قسط و عدل همانطوریکه پر شده بود از جور و ستم
(۱۸) در غیبت نعمانی ص۳۱۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود صاحب این امر حفظ شده برایش اصحابش اگر همه مردم از بین بروند خداوند اصحابش را می آورد، و ایشانند که خداوند فرموده (فَإن یکفٌرْ بِهَا هؤٌلاءِ فَقَدْ وَکلْنَا بِهَا قَوْماً لَیسٌوا بِهَا بِکافِرِینَ) الحدیث.
صاحب این امر کوچکترین ما است از حیث سن الخ. در فرج حدیث سوم خواهد آمد.
(۱۹) در دلائل الامامه ص ۲۹۱ زید کناسی از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود در صاحب این امر سنّتی از یوسف است، و ستّتی از موسی است، و سنّتی از عیسی، و ستّتی از محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) اما شباهتش به یوسف آن است که برادرانش با او معامله بیع و شراء کردند و با هم سخن می گفتند و ایشان او را نشناختند، و امّا شباهتش به موسی ترس است، و امّا شباهتش به عیسی سیاحت و گردش است، و اما شباهتش به محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) شمشیر است.
(۲۰) در غیبت نعمانی ص۱۶۳ یزید کناسی گوید شنیدم امام باقر (علیه السلام)

می فرمود بدرستی که صاحب این امر در اوست شباهتی از یوسف (ابن امه سوداء)(۱) پسر کنیز بزرگواریست، خداوند در یک شب امر او را به اصلاح آورد (یعنی اذن ظهور دهد).
برای صاحب این امر غیبتی است الخ. در غیبت خواهد آمد.
صاع
در ملاحم سیّد ص ۹۷ دارد که در زمان حضرت حجت (علیه السلام) مردی یک صاع یا یک مد گندم یا جو را گرفته و در زمین بپاشد بدون زحمت خیش و حراثت یک مد هفتصد مد میشود.
و صاع رسول (صلی الله علیه واله وسلم) را رد می کردم به همان نحوی که بود الخ. در امتحان حدیث ۱۴ گذشت.
صاعقه
هر عذابی که هلاک کننده باشد آن را صاعقه می گویند، و مرگ ناگهانی را نیز
صاعقه گویند.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۴۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که در نزدیکی ساعت ظهور صاعقه زیاد شود، مردم صبح کنند و از همدیگر سؤال کنند چه کسی دیشب به مرگ ناگهانی مرده بگویند فلان و فلان.
در فقیه ج ۱ ص ۳۴۴ صدوق از حضرت صادق (علیه السلام) روایت کند که صاعقه مؤمن و کافر را فراگیرد ولی کسی که مشغول ذکر باشد او را صاعقه نمی گیرد.
در کافی ج ۲ ص ۵۰۰ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود صاعقه ذکر
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- بعضی (سوداء) را به معنای سیاه گرفته اند و حال آنکه مادر آن حضرت دختر پادشاه روم و سفید بوده شما هم در ترجمه مختارید

گوینده را نمی گیرد راوی عرض کرد ذکرگو چیست؟ فرمود کسی که صد آیه قرآن بخواند او ذاکر است.
و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۵ فرمود زیاد شود صاعقه وقت نزدیکی ساعت ظهور حتی اینکه مردی بیاید نزد جماعتی و سؤال کند صاعقه که را زد در این صبح پس بگویند فلان و فلان را (یعنی به مرگ ناگهانی مرد).
در ملاحم ص ۱۲۶ در ذیل حدیثی فرمود اول علامات صاعقه است پس از آن باد زرد است الخ.
صبح
آیا صبح را می شناسید آن مثل صبح است. در خروج کنندگان حدیث ۱۹گذشت.
صبر
پس صبر کند بر فقر و حال آنکه قدرت دارد بر توانگری برسد. در زمان حدیث ۴۸گذشت.
صدا
در صوت و صیحه و ندا خواهد آمد.
صدایش از گوشش تجاوز نکند. در امتحان حدیث ۴ گذشت.
صدای حضرت به ایشان برسد. در مکه حدیث ۱ خواهد آمد.
صدا نکند مثل صدای سگ در امتحان حدیث ۴ گذشت.
صدای خروسها و سگ ها را بشنوند. در روم گذشت.

صد خصلت
در زمان حدیث ۵۵ گذشت.
صد سال
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۲۲ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود خداوند در سر هر صد سالی کسی را بفرستد بسوی این امت که دینش را تازه کند.
صدقه
در بخاری کتاب فتن ص ۱۸۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود صدقه بدهید چون زود است که بیاید بر مردم زمانیکه صدقه را با خود برداشته بگردانند و کسی را پیدا نکند که آن را قبول کند.
و در حدیث دیگر فرمود بطوری مال زیاد شود که صاحب مال بخواهد صدقه بدهد و موردی پیدا نکند و حتی عرضه بدارد به کسی و او بگوید احتیاجی ندارم.
صد و پنجاه سال
در غیبت نعمانی ص ۲۴۸ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود بیاید شما را بعد از صد و پنجاه سال فرماندگان کافر و امینان خائن، و عرفاء فاسق، و تجار زیاد شوند، و ربح کم شود، و با فاش گردد، و اولاد زنا زیاد شود، و مراوده زن اجنبیه با مرد اجنبی زیاد شود، و معروف منکر شود و هلال شب اول ماه بزرگ شود(۱)
و زنها به زنها اکتفا کنند و مردها به مردها.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در هلال خواهد آمد.

در ذیل حدیث دارد که عرض شد یا امیرالمؤمنین در آن زمان چه کنیم؟ فرمود فرار کنید فرار، همیشه عدل خدا شامل این امت است مادامیکه قرآن خوانشان به پادشاهان میل نکند، و خوبهایشان از کارهای زشت فجار شان نهی کنند، و اگر اینها را عمل نکردند پس از آن اظهار تنفر نموده و گفتند لا اله الّا الله خداوند از بالای عرشش بفرماید دروغ میگوئید.
صد و هفتار هزار
با اوست صد و هفتاد هزار لشگر. در سفیانی حدیث ۴۵ گذشت.
صد هزار
مؤمن را قائم بین صد هزار ملائکه قاضی گرداند الخ. در قائم حدیث ۹۸ خواهد آمد.
صد هزار از قوم تو را عذاب خواهم کرد. در امر بمعروف حدیث ۵ گذشت.
صد هزار نخل از من سوخت الخ. در صرصر خواهد آمد.
پادشاه روم خروج کند با صد هزار صلیب الخ. در صلیب خواهد آمد.
صد هزار از جبارین را بکشد الخ. در علامات ظهور حدیث ۹ خواهد آمد.
و با او صد هزار دسته باشد که در هر دسته ای الخ. در قاطع خواهد آمد.
صدّیق
ثواب پنجاه صدّیق. در زمان حدیث ۴۸ گذشت.
هفتاد هزار صدّیق از پشت کوفه مبعوث کند.در قائم حدیث ۱۳۹ خواهد آمد.

صَفَر
در ملاحم ص ۱۵۹ فرمود صوتی در صفر باشد.
و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۷۹ و مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۷ فرمود و مرگی در صفر باشد.
علامتی در صفر بوده باشد. در ستاره حدیث ۳ گذشت.
صفر تا صفر
در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۲۵ از کتاب عبدالله بن بشار رضیع الحسین (علیه السلام) روایت کند که هر وقت خدا اراده کند که قائم آل محمد (صلی الله علیه واله وسلم) را ظاهر سازد شروع به جنگ خواهد شد از صفر تا صفر و این نزدیک خروج مهدی است.
صلح
در هدنه خواهد آمد.
و در جنگ گذشت که با مسلمانها جنگ کنند و با کقّار صلح کنند.
صلیب
در ملاحم ص ۱۵۰ دارد که پادشاه روم خروج کند با صد هزار صلیب که زیر
هر صلیبی دوازده هزار نفر باشد. در سفیانی حدیث ۴۴ گذشت رجوع شود.
بشکل نصرانیها در آمده صلیب به گردن انداخته الخ. در سفیانی حدیث ۱۶
گذشت.
(صلیب را بشکند) در عیسی (علیه السلام) حدیث ۷ خواهد آمد.
(صلیبها را بشکند) در عیسی (علیه السلام) حدیث ۱۰ خواهد آمد.

صنعاء
در غیبت نعمانی ص ۲۷۷ حدیث ۶۰ دارد که نزد حضرت صادق (علیه السلام) یادی از سفیانی شد، پس حضرت فرمود کجا و کی خروج کند و حال آنکه شکننده چشمش هنوز از صنعاء خروج نکرده.
صنف
در غیبت نعمانی ص ۲۷۴ و بحار ج ۵۲ ص ۲۴۴حضرت صادق (علیه السلام) فرمود این امر (یعنی ظهور حضرت حجت (علیه السلام) ) نخواهد بود تا وقتی که هر صنفی از مردم به حکومت برسند تا نگوید گوینده ای اگر ما هم به حکومت و سلطنت می رسیدیم با عدالت رفتار می کردیم، پس از آن قائم قیام کند بحق و عدالت (یعنی قیام حضرت وقتی است که همه اصناف به حکومت رسیده باشند و به عدالت نتوانند عمل نمود و عاجز گردند و اظهار عجز کنند و از خدا بخواهند مصلح کلی را).
در فقیه ج ۳ ص ۲۵۸ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود دو صنف از امت من نصیبی در اسلام ندارند یکی آنانی که نصب عداوت با اهل بیت من کنند و دیگر کسانی که غلو در دین کنند و از دین بیرون شوند.
اختلاف بین دو صنف از عجم الخ. در شیخ فضل الله گذشت.
صوت
(۱)در ملاحم ص ۶۷ دارد وقتی که حضرت با سفیانی ملاقات کند صوتی از آسمان باشد و منادی ندا کند که آگاه باشید اولیاء خدا اصحاب فلان است
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در صیحه ۹ حدیث و در نداء ۲۷ حدیث خواهد آمد.

(یعنی حضرت حجت (علیه السلام)).
(۲) و در ملاحم ص ۱۵۹ فرمود صوتی در صفر باشد.
(۳) در بحار ج ۵۲ ص ۲۳۴ یکی از علامات پنجگانه فرمود صوتی است راوی عرض کرد صوت چیست؟ همان منادیست؟ فرمود بلی و به آن صوت صاحب این امر شناخته شود (یعنی همان ندای منادیست از آسمان که صاحب این امر را معرفی می کند)
(۴) در غیبت نعمانی ص ۲۵۴ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود صوتی در شهر رمضان در شب جمعه شب ۲۳ واقع خواهد شد، پس شک نکنید در آن و گوش فرا دهید و اطاعت کنید و در آخر روز صوت ملعون ابلیس است که ندا کند آگاه باشید فلانی (یعنی عثمان) مظلوم کشته شد تا مردم را بشک و فتنه اندازد، و در آن روز چه بسیار شک کنند و متحیرانه رو به آتش روند، پس وقتی در شهر رمضان صوت را شنیدید شک نکاست، و علامتش آن است که به اسم حضرت قائم و اسم پدرش ندا خواهد کرد بطوریکه دخترهای باکره بشنوند در خانه هاشان، پس تحریص کنند پدر و برادرانشان را بر خارج شدن.
و فرمود ناچار این دو صوت باید قبل از خروج قائم (علیه السلام) واقع شود یکی از آسمان و آن صوت جبرئیل است و یکی در زمین و آن صوت ابلیس لعین است که ندا می کند به اسم فلان (عثمان) که او مظلوم کشته شده می خواهد مردم را به فتنه اندازد، پس صوت اول را متابعت کنید و از صوت اخیر بپرهیزید.
(۵) در غیبت نعمانی ص ۲۶۰ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود پس ایمان آورند اهل زمین وقتی که بشنوند صوت از آسمان را که می گوید آگاه باشید حق در علی بن ابی طالب و شیعیان اوست و چون فردا شود ابلیس در هوا رود بطوریکه مردم او را نبینند پس ندا کند آگاه باشید که حق در عثمان بن عفان و

شیعیان اوست که مظلوم وار کشته شد پس طلب خون او کنید الخبر.
(۶) و در غیبت نعمانی ص ۲۶۱ از حضرت صادق (علیه السلام) است که عماره الهمدانی از حضرت سؤال کرد که مردم (یعنی سنّی ها) ما را سرزنش می دهند و میگویند شما گمان دارید که از آسمان صوتی باشد، حضرت فرمود از من روایت نکن از پدرم روایت کن که می فرمود این در قرآن است که خدا می فرماید (إِن نَشَأْ نٌنَزَّلْ عَلَیهِم مِنَ اُلسَّماءِ آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ) ما اگر بخواهیم از آسمان آیتی نازل گردانیم که همه به جبر گردن زیر بار ایمان فرود آرند.
پس ایمان آورند اهل زمین تماماً برای صوت اول، پس چون فردا شود ابلیس لعین بالا رود بطوریکه از زمین پنهان شود در دل آسمان و نداء کند آگاه باشید عثمان مظلوم کشته شد پس خونخواهی کنید پس برگردند آنانی که خدا اراده بدی به ایشان دارد و بگویند این سحر است و حتی بدئوی کنند به ما و بگویند این از سحر ایشان است، و این قول خدا است که می فرماید (وَإِن یرَوْا آیةً یعْرِضُوا وَیقُولُوا سَحْرٌ مُّسْتَمِرُّ) اگر ببینند آیتی را اعراض کنند و بگویند این سحریست دائمی.
(۷) و در غیبت نعمانی ص ۲۶۳حضرت صادق (علیه السلام) فرمود وقتی بشنوند صوت را صبح کنند مثل اینکه پرنده ای بر سر ایشان قرار دارد.
(۸) و در غیبت نعمانی ص ۲۷۹ و اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۹ حدیث ۱۱۹ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود متوقع صوت باشید که ناگهانی به شما برسد از طرف دمشق در آن فرج بزرگی است برای شما.
(۹) در حدیث دیگر فرمود بیاید شما را از طرف مشرق صوتی که فتح و فیروزی در آن باشد.
(۱۰) و در غیبت نعمانی ص ۲۸۲ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود اگر همه علامات بر

تو مشکل شود پس بدرستیکه صوت از آسمان مشکل نباشد وقتی که ندا شود به اسمش و اسم پدرش و اسم مادرش.
(۱۱) و در بحار ج ۵۲ ص ۲۰۶ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود صوت جبرئیل از آسمان است و صوت ابلیس از زمین است، پس متابعت صوت اول را کنید و بپرهیزید از صوت آخر که مایه فتنه است.
(۱۲) در الامام المهدی از لوایح الانوار سفارینی ج ۲ ص ۱۴ روایت کند که فرمود در نیمه رمضان صوتی باشد که هفتاد هزار بیهوش و هفتاد هزار کور و هفتاد هزار گنگ و هفتاد هزار کر شوند و هفتاد هزار دختر باکره فتق پیدا کنند.
(۱۳) در نوائب الدهور ج ۱ ص ۲۴۰ از مجمع الزوائد ج ۷ ص ۳۱۰ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)روایت کند که در ماه رمضان صلی اله علیه واله وسلموت و آوازی باشد عرض کردند یا رسول الله در اول آن یا وسط آن یا آخر آن؟ فرمود نه بلکه در نیمه آن وقتی که شب نیمه شب جمعه باشد صدائی از آسمان آید که هفتاد هزار بیهوش شوند و هفتاد هزار کر شوند عرض شد پس کی سالم می ماند از امت تو فرمود کسی که ملازم خانه اش باشد و پناه ببرد به خدا به سجده کردن و صدای خود را به تکبیر بلند کند برای خدا پس صدای اول صدای جبرئیل است و دوم صدای شیطان است الخ.
صورت
در البرهان ص ۹۳ و ص ۱۲۹ در ذیل حدیثی دارد مثل اینکه صورتش ستاره درخشنده است.
در زمان حدیث ۵۶ گذشت که رسول خدا  (صلّى الله علیه [وآله] وسلم) فرمود بیاید بر مردم زمانی
که صورتهایشان صورت آدمیان است و دلهایشان دل شیاطین است الخ.
در زمان حدیث ۶۳ گذشت که بیاید بر مردم زمانی که صورتهای ایشان

خندان و باز باشد و دلهای ایشان تاریک و گرفته الخ.
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۵ حدیث ۹۸ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود صورتی در ماه طلوع کند.
صیحه
*صیحه (۱)
(۱) در ملاحم ص ۴۲ و ص ۱۴۳ حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود زمانیکه صیحه در رمضان باشد در شوال هم صدای مردان جنگی بلند شود تا آخر حدیث که در شهر رمضان در حدیث اول گذشت.
(۲) در ملاحم ص ۱۴۹ دارد که صیحیه ای در دمشق واقع شود که اعراب حجاز جمع شده اند برای شما، سفیانی به اصحابش بگوید چه می گویند این جماعت به او گفته شود ایشان صاحبان ترکه و شترند ما صاحبان اسب و سلاح هستیم ما را ببر بطرف ایشان الخ.
(۳) در غیبت نعمانی ص ۲۵۸ در ذیل حدیثی امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود صیحه ای در شهر رمضان باشد که بیدار را بفزع آورد و خواب رفته را بیدار کند و زنهای جوان را از سراپرده خود بیرون کند.
(۴) در غیبت نعمانی ص۲۶۵ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود دو صیحه است یک صیحه در اول شب و صیحه دیگر در آخر شب دوم، هشام بن سالم که راوی حدیث است عرض کرد چگونه می شود آن؟ فرمود یکی از آسمان است و یکی از ابلیس، عرض کرد چگونه شناخته شود این از آن؟ فرمود کسی که قبل از آمدن آن شنیده است می شناسد (یعنی هرکس قبلا این اخبار را دیده یا شنیده آن دو صیحه را می شناسد که کدام از جبرئیل است و کدام از شیطان)
(۵) در ص ۲۹۰ در ذیل حدیث شش حضرت صادق (علیه السلام) فرمود باقی نماند
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در صوت گذشت و در نداء ۲۷ حدیث خواهد آمد.

ذی روحی که خداوند خلق کرده جز آنکه بشنود صیحه را (که در شب ۲۳ شهر رمضان شب جمعه واقع شده) پس خواب رفته را بیدار کند و بیرون شود به صحن خانه درآید، و دخترهای با کره را از سراپرده خود بیرون کند،و خارج شود حضرت قائم از همان طرفی که صیحه را شنیده و آن صیحه جبرئیل است.
(۶) در بحار ج ۵۲ ص ۲۰۴ از حضرت صادق (علیه السلام) نقل کند که صیحه ای که در شهر رمضان است در شب جمعه ۲۳ روز از ماه گذشته است.
متوقع صدائی باشید که ناگهان از طرف دمشق می رسد الخ. در فرج حدیث
۸ خواهد آمد.
(۷) در حدیث دیگر فرمود از علامت پنجگانه یکی صیحه است.
(۸) و در ص۲۰۹ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود پنج علامت قبل از قیام قائم است یکی صیحه است.
(۹) در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۵۸ در ذیل حدیث مفضل از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون آفتاب طلوع کند و روز بلند شود صیحه زننده ای صیحه زند از چشمه خورشید به زبان عربی واضح بطوریکه هر کس در آسمانها و زمین ها است بشنوند ای گروه خلائق این مهدیست از آل محمّد و نامش را به اسم جدش رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) می برد، و کنیه و نسبش را از امام یازدهم تا امام حسین (علیه السلام) ذکر می کند، و می گوید با او بیعت کنید و مخالفت او نکنید که گمراه شوید، پس اول کسی که دست او را می بوسد ملائکه هستند پس از ملائکه جن هستند و پس از جن نقباء هستند و میگویند شنیدیم و اطاعت کردیم، و هیچ صاحب گوشی از خلائق باقی نماند مگر آنکه آن ندا را بشنوند، همه مردم از صحرانشین و شهر نشین و دریانورد و بیابانی به همدیگر رو کرده و قصه ای را که بگوش خود شنیده اند نقل می کنند و از همدیگر سؤال می کنند.
و چون نزدیک غروب شود فریاد کننده ای فریاد زند از طرف مغرب که ای

جماعت خلائق بتحقیق ظاهر شد خدای شما از بیابان خشک از زمین فلسطین که عثمان بن عنبسه اموی از اولاد یزید بن معاویه لعنهم الله است پس با او بیعت کنید تا هدایت یابید و مخالفت او نکنید، پس ملائکه و جن و نقباء همه گفتار او را تکذیب کنند و بگویند شنیدیم و مخالفت کردیم، و باقی نماند صاحب شکی و ریبی و نه منافق و کافری مگر آنکه داخل صدای آخر شوند (یعنی آنانی که در صدای اول شک دارند و منافقین و کافرین همه تابع صدای شیطان شوند).
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۵ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود صیحه نبوده باشد مگر در شهر رمضان چون شهر رمضاه ماه خدا است و آن صیحه جبرئیل است به این مردم، الخ.
صوفی
میل به فلسفه و صوفیگری دارند. در زمان حدیث ۶۳ گذشت.
در ساعت حدیث ۱۰۷ را گذشت که اسمشان صوفیه است.
صیصه
در غیبت نعمانی ص ۱۸۴ و ۲۷۴ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود (اذا ظهرت بیعة الصبی قام کل ذی صیصیه بصیصیه) یعنی چون بیعت با بچه ظاهر شود هر صاحب قدرتی قدرت خود را ظاهر کند.
ضرب من الرجال
در المهدی بعنوان (المهدی فتی) می آید.

ضلالت و گمراهی
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۰ در ذیل حدیثی دارد که بپرهیزید از لغزش شخص حکیم و دانا چون بسا باشد که شیطان در دهن دانا ضلالت و گمراهی بیندازد الخبر.
و در ص۴۶۶ در ذیل حدیثی فرمود دوری کن از ضلالت حکیم و کلمات حکمت آمیز منافق عرض شد چگونه بدانم ضلالت و گمراهی حکیِم را؟ فرمود کلمه گمراهی را شیطان بر زبان مردی می اندازد، الخبر.
طاحیه
درالبرهان ص ۱۵۴ در ذیل حدیثی دارد که اصحاب مهدی (علیه السلام) سیر کنند تا بیایند به شهری که آن را طاحیه گویند،پس آن را فتح کنند.
طاعة معروفة
در قائم حدیث ۳۶ خواهد آمد.
طاعون
در غیبت نعمانی ص ۲۹۰ حضرت صادق (علیه السلام) به ابی بصیر فرمود ای ابا محمّد ناچار باید قبل از ظهور دو طاعون واقع شود یکی طاعون سفید و دیگری طاعون سرخ، عرض کردم فدایت شوم چیست این دو طاعون؟ فرمود اما طاعون سفید آن مرگ عمومی است، و اما طاعون سرخ پس آن شمشیر است، الخبر.

طاغوته
در قائم حدیث ۴۳ خواهد آمد.
طاق
در غیبت نعمانی ص ۲۶۲ و وافی ج ۲ ص ۱۱۲ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود قیام قائم (علیه السلام) در سال طاق است (یک یا سه یا پنج و هکذا)، در قائم حدیث ۴۴ خواهد آمد.
طالقان
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۱ و البرهان ص ۱۵۰ و بحار ج ۶۰ ص ۲۲۹ از کشف الغمة از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود از روی ترحم وای بر طالقان که برای خداوند در آنجا گنجهائیست نه از طلا است و نه از نقره ولکن در آنجا مردانیست که خدا را براستی شناخته اند، و ایشان یاران مهدی آخر زمانند.
طالوت
در غیبت نعمانی ص۳۱۶ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود اصحاب طالوت مبتلا به نهر آب شدند که خداوند فرمود (سَنَبْتَلیکم بِنَهَر) زود است که شما را مبتلا به نهر آب کنیم، (شاید مأخوذ از آیه باشد که فرمود (إِنَّ اللهَ مُبتلیکم بِنَهَرٍ) و بدرستیکه اصحاب قائم هم بمثل این مبتلا خواهند شد.
طاووس
در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۲۶۸ دارد که مهدی طاووس اهل بهشت
است.

طبرستان
ناظم الاسلام کرمانی در ملاحم ص ۱۴۳ از ناسخ جلد خلفا نقل کند که على (علیه السلام) فرمود طبرستان را مؤمن اندک و فاسق فراوانند، و ایشان را از از کوه و دریا منافع بسیار رسد.
طبرسی
در شیخ فضل الله گذشت.
طبری
در شیخ فضل الله گذشت.
طرطوس
در ملاحم ص ۱۵۰ باب ۷۹ فرمود پادشاه روم طرطوس را با سرنیزه فتح کند و اموال و مردمش را بغارت برد.
طعام
* طعام(۱)
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال شد از طعام مؤمنین در زمان دجال؟ فرمود (طعام مؤمنین) طعام ملائکه است، عرض شد طعام ملائکه چیست؟ فرمود طعامشان نطقشان تسبیح و تقدیس است، پس هرکس در آن روز نطقش تسبیح و تقدیس شد خداوند هم گرسنگی را از او می برد پس از گرسنگی نترسد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- یعنی خوراکی از قبیل گندم و آرد و برنج و روغن و غیره.

در ملاحم ص ۴۵ باب ۶۸ فرمود زود است علامتی که عمودی از آتش است از طرف مشرق ظاهر شود که مردم همه آن را ببینند پس هرکس آن زمان را درک کرد طعام یکسالش را برای اهلبیت خود آماده کند.
و در باب ۶۹ فرمود علامتی در رمضان است و علامتی در آسمان، بعد از آن اختلاف مردم است، پس اگر آن را درک نمودی آنچه می توانی طعام تهیه کن.
و در ص ۱۵۹ باب ۹ فرمود علامت تازه ای در رمضان است، عرض کردند علامت تازه چیست؟ فرمود عمودی از آتش از طرف مشرق در آسمان طلوع میکند، پس وقتی که دیدی آن را طعام یکسال را برای اهل بیتت آماده کن.
طلا
(۱) در بخاری کتاب فتن ص ۱۸۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که فرمود: زود است در فرات گنجی (۱)از طلا پیدا شود پس هرکس حاضر شد آنجا از آن چیزی نگیرد.
(۲) در حدیث دیگر کوهی از طلا پیدا گردد (یعنی آبش تمام شود و کوهی از طلا نمایان شود)
(۳) و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۰۳ فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه در فرات پیدا شود کوهی از طلا پس کشته بشوند مردم برای آن، پس نه دهم مردم کشته شوند.
(۴) در حدیث دیگر فرمود بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه در فرات کوهی از طلا نمایان گردد پس از هر صد نفری نود و نه نفر کشته شوند و هریک بگویند شاید من نجات پیدا کنم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- فرات شط بزرگی است که گویند از ارمنیه سرچشمه گرفته از ارض روم بگذرد و به عراق آمده در بین بصره و واسط با دجله متحد شده به دریای هند بریزد.

(۵) در حدیث دیگر فرمود زود است که فرات کشف حجاب کند و کوهی از طلا در آن نمایان شود پس وقتی مردم آن را بشنوند بسوی او رو آور شوند پس کسی که نزد اوست بگوید والله اگر ما ترک کنیم می گیرند آن را و همه را می برند پس مردم برای خاطر آن همدیگر را بشکند تا اینکه از هر صد نفر نود و نه نفر کشته شوند.
(۶) و در ص ۲۵۲ فرمود منکشف شود فرات از کوهی از طلا و نقره پس برای خاطر آن از هر صد نفر نود و نه نفر کشته شوند.
مؤلف گوید ممکن است بعضی کوه طلا را کنایه از نفت بدانند ولی خلاف ظاهر است.
در زنها حدیث (۶) گذشت که مسلمانها در ظروف طلا و نقره چیز بیاشامند.
وای بر اهل آن زمان - خصوصا کسانی که مال ظاهری دارند از قبیل طلا و نقره. در زمان حدیث ۱ گذشت.
خوشا بحال کسانی که شناخته نشوند صاحب طلا و نقره هستند. در زمنهای آخر زمان حدیث ۱ گذشت.
طلوع خورشید
از مغرب. در علامات ظهور حدیث ۱۵ خواهد آمد.
طماطم
*طماطم(۱)
در ملاحم سیّد بن طاووس ص ۱۲۸ فرمود طماطم آمدند طماطم آمدند پس گردنهای شما را بزنند، و اموال شما را بخورند، و در بلاد شما سکونت کنند،و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- ظاهرا مراد از طماطم ترکهای زمان هلاکوخان باشند که عراق را گرفتند.و در لسان العرب گوید (الطماطم) هو الاعجم الذی لا یفصح (یعنی عجمی که خوب سخن نتواند بگوید)

حرمت شما را هتک نمایند، و خوبان شما را عبد خود قرار دهند، و اشراف شما را ذلیل سازند، بنده ها ناامید شوند، بنده ها ستم کرده شوند ذلیل شوند در آهن، رنگهای قبیح داشته باشند و گردنهای کلفت، شمشیرهاشان پند دهنده باشد، و عصاهاشان بشارت دهنده باشد، و تازیانهاشان برای ایشان ثمر دهنده باشد، و ایشان سخت تر باشند بر امت من از فرعون بر بنی اسرائیل.
طوّاف
در ملاحم ص۲۰۶ فرمود اما طوّاف (یعنی دور زن) برای طلب حق پس او مردیست از اهل یخشب احادیث را نوشته و اختلاف را شناخته و همیشه در طلب علم بوده تا وقتی که صاحب الامر (علیه السلام) را شناخته، و همیشه در راه حق ثابت قدم بوده تا وقتی که صاحب الامر (علیه السلام)را درک نموده.
طولانی
که این امر طولانی شد بر ما - الخ. در فرج حدیث ۱۷ خواهد آمد.
طهران
در روضه کافی حدیث (۱۹۸) حضرت صادق (علیه السلام) شعر ابن ابی عقب را خواند:

ینحر بالزوراء منهم لدى الضحى *** ثمانون الفا مثل ما تنحر البدن

یعنی در زوراء هشتاد هزار نفر نزد چاشت سرهاشان بریده شود مثل شتر قربانی، پس فرمود می شناسی زوراء را؟ راوی عرض کرد فدایت شوم می گویند بغداد است، فرمود نه، ری رفته ای؟ عرض کردم بلی، فرمود بازار حیوان رفته ای؟ عرض کردم بلی،فرمود کوه سیاهی در دست راست جاده

دیده ای؟ عرض کردم بلی، فرمود آنجا است زوراء که کشته می شود در آنجا هشتاد هزار نفر که هشتاد نفر ایشان از اولاد فلان هستند که همه ایشان صلاحیت خلافت دارند، گفتم چه کس ایشان را می کشد؟ فدایت شوم، فرمود اولاد عجم.
در منتخب التواریخ ص ۸۷۵ و علائم الظهور ناظم الاسلام کرمانی از مجمع النورین مرندی ص ۱۳۹ از مرحوم مجلسی از مفضل بن عمر روایت شده فرمود ای مفضل آیا می دانی زوراء کجا واقع شده؟ عرض کردم خدا و حجتش داناترند، فرمود بدان ای مفضل که در حوالی ری کوه سیاهیست در دامن آن شهری بنا شود که طهران نامیده شود و آنست در زوراء که قصرهایش مثل قصرهای بهشت و زنهایش مثل حور العین است، بدان ای مفضل آن زنها متلبس به لباس کفار میشوند و در هیئت ظالمان می باشند، و بر زینها (مثل موتور و دوچرخه )سوار می شوند، و از شوهرها تمکین نمی کنند (اگر شوهر بخواهد با زنش مجامعت کند مانع می شود ولی با سگش جمع می شود) به محل سکونت شوهرها کفایت نمی کنند (یا مکاسب شوهرها ایشان را کفایت نمی کند و از ایشان درخواست طلاق می کنند، و مردها به مردها اکتفا می کنند و زنها به زنها، و مردها شبیه زن و زنها شبیه به مردها می شوند، پس اگر تو بخواهی دینت را حفظ کنی در این بلده سکونت مکن و مسکن برای خود قرار مده چون محل فتنه است پس فرار کن از آنجا به قله کوه ها و از سوراخی به سوراخی مثل روباه و بچه هایش.
و این اشعار مطابق مضمون حدیث است که منسوب است به فرهاد میرزا رحمه الله :

دار لاهل التقى سجن ونیران *** وجنّة لسواهم وهی طهران
صارت مقرّاً لسلطان الزما بها *** لولاه ما حلّ فیها الانس والجان
وبلدة قبّة الاسلام تحسبها *** ولیس فیها من الاسلام عنوان

رجالهم شبّهوا النسوان سیرتهم *** کأنّهم مسخوا والکلّ نسوان
نسائهم هتکت ستر العفاف وقد *** ضاقت لکثرتها الاسواق والخان
وما اکتفین بأزواج عقدن لهم *** کأنّه مانهی عن ذاک قرآن
اهل المدارس فیها کلهم عدلوا *** عن السداد وهم فی ذاک صنفان
صنف محصلّهم افکار فلسفة *** صنف لأخذ لغات الکفر عطشان
افعالهم شهدت فی صدق قائلها *** لها من الآی والاخبار برهان

یعنی خانه ایست برای اهل تقو زندان و آتش است. ولی برای غیر اهل تقوی بهشت است و آن طهران است.
مقر سلطان وقت گشته، و اگر دارالسلطنه نبود انس و جنی وارد آن نمیشد.
و شهریست که خیال می کنی قبّة الاسلام است، و حال آنکه از اسلام عنوانی نیست.
مردهایشان شبیه زنانند خیال می کنی مسخ گشته و همه زن شده اند.
زنهایشان حجاب عفت را هتک نموده و از کثرت ایشان بازار و کاروانسراها تنگ شده.
زنهایشان اکتفا به شوهر خود که عقد بسته شده اند نمی کنند، مثل اینکه اصلا قرآن ایشان را از این عمل زشت نهی نفرموده.
اهل مدارس جدید همه از راه راست عدول کرده اند و دو صنف شده اند، یک صنف ایشان افکار فلسفه را تحصیل می کنند و صنف دیگرشان تشنه لغتهای کفرند.
و شاهد صدق گوینده این اشعار یکی کارهای ایشان است و دیگر اخبار و آیات است.

طیاره
در آتش حدیث ۱۵ گذشت که ممکن است با طیاره مطابقت کند رجوع کن.
ظالمون
چه وقت خداوند زمین را از ستمکاران و ظالمین پاک خواهد کرد. در علامات ظهور حدیث ۸ خواهد آمد.
ظلامه
(وهل رایت ظلامه جعلها الله نعمه) در بنو العباس حدیث ۱۵ گذشت.
ظلم
در عدل خواهد آمد.
برپا نخیزد هیچ جماعتی که بخواهد دفع ظلم کند الخ. در خروج کنندگان حدیث ۸ گذشت.
نیست از ما اهل بیت احدی که بخواهد دفع ظلم کند الخ. در خروج کنندگان حدیث ۹ گذشت.
ظهور
اما ظهور فرج آن با خدا است الخ. در فرج خواهد آمد.
سؤال شد از ظهور آن حضرت الخ. در دولت حدیث ۱۶ گذشت.
در چراغ ایمان ص ۹۷ فرموده در حدیث آمده که وقتی آن حضرت ظهور می کند بسیاری از مردم می گویند ما این مرد را همیشه میدیدیم و صحبت میداشتیم.

عاشوراء
در البرهان ص ۱۴۵ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که مهدی (علیه السلام) در روز عاشوراء ظاهر می شود.
در غیبت نعمانی ص ۲۸۲ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) نقل کند که قائم در روز عاشوراء قیام کند.
در قائم حدیث ۵۲ و ۵۳ خواهد آمد که خروج حضرت مصادف با روز عاشوراء است.
عافیت
هرگاه آرزوی قائم کنید از خدا بخواهید در عافیت باشد. در قائم حدیث ۱ خواهد آمد.
عالَم
ای ابان عالَم را سبطه فرا خواهد گرفت الخ. در فتنه حدیث ۴۰ خواهد آمد.
عالِم
(خواب عالم بهتر از نماز جاهل است) در عِلْم حدیث ۳۵ خواهد آمد.
(عالمی که به علمش منتفع شوند بهتر از هزار عابد است) در عِلْم حدیث ۳۷ خواهد آمد.
(افضل است از هفتاد هزار عابد) در علم حدیث ۶۵ خواهد آمد.
(گفتگو با عالم الخ) در علم حدیث ۷۶ خواهد آمد. (فضل عالم بر عابد) در علم حدیث ۴۱ خواهد آمد. (نماز عالم الخ) در علم حدیث ۹۷ و ۸ خواهد آمد.

عامه
در پلاس حدیث ۳ گذشت که بر تو باد به شخص خودت و امور عامه را رها کن الخ.
در زمان حدیث ۳ گذشت که فرمود قبول کنید آنچه را خاصان شما می گویند و واگذارید آنچه را عامه مردم می گویند.
عایشه
عایشه را برگرداند و حدش بزند الخ. در قائم حدیث ۱۱۰ خواهد آمد.
عبادان
در آبادان گذشت.
عبد الاله و عبدالله
(۱) در نوائب الدهور ج۳ ص ۳۹۲ از تفسیر ابی الفدا متوفی سال ۷۷۴ هجری روایت کند که ملخصش آن است که مردی آمد نزد ابن عباس و به او گفت در حالتیکه حذیفه یمانی نزد او حاضر بود که خبر ده مرا از تفسیر و (حمعسق) ابن عباس جواب نداد چند مرتبه سؤال کرد و او جواب نداد.
حذیفه گفت من جواب میدهم می دانی چرا ابن عباس جواب نمیدهد چون این آیه درباره مردی از خانواده او که عبدالاله و عبدالله گفته می شود نازل شده، فرود می آید بالای نهری از نهرهای مشرق که بنا کرده می شود دو شهر بر آن که می شکافد نهر میان آن دو شهر را شکافتنی، یعنی نهر در میان دو شهر واقع می شود، پس چون خدا اذن دهد در زوال ملک و خلافت و سلطنت ایشان،

بر می انگیزاند بر یکی از آن دو شهر آتشی را در شب پس صبح می کند در حالتی که سیاه و تاریک و سوخته باشد، گویا هرگز در آن مکان شهری نبوده، و صبح میکند شهر دیگر که قرینه اوست در حالتی که اهل آن تعجب کننده باشند که چگونه این شهر فرو رفته و نابود شده، و واقع نمی شود آن مگر در اول سفیده روز آن، تا اینکه جمع می شود در آنجا هر سرکش ستمکاری که اهل عناد باشد از ایشان، پس فرو می برد خدا آن شهر را با ایشان آنست تفسی فرموده خدا(حمعسق)الخ.
(۲) در غیبت طوسی ص ۲۷۰ فرمود پادشاهی مال بنی العباس است تا اینکه خبر به شما برسد نامه در مصر خوانده شده از عبدالله که عبدالرحمن امیرالمؤمنین است وقتی اینطور شد پادشاهی ایشان زائل شده مدتشان سر آمده، پس چون اول روز بر شما خوانده شود برای بنی العباس از عبدالله که عبدالله امیرالمؤمنین است، منتظر کتاب دیگری باشید که برای شما خوانده شود، از عبدالله که عبدالرحمن امیرالمؤمنین است. و وای بر عبدالله ازعبد الرحمن.
(۳) و در ص ۲۷۱ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود کیست ضامن شود مرگ عبداللہ را که من قائم را برای او ضامن شوم، پس فرمود وقتی عبدالله مرد، مردم بعد از او بر کسی جمع نشدند، و نرسد به پادشاهی این امر جز صاحب شما انشاء الله، و پادشاهی و سلطنت سالانه گذشته پادشاهی ماهیانه و روزانه خواهد آمد. گفتم طول می کشد فرمود کلا.
(۴) در بحار ج ۵۲، ص ۲۱۳ و غیبت طوسی ص ۲۶۹ فرمود چون مردی از بنی العباس به پادشاهی رسد که او را عبدالله گویند و او ذو العین است (یعنی اول اسمش عین است که مراد عبدالله بن محمد بن علی بن عبدالله بن عباس باشد) سلطنت ایشان افتتاح به عین است و اختتامش نیز به عین است (که آخر خلفاء

بنی العباس عبدالله بن المستنصر ملقب به معتصم بود) و آن کلید بلاء است و شمشیز فناء پس چون کتابی در شام خوانده شود از عبدالله که عبدالله امیرالمؤمنین است مکثی نکنند که خبر رسد کتابی در منبر مصر خوانده شود از عبدالله که عبدالرحمن امیرالمؤمنین است.
عبدالله بن عطا
(ای عبدالله بن عطا گوش به سخنان احمقان داده ای الخ) در خروج کنندگان حدیث (۶) گذشت رجوع کن.
عبرانی
چون امام اذن داده شود خداوند به اسم عبرانیش می خواند. در ۳۱۳ نفر حدیث دوم گذشت.
عترت پیغمبر
در کنز العمال ج ۱ ص ۳۸۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود ای مردم من بین شما دو چیز میگذارم اگر آن را گرفتید بعد از من هرگز گمراه نشوید، و یکی از آن دو افضل است از دیگری، کتاب خدا که ریسمانیست کشیده شده از آسمان به زمین، دیگر اهل بیت و عترت من، آگاه باشید این دو هرگز از هم جدا نشوند تا وارد بر حوض (کوثر) شوند.
در کتاب احادیثی راجع به عترت ذکر خواهد شد انشاء الله رجوع کن.
عجب است
در غیبت نعمانی ص ۲۶۵ زراره بخدمت حضرت صادق (علیه السلام) عرض میکند

خدا شما را اصلاح کند عجب است و عجبتر از آن از قائم (علیه السلام) است که چگونه با او می جنگند و حال آنکه چیزهای عجیبی را می بینند مثل فرو رفتن لشکر سفیانی در بیابان حجاز، و صدای آسمانی، حضرت فرمود شیطان ایشان را بحال خود وانگذارد و ندا کند چنانچه در روز عقبه نسبت به رسول خدا  (صلّى الله علیه [وآله] وسلم) صدا کرد (و مردم را بشک انداخت)
العجب کل العجب بین جمادی و رجب
در ملاحم سید ص ۱۴۴ و ۱۵۹ و مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۸ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود العجب کل العجب بین جمادی و رجب آن وقت است که یک شتر ماده با جهاز بهتر است از یک دهی که در هر سال صد هزار غله داشته باشد.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۵ در ذیل حدیثی از امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل کند که فرمود آگاه باشید بدرستی که عجب همه عجب بعد از جمادی و رجب است، جمع شدن پراکندگیها و مبعوث شدن مردگان، تازه گیهائیست که آن ذلت است ذلت است بین ایشان مرگهائی است، که دامن بالا زده، دعوت کننده است گریه با صدا را، علنی است گفتارش در دجله است یا اطراف آن..
در نوائب الدهور میر جهانی سلّمه الله ج ۳ ص ۲۷۳ صعصة بن صوحان ازامیر المؤمنین (علیه السلام) سؤال می کند این عجب چیست که شما در خطبه هایتان تکرار میکنید؟ فرمود رحمت به تو ای صعصعه چرا عجب نکنم و حال آنکه مردگانی زنده می شوند و بر سر زنده ها از دشمنان خدا و ما می زنند گویا می بینم ایشان را که شمشیرهای کشیده ایشان روی شانه هاشان است و می کشند صاحبان شک را و کسانی که بدگمانند بخدا و شک کنندگانند در فضل ما الخ. و نظیر این حدیث را در ج ۲ ص ۳۲۶ ایضا ذکر کرده.

العجب کل العجب من الأربعین الى الخمسین
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۵۰ امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود تعجب تمام تعجب از چهل است تا پنجاه از بلاها و زلزله ها.
العجز
در مستدرک حاکم ج ۴ ص۴۳۸و کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۸ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بیاید بر مرد زمانیکه مرد در آن مخیر باشد بین عجز و فجور پس هرکس از شماها آن زمان را درک نمود عجز را بر فجور مقدم دارد.
(بلی هرکس دست به هر کاری برد و از حرام و مشتبه مالی بدست آورد او زرنگ و آقا میباشد و اگر از حرام صرفنظر کرد و از مال دنیا دستش کوتاه شد او در نظر مردم عاجز و بیچاره است)
عجله
در عجله کنندگان خواهد آمد.
چه چیز باعث شده که عجله میکنید الخ. در قائم حدیث ۷۸ خواهد آمد.
عجله کنندگان هلاک شدند
(۱) در غیبت نعمانی ص ۱۹۶ حدیث پنج حضرت صادق (علیه السلام) فرمود هلاک شدند محاضیر، راوی گفت عرض کردم محاضیر چیست؟ فرمود عجله کنندگان، و نجات یافتند مقرّبون (کسانی که می گویند انشاء الله فَرَج نزدیک) یا مقرّون (کسانی که اقرار به وجود و خروج امام زمان (علیه السلام) دارند) و قلعه روی پایه خود ثابت است، از پلاسهای خانه خود باشید، چون هرکس خاک را به باد دهد به

چشم خودش نشیند، و هر وقت دشمن قصد سوئی به شما داشته باشد ایشان را بخود مشغول سازد جز کسانی که متعرض ایشان باشند.
(۲) و در ص۱۹۸ دارد که مهزم اسدی خدمت حضرت صادق (علیه السلام) عرض کرد این امر کی خواهد شد بسیار طولانی شد؟ حضرت فرمود ای مهزم دروغ می گویند کسانی که تمنای ظهور دارند و آرزوی فرج می کنند، و هلاک شدند عجله کنندگان، و نجات یافتند منقادان و بسوی ما است برگشت ایشان.
(۳) در ص ۱۹۸ حدیث نهم حضرت صادق (علیه السلام) در ذیل آیه (أَتَى أَمْرُ اللهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ) یعنی آمد امر خدا عجله نکنید، فرمود آن امر ما است خداوند امر فرموده عجله نکنید تا تأیید کند به سه چیز، به ملائکه و مؤمنین، و رعب و ترس، و خروجش مِثْل خروج رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است.
(۴) در حدیث دیگر حضرت باقر (علیه السلام) فرمود هلاک شدند اصحاب عجله کنندگان، و نجات یافتند اقرار کنندگان یا مقربون که میگویند فَرَج نزدیک است، و قلعه بر پایه خود استوار است، و بعد از غم فتح عجیبی است.
(۵) و در ص۲۰۸ ابراهیم بن هلال خدمت حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) عرض می کند فدایت شوم پدر من شیعه مرد و منهم سنّم رسیده به آنجا که میدانی، من بمیرم و مرا از چیزی خبر دار نکنی؟
حضرت فرمود یا ابا اسحاق تو هم عجله میکنی؟ عرض کرد بلی والله عجله میکنم چرا عجله نکنم و حال آنکه ستم بزرگ شده به مقداری که خود مشاهده می فرمائی، حضرت فرمود یا ابا اسحاق بخدا قسم نبوده باشد آن (یعنی فَرَج) تا اینکه تمیز داده شوید، و خالص گردید و تا اینکه نماند از شما مگر قلیلی پس دست مبارک را خم کرد (کنایه از اینکه چیزی نمی ماند)
(۶) در روضه کافی حدیث ۶۱۲ فضل کاتب گوید خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم که نامه ابو مسلم خراسانی برای او آمد، حضرت فرمود نامه تو جواب

ندارد از نزد ما بیرون شو، ما شروع کردیم با یکدیگر آهسته سخن گفتن، فرمود ای فضل چه سخنی آهسته با هم می گوئید؟ همانا خدای عز وجل برای عجله کنندگان عجله نمی کند، و از جا کندن کوهی از جای خود آسانتر است از واژگون کردن حکومتی که عمرش به آخر نرسیده الخبر.
(۷) در کافی ج ۱ ص ۳۶۹ راوی گوید ما یادآور شدیم نزد حضرت صادق (علیه السلام) ملوک آل فلان را (یعنی بنی العباس) پس حضرت فرمود بدرستیکه هلاک شدند مردم برای خاطر عجله شان برای این امر (ظهور) و خداوند عجله نکند برای عجله کردن بندگان، بدرستی که برای این امر (ظهور) نهایتی است که باید منتهی به آن بشود پس اگر مدّت سرآمد یک ساعت عقب و جلو نیفتد.
عجم
*عجم(۱)
در ملاحم سید ص ۳۸ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)روایت کند که فرمود البته باید امر به معروف کنید و نهی از منکر و الّا خداوند عجم را بر علیه شما برانگیزد گردن شماها را بزنند و خراج و غنیمت شما را بخورند و مانند شیرهائی باشند که فرار نکنند..
(۲) در ملاحم ص ۱۳۵ و مستدرک ج ۴ ص ۵۱۲ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است که دست شما از عجم پر شود (کنایه از اینکه شما بر عجم غالب شوید) ولی چندان نگذرد که خداوند ایشان را مثل شیر قرار دهد که فرار نکنند پس مردان جنگی شما را بکشند و فییء و غنیمت شما را بخورند.(۲)
(۳) در ملاحم ص ۱۳۶ از حذیفه نقل کند که زود است نرسد به اهل عراق نه
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در فارس بیاید آنچه مناسب مقام است.
۲- در دو نسخه ملاحم (لا تأکلون فیئکم) است ولی بقرینه روایات دیگر و مقام و حدیث مستدرک (لا) زیادی است.

درهمی و نه قفیزی عجم مانع ایشان شوند.
و در بنو قنطوراگذشت حدیث نهم راجع به عجم رجوع کن.
(۴) و در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است دست شما از عجم پر شود یعنی بر عجم فیروز شوید، ولی خداوند ایشان را شیر گرداند که فرار نکنند پس گردن شماها را بزنند و فیء و غنیمت و خراج شما را بخورند.
(۵) در غیبت نعمانی ص ۳۱۸ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود مثل اینکه عجم را می بینم که خیمه هاشان را در مسجد کوفه زده اند و مردم را قرآن یاد می دهند همانطوریکه نازل شده، اصبغ می گوید عرض کردم یاامیرالمؤمنین آیا قرآن نیست همانطوریکه نازل شده؟ فرمود نه هفتاد نفر از قریش اسمشان و اسم پدرانشان حذف شده و ابولهب را گذاشتند و حذف نکردند برای عیب جوئی پیغمبر و سبک شمردن آن حضرت (موسوی گوید آنچه از روایات راجع به تحریف قرآن رسیده باید علمش را به اهلش برگردانیم)
(۶) در کنز العمال ج ۱۲ ص ۹۲ راوی عرض کرد من در خواب دیدم گوسفندان زیادی که سیاه بودند داخل شد در ایشان گوسفندان سفید بسیاری تأویلش چیست یا رسول الله؟فرمود عجم در دین وانساب شما شریک شوند،اگر ایمان در ثریا باشد مردانی از عجم آن را دریابند و سعادتمند ترین ایشان فارس باشند.
عرب به عجم بگویند ملحق شوید به برادران خود. در بنو قنطورا حدیث ۹ گذشت.
سیصد و سیزده نفر از اولاد عجم هستند. در ۳۱۳ حدیث ۵ گذشت.

عدل
(۱) (الذی یملأ الارض عدلا وقسطا کما ملئت ظلما و جورا)
در اکمال الدین ص ۳۶۶ از امام دهم روایت کند که قائم آن کسی است که پر کند زمین را از عدل و داد همانطوریکه پر شده بود از ظلم و جور.
(۲) (اما والله لیدخلنّ علیهم عدله جوف بیوتهم کما یدخل الحر والبرد)
در غیبت نعمانی ص۲۹۷ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود بخدا قسم هر آینه داخل می شود بر ایشان عدل آن حضرت در باطن خانه هاشان چنانچه گرما و سرما داخل می شود.
(۳) (بنا یملأ الأرض عدلا کما ملئت جورا)
در ملاحم ص ۱۶۵ رسول خدا  (صلّى الله علیه [وآله] وسلم) فرمود بواسطه ما پر می شود زمین از عدل چنانچه پر شده بود از جور.
(۴) (واعلموا انّ الله یحیى الأرض بعد موتها)
در ینابیع الموده ص ۴۲۹ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود (یحییها الله بالقائم) زنده می کند زمین را بواسطه قائم (علیه السلام) پس با عدالت رفتار می کند پس زنده می شود زمین بواسطه عدالت بعد از مردن آن بواسطه ظلم
(۵) (هو المفرّج الکرب عن شیعته بعد ضنک شدید الخ)
در اکمال الدین ص ۶۰۷ در ذیل حدیثی از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که اوست برطرف کننده گرفتاریها از شیعه خود بعد از تنگدستی سخت و بلاء طولانی و ستم. پس خوش بحال کسی که در آن زمان را درک کند. (۱)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- از بعضی رجال تقل کردند که (یملأ الأرض قسط و عدلا کما ملئت ظلما وجورا) معنا این نیست که قبل از حضرت عدل نباشد چون ندارد (بعد ما ملئت) دارد (کما ملئت) ولی از حدیث ۴ و ۵ معلوم می شد مطلوب و العارف یکفیه الاشاره. و در حدیث ۱۹ از علامات ظهور معلوم می شود. و در استغاثه که اولش سلام الله الکامل التام دارد و اَنْتَ الذی تملأ الارض قسطا وعدلا بعد ما ملئت ظلما وجوراً الخ. رجوع شود به کتاب مفاتیح الجنان.

(۶) (یملأ الارض بعون الله عدلا کما ملئت جورا)
در ملاحم ص ۱۴۹ در اخبار امیر المؤمنین (علیه السلام) دارد که حضرت حجت (علیه السلام) پر میکند زمین را به کمک خداوند از عدل همان طوری که پر شده بود از جور و ستم.
(۷) (یملأ الأرض عدلا وقسطا کما ملئت ظلما وجورا)
در ملاحم ص ۱۴۴ امیرالمؤمنین صلى (علیه السلام) فرمود پر کند زمین را از عدل و داد چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
عرض شد این در چه وقتی است؟ فرمود هیهات دور است وقتی که خارج شوید از دینتان چنانچه زن از زیر پای شوهرش خارج می شود.(۱)
(۸) (یملأ الأرض عدلا کما ملئت جورا)
در ملاحم ص ۷۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پر کند زمین را از عدل چنانچه پر شده بود از جور و ستم
(۹) (یملأ الأرض عدلا کما ملئت ظلما و جورا)
در ملاحم ص ۱۴۲ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) در غیبت نعمانی ص ۲۱۵ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود پر کند زمین را از عدل چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
(۱۰) (یملأ الأرض عدلا کما ملئت قبله ظلما و جورا)
در ملاحم ص ۷۰ و دلائل الامامه ص ۲۵۸ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پر کند زمین را از عدل چنانچه قبلش پر شده بود ازظلم وجور.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- یعنی زن تا اطفاء شهوتش نشود و بی میل نگردد از زیر پای شوهرش بیرون نمی شود شما هم همین طور از روی بی میلی به دین از دین خارج می شوید.

(۱۱) (یملأ الارض عدلا و قسطا و نورا کما ملئت ظلما وجورا و شرّا)
در غیبت نعمانی ص ۲۳۷ ذیل ح ۲۶ امام باقر (علیه السلام) فرمود پر کند زمین را از عدل و داد و نور همانطوریکه پر شده بود از ظلم و جور و شرور.
(۱۲) (یملأ الارض قسطا(۱) و عدلا)
در ملاحم ص ۱۳۹ و ص ۱۶۶ و ص ۱۸۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)فرمود پر کند زمین را از قسط و عدل.
(۱۳) (یملأ الارض قسطا و عدلا کما ملئت جورا و ظلما)
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۴۲ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) و در کافی ج ۱ ص ۳۳۸ امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود پر کند زمین را از قسط و عدل چنانچه پر شده بود از جور و ظلم.
(۱۴) (یملأ الارض قسطا وعدلا کما ملئت ظلما وجورا)
در ملاحم ص ۱۳۸ و ص ۱۴۱ و ص ۱۶۵ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) و در غیبت نعمانی ص ۱۸۹ امام صادق (علیه السلام) فرمود پر کند زمین را از قسط و عدل چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
(۱۵) (یملأها عدلا کما ملئت جورا)
در ملاحم ص ۱۴۲ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) پر کند آن را از عدل چنانچه پر شده بود از جور.
(۱۶) (یملأها عدلا کما ملئت ظلما وجورا)
در کافی ج ۱ ص ۳۴۱ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود پر کند آن را از عدل
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- فرق بین قسط و عدل قسط آن عدالت ظاهری و واضح است ولی عدل ممکن است مخفی باشد مثلا اگر کسی دو زن داشته یک شب پیش یک زن بماند و سه شب نزدیک زن دیگر این عدالت کرده چون هر زنی از چهار شب یک شب حق دارد و او حقش را اداء کرده ولی اگر دو شب نزدیک زن و دو شب در نزد زن دیگر بماند این قسط است.

چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
(۱۷) (یملأها عدلا و قسطا کما ملئت ظلما و جورا)
در ملاحم ص ۱۳۹ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پر کند آن را از عدل و قسط چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
(۱۸) (یملأها قسطا و عدلا کما ملئت ظلما و جورا)
در ملاحم ص ۱۶۱ و ص ۱۶۵ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پر کند آن را از قسط و عدل چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
عدن
*عدن(۱)
در ملاحم سید ص۸۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که آتشی از عدن ایشان را محشور کند با بوزینه ها و خنزیرها بخوابد با ایشان هرجا خوابیدند و استراحت کند با ایشان هرجا استراحت کردند و برای آن آتش است هرچه از ایشان ساقط می شود.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۷ و در غیبت شیخ طوسی ص ۲۶۷ و مستدرک ج ۴ ص ۴۲۸ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود یکی از علامات ده گانه خروج آتشی است از قعر عدن که مردم را سوق به محشر دهد جمع کند ذر و مور را.
و نظیر این حدیث در ص ۲۵۹ از کنز العمال ذکر شده.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در معجم البلدان گوید عدن شهریست مشهور در کنار دریای هند از طرف یمن واقع شده بد شهریست نه آب دارد و نه چراگاه، و آب خوردنی آن از چشمه ای است که یک روز راه فاصله دارد و آن شهر تجارتیست الخ.

عده
اگر عده که (۳۱۳) نفرند کامل شد آن وقت است آنچه را می خواهید الخ. در ۹شیعه حدیث و گذشت.
عذاب
(۱) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۴۴ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود امت من رحم کرده شده اند در آخرت عذاب ندارند بلکه خداوند عذاب ایشان را در دنیا قرار داده از قبیل کشته شدن و زلزله و فتنه ها.
(۲) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۸ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود هرگز خداوند امت مرا عذاب نکند تا وقتی که غدر کنند گفته شد غدر امّت چیست؟ فرمود وقتی که همه اعتراف به گناه کنند و توبه ننمایند و قلبها مطمئن باشند چه نیکوکارها و چه بدکارها مثل درخت که مطئمن است به آنچه در او وجود دارد بطوریکه نه نیکوکار بتواند کارهای خوب را زیاد کند و نه بدکار بتواند بیش از پیش کار زشت انجام دهد. و دلیلش آن است که خداوند فرمود (کلّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما کانوا یکْسِبُونَ) نه چنین است بلکه غالب شده بر دلهاشان آنچه را بودند کسب می کردند.
(۳) در بخاری کتاب فتن ص ۱۷۶ حدیث ۶۶۷۶ رسول خدا  (صلّى الله علیه [وآله] وسلم) فرمود وقتی نازل کند خداوند بر گروهی عذاب را عذاب همه را خواهد گرفت بلی در قیامت هرکس بر مقتضای اعمالش مبعوث می شود.
(۴) در روضه کافی حدیث ۱۷۰ امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود خداوند عذاب میکند شش طائفه را بواسطه شش خصلت، عرب را به عصبیت، رؤسا را به واسطه تکبر، پادشاهان را بواسطهء ستم کردن، فقهاء را بواسطه حسد بردن،

تجار را بواسطه خیانت کردن، اهل دهات را بواسطه جهل و نادانی.
(۵) در فقیه ج ۱ ص ۱۵۵ از امام صادق (علیه السلام) است که خداوند هرآینه اراده میکند تمام اهل زمین را عذاب کند، ولی وقتی می بیند پیران قدم رنجه کرده بطرف نماز می روند و بچه ها قرآن یاد می گیرند رحمشان کرده عذاب را به تأخیر اندازد.
(۶) در فقیه ج ۱ ص ۳۰۰ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند خداوند چون اراده کند به اهل زمین عذابی برساند می فرماید اگر نبودند کسانی که بواسطه حلال من با هم دوستی میکنند و مساجد مرا آباد می کنند و در سحرها استغفار می کنند هرآینه عذاب خودم را نازل می کردم.
(وَلَئِنْ اَخَّرْنَا العَذابَ إلى أمَّةٍ مَعْدُوْدَةٍ......) الخ. در قائم حدیث ۱۴۲ خواهد آمد.
صد و هفتاد سال از عذاب ایشان کم شد. در انتظار فرج حدیث ۱۸ گذشت.
عذره
در بحار ج ۳ ص ۱۳۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود اگر اهل کیمیا و طلب کنندگان آن می دانستند که چه منافعی در عذره موجود است هرآینه به بهترین قیمتها می خریدند و در خریدش از هم سبقت می گرفتند.
عراق
در ملاحم ص ۸۷ در ذیل حدیثی دارد که باقی بماند عراق بطوریکه نه در همی و نه قفیزی در آن یافت نشود و آن وقتی است که دولت با بچه ها باشد و سه مرتبه فرمود الله این خواهد شد.

در ملاحم ص۹۳ فرمود بنو قنطورا (۱) زود است که شما را از زمین عراق بیرون کنند.
در ملاحم ص ۹۴ و ص ۱۳۶ حذیفه فرمود زود است که اهل عراق نرسد به ایشان در همی و نه قفیزی عجم مانع شود از ایشان.
در ذیل خطبة البیان أمیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود عراق را فتح کنند و سرعت به مخالفت کنند بواسطه خونهای ریخته شده پس در آن وقت متوقع خروج صاحب الزمان (علیه السلام) باشید.
در نسخه دیگر فرمود عراق را فتح کنند و تفرقه و پراکندگی هجوم آورد و نفاق را برانگیزند با خونهای ریخته شده.
در ارشاد مفید ص ۳۶۱ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود ترسی اهل عراق را بگیرد که هیچ قراری نداشته باشند.(تمام حدیث در آتش حدیث ۱۷ گذشت)
سفیانی همی نداشته باشد جز اقبال به عراق الخ. در علامات ظهور حدیث ۹ خواهد آمد.
اهل عراق از ما، و ما از ایشانیم. در قم حدیث ۲۲ خواهد آمد.
ای اهل عراق خبردار شده ام که زنهای شما در راه به مردها برخورد می کنند.
در زنهای آخر زمان حدیث ۵۴ گذشت.
عرب
(۱) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۳۹ رسول خدا  (صلّى الله علیه [وآله] وسلم) فرمود وای بر عرب از شرّی که نزدیک شده بمیرید اگر می توانید.
(۲) و در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۸۳ از رسول خدا روایت شده که فرمود
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در بنو قنطورا گذشته مراجعه کن.

وای بر عرب از شری که نزدیک شده، در سنه شصت امانت غنیمت شود، و صدقه را زیان دانند، و شهادت برای کسی که آشنا هستند بدهند، و حکم روی هوی و هوس باشد.
(۳) و در ملاحم سید ص ۱۲۹ روایت کند که فرمود والله هرآینه بتحقیق میدانم که چه زمانی عرب هلاک می شود،وقتی که سیاست کند امورشان را کسی که درک جاهلیت و اهل آن را نکرده ولی از اخلاق و عقل ایشان گرفته و محمد (صلی الله علیه واله وسلم) را هم درک نکرده که باز دارد او را اسلام.
(۴) و در غیبت نعمانی ص ۱۹۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود حضرت با مردم بیعت کند بر کتاب جدید، و بر عرب سخت است و فرمود وای بر طاغیان عرب از شرّی که نزدیک است.
(۵) و در غیبت نعمانی ص ۲۰۴ حدیث ششم امام صادق (علیه السلام) فرمود با قائم (علیه السلام) از عرب چیز کمی است، راوی عرض کرد زیادی از ایشان توصیف این امر را می کنند، فرمود ناچار مردم باید امتحان بشوند، و تمیز داده شوند، و غربال شوند و زود است که از غربال خلق کثیری خارج شوند.
(۶) و در غیبت نعمانی ص۲۰۴ و کافی ج ۱ ص ۳۷۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود وای بر طاغیان عرب از شرّی که نزدیک شده، راوی عرض کرد فدایت شوم چقدر با قائم (علیه السلام) از عرب هستند؟ فرمود چیز کمی عرض کرد والله آنهائی که وصف شیعه گری می کنند زیادند فرمود ناچار مردم باید امتحان بدهند و تمیز داده شوند و غربال شوند و زود است که از غربال مردم بسیاری خارج شوند.
(۷) و در غیبت نعمانی ص ۲۵۵ از امام باقر (علیه السلام) نقل کند که فرمود چون خارج شود (یعنی حضرت حجّت) برخیزد به امر جدید و سنّت جدیده، و حکم جدید، بر عرب سخت است الخبر.
(۸) و در غیبت نعمانی ص ۲۶۳ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود مثل اینکه بسوی

حضرت حّت نظر می کنم که بین رکن و مقام با مردم بر کتاب جدید بیعت می کند و بر عرب سخت است، و والی بر عرب از شرّی که نزدیک شده.
(۹) در غیبت طوسی ص ۲۸۴ امام صادق (علیه السلام) فرمود بپرهیز از عرب که ایشان را خبر بدیست، آگاه باش که خارج نشود از ایشان با قائم احدی (با حدیث ۸۶ که در قائم خواهد آمد منافات دارد)
(۱۰) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۶۲۲ فرمود عرب به قبیله خوانده می شود و عجم به قریه خوانده می شود (مثلا در عرب میگویند بنی اسد بنی هاشم و در عجم می گویند خراسانی اصفهانی و هکذا)
(۱۱) در الامام المهدی ج ۱ ص ۴۸ از سنن ترمذی ج ۴ ص ۵۲ از عبدالله از رسول خدا و روایت کند که فرمود نرود دنیا تا وقتی که مالک عرب شود مردی از اهل بیت من که اسمش موافق اسم من باشد.
عرب افسار گسیخته شود الخ. در فَرَج حدیث ۷ خواهد آمد.
چند نفر از عربها با قائم خواهند بود فرمود کم خواهند بود الخ. در قائم حدیث ۴۳خواهد آمد.
نباشد بین او و عرب و قریش مگر شمشیر الخ. در قائم حدیث ۱۱۸ خواهد آمد.
خون هفتاد قبیله از عرب را مهدور سازد. در قائم حدیث۸۴ خواهد آمد.
عرب بر عجم غالب شود. در بصره حدیث ۸ گذشت.
از علامات نزدیکی ظهور هلاک شدن عرب است. در ساعت ظهور حدیث ۱۲۴ گذشت.
عربی اللون
در ملاحم ص۱۴۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود مهدی (علیه السلام) عربی اللون است (یعنی شکلش عربی است)

عرق
در غیبت نعمانی ص ۲۸۴ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود این امر نخواهد شد تا وقتی که عرق و خون بسته شده را از پیشانی خود پاک کنید.
در حدیث دیگر امام باقر (علیه السلام) فرمود هرگز این کار نشود قسم به کسی که جانم بدست او است تا وقتی که ما و شما عرق و خون بسته شده را از پیشانی خود پاک کنیم.
در حدیث دیگر فرمود این امر نخواهد شد تا وقتی که ما و شما، عرق و خون بسته شده را از پیشانیمان پاک کنیم.
در ص ۲۸۵ امام رضا (علیه السلام) فرمود وقتی قائم خروج کند نبوده باشد مگر خون بسته شده و عرق و روی زین خوابیدن (یعنی در اوائل أمر ظهور و خروج راحتی نیست باید با دشمن بجنگید و خاک و خون و عرق را از پیشانی خود پاک کنید)
عروس
او را مثل عروس - ببرند. در مهدی حدیث ۵۳ خواهد آمد.
عریش یعنی سایه بان
امر فرماید آنها را مثل عریش موسی درست کنند الخ. در قائم حدیث ۳۰ و۸۴ خواهد امد.
عزب
در ملاحم ص ۹۵ باب ۲۰۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود در آنزمان هرکس عزب است صبر کند و ازدواج نکند.

عزوبت
در زمان، حدیث ۶۵ گذشت که فرمود آن وقت عزوبت حلال می شود الخ.
عصی
عصای موسی چوب آس و از درختان بهشت است الخ. در قائم حدیث ۱۲۲خواهد امد.
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۴۳۹، حدیث ۲ محمّد بن فیض از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود عصای موسی مال آدم بود و به شعیب رسید سپس به موسی منتقل شد و آن نزد ما است و در همین نزدیکیها من آن را مشاهده کرده ام و آن سبز است مثل روزی که از درختش جدا شده، و آن را اگر استنطاق کنی نطق کند، برای قائم ما آمده است کاری با آن کند که موسی بن عمران کرد.
با پرچم رسول خدا و انگشتر سلیمان و سنگ موسی و عصای او ظاهر
خواهد شد الخ. در قائم حدیث ۱۲۳ خواهد آمد.
کو عصای جدّت رسول خدا الخ. در حسنی گذشت.
عصابه
لا تقوم عصابة (ای جماعة) تدفع ضیما الخ، در خروج کنندگان حدیث ۸ گذشت.
حتى تقوم عصابة الخ. در خروج کنندگان حدیث ۹ گذشت.
عضوض
بیاید بر مردم زمانی (عضوض) دندان گیرنده الخ. در زمان حدیث ۸۷ گذشت.

عفیف
عفیف است حسبش و بزرگند اصحابش الخ. در قائم حدیث ۹۹ خواهد آمد.
عقال
در غنیمت خواهد آمد.
عقل
در ملاحم سیّد ص ۲۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فتنه ای برپا شود که پس از آن جماعت باشد پس از آن فتنه پس از آن جماعت پس از آن فتنه ای که عقلهای مردمان در آن گرفته شود، یا گنگ گردد.
در ملاحم ص ۲۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که هرجی بین مردم واقع
شود که مرد همسایه و برادر و پسر عموی خود را بکشد، عرض شد ایشان عقل دارند؟ فرمود گرفته شود عقل اکثر مردم در آن زمان و کم عقلان از مردم بجای ایشان باشند که هرکدام گمان کنند ایشان بر چیزی هستند.(یعنی هرکس ادعای عقل و علم و دانش می کند ولی در واقع چیزی نیست)
در ملاحم ص ۱۰۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که چون خداوند عقل را آفرید دستور داد عقل برو، رفت فرمود جلو بیا آمد، پس به او فرمود چیزی نیافریدم که محبوبتر و نه گرامی تر باشد از تو نزد من، پس بواسطه تو میگیرم و بواسطه تو عطا می کنم و بواسطه تو ثواب و عقاب میکنم.
در حدیث دیگر فرمود بیاید بر مردم زمانی که عقلها از مردم گرفته شود حتی
اینکه صاحب عقلی نبینی.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بر شما از هرج

می ترسم، عرض شد هرج چیست یا رسول الله؟ فرمود کشتن، عرض شد بیش از آنچه امروز ما از مشرکین می کشیم؟ فرمود نه اینکه مشرکین را بکشید بلکه بعضی از شما بعضی دیگر را بکشید، عرض کردند کتاب خدا در پیش ما هست؟ فرمود بلی کتاب خدا نزد شما هست، عرض کردند عقلهای ما باما است؟ فرمود گرفته می شود عقلهای اکثر مردم آن زمان و بجای آن مردمانِ کم عقل می نشینند و گمان می کنند بر چیزی هستند و حال آنکه بر چیزی نیستند.
و در مستدرک ص ۵۲۰ ایضا از ابو موسی روایت کند که پیش از ساعت ظهور هرجی است گفتند هرج چیست؟ گفت کشتن، گفتند بیشتر از آنچه میکشیم ما در هر سال بیش از صد هزار میکشیم، گفت نه اینکه مشرکین را بکشید بلکه خودتان را بکشید، گفتند آن روز عقلهای ما با ما است؟ ابو موسی گفت عقل اکثر مردم آن روز گرفته شده و بجای آن کم عقلان مردم نشسته اند اکثرشان گمان می کنند بر چیزی هستند و حال آنکه هیچ نیستند الخبر.
و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۲ در چند حدیث فرمود از علامات بلاء و
اشراط ساعت ظهور آن است که عقلها دور و ناقص می شود.
و در ص ۲۳۸ فرمود پیش از ساعت ظهور هرجی واقع شود، گفته شد هرج چیست؟ فرمود کشتن، و آن کشتن کفار نیست، ولکن میکشد امت بعضی بعض دیگر را بطوری که مردی برادر خود را ملاقات می کند پس او را می کشد، عقلهای اهل آن زمان گرفته می شود و بجای آن کم عقلان مردم جای گیر می شوند و اکثرشان گمان می کنند چیزی هستند و حال آنکه هیچ نیستند.
در زمانِ حضرت حجت عقلها کامل شود الخ. در قائم حدیث ۷ خواهد آمد.
عقیل بن عقال
در جرهمی گذشت.

علائم حتمی
(۱) در غیبت نعمانی ص ۳۰۰ و ۳۰۱ و ۳۰۲ و ۳۰۳ در چند حدیث دارد که
خروج سفیانی از علائم حتمی است در ماه رجب.
(۲) در غیبت نعمانی ص۳۰۳ از امام نهم (علیه السلام) سؤال می شود آیا در علائم حتمی بدا حاصل می شد؟ فرمود بلی، عرض شد می ترسیم در قائم هم بدا حاصل شود فرمود امر قائم از میعاد است (وَاللهُ لا یخْلِفُ المیعاد) خدا در میعاد خلاف نمیکند.
(۳) در غیبت ص ۲۵۷ امام صادق (علیه السلام) فرمود: (۱) سفیانی (۲) و قتل نفس زکیه(۱) (۳) قائم (۴) و خسف بیداء (۵) و کف دستی که از آسمان نمایان می شود (۶) و نداء آسمانی از محتوم است (یعنی حتمى الوقوعند پس در این حدیث شش چیز را از علائم حتمی دانسته).
(۴) در غیبت نعمانی ص ۲۶۴ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود از علائم حتمی که چاره ای از آن نیست باید پیش از قائم (علیه السلام) باشد یکی خروج سفیانی است دیگری خسف و فرو رفتن بیدا (بیابانیست بین مدینه و مکه). سوم قتل نفس زکیه(۲) است چهارم نداء آسمانی.
(۵) در غیبت نعمانی ص ۲۸۹ امام صادق (علیه السلام) به ابی بصیر فرمود ای ابا محمد پیش از قیام پنج علامت خواهد بود اولش ندای آسمانی در شهر
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در غیبت طوسی ص ۲۷۹ نقل کند که نفس زکیه جوانیست از آل محمّد اسمش محمّد بن الحسن است بدون جرم و گناه کشته می شود پس چون بکشند او را پس باقی نماند برای ظالمین در آسمان عذرخواهی و نه در زمین یاور و ناصری آن وقت است که حضرت ظهور می فرماید، الخبر.
۲- در غیبت طوسی ص ۲۷۹ نقل کنند که نفس زکیه جوانیست از آل محمّد اسمش محمّد بن الحسن است بدون جرم و گناه کشته می شود پس چون بکشند او را پس باقی نماند برای ظالمین در آسمان عذرخواهی و نه در زمین یاور و ناصری آن وقت است که حضرت ظهور می فرماید، الخبر.

رمضان، و خروج سفیانی، و خروج خراسانی، و کشته شدن نفس زکیه، و فرو رفتن (لشکر سفیانی الخ) و در قائم حدث ۶۳ خواهد آمد تمام حدیث.
(۶) در غیبت نعمانی ص ۲۵۲ امام صادق (علیه السلام) فرمودند از علائم محتوم است.
(۷) در غیبت نعمانی ص ۲۵۷ خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض شد سفیانی از محتوم است؟ فرمود بلی و کشته شدن نفس زکیه از محتوم است و قائم از محتوم است، و فرو رفتن بیابان از محتوم است،و کف دستی که از آسمان طلوع می کند از محتوم است، و نداء (از آسمان از محتوم است) راوی گفت ندا چیست؟ فرمود منادی ندا کند به اسم قائم و اسم پدرش (علیِهما السَّلام).
(۸) در اکمال الدین صدوق رَحمَه اللهُ ص ۶۰۸امام صادق (علیه السلام) فرمود پنج چیز قبل از قیام قائم (علیه السلام) است یمانی، و سفیانی، و ندا کننده ای از آسمان، و فرو رفتن بیابان، و کشته شدن نفس زکیه.
(۹) و در ص ۶۱۰ از امام صادق (علیه السلام) نقل کند که فرمود قبل از قیام قائم پنج علامت حتمی است : یمانی، و سفیانی، و صیحه، و کشته شدن نفس زکیه، و فرو رفتن بیابان (که بین مکه و مدینه است).
(۱۰) در غیبت طوسی ص ۲۶۷ عمر بن حنظله از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که پنج چیز قبل از قیام قائم از علامات است صیحه، سفیانی، فرو رفتن بیداء، خروج یمانی، کشته شدن نفس زکیه.
(۱۱) در غیبت طوسی ص ۲۷۴امام صادق (علیه السلام) فرمود خروج قائم از محتوم است الخ.
(۱۲) در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۵ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود کف دستی از آسمان طلوع کند و از علائم حتمی است.

علائم ظهور
(۱) در غیبت نعمانی ص۱۴۷ از عمرو بن سعد از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود بر پا نشود قیامت (یعنی قیام قائم (علیه السلام) تا اینکه چشم دنیا از حدقه بیرون شود، و سرخی در آسمان نمایان شود، و آن اشک چشم ملائکه حمل کنندگان عرش است برای اهل زمین، تا آنکه ظاهر شود بین مردم جماعتی که نصیبی برای ایشان نیست، دعوت می کنند برای فرزند من و حال آنکه از فرزند من بیزارند (دروغی ادعای محبت می کنند) ایشان جماعتی هستند پست و بی نصیب، بر اشرار مسلطند، و بر ستمکاران فتنه انگیزند، و هلاک کننده پادشاهانند، در کوفه ظاهر شوند، پیش روی ایشان مردی باشد سیاه رنگ و سیاه دل و بی دین، و بی نصیب و بی اصل و نسب، و پست فطرت و بدخو، در دامن مادران زناکار تربیت شده، و از بدترین نسلها پدید آمده، خداوند باران رحمتش را از ایشان باز دارد، در سال غیبت غیبت کننده از فرزندم ظاهر شود صاحب پرچم سرخ و علامت سبز، چه روزیست برای نا امیدان بین انبار (۱)و هیت (۲)که روز روز مصیبت کردها و خوارج است، روز خراب شدن خانه فرعون صفتان است، روز خراب شدن مسکن ستمکاران است، روز خراب شدن جای والیان ظلم کنندگانست، روز خراب شدن مادر شهرها و خواهر عاد است (۳) این شهر قسم به خدای علی ای عمرو بن سعد بغداد است، آگاه باش لعنت خدا بر معصیت کاران بنی امیه و بنی العباس که خیانت کارند و اولاد پاک مرا می کشند و مراقب و ملاحظه حق مرا که بر ایشان دارم نمی کنند، و از خدا هم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- انبار شهریست در غربی بغداد فارسها فیروز سابو می گفتند.
۲- هیت دهی است در کنار فرات.
۳- عاد اسم مردی است از عرب که هم عصر هود پیغمبر است.

نمی ترسند نسبت به کارهائی که به حرمت من روا می دارند، برای بنی العباس روز سختی خواهد بود مثل روز طموح (۱)و برای ایشان فریادی است مثل فریاد کردن زن آبستن، وای بر شیعه و پیروان اولاد عباس از جنگی که بین نهاوند و دینور(۲) واقع خواهد شد، این جنگ فقراء شیعه على است که پیش روی ایشان مردی است از همدان اسمش اسم پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) است، خلقتش معتدل است، خلقش نیکو است، رنگ صورتش خوشگل است، در صدایش ناله و فریاد است، موی مژگانش زیاد است، گردنش دراز است، موى وسط سرش از هم باز است، دندانهای پیشینش با فاصله است، سوار بر اسب مثل ماه شب چهارده که در تاریکی بدرخشد همراه جماعتی که بهترین جماعتهایند که پناه به دین برده اند و تقرب به خدا جسته اند، و متدین به آن دین گشته اند ایشان پهلوانانی هستند از عرب که خود را به آن جنگ سخت و شکست دهنده ملحق می سازند، و فرار در آن روز برای دشمنها است و روز بلا و بیچارگی است.
(۲) در غیبت نعمانی ص ۲۵۰ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود پیش از قیام قائم علاماتی است، امتحانیست از طرف خداوند مر بندگانش را الخ. تمام حدیث در قائم خواهد آمد.
(۳) و در غیبت نعمانی ص ۲۰۲ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود برای حضرت قائم پنج علامت است : ظهور سفیانی و یمانی و صیحه آسمانی و کشته شدن نفس زکیه و فرو رفتن بیداء.
(۴) در غیبت نعمانی ص ۲۶۲ از حضرت صادق (علیه السلام) سؤال شد علامتی پیش از آمدن حجت نیست؟ فرمود چرا، عرض کرد چیست؟ فرمود هلاک بنی العباس،و خروج سفیانی،و کشته شدن نفس زکیه،و فرو رفتن بیداء،و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- نافرمانی کردن زن ازشوهرش
۲- دینور شهریست در بیست و پنج فرسخی همدان

صدائی از آسمان، الخبر.
(۵) در غیبت نعمانی ص ۲۶۷ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود چون علامتی در آسمان ببینید و آن آتش بزرگی است از طرف مشرق چند شب طلوع می کند پس آن وقت فَرَجِ مردم و این کمی پیش از قیام قائم (علیه السلام) است.
(۶) در غیبت نعمانی ص ۲۷۲ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود علامت خروج مهدی (علیه السلام)کسوف خورشید است در ۱۳ و ۱۴ شهر رمضان.
(۷) در غیبت نعمانی ص ۲۷۷ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود وقتی دیوار مسجد کوفه از پشتش پهلوی خانه ابن مسعود خراب شود پس آن علامت زوال پادشاهی بنی العباس است الخبر.
(۸) در غیبت نعمانی ص ۲۷۵ دارد که امام حسین (علیه السلام) از پدرش امیرالمؤمنین (علیه السلام) سؤال کرد که چه وقت خداوند زمین را از ستمکاران پاک می کند حضرت فرمود خدا پاک نکند زمین را از ایشان تا وقتی که خونهای حرام ریخته شود تا آنجا که فرمود هنگامی که قائمی در خراسان قیام کند و بر کوفه (کرمان) و ملتان (شهری است در هند) غالب شود و از جزیره بنی کاوان تجاوز کند و قیام کننده ای از ما در گیلان قیام کند، و قریه ابر(دراسترآباد) و دیلم او را اجابت کنند، و ظاهر شود برای اولاد من پرچمهای ترک در اطراف و اکناف متفرق شوند، و در همین گیر و داد باشند که بصره خراب شود، و پادشاه پادشاهان در مصر قیام کند، تا آنجا که فرمود وقتی که هزاران نفر آماده شوند، و صفها صف زنند، و قوچ نر کشته شود، آنجاست که دیگری قیام کند، و فتنه کند فتنه گری، و هلاک شود کافر پس از آن قیام کند. امامی که آرزو کشیده می شود، و مجهول و ناپیدا بود، برای اوست فضل و شرف، و او از اولاد تست یا حسین و مثلش نیست در میان دو رکن ظاهر شود و در دو جامه پوشیده، بر جن و انس پیروز گردد و زمینی را بدون کشت و زرع نگذارد خوشا آنکه زمانش را درک کند.

(۹) و در غیبت نعمانی ص ۲۷۹ حضرت باقر (علیه السلام) به جابر فرمود ای جابر ملازم زمین باش و دست و پا حرکت مده تا ببینی علاماتی را که برایت بیان میکنم اگر درک کنی، اولش اختلاف بنی العباس است ولی درکش نخواهی کرد، ولکن بعد از من از من حدیث کن و خبر بده، و منادی از آسمان ندا کند، و از طرف دمشق صدای فتح و پیروزی به شما برسد، و قریه از قراء شام که جابیه نامند فرو رود، و از طرف راست مسجد دمشق دیوار سقوط کند، و بی دینی از طرف ترک خروج کند و بعد از آن هرج (یعنی کشتار) روم پیش آید، و زود است که برافران ترک بیایند تا وارد جزیره شوند، و زود است که بی دینی از روم بیاید تا در رمله نزول کنند، پس در آن سال أی جابر اختلاف زیادی در ناحیه مغرب خواهد بود، پس اول زمینی که خراب خواهد شد زمین شام است، پس اختلاف کنند و سه پرچم درست شود، یکی پرچم اصهب و دیگری پرچم ابعق و سومی پرچم سفیانی، پس سفیانی با ابقع بجنگند و سفیانی او را بکشد، پس از آن اصهب را بکشد، و پس از آن همتی نداشته باشد جز اقبال به عراق، و عبور لشکرش به قرقیساء افتد، پس در آن جنگ کنند، و صد هزار از جبارین را بکشند، و سفیانی هفتاد هزار لشکر به کوفه فرستد، و بعضی از اهل کوفه را بکشد و بعضی را به دار آویزد، و بعضی را اسیر کند، همین طور که مشغول این جنایات است، لشکر خراسانی که بعض از اصحاب قائم (علیه السلام) بین ایشان است وارد شود، پس مردی از موالی اهل کوفه با چند نفر ضعیف خروج کند امیر سفیانی او را در بین حیره و کوفه بکشد، و سفیانی لشگری هم به سوی مدینه فرستد، پس حضرت مهدی از مدینه به مکه کوچ کند، پس خبر به امیر لشگر سفیانی برسد که مهدی (علیه السلام) به مکه رفته، پس لشگری دنبال او بفرستد، و به او نرسند تا وقتی حضرت خائفا یترقب مثل موسی (علیه السلام) داخل مکه شود، پس امیر لشگر سفیانی میان بیداء (که بین مکه و مدینه است) وارد شود پس منادی از

آسمان صدا کند ای بیداء هلاک کن این گروه را پس زمین همه را فرو برد مگر سه نفر که صورتشان را خدا به عقب بگرداند و ایشان از طائفه کلب هستند، و درباره ایشان این آیه نازل شده(یا أَیهَا الَّذِینَ أُوتُوا الْکتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدَّقاً لِمَامِن قَبْلِ أَن نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهَا عَلَی اَدْبَارِهَا)(سوره نساء آیه ۴۷) ای کسانی که کتاب داده شده اید ایمان بیاورید به آنچه ما نازل کردیم
(قرآن) در حالتی که تصدیق می کند آنچه با شما است (از تورات و انجیل و کتب آسمانی) پیش از آنکه مسخ کنیم صورت شما را و به عقب برگردانیم.
و آن روز حضرت حجت (علیه السلام) در مکه است، تکیه داده به خانه خدا پناهنده شده به آن، پس ندا کند ای مردم ما طلب یاری از خدا می کنیم پس هرکس ما را جواب دهد پس ما اهل بیت پیغمبر شمائیم، و ما اولی به محمد (صلی الله علیه واله وسلم) هستیم از مردم پس هرکس با من محاجه کند در آدم من اولی به آدم هستیم، و هرکس محاجه کند در نوح پس من اولى به نوحم، و هرکس محاجه با من کند به ابراهیم (علیه السلام) پس من اولی به ابراهیم هستیم، و هرکس محاجه کند با من در محمد (صلی الله علیه واله وسلم) پس من اولی به محمد (صلی الله علیه واله وسلم) هستیم، و هرکس محاجه کند با من در نبیین پس من اولی به نبیینم، آیا خداوند در قرآن نفرموده (إِنَّ آللهَ آصْطَفَى آدَمَ وَنُوحاًوَآلَ إِبْرَاهِیمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى اُلْعَالَمِینَ ذُرَّیَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاُللهُ سَمِیعُ عَلِیمُ) پس من بقیه از آدمم، و ذخیره از نوحم، و برگزیده ابراهیمم، و صفو محمد (صلی الله علیه واله وسلم) هستم، آگاه باشید کسی با من محاجه کند در کتاب خدا پس من اولی به کتاب خدایم، و اگر کسی محاجه کند در سنّت رسول الله پس من اولی به رسول الله هستم، پس قسم میدهم شما را هرکس کلام مرا شنید شاهد به غائب خبر دهد پس من سؤال می کنم از شما بحق خدا و رسولش و بحق خودم چون برای من بر شما حق ذوی القربی ثابت است اینکه مرا یاری کنید ودشمن را از من دفع کنید پس بتحقیق که ما مخفی شدیم و ظلم شدیم و از دیار خود و

فرزندان خود پراکنده شدیم، و ستم شد بر ما و از حقمان ما را دور کردند، و اهل باطل به ما افتراء بستند پس الله الله ما را ذلیل نکنید و کمک کنید خدا شما را کمک کند، پس خدا اصحاب او را که سیصد و سیزده نفرند جمع کند مثل ابرهای متفرق که با هم جمع می شوند، مصداق آیه (أیْنَما تَکونُوا یأْتِ بِکمُ اللهُ جَمِیعاً إِنَّ اللهَ على کلَّ شَیءٍ قَدیرُ) همین است ای جابر، پس در بین رکن و مقام با حضرت بیعت کنند، و با حضرت است عهد رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) که پسران از پدران به ارث برده اند و قائم از نسل حسین (علیه السلام) است در یک شب امرش را خدا اصلاح کند، پس هرچیز بر شما مشکل شد پس ولادتش از رسول خدا و وارث بودنش از علماء عالمی بعد از عالمی مشکل نیست، و اگر اینهم مشکل شد پس ندای آسمانی که به اسم و اسم پدر و مادرش صدا می کند مشکل نخواهد بود.
(۱۰) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۴ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) به ابن مسعود فرمود ای ابن مسعود برای ساعت ظهور علامتهائیست و شرطهائیست تا آخر حدیث که در (ساعت ظهور) حدیث دهم گذشت مراجعه کنید.
(۱۱) در کنز ج ۱۴ ص ۲۳۲ فرمود از علامات بلاء و اشراط ساعت ظهور آن است که عقلها مخفی و ناقص شود و کشتار زیاد باشد و علامات خیر و خوبی برطرف شود و فتنه ها ظاهر گردد.
(۱۲) در حدیث دیگر علامات حق برطرف شود و ظلم ظاهر گردد.
(۱۳) در کنز ج ۱۴ ص ۲۵۷ فرمود ساعت برپا نشود تا ده علامت ظاهر گردد یکی دود و دیگر دجال است. در (ساعت ظهور) حدیث نهم گذشت مراجعه شود.
(۱۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۹ فرمود اول آیات (علامات) دجال و نزول عیسی است و آتشی است که از قعر عدن أبین خارج می شود که مردم را سوق به محشر می دهد که استراحت کند با ایشان هرجا استراحت کردند، و دود، و دابه و یأجوج و مأجوج است.

(۱۵) در کنز ص ۲۶۰ فرمود ده علامات است پیش از ساعت ظهور که اینها مرتب پی در پی خواهد آمد : خروج دجال، و نزول عیسی بن مریم، و باز شدن یأجوج و مأجوج، و دابة الأرض، و طلوع خورشید (ولایت) از مغربش می باشد.
در این حدیث تمام ده را شماره نکرده ولی در همان صفحه در حدیث دیگر فرموده : خسفی در مغرب، و خسفی در مشرق، و خسفی در جزیرة العرب، و دود، و آمدن عیسی بن مریم، و دجال، و دابة الأرض، و یأجوج و مأجوج و بادی که بوزد و ایشان را به دریا ریزد (یعنی یأجوج و مأجوج را) و طلوع آفتاب از مغربش.
پرسیده شد از ظهور آن حضرت فرمود وقتی که حکومت کنند در دولت خصیان الخ. در (دولت) حدیث ۱۶ گذشت.
از علامات فرج حادثه ایست که بین دو مسجد واقع خواهد شد الخ. در فرج
حدیث ۱۲ خواهد آمد.
در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ از امام رضا (علیه السلام) سؤال شد که علامت قائم از شما چیست الخ. در قائم ح ۴۶ خواهد آمد.
(۱۶) در نوائب الدهور ج۳ ص ۳۵۴ در ذیل حدیث على بن مهزیار خود حضرت علاماتی را بیان فرموده هر وقت کودک نشست (به سلطنت) و مغربی حرکت کرد، و روانه شد عمانی، و بیعت کرده شد با سفیانی، به ولی خدا اذن داده می شود پس بیرون می آیم در میان صفا و مروه با سیصد و سیزده نفر مرد، و می آیم به کوفه و خراب میکنم مسجد آن را و بنا می کنم آن را بر بنای اول که بنا گذارده شد و خراب می کنم بناهای گردنکشانی را که در اطراف آن بنا کرده اند، و حج میگذارم با مردم حجة الاسلام را، و می آیم به سوی مدینه و خراب میکنم حجره پیغمبر را و بیرون می آورم کسانی را که در آنجا دفن شده اند در

حالتی که بدنهای هر دو نفر ایشان تر و تازه است، پس می برم آنها را روبری بقیع و امر می کنم که دو چوب را نصب کنند و هریک از ایشان را بر چوبی بدار زنند پس آن چوبها از زیر ایشان سبز می شود، و برگ می آورد، و مردم به این دو نفر امتحان کرده می شوند، به امتحانی که سخت تر از امتحان اول باشد، پس منادی از آسمان ندا میکند که ای آسمان هلاک کن و ای زمین بگیرد، پس در آن روز باقی نماند در روی زمین مگر مؤمنی که خالص باشد قلب او برای ایمان، الخ.
(۱۷) در نوائب الدهور ج۳ ص ۳۰ از اقبال سید نقل کند که حماد گفت به
حضرت صادق (علیه السلام) عرض کردم آیا برای خروج مهدی علامتی و نشانه ای هست؟ فرمود آری گرفتن آفتاب است هنگام در آمدن آن تا دو ثلث از روز، و گرفتن ماه است تا بیست و سه ساعت، و فتنه ای است که سایه انداز دیا برسد به مصر و اهل آن بلائی و قطع شدن رود نیل، اکتفا کن به آنچه برایت گفتم، و منتظر امر صاحبت باش در شب و روز، زیرا که خدای تعالی هر روزی در کاریست.
(۱۸) در کفایة الموحدین ج ۳ ص ۸۴۷ در حدیث معراج از محتضر حسن بن سلیمان(۱) از شیخ صدوق روایت کرده که خطاب شد یا محمد از جمله عطاهائی که به تو مرحمت فرمودیم آن است که بیرون می آوریم از صلب تو یازده امام که همه ایشان از نسل دختر تو فاطمه است و آخر ایشان مردیست که عیسی بن مریم در عقب سر او نماز خواهد خواند و پر می کند زمین را از عدل و داد بعد از آنکه پر شده باشد از ظلم و جور، پس آن حضرت عرض کرد که این در چه زمان واقع خواهد شد؟ خطاب رسید یا محمد در وقتی که برطرف شود علم، و ظاهر شود جهل، و بسیار شود قتل، و کم شوند علماء و فقهاء حقیقی، و بسیار
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در مصدر، مختصر سلیمان حسن است و آن غلط است و صحیح آن است که ذکر شد کما فی البحار ج ۱۸ ص ۲۰۲ و ص۳۰۳ تعلیقه (۱).

شوند شعرا و بگیرند اُمت تو قبور را مساجد.
(۱۹) در کنز العمال ج ۱۴ ص۲۷۶ فرمود وقتی فییء به نوبت دست بدست بگردد و امانت غنیمت شمرده شود، و زکات دادن را ضرر پندارند، و علم را برای غیر از دین یاد بگیرند، و مرد اطاعت زنش را بکند، و مادرش را عاق کند، و رفیقش را نزدیک کند و پدرش را دور سازد، و در مساجد صداها بلند شود، و فاسق قبیله بزرگ ایشان شود، و زعامت مردم با پست ترین ایشان باشد، و مردی را اکرام کنند از ترس شرش، و زنان خواننده و آلات لهو ظاهر شود، و خمر و شراب خورده شود، و لعن کند آخر این امت اولش را، پس در آن وقت باد سرخ و زلزله و خسف و فرو رفتن و مسخ شدن و سنگباران شدن را منتظر باشید.
(۲۰) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۸ از مقاتل از امیر المؤمنین (علیه السلام) روایت کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود یا علی ده خصلت پیش از روز قیام است آیا سؤال نمیکنی از آنها؟ عرض کردم بلی یا رسول الله، فرمود اختلاف، و کشتن اهل مکه و مدینه، و پرچمهای سیاه، و خروج سفیانی، و فتح مکوفه، و خسف و فرو رفتن بیداء، و مردی از ما اهل بیت که با او بیعت می شود بین زمزم و مقام ابراهیم، و بیایند بسوی او مردان قوی اهل عراق،و ابدال شام و نجباء اهل مصر، و بیایند اهل یمن که عده ایشان مثل عده اهل بدر می باشد، پیگیری کنند او را بنو کلب روز اعماق(۱) گفتم یا رسول الله بنو کلب کدامند؟ فرمود ایشان انصار و یاوران سفیانی هستند می خواند مردی را که بین زمزم و مقام بیعت با او شده بکشند، ولی ایشان کشته می شوند و ذریه ایشان بر در مسجد دمشق فروش می رود، و غائب کسی است که از غنیمت ایشان غائب باشد ولو یک عقالی باشد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- عماق جمع عمق است که آن اسم شهر یا دهی است که جنگی آنجا واقع خواهد شد.

(۲۱) در دلائل الامامه طبری ص ۲۵۹ از ام سعید احمسیه روایت کند که خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض کردم ای پسر رسول خدا در دست من علامتی از خروج قائم قرار ده؟ فرمود ای ام سعید وقتی که ماه در شب بدر (چهاردهم) از رجب گرفت و مردی از زیرش خارج شد آن وقت است خروج قائم.
(علامت قائم چیست؟ الخ در قائم حدیث ۱۱۵ خواهد آمد.)
(۲۲) در ملاحم سید ص ۱۳۲ باب ۵۲ از کتاب سلیلی از حذیفه از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود فروخته شوند آزادها بواسطه سختی که به ایشان می رسد، اقرار می کنند مرد و زن به غلامی و کنیزی خود، و مشرکین مسلمانهارا استخدام می کنند و در شهرها می فروشند ایشان را، و خوب و بد از این گرفتاری تحاشی ندارند و بد نمی دانند.
ای حذیفه مردم آن زمان همیشه به این بلا مبتلا هستند، تا اینکه آنها دچار بدگمانی شده و از راه نجات مایوس و ناامید خواهند بود، که ناگاه خداوند بفرستد مردی از بهترین فرزندان من که عادل و مبارک و پاکیزه است، و بقدر ذرة المثقال خیانت نکند، و خداوند بوسیله او دین و قرآن و اسلام و اهل آن را عزیز کند، و شر و اهل آن را ذلیل نماید، و او از خدا ترسان باشد و بواسطه نزدیکیش به من مغرور نشود، و سنگی را روی سنگ نگذارد (شاید کنایه از این باشد که اهل دنیا نباشد و برای خود چیزی نسازد) و در حکومت خود احدی را به تازیانه (بی جهت) نزند مگر در حدود، و خداوند بواسطه او همه بدعتها را برطرف سازد، و همه فتنه ها را خاموش کند، و در حق را باز کند و در باطل را ببندد، و اسیران از مسلمین را هرجا باشند برگرداند(حذیفه گوید) گفتم نام ببر برای ما این بنده ای را که خدا برای امت تو و ذریه تو انتخاب کرده؟ فرمود اسمش اسم منست و اسم پدرش مثل اسم پدر من،اگر از دنیا نماند مگر یک روز خداوند آن را طولانی کند که آنچه ذکر کردم عملی شود.

(۲۳) در ارشاد مفید ص ۳۵۷ یکی از علامات ظهور سوزانیدن مرد بزرگ مرتبه ای است از شعیان بنی العباس بین جلولاء (۱) و خانقین.
علامت
*علامت (۲)
علامت قائم از شما چیست؟ الخ در قائم حدیث ۴۶ خواهد آمد. دولت شما در آخر زمان است و برای آن علامتی است. در دولت حدیث ۱۴ گذشت.
زود است علامتی که عمودی از آتش است الخ. در طعام گذشت.
علامتی در رمضان است الخ. در طعام گذشت.
علامت تازه در رمضان است الخ. در طعام گذشت.
علامت قائم چیست؟ الخ. در قائم حدث ۱۱۵ خواهد آمد.
علت غیبت
در (سبب غیبت) گذشت.
علم و علماء و فقه و فقهاء
اذا خرج هذا المهدى الخ.
در یوم الخلاص ص ۳۴۳ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که چون امام مهدی (علیه السلام) خروج کند دشمنی جز فقها نداشته باشد تا آنجا که فرمود اگر شمشیر بدستش نبود هر آینه فقهاء فتوى بقتلش میدادند الخ.
(۱) در ملاحم سید ص ۱۰۵ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بگیرید علم را پیش از
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- نهر بزرگی است در بعقوبه که بین بغداد و خانقین است.
۲- در علامات ظهور گذشت آنچه مناسب مقام است.

آنکه تمام شود، عرض شد چگونه علم تمام شود و حال آنکه کتاب خدا نزد ما است؟ حضرت غضب فرمود و فرمود مادرتان بعزایتان بنیشیند آیا تورات و انجیل بین بنی اسرائیل نبود و هیچ بهره ای نبردند، رفتن علم به رفتن حاملان است سه مرتبه این را فرمود.
(۲) در ملاحم ص ۱۸۵ فرمود چون علم از بین شماها برود پس متوقع فرج
باشید از زیر قدمهایتان.
(۳) در بخاری کتاب فتن ص ۱۵۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پیش از ساعت ظهور روزگاری خواهد آمد که جهل نازل شود و علم برطرف گردد و هرج یعنی قتل زیاد باشد.
(۴) و در ص ۱۵۲ فرمود پیش از ساعت ایام هرج باشد (و هرج به لسان
حبشه قتل و کشتار است) و علم زائل شود، و جهل ظاهر گردد.
(۵) و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۰ فرمود از اشراط ساعت آن است که علم
برداشته شود و جهل ظاهر گردد.
(۶) در حدیث دیگر فرمود از علامات ساعت آن است که علم را از کوچکان طلب کنند (چون بزرگان به فکر دنیا هستند فرصت طلب علم ندارند مجبورند در وقت احتیاج از کوچکان طلب کنند و این خود بدبختی است).
(۷) در کنز ص ۲۳۲ فرمود زود است که علم برداشته شود. سه مرتبه فرمود، زید بن لبید عرض کرد چگونه علم برداشته شود و حال آنکه کتاب خدا نزد ما است و خود و فرزندان خود قرائت می کنیم؟ فرمود مادرت بعزایت بنشیند ای زید بن لبید من تو را از فقهاء مدینه حساب می کردم، آیا این یهود و نصاری نزدشان تورات و انجیل نبود بهره ای نبردند (و گمراه شدند) خدا علم را برطرف نمی کند بلکه حمله و علماء را می برد هیچ عالمی از این امت نرود جز آنکه شکافی به اسلام برسد که هیچ چیز آن را پر نکند تا روز قیامت.

(۸) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۶۸۲ ابن مسعود فرمود شما در زمانی هستید که علمائشان زیاد است و خطبائشان کم، الخبر.
(۹) در مستدرک ج ۴ ص ۵۱۸ ابو هریره گوید هرآینه بیاید بر علماء زمانیکه مرگ بهتر باشد برای ایشان از طلای سرخ، البته بیاید بر شما وقتی که هریک از شما برود نزد قبر برادرش و بگوید ای کاش من بجای تو بودم.
(۱۰) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۶ و ۲۵۷ فرمود بیاید زمانی که سفهاء بر
علماء غالب باشند.
(۱۱) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۵ فرمود شما در زمانی هستید که علمائشان زیاد و خطبائشان کم است و هر کس عُشْر آنچه را می داند ترک کند هلاک می شود، و زود است بیاید زمانی که علمائشان کم و خطبائشان زیاد باشد، هرکس متمسک شود به محشر آنچه می داند نجات یابد.
(۱۲) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۳ فرمود خداوند قبض کند و بگیرد علماء را و بگیرد علم را از ایشان، پس جوانانی روی کار آیند و بعضی روی بعضی بجهند و بالا روند، مثل الاغ که روی الاغ می جهد.
(۱۳) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۱ فرمود از علامات نزدیکی ساعت ظهور
آن است که خطباء منبری شما زیاد باشند، و علماء میل به پادشاهان کنند، پس حلال کنند برای ایشان حرام را و حرام کنند برای ایشان حلال را و فتوا دهند ایشان را به آنچه میل داشته باشند، الخبر.
(۱۴) در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۸۴ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود یکی از علامات آخر زمان آن است که عیب جوئی کنند بر علماء الحدیث.
(۱۵) و در ص ۱۸۵ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود علماء بمیرند و دلها فاسد شود.
(۱۶) در الزام الناصب ج ۱ ص ۱۸۵ امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود فقهاء آخر الزمان فتوا بدهند به آنچه اشتهاء دارند.

(۱۷) در کافی ج ۵ ص ۵۵ و تهذیب ج ۶ ص ۱۸۰ امام باقر (علیه السلام) فرمود در آخرالزمان مردمانی باشند که پیروی کنند لغزشهای علماء و علم فاسدشان را.
(۱۸) در جامع الاخبار ص ۱۲۹ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود علماء آخرالزمان شرورترین مردمند روی زمین.
(۱۹) و در ص ۱۳۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)فرمود زود است بیاید زمانی بر امت من که از علماء فرار کنند چنانچه گوسفند از گرگ فرار میکند.
(۲۰) و در همان صفحه از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منقول است که فرمود بیاید بر مردم زمانی که پادشاهانشان ظلم کنند و علمائشان بر طمع باشند، تمام این حدیث در زمان حدیث ۶۱ گذشت.
(۲۱) در حدیث دیگر فرمود بیاید بر امت من زمانی که نشناسند علماء را
مگر به لباس خوب.
(۲۲) در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۸۵ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود فقیهانشان به آنچه بخواهند فتوا دهند، و قاضیانشان به آنچه نمی دانند حکم کنند.
(۲۳) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۷ منقول از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) این است که فرمود زود است بیاید بر امت من زمانی که قراء و خوانندگان زیاد باشند ولی فقهاء کم باشند، و علم گرفته شود و هرج زیاد باشد گفتند هرج چیست یا رسول الله (علیه السلام) فرمود کشتن بین خودتان (یعنی همدیگر را بکشید).
(۲۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۰ فرمود از علامت نزدیکی ساعت ظهور آن است که باران زیاد باشد ولی علف کم باشد، و خوانندگان زیاد باشند و فقهاء کم باشند.
(۲۵) در روضه کافی ذیل حدیث هفت فرمود (یکی از علامات آنست که)
بینی فقیهی طلب فقه می کند برای غیر دین، طلب می کند دنیا و ریاست را.
(۲۶) در روضه کافی حدیث ۴۷۹ و بحار ج ۱۸ ص ۱۴۶ امام ششم از جدش

فرمود زود است بیاید بر مردم (امت من) زمانی که باقی نماند از قرآن مگر رسمش و از اسلام مگر اسمش، خود را مسلمان می نامند ولی دورترین مردمند از اسلام، مساجدشان آباد ولی از هدایت خراب، فقهاء آن زمان بدترین فقهاءاند در زیر سایه آسمان، از ایشان فتنه برخیزد و بسوی خودشان برگردد.
(۲۷) در اثنی عشریه شیخ حر عاملی و دیگران از امام عسکری (علیه السلام) نقل کنند که فرمود علماء ایشان شرار خلق خدایند در روی زمین بعلت آنکه میل به فلسفه و صوفیگری دارند. و حدیث مفصل است در زمان حدیث ۶۳ گذشت مراجعه کن.
(۲۸)درتحف العقول ص ۳۶ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منقول است که دو صنف ازامت من اگر صالح شدند امت من صالح می شوند و اگر فاسد شدند فاسد می شوند عرض شد کیانند ایشان یا رسول الله؟ فرمود فقهاء و امراء.
(۲۹) در ص ۳۹ فرمود نیکو مسأله سؤال کردن نصف علم است، و مدارا کردن نصف عیش.
(۳۰) در الزام الناصب ج ۱ ص ۲۰۷ از اربعین خوئی نقل کند تا آنجا که (یکی از علامات) فرمود وقتی است که علم برطرف شود، و جهل ظاهر گردد، و قراء زیاد باشند، و عمل کردن کم باشد، و قتل (کشتار) زیاد باشد، فقهاء هدایت کننده کم باشند، و فقهاء گمراه کننده زیاد باشند.
(۳۱) و در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۳۵ فقهاء میل به دروغ گفتن داشته باشند و
علماء میل به ریب و شک.
(۳۲) در کنز العمال ج ۱۰ ص ۱۳۷ فرمود چون خدا اراده خوبی به گروهی داشته باشد فقهایشان را زیاد کند و جهالشان را کم نماید، و چون فقیهی تکلم کند یارانی پیدا کند، و اگر جاهل تکلم کند مغلوب خواهد شد، و اگر خدا اراده بدی به گروهی داشته باشد جهالشان را زیاد کند وفقهایشان راکم نماید،وچون

جاهل سخن گوید یارانی پیدا کند و چون فقیهی سخن گوید مغلوب شود.
(۳۳) و در کنز العمال ج ۱۰ ص ۱۳۸ فرمود طلب کنید علم را ولو در چین باشد چون طلب علم بر هر مرد مسلمانی واجب است.
(۳۴) و در ص ۱۳۹ فرمود هرکس طلب علم کند خداوند کفیل روزیش می باشد.
(۳۵) و در ص ۱۴۰ فرمود خواب عالم بهتر از نماز جاهل است.
(۳۶) و در ص ۱۴۱ فرمود وزن شود روز قیامت مداد علماء با خون شهیدان
پس مداد علماء بر خون شهداء رجحان پیدا کند.
(۳۷) و در ص۱۴۳ فرمود عالمی که به علمش منتفع شود بهتر از هزار عابد
است.
(۳۸) در ص ۱۴۳ ایضا فرمود طالب علم افضل است نزد خدای تعالی از جهاد کننده در راه خدا.
(۳۹) در حدیث دیگر فرمود صبح کن در حالی که یا عالم باشی و یا متعلم و یامستمع و یا محب ایشان و قسم پنجم مباش که هلاک خواهی شد.
(۴۰) در ص ۱۴۵ فرمود خدا و ملائکه حتی موری که در سوراخ خود جای دارد و حتی ماهی در دریا درود می فرستد بر کسی که خیر و خوبی یاد مردم
می دهد.
(۴۱) در حدیث دیگر فرمود فضل عالم بر عابد مثل فضل من است بر پست ترین شما، الخبر.
(۴۲) در ص۱۴۶ فرمود وقتی مؤمن دری از علم را یاد بگیرد چه عمل بکند
و چه نکند بهتر است از هزار رکعت نماز مستحبی.
(۴۳) در ص ۱۴۸ فرمود چیزی نیست که قطع کننده تر باشد پشت ابلیس را از
عالمی که در قبیله پیدا شود.

(۴۴) در ص ۱۵۰ فرمود گرامی دارید علماء را به جهت آنکه ایشان ورثه پیغمبرانند.
(۴۵) در حدیث دیگر فرمود مردم در بهشت هم محتاج علمایند به جهت آنکه در هر جمعه خدا را زیارت می کنند پس می گوید به ایشان تمنا کنید از من آنچه را میل دارید. پس التفات به علماء کنند و بگویند چه تمنا کنیم از خدا، پس علماء بگویند تمنا کنید فلان و فلان را پس ایشان در بهشت هم محتاج به علماء می شوند چنانچه در دنیا محتاج بودند.
(۴۶) در ص ۱۵۱ فرمود مثل علماء مثل ستارگان در آسمانند که بواسطه آنها در تاریکی دریا و صحرا راه را پیدا می کنند، پس هر وقت ستارگان غروب کنند امید می رود که راه یافتگان گمراه شوند.
(۴۷) در کنز العمال ج ۱۰ ص۱۵۴ فرمود یک رکعت نماز از عالم به خدا بهتر
است از هزار رکعت از جاهل به خدا.
(۴۸) در حدیث دیگر فرمود دو رکعت نماز از عالم افضل است از هفتاد
رکعت از غیر عالم.
(۴۹) در حدیث دیگر فرمود سرعت کنید به طلب کردن علم که یک حدیث از راستگو بهتر است از دنیا و آنچه در اوست از طلا و نقره.
(۵۰) در حدیث دیگر فرمود یک ساعت عالم که تکیه کند بر فراش خود و
نظر در مطالب علمی کند بهتر است از عبادت عابد هفتاد سال.
(۵۱) در حدیث دیگر فرمود یک فقیه سخت تر است بر شیطان از هزار عابد.
(۵۲) در حدیث دیگر فرمود فضل عالم بر عابد مثل فضل ماه شب چهاردهم
است بر سائر ستارگان.
(۵۳) در حدیث دیگر فرمود فضل عالم بر عابد هفتاد درجه است مابین هر
درجه ای تا درجه دیگر مثل مابین زمین و آسمان است.

(۵۴) در حدیث دیگر فرمود فضل مؤمن عالم بر مؤمن عابد هفتاد درجه است.
(۵۵) و در ص ۱۵۶ فرمود اگر خدا هدایت کند بر دست تو مردی را بهتر است برای تو از آنچه خورشید بر آن می تابد و غروب می کند.
(۵۶) در حدیث دیگر فرمود برای هر چیزی راهی است و راه بهشت علم است.
(۵۷) در حدیث دیگر فرمود از من نیست مگر عالم یا متعلم.
(۵۸) و در ص ۱۵۸ فرمود کسی که برای امت من چهل حدیث حفظ کند که از ستت من باشد روز قیامت او را به شفاعت خود داخل بهشتش میکنم.
(۵۹) در ص ۱۶۴ فرمود کسی که چهل حدیث برای خدا یاد بگیرد و به امت من یاد بدهد راجع به حلال و حرامشان باشد خدا او را در قیامت عالم محشورش کند.
(۶۰) و در ص ۱۶۰ فرمود ملائکه بالهای خود را برای طالب علم می گسترانند.
(۶۱) در حدیث دیگر فرمود کسی که مرگش برسد و او در طلب علم باشد فرق او و انبیاء یک درجه است که نبوت باشد.
(۶۲) در تحف العقول ص ۲۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال شد کدام مردم شرورترند؟ فرمود علماء وقتی فاسد شوند.
(۶۳) در تحف العقول ص ۲۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود علم از مردم گرفته نمی شود بلکه علماء گرفته می شود تا وقتی که عالمی باقی نماند آن وقت جهال را رؤسای خودگردانند از ایشان فتوا طلبند ایشان هم بدون علم فتوا دهند هم گمراه شوند و هم گمراه کنند.
(۶۴) در تحف العقول ص ۲۸ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که سؤال کنید از علماء و سخن گوئید با حکماء و مجالست کنید با فقراء.

(۱۵) در تحف العقول ص ۲۱۵ امام باقر (علیه السلام) فرمود عالمی که از علمش نفع ببرد افضل است از هفتاد هزار عابد.
(۶۶) در تحف العقول ص ۲۷۲ امام صادق (علیه السلام) فرمود عالم افضل از هزار عابد و هزار زاهد و هزار مجتهد است.
(۶۷) در یوم الخلاص ص ۴۶۷، از محجة البیضاء نقل کندکه شرورترین علماء آنهائی هستند که در خانه سلاطین می روند، و بهترین سلاطین آنهائی هستند که در خانه علماء می روند.
(۶۸) در جامع الاخبار ص ۱۲۹ در ذیل حدیثی فرمود علماء ایشان شرور ترین خلق الله باشند روی زمین. در زمان حدیث ۵۷ گذشت تمام حدیث رجوع کن.
(۶۹) در الزام الناصب چاپ قدیم ص ۱۹۵ یکی از علامات آن است که علماء بمیرند.
(۷۰) در روضة الواعظین ص ۴۸۵ از رسول اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود بیاید بر مردم زمانی که بکشند در آن علماء را چنانچه دزدان را می کشند، پس ای کاش علماء خود را به حماقت می زدند در آن زمان.
(۷۱) در مکارم الاخلاق ص ۵۲۷ رسول خدا به ابن مسعود فرمود علماء ایشان و فقهای ایشان خیانت کار و فاجر هستند، آگاه باش که ایشان شرار خلق خدای هستند، و همچنین اتباعشان و کسی که نزد ایشان می رود، و علم از ایشان می گیرد و دوستار ایشان است، و مجالست و مشورت می کند با ایشان، شرار خلق خدایند، داخل کند ایشان را به آتش جهنم کر و گنگ و کور پس ایشان بر نگردند (تا آنجا که) فرمود ای ابن مسعود مجالست مکن با ایشان در ملأ (عام) و خرید و فروش مکن با ایشان در بازارها، و راهنمائی مکن ایشان را به جاده، و آبشان مده، خدا (در سوره هود آیه ۱۱) فرمود هرکس زندگی دنیا و

زینت آن را خواسته ما سعی آنها را در کار دنیا می دهیم و هیچ از اجر عملشان کم نخواهد شد. (و در سوره شورا آیه ۱۹) فرمود هرکس حاصل کشت دنیا را بخواهد می دهیم آن را ولی در آخرت نصیبی ندارد.
ای ابن مسعود آنچه را که مبتلی شده از ایشان امت من دشمنی و بغض و کینه و جدال بوده، ایشانند که ذلیل کننده این امت شده اند در دنیا، قسم به کسی که مرا بحق فرستاده البته ایشان را به زمین فرو خواهد برد، و بصورت بوزینه و خوک خواهد در آورد.
ابن مسعود گفت رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) گریه کرد و ما هم بواسطه گریه او گریان شدیم،وعرض کردیم چه باعث گریه شما شدای رسول خدا؟ فرمود (رحمة للاشقیاء) و خداوند (در سوره سبأ آیه ۵۰) می فرماید اگر تو ای رسول سختی حال مجرمان را مشاهده کنی هنگامی که ترسان و هراسانند و هیچ از عذاب ایشان فوت و زائل نشود، و از مکان نزدیکی دستگیر شوند، یعنی علماء و فقهاء.
ای ابن مسعود کسی که یاد گیرد علم را و اراده کند بواسطه آن دنیا را و حب دنیا و زینتش را مقدم دارد مستوجب سخط خدا گردد، و در درک اسفل از آتش باشد با یهود و نصاری که کتاب خدا را کنار انداختند، خداوند فرمود (در سوره بقره آیه ۸۸) آنگاه که آمد ایشان را و شناختند کافر شدند پس لعنت خدا بر کافران.
ای ابن مسعود هر کس یادگیرد قرآن را برای دنیا و زینت آن خدا بهشت را بر
او حرام گرداند.
ای ابن مسعود هرکس یاد گیرد علم را و عمل نکند به آنچه در آن است خداوند او را در قیامت کور محشور کند.
و هر کس یاد بگیرد علم را از روی ریا و سمعه و بواسطه آن دنیا را بخواهد،

خداوند برکتش را از او بردارد، و به ضیق معیشت گرفتارش سازد، و خودش را به خودش واگذارد و هر کس را خدا بخود واگذار کند هلاک خواهد شد، خداوند فرمود هرکس امید ملاقات پروردگارش را دارد پس باید عمل صالح انجام دهد واحدی را در عبادت او شریک قرار ندهد، تا آخر حدیث که مفصل است.
(۷۲) در مکارم الاخلاق ص ۵۴۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) به ابی ذر فرمود بدترین مردم نزد خدا از حیث جاه روز قیامت عالمی است که از علمش نفع نبرد، و کسی که طلب علم کند که مردم را به طرف خود جلب کند بوی بهشت را نیابد، ای اباذر کسی که طلب علم کند که مردم را گول زند بوی بهشت نیابد، ای اباذر وقتی که سؤال شدی از علمی که نمی دانی بگو نمی دانم تا از ضررش نجات یابی و فتوی مده به آنچه نمی دانی که تا در قیامت از عذابش نجات یابی.
(۷۳) ای اباذر فقهاء پیش روند و مجالست ایشان موجب زیادی است.
(۷۴) در کافی ج ۱ ص۳۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود(إنَّما یخْشَی اللهَ مِنْ عِبَادِهِ العُلَماءُ الخ) جز این نیست که می ترسند از خدا علماء، فرمود مراد از علماء کسانی هستند که کردارشان تصدیق گفتارشان کند و اگر کسی کردارش تصدیق گفتارش را نکرد او عالم نیست.
(۷۵) در کافی ج ۱ ص ۳۸ و ج ۳ ص ۲۵۴ در ذیل حدیثی از امام هفتم (علیه السلام) روایت کند که مؤمنین فقهاء قلعه اسلامند مثل دیوار دور شهر که شهر را نگاهداری میکند.
(۷۶) در کافی ج ۱ ص ۳۹ امام هفتم فرمود گفتگوی با عالم در مزبله ها بهتر
است از گفتگوی با جاهل روی تشکها.
(۷۷) در کافی ج ۱ ص ۴۲ امام ششم فرمود دوری کن از دو خصلت که هلاک مردم در این دو خصلت است یکی آنکه فتوی دهی مردم را به رأی خودت، دیگر آنکه دینداری کنی به چیزی که نمی دانی.

(۷۸) در کافی ج ۱ ص ۴۳ امام ششم فرمود نهی می کنم تو را از دو خصلت که هلاک مردان در آن دو خصلت است. یکی آنکه باطلی را دین خود گردانی دیگر مردم را فتوی بدهی به چیزی که نمیدانی.
(۷۹) در کافی ج ۱ ص ۴۶ امام ششم از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود فقهاء امین پیغمبرانند مادامی که داخل در دنیا نشوند، گفته شد یارسول الله دخول در دنیا چیست؟ فرمود متابعت نمودن سلطان پس اگر متابعت سلطان کردند بترسید از ایشان بر دین خود.
(۸۰) در کنز العمال ج ۱۰ ص ۱۶۲ فرمود کسی که در کوچکی علم نیاموخته
پس در بزرگی طلب علم کند و مرگش برسد شهید مرده.
(۸۱) در ص۱۶۳ فرمود وقتی دری از علم را یاد بگیری بهتر است برای تو از
هزار رکعت نماز مستحبی مقبول.
(۸۲) در ص۱۶۶ فرمود واجبات را یاد بگیرید و به مردم یاد بدهید که آن نصف علم است.
(۸۳) در وسائل ج۱۸ ص ۹۵ در ذیل حدیثی از امام حسن عسکری (علیه السلام) روایت کند که فرمود پس هر کس از فقهاء خود را نگاهدارد و دینش را حفظ کند و مخالف هواء نفسش باشد و مطیع امر مولای خود باشد پس برای عوام است که ازایشان تقلید کنند، و این صفتها نیست مگر در بعض فقهاء شیعه نه همه ایشان پس عالمی که مرتکب قبیح و کارهای زشت شد مثل علماء عامه و سنّیها پس از ایشان چیزی قبول نکنید اگر از ما نقل کردند و کرامتی هم نیست.
در قرآن حدیث ۲۴ خواهد آمد که نماند از قرآن مگر رسمش الخ.
علم خود را در هم پیچیده مثل مار الخ. در قم حدیث ۱۳ خواهد آمد.
علم خود را بین دو مسجد درهم پیچد مثل ماری که در سوراخش خود را
جمع می کند الخ. در فتنه حدیث ۴۰ خواهد آمد.

(۸۴) در بحار ج ۵۲ ص ۳۳۶ ابان از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود علم بیست و هفت حرف است و جمیع آنچه را که پیغمبران آورده اند دو حرف بوده و مردم تا امروز غیر از دو حرف چیزی نمی دانند و چون قائم ما قیام کند بیست و پنج حرف دیگر را بیرون کشد و با آن دو حرف منضم سازد و بین مردم منتشر کند.
عَلَم
در ملاحم ص ۵۳ و البرهان ص ۱۵۱ و غیبت طوسی ص ۲۷۹ عمار یاسر فرمود پرچم دار حضرت مهدی شعیب بن صالح است.
در ملاحم ص ۵۳ روایت کند که علم دار مهدی شعیب بن صالح است.
در البرهان ص ۱۵۲ از علی (علیه السلام) روایت کند که خارج شود پرچمهای سیاه با سفیانی جنگ کند در ایشان جوانیست از بنی هاشم در کتفش خالی است علمدارش مردیست از بنی تمیم که او را شعیب بن صالح می گویند.
در ملاحم ص ۵۴ روایت شده که علم دار مهدی (علیه السلام) غلامی باشد جوان و موهای سرش کم باشد و زرد، اگر با کوهها بجنگد آنها را درهم شکند.
در ملاحم ص ۵۵ روایت شده که خروج کند مهدی (علیه السلام) و علم دارش شعیب بن صالح باشد.
علمی است برای او که چون نزدیک شود وقت خروجش آن علم خودش باز شود الخ. در قائم حدیث ۱۲۹ خواهد آمد.
علماء
پس از آن مردن علماء و شایستگان است الخ. در فتنه حدیث ۴۱ خواهد آمد.
علماء ایشان زیاد باشد و خطباء کم الخ. در عِلم حدیث ۸ گذشت.

بیاید بر علماء زمانی که مرگ برای ایشان بهتر باشد از طلای سرخ الخ. در
علم حدیث ۹ گذشت.
سفهاء بر علماء غالب باشند الخ. در علم حدیث ۱۰ گذشت.
علماء کم باشند و خطباء زیاد الخ. در علم حدیث ۱۱ گذشت.
علماء را بگیرد و جوانانی روی کار آیند الخ. در علم حدیث ۱۲ گذشت.
علماء میل به پادشاهان کند الخ. در علم حدیث ۱۳ گذشت.
بر علماء عیب جوئی کنند الخ. در علم حدیث ۱۴ گذشت.
علماء بمیرند و دلها فاسد شود. در علم حدیث ۱۵ گذشت.
لغزش علماء را پیروی کنند الخ. در علم حدیث ۱۷ گذشت.
علماء آخر زمان شرورترین مردمند الخ. در علم حدیث ۱۸ گذشت.
علماء بر طمع باشند الخ. در علم حدیث ۲۰ گذشت.
نشناسند علماء را مگر به لباس خوب. در علم حدیث ۲۱ گذشت.
علماء ایشان شرار خلق خدایند الخ. در علم حدیث ۲۷ گذشت.
علماء میل به ریب داشته باشند. در علم حدیث ۳۱ گذشت.
مداد علماء الخ. در علم حدیث ۳۶ گذشت.
گرامی دارید علماء را الخ. در علم حدیث ۴۴ گذشت.
در بهشت هم محتاج علمایند الخ. در علم حدیث ۴۵ گذشت.
مثل علماء مثل ستارگانند الخ. در علم حدیث ۴۶ گذشت.
علماء ایشان شرورترین خلق الله باشند در روی زمین الخ. در (زمان) حدیث ۵۷ گذشت رجوع کن.
فرار کنند از علماء الخ. در زمان حدیث ۵۹ گذشت.
علماء بمیرند الخ. در علم حدیث ۶۹ گذشت.
علماء را بکشند مثل دزدان الخ. در علم حدیث ۷۰گذشت.

علماء خیانت کار و فاجر باشند الخ. در علم حدیث ۷۱ گذشت.
کم شوند علماء و فقهاء حقیقى الخ. در علامات ظهور حدیث ۲۰ گذشت.
کدام مردم شرورترند فرمود علماء وقتی فاسد شوند. در علم حدیث ۶۲ گذشت.
علم از مردم گرفته نمی شود بلکه علماء گرفته می شوند الخ. در علم حدیث ۶۳ گذشت.
سؤال کنید از علماء الخ. در علم حدیث ۶۴گذشت.
شرورترین علماء الخ. در علم حدیث ۶۷ گذشت.
هفت نفراز علماء که از طراف عالم الخ.در (مهدی (علیه السلام))حدیث ۸ و ۱۲۲خواهد آمد.
عمار یاسر
در ملاحم سید ص ۱۰۸ عایشه از پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) نقل کند که به عمار فرمود تو را فئه باغیه می کشند (مراد از فئه باغیه اصحاب معاویه هستند)
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۴۶در ذیل خطبه تطنجیه از امیرالمؤمنین (علیه السلام)نقل کند که فرمود هر آینه عوض عمار بن یاسر و ارویس قرنی هزار نفر را خواهم کشت.
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۴۷ در خطبه تطنجیه أمیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود دوازده هزار اسب سیاه به عمار یاسر تسلیم کنم که بر روی هر اسب سیاهی یک نفر دوست خدا و رسولش باشد، و با هر یکی از ایشان دوازده هزار دسته لشگر که شماره او را بجز خدا کسی نداند و من شماره او را می دانم الخ (شاید مراد در رجعت باشد)

عمامه
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۹۱ و ص ۶۰۸ فرمود دجال وقتی خارج شود در
مقدمه لشگر او هفتاد هزار عمامه بسر باشد.
در کنز ص ۳۲۸ نیز وارد شده که با دجال هفتاد هزار عمامه بسر باشد.
در الزام الناصب ص ۱۸۱ چاپ قدیم از رسول خدا روایت کند که متابعت میکند دجال را از امت من هفتاد هزار عمامه بسر.
عُمْر
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۴ فرمود یکی از اشراط ساعت ظهور آن است که
عمر بشر کم می شود.
عُمْر حضرت حجت (علیه السلام) بعد از ظهورش
بدانکه راجع به عمر حضرت بعد از ظهورش اخبار از عامه و خاصه (شیعه و سنّی) مختلف است و در حکومتش ذکر شد اینجا هم بنحو فهرست وار ذکر میکنیم.
(۱) (پنج و دو سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۳۸ از
مقدمه ابن خلدون ذکر شده.
(۲) ( پنج یا هفت یا نه سال) چنانچه در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۲ و ۲۷۳
ذکر کرده.
(۳) (شش یا هفت یا هشت یا نه سال) چنانچه در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۲
ذکر کرده.
(۴) (شش یا هفت یا نه سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱

ص ۳۳۰ از عقد الدرر از ابی سعید خدری از نبی اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کرده.
(۵) (هفت سال) چنانچه در ملاحم سید ص ۷۰ و ۷۸ و ۱۳۸ و ۱۶۶ ذکر کرده.
هفت سال که هر سالی ده سال است) خواهد آمد.
(۶) (هفت سال و دو ماه) چنانچه در ملاحم ص ۷۹ ذکر نموده.
(۷) (هفت یا هشت سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۳۵
از کتاب البیان و معجم طبرانی و مناقب المهدی ابو نعیم نقل کرده.
(۸) (هفت یا هشت یا نه سال) چنانچه در ملاحم ص ۷۸ و ۱۴۱ و ۱۶۶ و در
کنز العمال ج ۱ ص ۲۶۶ و ۲۷۴ ذکر کرده.
(۹) (هفت یا نه سال) چنانچه در ملاحم ص ۷۹ ذکر شده.
(۱۰) (هفت یا ده سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۳۹ از کتاب فضائل الکوفه از ابی سعید خدری از رسول اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت نموده. "
(۱۱) (نه سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۲۲ از عقد
الدرر از ام سلمه از پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کرده.
(۱۲) (ده سال) چنانچه در المهدی ج ۱ ص ۳۴۱ از فصول المهمه از حذیفه نقل کرده.
(۱۳) (ده یا هفت یا هشت سال) چنانچه در ملاحم ص ۱۶۶ ذکر کرده.
(۱۴) ( چهارده سال) چنانچه در ملاحم ص ۷۹ ذکر کرده.
(۱۵) (نوزده سال) چنانچه در غیبت نعمانی ص ۳۳۲ از امام باقر (علیه السلام) روایت کرده.
(۱۶) (نوزده سال و چند ماه) چنانچه در غیبت نعمانی ص ۳۳۱ و ۳۳۲ در چند حدیث از عبدالله بن ابی یعفور از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده.
(۱۷) (بیست سال) چنانچه در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۸ نقل کرده.

(۱۸) (بیست و یک سال) چنانچه در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۵۶ از اسعاف الراغبین در حاشیه نور الابصار ذکر کرده.
(۱۹) (بیست و یک یا بیست و دو سال) چنانچه در الامام المهدی ج ۱ ص ۳۹۴ از عرف الوردی سیوطی نقل کرده.
(۲۰) (سی سال) چنانچه در ملاحم ص ۷۸ ذکر نموده.
(۲۱) (سی و نه سال) چنانچه در الامام المهدی ج ۱ ص ۳۸۵ از عرف الوردی سیوطی نقل کرده.
(۲۲) (سی یا چهل سال) چنانچه در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۱ از علی (علیه السلام) نقل کرده.
(۲۳) (چهل سال) چنانچه در ملاحم ص ۷۸ و ۷۹ و ۸۰ و ۱۵۳ ذکر کرده.
(۲۴) (هفتاد سال) چنانچه در غیبت طوسی ص ۲۸۳ و المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۳۲۷ از عقد الدرر نقل کرده که هفت سال است که با سالهای شما هفتاد سال می شود.
(۲۵) (هشتاد سال) چنانچه در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۳۲ در ذیل خطبة
البیان از امیر مؤمنان (علیه السلام) نقل کرده.
(۲۶) (صد و بیست سال بقدر عمر ابراهیم خلیل (علیه السلام))چنانچه در غیبت نعمانی ص ۱۸۹ حدیث ۴۴ نقل کرده.
(۲۷) (سیصد و نه سال مثل اصحاب کهف) چنانچه در غیبت طوسی ص ۲۸۳
ذکر فرموده و در قائم حدیث ۸۲ و ۹۹ خواهد آمد.
(۲۸) (سیصد و سیزده سال باضافه نه) چنانچه در غیبت نعمانی ص ۳۳۲ ذکر کرده.
(۲۹) (هر مردی هزار پسر) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ و در غیبت طوسی ص ۲۸۰ و دلائل الامامه ص ۲۴۱ نقل کرده که هر مردی در زمان پادشاهی آن

حضرت هزار پسر برای او متولد شود که دختری در بین نباشد. در قائم حدیث ۱۳ و ۳۲ و ۹۷ و ۱۰۷ خواهد آمد.
(۳۰) (غیر از خدا کس نداند) در بحار ج ۵۳ ص ۳۴ مفضل از امام صادق (علیه السلام) سؤال از مدت حکومتش میکند و خلاصه جواب امام صادق (علیه السلام) آن است که خدا میداند و به مشیت و اراده خدا است.
و در کفایة الخصام ص ۶۸۲ و ص۶۹۷ فرموده بماند در زمین چندانکه خدا
خواهد الخ.
(۳۱) (در زمان او هر مردی هزار سال زندگانی کند) در دلائل الامامه طبری
ص ۲۴۱ ذکر نموده و در قائم حدیث ۹۷ خواهد آمد.
مؤلف گوید در هیچ کتابی نخواهید یافت که (۳۱) قول از اخبار استفاده کرده باشد راجع به عمر و حکومت حضرت بعد از ظهورش جز در این کتابِ
(یأتی على الناس زمان) و هو من فضل ربی.
عمر و ابوبکر
در مدینه خواهد آمد.
عمل
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۲ فرمود یکی از علامات حبس شدن عمل است
(یعنی عمل قبول نمی شود و بالا نمیرود)
و در ملاحم سید ص ۱۲۹ ابن مسعود می گوید نزد رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) بودیم که فرمود این امر همیشه در شما خواهد بود و شما پادشاه و حکم رانید مادامی که اعمالی را احداث نکنید (یعنی بدعتی در دین نگذارید)
پس زمانیکه شما بدعت در دین گذاشتید خداوند هم بفرستد بر شما گروهی

را یا بدترین خلقش را پس پوست از سر شما بکنند چنانچه پوست عصا را میکنند.
عملیات حضرت در مدینه
در مدینه حدیث ۱۵ خواهد آمد.
عوف سلمی
در بحار ج ۵۲، ص۲۱۳ و غیبت طوسی ص ۲۷۰ زین العابدین (علیه السلام) فرمود قبل از خروج حضرت خروج مردی است که عوف سلمی میگویند در زمین جزیره(۱) و جایگاهش تکریت است(۲)و در مسجد دمشق کشته خواهد شد.
عهده
در دشمن گذشت.
عیسی (علیه السلام)
سنتی از عیسی الخ. در قائم حدیث ۹۱ خواهد آمد.
(۱) در ملاحم سید ص ۸۰ فرمود عیسی بن مریم نازل شود و پشت سر
حضرت حجت نماز بخواند. و در قائم حدیث ۳۸ خواهد آمد.
(۲) در ملاحم ص ۸۲ فرمود عیسی (علیه السلام) نازل می شود و پشت سر آن حضرت نماز می خواند.
(۳) در ملاحم ص ۸۳ فرمود عیسی بن مریم (علیه السلام) پیش پل سفید در درب دمشق شرقی نازل می شود... یهودیها می آیند و میگویند ما اصحاب شما
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- به عراق هم جزیره می گویند.
۲- تکریت شهرکی است بالای سامرا.

هستیم عیسی می فرماید دروغ میگوئید، نصاری می آیند و می گویند ما اصحاب شما هستیم عیسی می فرماید دروغ می گوئید بلکه اصحاب من مهاجرین و بقیه اصحاب ملحمه هستند (یعنی جنگ) پس بیاید پیش مسلمانان و ببیند خلیفه ایشان بر ایشان نماز می خواند مسیح عقب بیفتد وقتی که بییند او را پس خلیفه مسلمین بفرماید برای ما نماز جماعت بخوان عیسی بگوید بلکه شما بخوانید با اصحاب خود که خدا راضی است از تو، من مبعوث به وزارت شده ام نه به امارت، پس خلیفه مهاجرین دو رکعت نماز بخواند و عیسی بن مریم بین ایشان باشد.
(۴) در ملاحم ص ۸۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که عیسی هبوط کند یعنی به زمین بیاید و مردم به او مرحبا بگویند و به آمدنش خوشحال شوند چون تصدیق فرمایش رسول خدا است پس به مؤذن بگوید اقامه برای نماز بگو پس مردم بگویند برای ما نماز جماعت بخوان عیسی بفرماید بروید نزد امام خود که نمازی برای شما بخواند که خوب امامی است پس حضرت حجت با ایشان نماز بخواند عیسی هم با ایشان بخواند.
(۵) در ملاحم ص ۹۶ فرمود عیسی نزد مناره نزد درب دمشق شرقی نازل شود و او جوان باشد سرخ رو باشد با او دو ملک باشد، نفس و بوی او را کافری نشنود جز آنکه بمیرد، چون نفس او تا چشم کار میکند می رسد پس نفسش به دجال برسد مثل شمع آب شود، و بمیرد، پس عیسی بن مریم برود به بیت المقدس نزد مسلمین و خبر به کشته شدن دجال بدهد، و پشت سر امیر مسلمین یک نماز بخواند پس عیسی برای ایشان نماز بخواند و این ملحمه است (یعنی موقعیت بزرگی است).
(۶) در ملاحم ص ۹۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منقول است که چون عیسی بن مریم نازل شود و دجال را بکشد... و فرمود بعد از خروج دجال چهل سال

زندگی کند و احدی نمیرد و مریض نشود، و مردی به گوسفندان و حیوانات خود بگوید بروید فلان مکان چرا کنید و فلان ساعت برگردید، الخبر.
(۷) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۹۵ فرمود عیسی بن مریم (علیه السلام) در امت من حکم کننده غادل و امامی است بالسویه تقسیم کننده، صلیب را بشکند و خنزیر را بکشد، الخبر.
(۸) در البرهان ص ۱۵۸ از ابی سعید از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود از ماست آنکه عیسی بن مریم پشت سرش نماز می خواند.
(۹) در البرهان ص ۱۵۸ از جابر از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کنند که عیسی بن مریم نزول کند پس امیر ایشان که مهدیست بفرماید بیا برای ما نماز بخوان، عرض کند خیر،شمابعضی بربعضی امیر هستید،کرامتی است از خدا برای این امت.
(۱۰) در کفایة الخصام ص ۶۸۴ ذیل حدیث ۳۸ از عمر بن ابراهیم اوسی از رسول خدا روایت کرده است که فرمود عیسی بن مریم در هنگام طلوع صبح نازل شود، و دو جامه زعفرانی پوشیده باشد با چهره سفید و موی سرش سرخ رنگ مایل به سفیدی و موی سرش از فرق گشاده باشد و از سر او روغن بچکد و در دست او حربه ای باشد که صلیبها را بشکند و خوکها را بکشد، و دجال را هلاک کند، و اموال قائم را ضبط نماید، و اهل کهف دنبال او روند، و او وزیر امین قائم و حاجب و نایب او باشد، الخ.
غاره
در ملاحم ص ۶۷ فرمود حضرت حجت (علیه السلام) امر فرماید تورات و انجیل که بر حضرت موسی و حضرت عیسی نازل شده بود از غار انطاکیه بیرون آورند و بر طبق تورات بر اهل تورات و بر اهل انجیل بر طبق انجیل حکم فرماید.

غارتی
در غنیمت خواهد آمد.
غبار وغبره
در غیبت نعمانی ص۱۹۷ ذیل ح۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود غبار به چشم کسی رود که آن را به باد می دهد.
غثاء
در ملاحم ص ۱۵۷ و ص ۲۰۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود زود است ملتها با هم دست بدست بدهند و شما را مثل کاسه خوراکی در میان گذاشته بخورند، عرض شد از کمی ما است یا رسول الله؟ فرمود خیر شما زیاد هستید ولیکن غثائید مثل غثاء سیل (یعنی مثل کف روی آب هستید وزنی ندارید) الخبر.
غدر
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۸ فرمود هرگز خداوند امتی را عذاب نکند مگر وقتی که غدر نمایند. عرض شد غدرشان چه باشد؟ فرمود اعتراف به گناه می کنند ولی توبه نمی کنند، الخبر.
غرباء
در اسلام حدیث ۱ و ۲ و ۳ گذشت.

غربال
(۱) در مستدرک حاکم ج۴۲ ص ۴۳۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است بیاید زمانی که مردم در آن غربال شوند غربال شدنی، و باقی ماند
(حثاله) یعنی مردم پست که وفا بعهد و امانت خود نکنند و بطوری بهم پیچیده شوند که باز کردنش مشکل باشد، عرض کردند چگونه امر می فرمائید به ما ای رسول خدا؟ حضرت فرمود بگیرید آنچه را پیش شما معروف است و واگذارید آنچه را پیش شما منکر است.
(۲) در غیبت نعمانی ص ۲۰۲ ذیل ح ۱ حضرت صادق (علیه السلام) از امیرالمؤمنین نقل فرماید که فرمود قسم به آنکه پیغمبر را بحق مبعوث گردانید هر آینه باید امتحان شوید و همّ و غم به شما رو آور شود و باید غربال شوید بطوریکه زیر و رو شوید، الخبر.
(۳) و در غیبت نعمانی ص ۲۰۵ ذیل ح ۷ از امام صادق (علیه السلام) است که فرمود ناچار باید مردم امتحان شوند و تمیز داده شوند و غربال شوند و از غربال مردم بسیاری خارج شوند.
(۴) و در حدیث هشتم امام باقر (علیه السلام) فرمود والله باید امتحان و تمیز داده
شوید، و غربال شوید مثل گندم که خویش را از بد جدا می کنند.
(۵) در غیبت نعمانی ص ۲۰۹ ذیل ح۱۶ و کافی ج ۱ ص ۳۷۰ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود آنچه را شما امید دارید و گردن بسوی او دراز کرده اید نخواهد شد تا وقتی که غربال شوید.
(۶) در کافی ج ۱ ص ۳۷۰ در ذیل حدیث دوم امام صادق (علیه السلام) فرمود ناچار باید مردم امتحان و تمیز داده شوند و غربال شوند و زود است که مردم بسیاری از غربال خارج شوند.

(۷) در روضه کافی ج ۸ ص ۲۲۸ ح ۲۹۰ از امام هفتم روایت کند که فرمود اگر شیعه های خود را تمیز دهم و ازهم جدا کنم نیابم ایشان رامگر وصف کننده، و اگر امتحان کنم نیابم ایشان را مگر از دین برگشته و اگر بخواهم ایشان را خالص گردانم از هزار یک نفر باقی ماند و اگر بخواهم غربال کنم غربال کردنی باقی نماند از ایشان مگر آنچه که از اول بوده، ایشان مدت زیادی است که تکیه به تخت داده و می گویند ما شیعه علی هستیم، جز این نیست که شیعه علی کسی است که گفتارش کردارش را تصدیق کند.
غرقده
که در ملاحم ص ۱۵۲ فرمود یهود در زمان خروج حضرت عیسی هر کجا پناهنده شوند و پشت هر درخت یا سنگی باشند آن درخت یا سنگ صدا کنند ای مؤمن این یهودی پشت من پنهان شده او را بقتل رسان مگر درخت غرقده (فرقده) که از ایشان است و صدا نکند و خبر ندهد.
و در ص ۸۳ از ملاحم این حدیث را نقل کرده و فرمود مگر (فرقده) که آن از
درختان یهود است و نطق نخواهد کرد و خبر نخواهد داد.
غریب
خوش بحال غریبی که دینش را برداشته و فرار کند الخ. در فتنه حدیث ۴۰
خواهد آمد.
غریق
در امت حدیث ۲۷ و زمان حدیث (۴۶) گذشت که مردم خدا را مثل غریق بخوانند و به اجابت نرسد.
دعاء غریق در دعاء حدیث ۱ و ۲ و ۱۰ گذشت.

غضب

در کافی ج ۲ ص ۳۰۲ امام صادق (علیه السلام) از جدش (علیه السلام) نقل کند که فرمود غضب ایمان را فاسد کند چنانکه سرکه عسل را فاسد می سازد.
در حدیث دیگر فرمود غضب کلید هر شری است.
در حدیث دیگر فرمود غضب دل شخص حکیم را نابود کند، و هرکس مالک غضب خود نباشد مالک عقل خود نخواهد بود.
در حدیث دیگر فرمود مردی خدمت رسول خدا آمد و عرض کردیا رسول الله موعظه ای یاد بده مراکه از آن پند گیرم، حضرت سه مرتبه فرمود برو غضب نکن.
در حدیث دیگر فرمود مرد بیابانی خدمت رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) عرض کرد من بیابانی هستم کلمات جامعی یاد من دهید، فرمود امر میکنم تو را که غضب نکنی. سهبار مرد صحرانشین عرض خود را تکرار نمود و حضرت همان جواب را دادند.
در حدیث دیگر فرمود هرکس غضبش را باز دارد خداوند عیب او را بپوشاند.
در حدیث دیگر فرمود هرکس غضبش را از مردم بازدارد خداوند در روز قیامت عذابش را از او باز دارد.
در حدیث دیگر فرمود در تورات نوشته است ای پسر آدم یاد من باش هر وقت غضب کردی تا یاد تو باشم هر وقت غضب کردم، و هلاک نکنم تو را درکسانی که هلاکشان میکنم، و چون ظلم بر تو شد به انتقام گیری من برای خودراضی باش، زیرا انتقام گیری من برای تو بهتر است از انتقام گیری تو برای خودت.

شیخ نوری در کلمه طیبه ص۳۶ و در کافی ج ۵ ص ۳۱۷ و فقیه ج ۱ ص ۳۳۲ و تهذیب ج ۳ ص ۱۴۸ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که هرگاه خداوند غضب کند بر شهری یا امتی و نازل نکرد برایشان عذاب را، گران می شود نرخهای او و کوتاه می شود عمرهای او،و نفع نکند کسبهای او، و پاکیزه نمی شود میوه های او، و جاری نشود نهرهای او، و حبس می شود بارانهای او، و مسلط می شود بر او اشرار او.
در کافی ج ۱ ص ۳۴۳ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند فرمود چون خدا بر خلقش غضب کند ما را از کنارشان دور سازد.
لشگر غضب الخ. در لشگر غضب خواهد آمد.
غلام
در کنز العمال ج ۱ ص ۲۴۹ فرمود برپا نشود ساعت ظهور تا اینکه رشک برند بر غلام (بچه بی مو و امرد) چنانچه رشک برند به زنها.
در کافی ج ۱ ص ۳۳۷ و غیبت نعمانی ص ۱۶۶ امام صادق (علیه السلام) به زراره فرمود ای زراره ناچار باید غلامی در مدینه کشته شود عرض کرد آیا همان است که لشگر سفیانی می کشند؟ فرمود خیر لشکر آل فلان او را می کشند، می آید تا به مدینه می رسد پس غلام را گرفته میکشد، پس چون او را از روی ظلم و ستم و دشمنی بکشند مهلت داده نمی شوند پس آن وقت متوقع فَرَج باشید انشاء الله.
بیعت با غلام، در فَرَج حدیث سوم خواهد آمد.
برای غلام غیبتی است الخ. در غیبت حدیثِ ۴ خواهد آمد.

غلبه
در غرر الحکم از امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل شده که فرمود غلبه کردن شهوت بزرگترین هلاکت است و مالک شدن آن بالاترین ملک است.
و ایضا فرمود غلبه کردن شهوت پاکدامنی را از بین می برد و به وادی تباهی می کشاند.
و ایضا فرمود غلبه کردن هوا و هوس دین و عقل را فاسد میکند.
و ایضا فرمود غلبه هزل گوئی و شوخی عزم و کوشش را از بین می برد.
و ایضا فرمود غالب شو بر شهوت پیش از آنکه قوت بگیرد و عادت گردد که
اگر قوت گرفت و مالک تو شد دیگر تاب استقامت با آن نخواهی داشت.
غم
در ملاحم ص ۷۹ ابن عباس به معاویه گفت مردی از ما در آخر زمان چهل
سال مالک شود... پس در اعماق (۱)به غم و غصه بمیرد الخ.
در ص ۸۰ از ملاحم از محمّد بن حنفیه نقل کند که فرمود خلیفه ای از بنی هاشم در بیت المقدس نازل شود زمین را پر از عدل می کند، بیت المقدس را بنائی کند که مثل آن بناء نشده باشد، چهل سال مالک شود و صلح روم بدست او باشد، هفت سال به خلافتش مانده پس با او غدر کنند (یعنی خیانت کنند و عهد و پیمانش را بشکنند )و در عمق (شهریست) اجتماع کنند بر او پس به غم و غصه بمیرد الخ.
بعد از غم فتح عجیبی است. در (عجله کنندگان) حدیث ۴ گذشت.
بار الها با برانگیختن او غم را از میان بردار الخ. در مهدی طلا حدیث ۱۱۹
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- شهریست بین حلب و انطاکیه. (معجم البلدان)

خواهد امد.
غنیمت
در مستدرک ج ۴ ص ۴۳۱ در ذیل حدیث ام سلمه دارد که زیان کار کسی است که از غنیمت طائفه کلب ( که لشکر سفیانی باشد) محروم بماند.
و در حدیث ابو هریره دارد که محروم کسی است که از غنیمت طائفه کلب محروم باشد ولو اینکه یک عقالی باشد (یعنی زانو بند شتر) قسم به کسی که جانم بدست اوست زنهاشان در پای پله دمشق فروش رود بطوریکه اگر زنی ساق پایش شکسته او را رد کنند و نخرند.
و در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۹ فرمود غائب کسی است که از غنیمتی که
آنجا بوده غائب باشد ولو اینکه یک عقالی باشد.
در علامات ظهور حدیث ۲۱ گذشت.
غوطه
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۶ فرمود پس خیمه های مسلمانان آن روز در زمینی است که آن را غوطه گویند و در شهریست که آن را دمشق گویند.
غیبت و حیرته
*غیبت و حیرته(۱)
(۱) در کافی ج ۱ ص ۳۴۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود اگر شنیدید صاحب شما غیبت کرده (یعنی از انظار غائب و پنهان شده) انکار نکنید.
(۲) در کافی ج ۱ ص ۳۳۸ از امام صادق (علیه السلام) منقول است که فرمود اگر خبردار شوید که صاحب این امر (یعنی امام زمان (علیه السلام)) غائب شده انکار نکنید.
(۳) در کافی ج ۲ ص ۳۳۵ از امام ششم (علیه السلام) منقول است که فرمود برای
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- یعنی غائب شدن و متحیر و سرگردان شدن.

صاحب این امر غیبتی است که هرکس بخواهد دینش را نگاه دارد مثل اینست که درخت خاردار را بخواهد خراطی کند، کی می تواند از شماها تیغ قتاد را به دست خود نگاه دارد؟ پس از آن سر مبارک را بزیر انداخته پس از آن فرمود برای صاحب این امر غیبتی است پس باید هر بنده ای از خدا بپرهیزد و دین خود را نگاه دارد.
(۴) در کافی ج ۱ ص ۳۳۷ از امام صادق (علیه السلام) نقل شده که فرمود برای غلام (یعنی امام زمان) غیبتی است پیش از اینکه قیام کند. راوی گوید عرض کردم چرا؟ فرمود می ترسد و اشاره به شکم مبارک نمود، پس از آن فرمود ای زراره اوست منتظر (انتظار کشیده شده)، اوست که شک در ولادتش میکنند، بعضی میگویند پدرش بلا فرزند مرد، بعضی می گویند حمل است، بعضی میگویند دو سال قبل از موت پدرش بدنیا آمده، و اوست منتظر جز اینکه خدا می خواهد شیعه را در وقت غیبت امتحان کند، پس آن وقت است که مبطلین و باطل جویان بشک افتند. عرض کرد اگر آن وقت را درک کنم چه کنم؟ فرمود یا زراره هر وقت درک کردی آن زمان را این دعاء را بخوان (اللهم عرّفنی نفسک، فائّک ان لم تعرّفنی نفسک لم اعرف نبیک، اللهم عرّفنی رسولک فائّک إن لم تعرّفنی رسولک لم اعرف حجّتک اللهم عرّفنی حجّتک فانّک ان لم تعرّفنی حجّتک ضللت عن دینی) یعنی ای خدای مهربان خودت را به من معرفی کن که اگر این کار نکنی پیغمبرت را نخواهم شناخت، ای خدا پیغمبرت را به من معرفی کن که اگر این کار نکنی حجتت را نخواهم شناخت، ای خدا حجتت را به من معرفی کن که اگر این کار نکنی از دینم گمراه می شوم، الخبر.
(۵) در کافی ج ۱ ص ۳۳۸ و ص ۳۴۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود برای قائم (علیه السلام) غیبتی است پیش از قیامش عرض شد چرا؟ فرمود از کشته شدن می ترسد.
(۶) در کافی ج ۱ ص ۳۳۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود آگاه باشید هر آینه امام شما

سالهائی از نظر شما غائب شود، الخبر، که در تنویه گذشت رجوع کن.
(۷) در کافی ج ۱ ص ۳۳۸ مفضل بن عمر گوید خدمت امام صادق (علیه السلام) بودم و در اطاق مردم دیگری هم بود که من گمان کردم که روی سخنش با دیگری است، پس فرمود همانا بخدا صاحب این امر از شما پنهان و غائب شود و از یاد برود بطوریکه گفته شود مرد، هلاک شد، در کدام دره افتاد، و شما وارو شوید مثل کشتی که در موج دریا وارو شود و برگردد، نجاتی نباشد مگر برای کسی که خدا میثاق او را گرفته باشد، و ایمان را در قلبش نوشته باشد، و بواسطه روح خود او را تأیید کرده باشد، و البته باید دوازده پرچم مختلف بلند شود که دانسته شود کدام حق است و کدام باطل. مفضل گفت گریه کردم حضرت فرمود چرا گریه میکنی عرض کردم چگونه گریه نکنم و حال آنکه شما می فرمائید دوازده پرچم مشتبه و مختلف بلند می شود که شناخته نشود کدام حق و کدام باطل است، گفت در مجلس حضرت سوراخی بود که خورشید داخل آن شده بود، حضرت فرمود آیا این روشن است؟ عرض کردم بلی حضرت فرمود امر ما روشن تر از این خورشید است.
(۸) در کافی ج ۱ ص ۳۳۹ امام صادق (علیه السلام) فرمود برای قائم دو غیبت است که در یکی در مراسم حج حاضر می شود و مردم را می بیند ولی مردم او را نمی توانند ببینند.
(۹) و در ص ۳۴۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود برای قائم (علیه السلام) دو غیبت است، یکی کوتاه و دیگری طولانی و در غیبت کوتاه جایش را نداند مگر از شیعیان خالصش و در غیبت دوم جایش را ندانند مگر خاصه از دوستانش.
(۱۰) و در کافی ج ۱ ص ۳۴۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود ناچار است برای صاحب این امر از غائب و پنهان شدن و ناچار است در غیبتش از عزلت و گوشه گیری و خوب منزلی است مدینه و با سی نفر وحشتی نیست (معلوم

می شود همیشه سی نفر با حضرت هستند)
(۱۱) در کافی ج ۱ ص ۳۴۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود برای صاحب این امر دو غیبت است در یکی به اهلش بر می گردد و در دیگری گویند هلاک شد، در چه درهای افتاد، مفضل می گوید عرض کردم چه کنیم وقتی اینطور بشود؟ فرمود چون کسی ادعای امامت کند از چیزهائی (و مسائلی) سؤالش کنید که مثل امام جواب بدهد.
(۱۲) در کافی ج ۱ ص ۳۴۳ امام باقر (علیه السلام) فرمود چون خدای تبارک و تعالی بر خلقش غضب کند ما را از کنارشان دور سازد.
(۱۳) و در غیبت نعمانی ص ۱۷۲ و بحار ج ۵۲ ص ۱۵۵ حازم بن حبیب گفت داخل شدم بر امام صادق (علیه السلام) پس به او عرض کردم خدا شما را اصلاح کند پدر و مادر من مرده اند و حج بجا نیاورده اند، و خداوند رزق داده و احسان فرموده چه می فرمائید در حج بجا آوردن از طرف ایشان؟ پس حضرت فرمود بجای آور که به ایشان می رسد و ایشان را خنک می کند، پس از آن فرمود ای حازم برای صاحب این امر دو غیبت است، در دومی ظاهر می شود، پس هر کس آمد و خبر فوتش را برای تو آورد قبول نکن.
(۱۴) در غیبت نعمانی ص ۱۷۲ و بحار ج ۵۲ ص ۱۵۷ ابو بصیر گوید خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض کردم پدرت می فرمود برای قائم آل محمّد دو غیبت است یکی طولانی تر از دیگریست؟ فرمود درست است، و این نخواهد شد تا اینکه شمشیرهای بنی فلان (بنی العباس) مختلف شود، و زره بر ایشان تنگ گردد، و سفیانی ظاهر شود، و بلا شدید گردد، و مرگ و کشتار مردم را فرو گیرد، پناه برند در آن به حرم خدا و رسولش (صلی الله علیه واله وسلم).
(۱۵) در کفایة الخصام ص ۶۸۳ حدیث ۲۹ از حموینی از جابر بن عبدالله الانصاری روایت کرده که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود مهدی از اولاد من است نام او

نام من است و کنیت او کنیت من است، و مر او را غیبت و حیرتی است گمراه شوند در آن غیبت امتها، پس بیاید مانند شهاب ثاقب پر کند زمین را از عدل و داد چنانکه پر شده باشد از جور و ظلم.
در حدیث ۳۰ پس ذخایر و مواریث انبیاء را بیرون می آورد و پر میکند زمین را از عدل الخ.
(۱۶) در غیبت نعمانی ص ۱۷۴ مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود بدرستی که برای صاحب این امر غیبتی است در آن میگوید (ففرت منکم لمّا خفتکم فوهب لی ربّی حکما وجعلنی من المرسلین) چون از شما ترسیدم فرار کردم پس خداوند هبه کرد به من حکمی را و از فرستادگانم قرار داد.
(۱۷) در غیبت نعمانی ص ۱۸۲ از اسماعیل بن جابر از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود برای صاحب این امر غیبتی خواهد بود در بعض این دره ها - و با دست اشاره بطرف ذی طوی (۱)نمود تا وقتی که قبل از خروجش غلامش که با حضرت بوده بیاید و بعض از یاران حضرت را ملاقات کند و بگوید چند نفر هستید اینجا؟ پس بگویند ما نزدیک چهل نفر مرد هستیم، پس بگوید چگونه خواهید بود اگر صاحب خود را ببینید؟ می گویند والله اگر دستور دهد کوهها را از جا برکنیم خواهیم با او همکاری کنیم. پس سال دیگر بیاید نزد ایشان و بگوید معرفی کنید ده نفر از رؤسا یا خوبان خود را، پس ده نفر را به او معرفی کنند، پس ایشان را همراه خود ببرند نزد صاحبشان و حضرت شب آینده را با ایشان وعده کند.
سپس امام باقر (علیه السلام) فرمود : والله مثل اینکه نگاه می کنم به او در حالیکه پشت به حجر نموده و خدا را بحق خودش قسم میدهد، پس می گوید ای مردم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در مراصد (حرف طاء و واو) گوید ذو طوی مکانی است نزد مکه.

هرکس با من محاجه و بحث کند درباره خدا پس من سزاوارترم به خدا، ای مردم هرکس محاجه کند با من درباره آدم پس من اولی و سزاوارترم به آدم، ای مردم هرکس محاجه کند با من در نوح پس من سزاوارترم به نوح، ای مردم هرکس محاجه کند با من درباره ابراهیم پس من سزاوارترم به ابراهیم، ای مردم هرکس محاجه کند با من درباره موسی پس من سزاوارترم به موسی، ای مردم هرکس محاجه کند با من در عیسی پس من سزاوارترم به عیسی، ای مردم هرکس محاجه کند با من در محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) پس من سزاوارترم به محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) ای مردم هرکس محاجه کند با من در کتاب خدا پس من سزاوارترم به کتاب خدا، پس بود طرف مقام و دو رکعت نماز بجا آورد و خدا را بحق خودش قسم دهد، سپس امام باقر (علیه السلام) فرمود و اوست بخدا قسم مضطری که خداوند فرموده(أَمَّن یجِیبُ اٌلْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیکشِفُ اٌلسُّوءَ وَیجْعَلُکمْ خُلَفَاءَ اٌلأَرْضِ) که این آیه در او و برای او نازل شده.
غیداقه
در غیبت طوسی ص ۲۷۲ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود پیش از آمدن حضرت قائم (علیه السلام) سال غیداقه است (یعنی سال پرآب و علفی خواهد بود که از کثرت آب و باران) خرما بر درخت فاسد شود شک نکنید در آن (یعنی در سال ظهور است انشاء الله)
غیرت
در کافی ج ۵ ص ۵۳۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود وقتی مردی بی غیرت باشد پس او قلبش وارو شده.
در کافی ج ۵ ص ۵۳۷ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود آیا حیا

نمی کنید وغیرت ندارید زنهای شمابه بازار می روند و مزاحم مردان می شوند.
در فقیه ج ۳ ص ۲۸۰ از نبی اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود بوی بهشت از مسافت پانصد سال راه شنیده می شود ولی کسی که عاق باشد و کسی که دیوث باشد آن بو را نشنود، گفته شد یا رسول الله دیوث کدام است؟ فرمود کسی که زنش زنا دهد و او بداند.
در کافی ج ۵ ص ۵۳۶ و ج ۶ ص ۴۳۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود شیطانی که نامش قفندر است چون در منزل شخصی چهل صبح یا چهل روز تار و طنبور زده شود و مردان نامحرم بر آن داخل شوند آن شیطان هر عضوی از اعضای خود را روی عضوی از اعضای صاحب منزل می گذارد و در او می دمد دیگر غیرت از او برداشته می شود بطوری که با زنهایش هم خواب شوند و او غیرت نورزد. (مثل لندن که فعلا بنحو تواتر شنیده شده همین طور شداند این انجام کار کسی است که چهل روز مشغول باشد وای بحال کسی که چهل سال یا از اول عمرش تا به آخر این عمل را که نواختن تار و طنبور باشد عملی کند پناه بخدا از شر این آلات امروزه)
در فقیه ج ۳ ص ۲۸۱ از نبی اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود غیرت از ایمان است ( پس بی غیرت ایمان ندارد).
در کافی ج ۵ ص ۵۳۵ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که خدا غیور است و دوست دارد هر مرد با غیرت را، و بواسطه غیرتش کارهای زشت را حرام فرمود چه ظاهری و چه باطنی.
در کافی ج ۵ ص ۵۳۶ امام صادق (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود ابراهیم (علیه السلام) غیور بود و من غیر تم بیش از اوست، و خداوند بینی کسی را که بی غیرت است بخاک بمالد چه از مؤمنین باشد و چه از مسلمین.
در کافی ج ۵ ص۵۰۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود غیرت نیست

مگر برای مردان و اما زنها پس آن حسد است الخ (یعنی اگر مردی به زنی نگاه کند و زنش ناراحت شود این حسد است نه غیرت ولی اگر زن به نامحرم نگاه کند و مردش ناراحت شود این غیرت است)
در کافی ج ۵ ص۵۳۶ امام صادق (علیه السلام) از جدش امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که به اهل عراق فرمود ای مردم عراق خبردار شدم که زنهای شما در راه به مردان برخورد می کنند ایا غیرت ندارید الخ.
(پس مؤمنین در این احادیث خوب دقت کنند شاید از خواب گران بیدار شوند).
فاتحة الکتاب
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۴۱ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود اگر می خواستم هر آینه هفتاد بار شتر از تفسیر فاتحة الکتاب پر می کردم.
فارس و فرس
*فارس و فرس(۱)
در کنز العمال ج ۱۲ ص ۹۱ نقل شدکه حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) فرموده اگردین در ثریا باشد مردانی از فارس آن را خواهند یافت.
در حدیث دیگر فرمود اگر علم درثریا باشد مردانی ازفارس آن راخواهند یافت.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۸۹ از ابن عباس نقل کند که فرمود چون پرچمهای سیاه از طرف مشرق نمایان شد پس فرس را گرامی دارید که دولت ما با ایشان است.
در کنز العمال ج ۱۲ ص ۹۰ فرمود چون پرچمهای سیاه آمد فرس را گرامی
دارید پس بدرستیکه دولت شما با ایشان است.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در عجم گذشت آنچه مناسب مقام است.

در حدیث دیگر فرمود چون خدا امری را خواسته باشد که در آن لین و نرمی است به ملائکه مقربین به فارسی و مدارا وحی کند، و اگر اراده امری کند که در آن شدت و سختی است به عربی واضح وحی فرماید.
در حدیث دیگر فرمود سعادتمند ترین عجم به اسلام اهل فارسند.
در حدیث دیگر فرمود بزرگترین مردم از حیث نصیب در اسلام اهل فارسند.
در کنز ج۱۲ ص ۹۲ فرمود هرکس از فارس اسلام آورد از قریش اند و ایشان برادران و خویشان ما هستند.
در حدیث دیگر فرمود اهل فارس از اولاد اسحاق هستند.
در حدیث دیگر فرمود خداوند از قریش عرب را اختیار کرد و از عجم فارس را.
فاسقین
در بحار ج ۵۳ ص ۱۴ مفضل از امام صادق (علیه السلام) سؤال میکند که ای مولای من چگونه است در آن وقت خانه فاسقین؟ فرمود در لعنت خدا وسخط اوست الخ. در زوراء گذشت.
فاصله بین کشته شدن نفس زکیه و خروج حضرت
چنانچه در غیبت شیخ طوسی ص ۲۷۱ ذکر یافته و در نفس زکیه خواهد آمد.
فاطمه و محمّد
در سفیانی حدیث ۳۷ گذشت.
فاطمی
در کافی ج ۱ ص ۳۷۲ حدیث ۳ و ۱ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که این آیه که فرمود ( وَیوْمَ الْقِیامَةِ تَرَى الّذِینَ کذَبُوا عَلَى اللهِ وُجُوْهُهُمْ مُسْوَدَّة) شامل

حال کسانی است که گمان کنند امام هستند و حال آنکه دروغ گفته اند امام نیستند. راوی می گویند ولو اینکه از ولد فاطمه و علی باشند فرمود ولو اینکه از ولد فاطمه و علی باشند. و معنای آیه اینست که روز قیامت ببینی کسانی که دروغ به خدا گفته اند صورتهایشان سیاه شده.
الفتح کی
در ملاحم ص ۱۶۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود به مافتح می شود و به ما ختم می گردد.
و در ص ۱۶۵ فرمود به ما فتح امر شد و به ما ختم می شود و بواسطه ما خداوند مردم را نجات داد در اول زمان، و بواسطه ماعدل در آخر الزمان خواهد بود، و بواسطه ما پر می کند زمین را از عدل چنانچه پر شده باشد از ستم، هر چه بواسطه ظلم از کسی گرفته شده به ایشان برگرداند بواسطه مردی از اهل من که اسمش اسم من است الخبر.
در سال فتح فرات شکافته شود الخ. در فرات خواهد آمد. کدام یک از دو شهر فتح می شود الخ. در قسطنطنیه حدیث ع خواهد آمد. شام و فارس فتح شود الخ. در شام حدیث ۱۷ گذشت. با جزیرة العرب جنگ کنید خداوند فتح کند ایشان را الخ. در جنگ گذشت. البته هر آینه قسطنطنیہ فتح خواهد شد الخ. در قسطنطنیه ح ۱ و۶ خواهد آمد.
فتنه
(۱) در ملاحم سید ص ۲۰ و مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۴ أمیر المؤمنین (علیه السلام) فرمود خداوند در این امت پنج فتنه قرار داده، یک فتنه عامه و یک فتنه خاصه، باز یک فتنه عامه و یک فتنه خاصه و درفتنه پنجم مردم مثل بهائم می شوند (از

خود اختیاری ندارند هر طرف سوق دهند می روند).
(۲) و در ملاحم ص ۲۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)فرمود فتنه ای باشد پس جماعتی، پس فتنه باشد پس جماعتی، پس فتنه ای شود که عقل مردم بپرد (بی عقل شوند).
(۳) و در حدیث دیگر ابن مسعود گوید که پیغمبر فرمود شما را بعد از خودم از هفت فتنه می ترسانم. فتنه مدینه، فتنه مکه، فتنه یمن، فتنه شام، و فتنه ای که از طرف مشرق می آید، و فتنه از طرف مغرب، و فتنه ای از دل شام که سفیانی باشد.
ابن مسعود گوید بعض از شما اولش را درک کنید و بعضی آخرش را.
ولید بن عباس گوید فتنه مدینه از طرف طلحه و زبیر است، و فتنه مکه فتنه ابن زبیر است، و فتنه یمن از نجده است، و فتنه شام از بنی امیه است، و فتنه مشرق از قِبَل ایشان است یعنی بنی العباس.
(۴) در ملاحم ص ۲۱ از رسول خدا نقل کند که شما را بعد از من چهار فتنه باشد، در اولی خونها حلال شود، در دومی خونها و اموال حلال شود، در سومی خونها و اموال و فرجها و عرضها حلال شود، در چهارمی گوشها کر و چشمها را کور کند همه را بگیرد مثل کشتی روی دریای سیر کند بطوریکه احدی پناهی نداشته باشد، در شام پرش پیدا کند، عراق را سرتاسر بگیرد، جزیره را با دست و پا بشدت لگدکوب کند، مردم را بلاء بماند چنانچه پوست را می مالند مردم توانائی نداشته باشند که بگویند مه مه بس است بس است، از طرفی برداشته نشود مگر اینکه از ناحیه دیگر منفجر شود.
(۵) در ملاحم ص ۲۲ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منقول است که فرمود چهار فتنه در امت من خواهد شد : در اول بلائی به ایشان برسد که مؤمن بگوید هلاکت من در این است، پس برطرف شود، و در دوم مؤمن بگوید هلاکت من در این

است، و در سوم هر چه گفته شود بلاء برطرف شد فتنه ادامه داشته باشد، و در چهارم فتنه به ایشان برسد وقتی که امت گاهی با این باشد و گاهی با آن بدون امام و بدون جمع کننده ای.
(۶) در ملاحم ص ۲۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) منقول است که فرمود زود است که بعد از من فتنه هائی برپا شود. یکی فتنه اجلاء است (یعنی از وطن خود رفتن) که در آن فتنه جنگیدنست و فرار کردن، پس از آن فتنه ای باشد سخت تر پس از آن فتنه ای باشد که هرچه گفته شود خلاص شد باز ادامه داشته باشد، حتی اینکه نماند خانه ای مگر آنکه داخلش شود و نماند مسلمانی جز آنکه لطمه اش زند،(آن وقت) خارج شود مردی از عترت من.
(۷) در ملاحم ص ۲۳ فرمود فتنه ای بوده باشد که عقلها در آن بپرد و عروج
کند حتی اینکه مرد عاقلی نبینی.
(۸) در ملاحم ص ۲۳ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) منقول است که در فتنه پنجم که کور کننده و کر کننده است و همه مردم را فرو خواهد گرفت مردم در آن فتنه مثل بهائم خواهند بود.
(۹) در ملاحم ص ۳۷ فرمود (فتنه) غریبه آنست که کور کننده است و اهل آن فتنه پابرهنه ها و لختی ها هستند که هیچ دینی را برای خدا قبول ندارند زمین را پایمال کنند چنانچه گاو خرمن را با پا می مالد، پس پناه به خدا برید اگر درک کنید آن را.
(۱۰) و در ص ۳۷ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود پناه می برم به خدا از فتنه مشرق پس از آن از فتنه مغرب.
(۱۱) در ملاحم ص ۳۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که چون رو آور شود فتنه ای از مشرق و فتنه ای از مغرب... آن روز زیر زمین بهتر است از روی آن.
(۱۲) در ملاحم ص ۳۹ دارد که همیشه مردم در خیر و آسایشند مادامی که

پادشاهی بنی العباس برقرار است و چون پادشاهی ایشان برود همیشه در فتنه هستند تا قیام مهدی (علیه السلام).
(۱۳) در البرهان ص ۷۱ و در ملاحم ص ۴۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که زود است فتنه ای باشد که ساکن نشود از طرفی جز آنکه از طرف دیگر جوشش کند تا وقتی که منادی از آسمان ندا کند که امیر شما فلانی است (یعنی به اسم حضرت حجت (علیه السلام) ندا شود)
(۱۴) در البرهان ص ۷۳ و ملاحم ص ۶۰ از سعید بن مسیب روایت کند که فرمود فتنه ای باشد مثل اینکه اولش بچه بازیست هرچه از طرفی آرام شود از طرف دیگر پر شود، و بنهایت نرسد تا اینکه منادی از آسمان ندا کند آگاه باشید امیر فلانیست و آن امیر حق است (سه مرتبه این را فرمود)
(۱۵)در ملاحم ص ۶۰ از ابن مسیب روایت کند که فتنه ای در شام شود که اولش بچه بازیست پس از آن کار مردم مستقیم نشود و جماعتی هم برای ایشان نباشد تا اینکه ندا کند نداکننده ای بر شما باد به فلان و کف دستی طلوع کند و اشاره نماید.
(۱۶) در ملاحم ص ۸۰ از امیر المؤمنین (علیه السلام) نقل کند که فتنه ها خراب کند بطوریکه کسی نگوید (لا اله الا الله) یا نگوید ( الله الله) الخ (شاید در بعض ممالک اینطور بشود.
(۱۷) در ملاحم ص ۱۸۵ از حضرت رضا (علیه السلام) روایت کند که فرمود ناچارند مردم از فتنه ای که کرکننده است و آن وقتی است که شیعه فرزند چهارم مرا نبینند (یعنی از نظر شان غائب شود)
(۱۸) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۲۳ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) به عوف بن مالک فرمود فتنه ای روی دهد که هیچ مسلمانی نماند مگر آنکه از آن فتنه داخل خانه اش گردد.

(۱۹) و در ص ۴۲۷ فرمود فتنه ای روی آورد که شخص خواب رفته بهتر از بیدار باشد که در حال اضطجاع است (یعنی به پهلو خوابیده) و او بهتر از نشسته باشد و نشسته بهتر از ایستاده باشد، و ایستاده بهتر از رونده باشد، و او بهتر از سواره باشد و او بهتر از رونده باشد، عرض شد چه وقت این بلاها خواهد بود؟ فرمود وقتی که هرج شد و از همنشین خود ایمن نشدی، راوی عرض کرد در آن وقت چه کنم؟ فرمود خود و دست خود را بازدار و داخل خانه ات شو، عرض کرد اگر داخل خانه ام شدند چه کنم؟ فرمود داخل اطاق شو، عرض کرد اگر داخل اطاقم شدند چه کنم؟ فرمود داخل مسجدت شو و اینطور کن (دست چپ را روی دست راست گذار) و بگو پروردگار من خدا است تا مرگت برسد.
(۲۰) در مستدرک ج ۴ ص ۴۲۹ حذیفه فرمود چگونه باشی تو و فتنه ای که
بهترین اهلش آن کسی باشد که مالدار و مخفی باشد، الخ.
(۲۱) در مستدرک ج ۴ ص ۴۳۷ از عبدالله بن مسعود روایت شده که او ذکر فتنه کرده پس فرمود مرد از خانه اش خارج شود و با دین باشد، و برگردد و دینش با او نباشد (یعنی از دین خارج شود) الخ.
(۲۲) در حدیث دیگر از علی (علیه السلام) روایت کند که فرمود پنج فتنه در این امت قرار داده شده یکی فتنه عام دیگری فتنه خاص سومی فتنه عام چهارمی فتنه خاص پنجمی فتنه ایست که کور کننده و کر کننده و شامل همه مردم خواهد بود بطوریکه همه در آن فتنه مثل چهارپایان خواهند بود (که به هر طرف سوق دهی بروند جز براه حق).
(۲۳) در مستدرک ص ۴۳۸ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود هرآینه امت من بعد از من در فتنه ای فرو روند که مثل شب تار باشد که مرد صبح مؤمن باشد شب کافر گردد و شب مؤمن باشد و صبح از ایمان خارج باشد، گروهی دین خود را به دنیای پست بفروشند.

(۲۴) و در ص ۴۴۰ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که در جلو شما فتنه ای باشد مثل پاره های شب تار که مرد صبح مؤمن باشد و شب کافر، و شب مؤمن باشد و صبح کافر، کسی که در آن فتنه نشسته باشد بهتر است از کسی که ایستاده باشد، و ایستاده بهتر از رونده باشد، و رونده بهتر از شتابنده باشد، عرض شد ما را به چه امر می فرمائید؟ فرمود پلاس خانه باشید.
(۲۵) در حدیث دیگر فرمود فتنه ای باشد که نشسته بهتر از ایستاده باشد، و ایستاده بهتر از رونده باشد، و رونده بهتر از شتابنده بسوی آن باشد، پس چون فتنه نازل شود هرکس شتر دارد به شترش ملحق شود و هرکس گوسفند دارد به گوسفنداش ملحق شود و هرکس زمین دارد به زمینش ملحق گردد، عرض شد یا رسول الله اگر هیچ یک را ندارد چه کند؟ فرمود سنگی بردارد و دم شمشیرش راکُنْد کُنْد پس نجات یابد اگر تمکن از نجات داشته باشد. پس سه مرتبه فرمود ای خدا آیا تبلیغ نمودم؟ مردی عرض کرد اگر مرا به اکراه به گروهی ملحق کنند و با تیر یا شمشیر مرا بکشند (چه می شود) فرمود با گناه تو و خود بسوی خدا برگردد و از اصحاب جهنم باشد (این را هم سه مرتبه فرمود)
(۲۶) در مستدرک حاکم ج ۴ ص۴۴۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که زود است فتنه ای آید که نشسته در آن بهتر از ایستاده است، و ایستاده بهتر از رونده باشد، و رونده بهتر از شتابنده باشد، و شتابنده بهتر از سواره باشد، و سواره بهتر از سرعت کننده باشد.
(۲۷) در مستدرک ص ۴۴۸ حذیفه فرمود دوری کن از فتنه ها احدی طرف او نرود بخدا قسم هرکس بطرف آن رود آن را از بین می برد، چنانچه سیل چیزهای سبک را می برد... پس چون فتنه را ببینید جمع شوید در خانه خود و شمشیرهای خود رابشکنید وکمان خود را قطع کنید،وروی خود رابپوشانید.
(۲۸) در همان صفحه عمرو بن حمق از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که زود

است فتنه ای برپا شود سالمترین مردم با بهترین مردم در آن فتنه لشگر غریبست لذا به مصر آمدم.
(۲۹) در مستدرک ص ۴۶۶ عبدالله بن عمر می گوید نزد رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) بودیم که یاد آور فتنه ها شد و سخنِ زیادی راجع به فتنه ها فرمود تا اینکه یاد آور فتنه احلاس شد، عرض کردند فتنه احلاس کدام است؟ فرمود آن فتنه فرار کردن و جنگیدن است، الخبر.
(۳۰) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۹ فرمود زود است بعد از من فتنه هائی روی دهد یکی از آنها فتنه احلاس است که می بوده باشد در آن جنگ و فرار کردن، پس از آن فتنهای سخت تر باشد پس از آن فتنه ای باشد که هرچه گفته شود تمام شد ادامه داشته باشد، تا اینکه نماند خانه ای جز آنکه داخلش شود و نماند مسلمانی جز آنکه شکایت کند تا وقتی مَردی از عترتِ من خروج کند.
(۳۱) در مستدرک ص ۴۶۷ فرمود اگر کسی بخواهد بداند که آیا فتنه به او رسیده یا نرسیده، پس نگاه کند اگر حلالی را دید که سابقا آن را حرام میدانست بداند که فتنه به او رسیده، و اگر حرامی را ببیند که سابقا آن را حلال می دانسبت بداند که فتنه به او رسیده.
(۳۲) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۴ عبدالله گفت چه شود شما را وقتی که فتنه شما را شامل شود بطوریکه بزرگان در آن پیر شوند، وخردسالان در آن تربیت شوند، و مردم آن فتنه راسُنّت بگیرند که اگر کسی بخواهد تغییر دهد بگویند سُنّت را تغییر دادند، گفتند این کی خواهد شد؟ گفت وقتی که قرّاءِ شما زیاد شدند و فقهاء شما کم، و اموال شما زیاد شود و امینان شما کم، و دنیا را به اسباب اُخروی طلب کنند.
(۳۳) در بخاری کتاب فتن ص ۱۵۰ از اسامه روایت شده که حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) مشرف قصرهای مدینه شد و فرمود آیا می بینید آنچه را من

می بینم؟ عرض کردند خیر، فرمود من می بینم که فتنه ها داخل خانه های شما شده مثل داخل شدن باران.
(۳۴) در بخاری کتاب فتن ص ۱۶۸ به عبدالله بن عمر گفتند به ما حدیثی بگو راجع به کشتار در فتنه خدا هم که فرمود بکشید تا فتنه نشود، پس عبدالله گفت آیا می دانی فتنه چیست؟ مادرت بعزایت بنشیند، جز این نیست که محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) میکشد مشرکین را و دخول در دین ایشان (مشرکین) فتنه بود، و نبود کشتار او مثل کشتار شما برای پادشاهی.
(۳۵) در کنز العمال ج ۱۴ص ۲۱۷ فرمود از اشراط ساعت ظهور فتنه ایست که گرمی آن به خانه هر مسلمانی داخل شود.
(۳۶) در کنز ص ۲۳۰ فرمود پیش از ساعت ظهور فتنه هائیست مثل پاره های شب تاریک، فتنه هائیست مثل پاره دود که قلب مردان بمیرد چنانچه بدنش می میرد، مردی صبح مؤمن باشد و شب کند در حال کفر، شب مؤمن باشد و صبح کند در حال کفر، گروهی اخلاق و دین خود را به متاع دنیا بفروشند.
(۳۷) در کنز ص ۲۳۷ فرمود پیش از ساعت ظهور فتنه ها و هرجی باشد،
عرض شد هرج چیست یا رسول الله؟ فرمود هرج به لسان اهل حبشه یعنی قتل و کشتن الخ.
(۳۸) درغیبت نعمانی ص ۲۰۲حضرت رضا (علیه السلام) ازمعمر بن خلاد پرسید فتنه چیست؟ عرض کرد فدایت شوم نزد مافتنه در دین است. حضرت فرمود امتحان می شوند چنانچه طلا را امتحان می کنند، وخالص می شوند چنانچه طلا خالص می شود.
(۳۹) در غیبت نعمانی ص ۲۰۲ امام باقر (علیه السلام) فرمود ناچار باید فتنه ای شود که هر دوست و رفیقی در آن سقوط کند، و از چشم بیفتد، و یا خطا کند حتی

کسانی که از زیرکی یک مو را دو قسم کنند ایشان هم خطا کنند و از صواب برکنار شوند بطوریکه نماند مگر ما و شیعیان ما.
(۴۰) در غیبت نعمانی ص ۱۸۰ حسن بن محبوب گوید حضرت رضا (علیه السلام) به من فرمود ای حسن زود است که فتنه رو آور شود که کَرَ است و بلائیست (و راهی برای خاموش کردن آن نیست) هر دوست و رفیق خصوصی از بین میرود، و در حدیث دیگر هر دوست و رفیق سقوط می کند و از چشم می افتد، و این وقتی است که شیعه فرزند سوم مرا گم کنند(۱) (و بخدمتش نرسند) و اهل زمین و آسمان برای فقدان او محزون شوند، و چه قدر مرد مؤمن و زن مؤمنه که برای فقدانش متأسف شوند و حسرت خورند وسرگردان و محزون شوند، پس حضرت سر مبارک به زیر انداخت پس از بلند کردن فرمود پدر و مادرم فدای او باد همنام جدم و شبیه من و موسی بن عمران است (تا آنجا که فرمود) پس ندا شود به ندائی که دور مثل نزدیک بشنوند آن نداء رحمت است برای مؤمنین و عذابست برای کافرین، الخبر.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۸ از علی (علیه السلام) روایت کند که زود است فتنه ای باشد الخ، در ابدال ذکر شد رجوع کن.
(۴۱) در بحار ج ۱۸ ص ۱۴۴ از عبادة بن صامت از پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است که فتنه هائی واقع شود که مؤمن نتواند آن را تغییر دهد به دست و نه به زبان، امیر المؤمنین (علیه السلام) عرض کرد (ای رسول خدا) درایشان مؤمنان هستند؟ فرمود بلی، عرض کرد از ایمانشان چیزی کم میکند؟ فرمود نه مگر مثل آنکه باران از روی سنگ صاف چیزی را کم کند (چون ایشان اگرچه بدست و زبان قدرت تغییر فتنه ها را ندارند )ولی ایشان مکروه می دارند به قلوبشان.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- فرزند سوم حضرت رضا (علیه السلام) امام حسن عسکری است، و در ملاحم ص ۱۸۵ فرمودوقتی فرزند چهارم مرانبینند وفرزند چهارمشان حضرت حجت (علیه السلام) است.

(۴۲) در غیبت نعمانی ص ۱۶۰ حضرت صادق (علیه السلام) به ابان بن تغلب فرمودای ابان عالَم را (سبطه) و فترتی فرا خواهد گرفت و عِلْم بین مسجدین (که مسجد مکه و مسجد مدینه باشد) خود را جمع خواهد کرد چنانچه مار خود را در سوراخش جمع می کند، اَبان می گوید (سبطه) چیست؟ فرمود کمتر از فترت است (۱) (یعنی اندک سستی) و همین طور که مردم در چنین وضعی باشند ناگاه ستاره ایشان (که حضرت حجت است) طلوع کند، آبان عرض کرد فدایت شوم پس ما چه کنیم ودربین این فاصله چه خواهد شد؟ فرمود (بوده باشید) بر همان که هستید تا اینکه خداوند صاحبش را برساند.
(۴۳) در غیبت نعمانی ص ۱۸۶ عبدالعظیم حسنی از امام جواد (علیه السلام) روایت کند که فرمود وقتی بمیرد پسر من على ظاهر شود چراغی بعد از او سپس مخفی شود، پس وای بر شک کنندگان و خوش بحال غریبی که دینش را برداشته و فرار کند، پس از آن فتنه هائی روی دهد که (تشیب فیها النواصی)(۲) پیر شود در آن اشراف مردم (چون مردم پَسْت غم و غصه ای ندارند نان را به نرخ روز می خورند عُمْر حکومت کند یا علی فرقی برای آنان نیست و بعضی در ترجمه خود فرموده اند – بر پیشانیها نقش پیری نشیند - شما هم در ترجمه مختارید) و کوههای سخت از جا کنده شده حرکت کنند. (درکوه خواهد آمد که چگونه کوهها ازجا کنده شدند وبحرکت افتادند)
(۴۴) در ملاحم سید ص ۱۲۵ ابن عباس گوید اولِ فتنه ها از سال دویست هجری است که حکومت نمودن بچه ها است، و تجارت زیاد و ربح کم است،
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در مجمع البحرین گوید فترت نزد جمیع مفسرین انقطاع مابین دو پیغمبر است الخ. و چون بین امام یازده و حضرت حجت بحسب ظاهر حجت ظاهری نبوده آن را فترت کوچک نامند. اگر احدی خدمت حضرت نمی رسید همان فترت بزرگ بود ولی چون گاهگاهی از خواص دوستانش به خدمتش می رسند لذا فترت کوچک نامیده اند.
۲- در منجد گوید (نواصی الناس) اشرافهم.

پس از آن مردن علماء و شایستگان است، پس از آن قحطی سخت است، پس از آن جور و ستم و کشته شدن اهل بیت من است با لب تشنه در بغداد، پس از آن خلافت و نفاق پادشاهان و پادشاه عجم است، پس وقتی که ترکها بر شما مسلط شدند بر شما باد که متفرق شوید در اطراف شهرها و کنارِ دریاها و فرار کنید فرار کنید، پس از آن در سال دویست و پنجاه و پنج و یا سه فتنه هائی رو می دهد، یکی فتنه ای که در مصر واقع می شود، ای وای بر فتنه مصر، و دوم فتنه ایست که در کوفه واقع می شود، و سوم در بصره واقع شود، و هلاک بصره از مردی باشد که به سرعت اجابت کرده شود برای وقوع آن فتنه و آن مرد بی اصل و فرعی است، پس در آن وقت مردم دو فرقه شوند، یک فرقه با او باشند و یک فرقه بر علیه او، پس آن مرد سالهائی در میان ایشان دوام پیدا می کند، پس از آن والی شود بر شما خلیفه ای که درشت خو و سنگدل است، در آسمان نامیده شود بسیار کشنده و در زمین بسیار ستمگر، پس خونها بریزد و خونها را با آبها ممزوج کند که خورده نشود، و هجوم کنند بر ایشان عربها و وقت هجوم عربها خلیفه کشته شود، و جور و ستم و فجور بین مردم علنی شود، و پرچمهای پی در پی بر شما وارد شود، (کأنّهنّ نظام منظومات انقطعن فتابعن) مثل دانه تسبیح که نخ آن قطع شده باشد و دانه های آن بریزد دوباره جمع شود، پس چون خلیفه شما کشته شد متوقع خروج آل ابی سفیان و حکومتش باشید در نزد هلاک مصر، و نزد هلاک مصر خسفی در بصره واقع شود، که زمینهای حاصلخیز و اطرافش بزمین فرو رود، و دو خسف دیگر به بازار و مسجدش روی دهد، پس از آن طوفان و آب طغیان کند که هرکس از شمشیر نجات یافته بود از غرق شدن نجات نداشته باشد مگر کسانی که در اطراف بصره باشند و در داخلش نباشند، و در مصر سه خسف و شش زلزله و سنگباران خواهد شد، پس از آن فتنه کوفه رخ خواهد داد، و در آن وقت

سفیانی در شام خواهد بود، پس هر وقت سفیانی لشگر به کوفه کشید متوقع و منتظر باشید بهترین آل محمّد را از زیر کعبه پس آن وقت زنده ها آرزوی مردگان را کنند که ای کاش مردگانشان زنده بودند، پر از عدل کند چنانچه پر شده بود از جور.
فتوا
در الزام الناصب چاپ قدیم ص ۲۱۳ ذیل خطبة البیان أمیر المؤمنین (علیه السلام)فرمود فتوا دهند شما را آدمهای نحیف و لاغر و زنان پرده نشین.
فقهاء آخرالزمان فتوا دهند شما را به آنچه می خواهند الخ. در عِلم حدیث
۱۶ گذشت.
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۳۱ فرموده حضرت حجت انتقام بکشد از کسانی
که در دین بدون علم فتوا داده اند.
فحش
در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۸۵ در ذیل خطبة البیان امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود کلامشان فحش است و عملشان وحشیگری و کردارشان خبیث است.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۳ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود قسم به کسی که جانم به دست اوست ساعت ظهور برپا نشود مگر وقتی که فحش دادن ظاهر شود.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۳ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود از اشراط ساعت است فحش و تفحش.
فرات
در ترک و بنو قنطوراء راجع به فرات گذشت مراجعه شود.

و در طلا نیز چند حدیث گذشت که زود است در فرات کوهی از طلا نمایان
شود و برای خاطر آن از هر صد نفری نود و نه نفر کشته شود.
در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۴۹ از کشف الغمه روایت کند که یکی از علامات
شکافتن فرات است بطوریکه آب در کوچه های کوفه داخل شود.
در ارشاد مفید ص ۳۶۱ و اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۳ح ۸۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود درسال فتحْ فرات شکافته شودبطوریکه آب داخل درکوچه های کوفه شود.
فرار
در زمان حدیث ۵۹ گذشت که بیاید بر امت من زمانی که فرار کنند از علماء
مثل فرار کردن گوسفند از گرگ الخ.
و در زمان حدیث ۶۱ گذشت که در آن زمان فرار کردن بهتر از ایستادن
باشد، الخ.
در زمان حدیث ۶۵ گذشت که فرمود سالم نماند برای صاحب دینی دینش الاکسی که فرار کند از سر کوهی به سر کوهی و از سوراخی به سوراخی الخ.
در زمان حدیث ۷۹ فرمود چون به آن زمان رسیدید بر شما باشد به فرار کردن عرض شد کجا فرار کنند؟ فرمود بسوی خدا و کتاب و سنّت پیغمبرش.
آن وقت صاحب مردم از منی فرار کرده به مکه آید الخ. در شهر رمضان
حدیث ۱۰ گذشت.
در صد و پنجاه سال گذشت که از امیر المؤمنین (علیه السلام) سؤال شد در آن زمان چه کنیم؟ فرمود فرار کنید فرار.
پس از کنار ایشان فرار کنید فرار کنید الخ. در قم حدیث ۵ خواهد آمد.
در زمانِ فتنه کجا فرار کنیم الخ. در قم حدیث ۱۶ خواهد آمد.

راه فرار چیست ای رسول خدا الخ. در کتاب حدیث ۵ خواهد آمد.
(فَفَررْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ الخ).در غیبت حدیث ۱۶ گذشت. و در قائم حدیث ۱۲۴ خواهد آمد.
خوش بحال غریبی که دینش را برداشته و فرار کند الخ. در فتنه حدیث ۴۰ گذشت.
دین خود را برداشته از فتنه ها فرار کند الخ. در گوسفندان خواهد آمد. فرار کنید فرار کنید الخ. در فتنه حدیث ۴۴ گذشت.
فرج چه وقت است
*فرج چه وقت است (۱)
۱)در روضه کافی ذیل حدیث ۷ از امام صادق (علیه السلام) سؤال می شود تا کی بنی العباس حکومت می کنند یاکی از ایشان راحتی خواهد بود؟ تا آنجا که فرمود: هر وقت دیدی حق مرد و اهلش رفتند؛
و دیدی ظلم همه بلاد را گرفت؛
و دیدی قرآن کهنه شده و چیزی در آن زیاد کردند که در آن نبود، و از روی
هوا و هوس توجیه کردند ؛
و دیدی دین وارونه شده مثل ظرف آب که وارونه شده بود؛
و دیدی اهل باطل بلند پروازی کردند بر اهل حق؛
ودیدی بدی وشر ظاهر شده ونهی ازآن نمی شود و عاملش رامعذور می دانند؛
و دیدی فسق ظاهر گشته، و مردها به مردهااکتفاء می کنند وزنهابه زنها ؛ و دیدی مؤمن ساکت است قولش قبول نمی شود؛
و دیدی فاسق دروغ می گوید و کسی دروغ و تهمتش را رد نمی کند ؛
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در انتظار فرج اخباری ذکر شد مراجعه کن که مناسب مقام است.

و دیدی کوچک بزرگان را حقیر می شمارد؛
و دیدی قطع رحمها شده ؛
و دیدی هر کسی را به کار بد نسبت دهند خندان شود، و سخن گوینده را رد
نکند؛
و دیدی که پسر بچه مثل زنان عمل کند؛
و دیدی که زنها با زنها جفت شوند؛
و دیدی که ثناء و مدح (از روی چاپلوسی) زیاد گشته ؛
و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه خدا خرج کند، و نهی نکن ند او را و
جلوگیری نکنند از او ؛
و دیدی که ناظر و نگاه کننده به خدا پناه می برد از آنچه می بیند که مؤمن در آن به سختی افتاده؛
و دیدی که همسایه اذیت می کند همسایهء خود را بدون هیچ مانعی؛
و دیدی که کافر خوشحال است از آنچه در مؤمن می بیند، و شاد است از آنچه که از فساد در زمین می بیند ؛
و دیدی که شراب علنی خورده می شود، و اجتماع میکنند بر آن کسانی که از خدا نمی ترسند؛
و دیدی که امر کننده به معروف ذلیل و خوار است؛
و دیدی فاسق در چیزهائی که خدا آن را دوست ندارد قوی و ستایش کرده می شود؛
و دیدی که اهل آیات (قرآنی) خوارند و هرکس هم ایشان را دوست دارد خوار است ؛
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر و بدی باز است؛ و دیدی که خانه خدا معطل است و امر به ترکش میشود؛

و دیدی که مرد می گوید آنچه را عمل نمی کند ؛
و دیدی که مردان برای استفاده مردان خودرافربه می کنند،وزنهابرای زنها؛ و دیدی که معیشت مرد از دیرش و معیشت زن از فرجش می باشد؛
و دیدی که زنها برای خود مجلس می گیرند چنانچه مردها مجلس می گیرند؛
و دیدی که در فرزندان عباس کارهای زنانگی آشکار شود، و خضاب را
ظاهر سازند، و سر خود را شانه زنند چنانچه زن برای شوهرش شانه زند.
(تا آنجا که فرمود) و صاحب مال عزیز تر باشد از مؤمن، و ربا ظاهر شود و
عیب ندانند، و زنها بر دادن زنا ستایش شوند؛
و دیدی که زن برای نکاح مردان با شوهر خود همکاری کند ؛
و دیدی که بیشتر مردم و بهترین خانواده ها کسی باشد که زنها را بر فسقشان کمک کند؛
و دیدی که مؤمن محزون و حقیر و ذلیل باشد ؛
و دیدی که بدعتها و زنا علنی شود؛
و دیدی که مردم به شهادت ناحق اعتماد کنند؛
و دیدی که حرام را حلال کنند، و حلال را حرام گردانند؛
و دیدی که دین به رأی باشد، و کتاب خدا و احکامش معطل شود (و عمل به آن نشود)؛
و دیدی که از روی جرأتِ بر خدا مردم برای انجام کارهای بد منتظر شب نمی شوند؛
و دیدی که مؤمن قدرت ندارد بر انکار کارهای بد مگر به قلبش، (یعنی قلبا
انکار می کنند زباناً نمی تواند)؛
و دیدی که مال بسیاری در راه سخط و غضب خدا صرف می شود؛

و دیدی که استاندارها اهل کفر را مقرّب خود می کنند و اهل خیر را دور می سازند ؛
و دیدی که حکام در حکم رشوه می گیرند؛
و دیدی که حکومت قباله شده برای کسی که پول زیاد می دهد ؛
و دیدی که خویشاوندان محترم را نکاح کنند و به همانها اکتفا کنند ؛
و دیدی که مرد به تهمت و گمان کشته می شود، و درباره استفاده از مرد نر
غیرت ورزی شود و جان و مال خود را صرف و بذل او کند؛
و دیدی که مرد برای آمیزش با زنان مورد سرزنش قرار گیرد؛
و دیدی که مرد از کسب زنش که از زنا بدست آورده نان می خورد، و با علم
به آن او را نگاه می دارد (و طلاقش نمی دهد)؛
و دیدی که زن بر شوهرش غالب می شود و کارهائی را که شوهر نمی خواهد
انجام می دهد و مصرف شوهر می کند؛
و دیدی که مرد زن و کنیز خود را کرایه می دهد و راضی می شود به خوراکی و آشامیدنی پستی؛
و دیدی که قسم به خدا بناحق زیاد شود، و قماربازی علنی شود، و خرید و
فروش شراب (مسکر) علنی شود و مانعی هم نداشته باشد؛
و دیدی که زنان خود را به کفار ببخشند؛
و دیدی که اسباب لهو و لعب و ساز ظاهر و علنی گشته مرور به آن می شود و احدی کسی را منع نکند و جرأت بر منعش هم نباشد (و اگر کسی منع کند همه میگویند آقا اسلامی شده) ؛
و دیدی که شخص شریف را خوار و ذلیل کند کسی که قدرت دارد و مردم از
شرش می ترسند؛

و دیدی که نزدیکترین مردم به حکومت کسی است که به دشنام دادن ما اهل بیت مدح و ستایش شود؛
و دیدی که هرکس ما را دوست دارد او را مزوّر و دروغگو دانند و شهادتش
را قبول نکنند؛
و دیدی که حرف زور و ناحق مورد رقابت شود (و همه او را دوست داشته
باشند)؛
و دیدی که شنیدن قرآن بر مردم سنگین آید، ولی شنیدن باطل آسان شود ؛ و دیدی که همسایه همسایه اش را اکرام می کند از ترس زبانش ؛
و دیدی که حدود خدا معطل مانده و مردم به هوای نفس نسبت به حدود عمل می کنند (مثلا در زنا چهار عادل باید شهادت بدهند که همه در آنِ واحد دیدیم مثل میل در سرمه دان اگر بغیر از این عمل شود به هوای نفس عمل شده و خدا از جاری کردن این حد بیزار است)؛
و دیدی که مسجدها را زینت کنند(۱)؛
و دیدی که راستگوترین مردم نزد مردم کسی است که از روی دروغ افتراء
زند؛
و دیدی که شر و سخن چینی آشکار گردد؛
و دیدی که ظلم و ستم فاش و علنی شده؛
و دیدی که غیبت ( و پشت سر مؤمن حرف ناپسند گفتن) را سخن خوشمزه و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- خیال می کنند مسجد حجله عروس است مسجد باید طوری باشد که انسان بیاد خداو قبر و قیامت بیفتد نه بیاد حجله عروسیش، دیوانه ای رابه مهمانی بردند آخر شب گفتند برخیز برویم گفت کجا؟ گفتند منزل خودمان، گفت اینجا بهتر از منزل خودمان است من همینجا می مانم شما می خواهید بروید تشریف ببرید حالا مسجدها مثل کنیسه نصارا شده بهترین ساختمان بهترین فرشها اگر مسافری اول آذان وارد شهری شود و بخواهد نماز بخواند مسجدی را باز نخواهد دید چون مسجد پر از فرشهای قیمتی است اگر درش باز بماند دزد می برد وای بر ما مردم از این تقلیدهای بیجا.

نمکین شمارند، و مردم همدیگر را مژده و بشارت دهند ؛
و دیدی که حج و جنگ را طلب می کنند برای غیر خدا ؛
و دیدی که سلطان برای خاطر کافری مؤمن را خوار و ذلیل گرداند ؛
و دیدی که خرابی بر آبادانی بلندی جسته ؛ و دیدی که مرد معیشتش از کم فروشی است؛ و دیدی که خونریزی را سبک شمارند؛
و دیدی که مرد طلب ریاست می کند برای غرض دنیوی، و خود را به بدزبانی مشهور می کند تا از او بترسند و کارها را به او واگذار کنند؛
و دیدی که نماز را سبک شمارند؛
و دیدی که شخص مال زیادی پیدا کرده و از روزی که مالک شده زکاتش را
نداده (بلکه خمسش را هم نداده)؛
و دیدی که میت را نبش قبر کرده اذیتش کنند و کفنش را بفروشند، (و حال
آنکه حرمت هتک مرده مؤمن بیشتر از زنده است)؛
و دیدی که هرج (یعنی کشتار) زیاد شده؛
و دیدی که مرد در روز با نشئه است و شب را صبح می کند در حال مستی، و
اهمیت نمی دهد به آنچه مردم در آن واقع شده اند. (از تنگ دستی و بدبختی)؛
و دیدی که با حیوانات نکاح کنند؛ و دیدی که حیوانات همدیگر را بدرند؛ و دیدی که مرد به نمازخانه اش برود و چون برگردد لباس نداشته باشد؛
و دیدی که قلب مردم قساوت گرفته اشک از چشمانشان نیاید، و ذکر بر آنها
سنگین آید؛.
و دیدی که سحت (حرام) علنی شده و مردم در آن رغبت دارند ؛ و دیدی که نمازگزار نماز می خواند که مردم ببینند؛

و دیدی که شخص فقیه فقه را برای غیر دین طلب می کند برای دنیا و ریاست
طلب می کند؛
و دیدی که مردم با کسی هستند که غلبه دارد؛
و دیدی که هرکس طلب حلال میکند مذمت می شود و او را سرزنش میکنند؛
و هرکس حرام را طلبید او را مدحش کنند و بزرگش شمارند؛
و دیدی در حرم خدا (مکه) و حرم رسول الله (مدینه) کارهائی می شود که خدا دوست ندارد، و منع نکند ایشان را احدی و حائل نشود کسی بین ایشان و عمل قبیح که انجام میدهند؛
و دیدی که آلت لهو و لعب در دو حرم (مکه و مدینه) علنی شده؛
و دیدی که شخص به پاره ای از حق تکلم کرد و امر به معروف و نهی از منکر نمود پس نصیحت کننده ای به خیال خود نصیحت کند و بگوید این کلام از تو برداشته شده ( آنقدر وضع بد باشد که نتوان حق را گفت و على فرضی هم کسی بگوید بر او بترسند و نصیحتش کنند که ای بنده خدا حرف نزن جاسوسان داخلی زیاد است می ترسیم مبتلا شوی نعوذ بالله من شر ذلک الزمان).
و دیدی که مردم در کارهای بد بهم نگاه کنند و به اهل شرور اقتدا کنند ؛
و دیدی که راه خیر بسته شده احدی تردد نکند؛ و دیدی که به مرده استهزاء کنند و احدی فزع نکند و غمگین نگردد؛
و دیدی که در هر سال بدعتها و بدیهای تازه آمده بیش از سال گذشته ؛
و دیدی که مردم و مجالس متابعت نکنند مگر اغنیاء را؛
و دیدی که محتاج را چیزی بدهند و به او بخندند و برای غیر خدا کمکش کنند؛
و دیدی که آیات آسمانی را (مثل باد سرخ و خورشید گرفتن و سنگباران

شدن و حرکت نمودن کوهها از جای خود و مارهای پَردار باریدن را) اهمیت ندهند و از آن نترسند؛
و دیدی که مردم مثل حیوانات روی هم می جهند و احدی از ترس مردم انکار نکند کار زشت را؛
و دیدی که مردی مال زیادی را در غیر طاعت خدا انفاق میکند، و در راه و
طاعت خدا از مال کم هم دریغ دارد؛
و دیدی عاق والدین علنی شده و به پدر و مادر به نظر حقارت نگاه می کند و در نظر فرزندشان از همه کس خوار و ذلیل ترند و فرزند خوشحال است که به پدر و مادرش افترا بندند؛
و دیدی که زنها بر حکومت غالب شده و هر کاری را قبضه کنند، و کاری پیش نرود جز آنچه دلبخواه ایشان باشد؛
و دیدی که پسر به پدر خود افترا زند، و پدر و مادرش را نفرین کند و به
مرگشان خوشحال شود؛
و دیدی که اگر یک روز بر مردی بگذرد که در آن روز گناه بزرگی نکرده مانند زنا یا کم فروشی یا مرتکب حرامی یا آشامیدن شراب مسکری غمناک و گرفته باشد و گمان کند که روزش هدر رفته و عمرش تلف شده؛
و دیدی که سلطان خوراکیها را احتکار کرده؛
و دیدی که اموال ذوی القربی (حق سادات) در راه باطل تقسیم شود و به آن
قماربازی کنند و شراب بنوشند ؛
و دیدی که به خمر (شراب) مداوا کنند و برای مریض توصیف نمایند و بواسطه آن طلب شفا کنند(۱)؛
و دیدی که همه مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر مساوی باشند (نه
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- و حال آنکه خداوند در حرام شفا قرار نداده.

خوبها امر به معروف کنند و نه بدها) ؛
و دیدی که پرچم منافقین و اهل نفاق بلند و بر پا باشد، و پرچم اهل حق حرکت نداشته باشد؛
و دیدی که اذان و نماز پولی باشد (بدون پول اذان نگویند و نماز جماعت
نخوانند)؛
و دیدی که مساجد پر باشد از کسانی که از خدا نمی ترسند، جمع شدند برای غیبت کردن و خوردن گوشت اهل حق، و شراب را برای هم توصیف کنند؛
و دیدی که شخص مست بی عقل برای مردم نماز جماعت بخواند و مستی او را ایراد نگیرند، و چون مست گردد گرامیش دارند و از او تقیه کنند و بترسند و مؤاخذهاش نکنند و معذورش دارند؛
و دیدی که هرکس اموال یتیمان را بخورد او را ستایش کنند و مرد صالحش
دانند؛
و دیدی که قاضیها بخلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت کنند؛
و دیدی که حکومتها خائنین را امین خود دانند برای طمع ؛
و دیدی که میراث را حکومتها بدست مردم فاسق و جرأت دار نسبت بخدا سپرده اند (چیزی بعنوان رشوه) از ایشان می گیرند و آنها را رها می کنند که هرچه بخواهند (نسبت به آن اموال) بجا آورند؛
و دیدی که روی منبرها امر به تقوی می شود ولی گوینده عمل نمی کند به آنچه امر می کند؛
و دیدی که وقت نماز را سبک شمارند؛
و دیدی که صدقه را به سفارش دهند برای خدا ندهندبرای طلب مردم بدهند؛
و دیدی که همت مردم شکم و فرجشان باشد، با کسی نداشته باشند چه

می خورند (حرام باشد یا حلال) و چه نکاح می کنند ؛
و دیدی که دنیا به مردم رو آورده (بواسطه پول زیاد مست شده اند هرچه میل
دارند بجا آورند مطابق دین باشد یا نباشد)؛
و دیدی که علامتهای حق کهنه شده پس برحذر باش و نجات را از خدا بطلب، و بدانکه مردم در سخط خدای عزوجل هستند و ایشان را مهلت داده برای امری که نسبت به ایشان اراده دارد ((إِنَّمَا نُمْلِی لَهُمْ لِیزْدَادُوا إِثْمَاً) مهلت دادن ایشان بواسطه آن است که گناهشان زیاد شود ) پس مترقب و منتظر باش و
جدیت کن که خدا تو را بر خلاف ایشان ببیند، پس اگر عذاب خدا رسید و تو در بین ایشان باشی زودتر به رحمت خدا رسیده ای و اگر بتأخیر افتادی آنها مبتلا شده اند و تو نجات یافته ای از آنچه آنها عمل می کردند از بیباکی نسبت به خدا، و بدانکه خداوند اجر نیکوکاران را ضایع نگرداند و رحمت خدا هم نزدیک به نیکوکاران است.
(۲) در غیبت نعمانی ص ۱۷۸ حصین ثعلبی می گوید امام باقر (علیه السلام) را در راه حج یا عمره ملاقات کردم و عرض کردم که سن من بزرگ شده و استخوانم نازک گشته و نمی دانم مقدر شده برای من ملاقات شما یا نه، پس عهدی با من تازه کن و خبرم ده که فرج چه وقت است؟ حضرت در جوابش فرمود آنیکه فراریست و دور گشته و تنها و از اهلش جدا است و پدرش کشته شده و هنوز طلب خون پدر نکرده و مکنی به کنیه عمویش می باشد اوست صاحب پرچمها و اسمش اسم پیغمبریست (یعنی صاحب شما من نیستم بلکه کسی است که این اوصاف در او باشد که مراد حضرت حجت است و از باب تقیه تصریح به اسمش نفرموده بلکه همه را کنایتاً فرموده).
حصین عرض کرد اعاده کن بر من، حضرت هم کتابی از پوست یا صحیفه ای طلبید و نوشت.

(۳) در غیبت نعمانی ص ۱۸۴ امام باقر (علیه السلام) فرمود صاحب این امر کوچکترین ما است از حیث سن (یعنی در وقت امامتش) و مخفی ترین ما است از جهت شخصیت. راوی عرض کرد چه وقت می بوده باشد آن؟ فرمودوقتی خبر بیعت کردن با غلام(۱) منتشر شد آن وقت است که هر صاحب قدرتی پرچمی بلند کند آن وقت منتظر فرج باشید. (در کودک هم حدیثی به این مضمون خواهد آمد)
(۴) در غیبت نعمانی ص ۱۸۷ و کافی ج ۱ ص ۳۴۱ امام هادی (علیه السلام) فرمود هرگاه پیشوای شما (یا دانش شما) از میان شما برداشته شد از نزدیک منتظر فرج باشید.
(۵) در روضه کافی ذیل حدیث ۴۱۱ امام باقر (علیه السلام) به ابی مرهف فرمود ای ابا
مرهف عرض کرد لبیک، فرمود آیا می بینی مردمی که خود را برای خدا حبس کرده اند خدا برای ایشان فرجی نمی کند؟ چرا بخدا قسم البته برای ایشان فرجی و گشایشی خواهد فرمود.
(۶) در کافی ج ۱ ص ۳۷۱ ابو بصیر از امام صادق (علیه السلام) سؤال می کند فرج و گشایش چه وقت خواهد بود؟ فرمود ای ابا بصیر تو هم از دنیا طلبان هستی؟ هرکس این امر را بشناسد (یعنی شیعه باشد) پس بتحقیق فرج و گشایش برای او شده برای انتظارش (یعنی همان انتظار فرج است).
(۷) در روضه کافی حدیث ۲۸۵ یعقوب سراج گوید خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض کردم فرج شیعیان شما چه وقت است؟ فرمود هنگامی که میان فرزندان عباس اختلاف افتد، و سلطنتشان سست شود، و طمع کند در ایشان کسی که طمع نمی کرد، و عرب افسار گسیخته شود، و هر صاحب قدرتی قدرت خود را نمایش دهد، و شامی (یعنی سفیانی) ظهور کند، و یمانی پیش تازد، و حسنی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- مراد از غلام حضرت حجت (علیه السلام) است.

بحرکت آید، و صاحب این امر از مدینه به مکه با میراثی که از پیغمبر به او رسیده برود، عرض کردم ارث و میراث رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) چیست؟ فرمود شمشیر رسول الله و زره و عمامه، و برد و چوب دستی و پرچم و سلاح و زین اوست، که آنها را بردارد تا به مکه در آید، پس شمشیر را از غلافش بیرون کند، و زره را بپوشد، و پرچم را برافروزد، و برد و عمامه را نیز بپوشد، و چوب دستی را بدست گیرد، و از خدا طلب کند ظهورش را، و بعض از دوستانش این مطلب را بفهمند (و به سیّد )حسینی خبر دهند، پس حسینی پیشی گیرد و خروج کند، اهل مکه بر او شورش کنند و او را بکشند، و سرش را برای سفیانی بفرستند، پس در آن وقت صاحب الامر ظهور کند و مردم هم با او بیعت کنند و پیروی نمایند، در این هنگام شامی (سفیانی) لشگری به مدینه فرستد، و خدای عزوجل لشگرش را قبل از رسیدن به مدینه هلاک کند(۱) در آن هنگام هرکس از اولاد علی (علیه السلام) در مدینه هست به مکه فرار کند و به صاحب الامر متصل شوند حضرت در آن هنگام بسوی عراق حرکت کند، و لشگری به مدینه فرستد که آنجا را امنیت بدهد و به مدینه برگردد.
(۸) در غیبت نعمانی ص ۲۷۹ امام باقر (علیه السلام) فرمود متوقع صدائی باشید که ناگهان از طرف دمشق به شما می رسد، در اوست برای شما گشایش بزرگی.
(۹) در بحار ج ۵۲ ص ۱۱۱ از اسحاق بن یعقوب روایت کند که توقیعی بر دست محمّد بن عثمان عمری بسوی او رسید (در آن توقیع فرموده بود) اما ظهور فرج پس بدرستی که آن با خدا است و دروغ گفته اند وقت گذاران.
(۱۰) و در بحار ج ۵۲ ص۱۱۰ در ذیل حدیثی امام رضا (علیه السلام) فرمود چه خوب است صبر و انتظار فرج، الخ.
(۱۱) در ارشاد مفید ص ۳۶۰ و غیبت طوسی ص ۲۷۱ جابر می گوید به امام
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- ولی در سفیانی گذشت که لشگرسفیانی به مدینه وارد شوند وخونریزی زیاد نمایند.

باقر (علیه السلام) عرض کردم این امر کی خواهد شد؟ فرمود این کجا خواهد شد ای جابر و حال آنکه کشتار بسیاری بین حیره و کوه هنوز نشده.
(۱۲) در ارشاد مفید ص ۳۶۰ و غیبت طوسی ص ۲۷۲ از امام رضا (علیه السلام) روایت کند که فرمود از علامات فرج حادثه ایست که بین دو مسجد (مسجد الحرام و مسجد النبی (صلی الله علیه واله وسلم)) واقع خواهد شد و بکشد فلان از پسر فلان پانزده قوچ (یعنی جوان و با قدرت) از عرب.
(۱۳) در اکمال الدین ص۳۶۳ على بن مهزیار می نویسد خدمت امام دهم (علیه السلام) که فرج چه وقت است در جواب نوشت هر وقت صاحب شما(حضرت حجت) از خانه ظالمین (سامرا) غائب شد متوقع فرج باشید.
(۱۴) در اکمال الدین ص ۳۶۴ ایوب بن نوح نوشت خدمت امام دهم که فرج چه وقت است در جواب نوشت هر وقت علم از میان شما رفت پس انتظار بکشید فرج را از زیر پاهای خود.
(۱۵) در اثبات الهداة جلد ۳ ص ۷۲۸ از امام رضا (علیه السلام) سؤال از فرج شد فرمود مجمل می خواهی یا مفصل؟ راوی عرض کرد کامل کن برای من، فرمود هر وقت پرچمهای قیس در مصر بحرکت آمد و پرچمهای کنده در خراسان بحرکت آمد (یا غیر کنده را فرمود).
(۱۶) در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۳ حدیث ۸۵ از امام رضا (علیه السلام) سؤال از فرج شد، فرمود شرح بدهم یا مجمل بگویم عرض کرد مجمل بفرمائید، فرمود هر وقت پرچمهای قیس در مصر و پرچمهای کنده در خراسان زیاد شد ( آن وقت است فرج)
(۱۷) در غیبت نعمانی ص ۱۸۱ داود بن کثیر رقی به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد فدایت شوم بتحقیق که این امر بر ما طولانی شد بطوریکه دلهای ما بتنگ آمد و از غصه مردیم، حضرت فرمود این امر وقتی است که مأیوس باشید و غم

و اندوه چنان شود که سخت تر از آن نباشد آن وقت ندا کننده ای از آسمان ندا کند به اسم قائم و اسم پدرش، عرض کردم فدایت شوم اسمش چیست؟ فرمود اسمش اسم پیغمبریست و اسم پدرش اسم وصیی است (حضرت صلاح ندانست که اسمش را ببرد).
(۱۸) در نهج البلاغه خطبه ۱۸۷ فرمود با خبر باشید و منتظر فرج از ادبار امورات خود یعنی هرگاه زمان شما زمانی شد که امورات شما ادبار کند، و الفت و وصلت از میان شما منقطع گردد، و اطفال شما استعمال گردند، و این درزمانیست که شمشیر خوردن مؤمن آسانترباشدازپیدا کردن یک درهم حلال، واین وقتی است که عطاکرده شده ثواب واجرش بزرگتر از عطا کننده باشد، و این در وقتی است که مست کنید بدون خوردن خمر بلکه مستی برای کثرت نعمت و مکنت باشد و قسم خورید بدون اضطرار، و دروغ گوئید بدون عسر و حرج، اینها که شد گرفتار می شوید بلائی را مثل گرفتار شدن کوهان شتر به جهاز (یعنی همچنانیکه جهاز شتر فرو می گیرد کوهان شتر را بلا هم شما را به همان نحو خواهد گرفت).
فرسخ
بین ایشان وحضرت چهار فرسخ نباشدالخ. در قائم حدیث ۱۴ خواهد آمد.
فرعون
در ملاحم ص ۱۲۸ بعد از ذکر طماطم که مراد ترکها باشند که زمان هلاکو
عراق را گرفتند فرمود ایشان بر امت من سخت تر باشند از فرعون بر بنی اسرائیل.
و در ص ۱۲۹ فرمود دولت فرعون قریب چهارصد سال طول کشید و صد و
پنجاه سال بنی اسرائیل قبل نبوت موسی در بلاء بودند با فرعون.

در حدیث دیگر دارد که فرعون سیصد سال عمر کرد که دویست و بیست سالش صحیح و سالم بود که خاری هم به چشمش نرفت و هشتاد سال هم موسی او را دعوت می کرد (به خدا پرستی).
در ص ۱۳۰ دارد که اسود به عایشه گفت ای ام المؤمنین تعجب نمیکنی از مردی که از طلقاء بوده با مردی که از اهل بدر بوده در خلافت نزاع میکنند (مراد معاویه و امیرالمؤمنین (علیه السلام) است) عایشه گفت تعجب نکن فرعون چهارصد سال بر بنی اسرائیل پادشاهی کرد، خداوند پادشاهی را به بد و خوب هر دو میدهد.
فرقد
در غرقده گذشت.
فرقه
در امت گذشت که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود امت من هفتاد و سه فرقه می شوند همه در آتش هستند جز یک فرقه، عرض شد ایشان کیانند؟ فرمود آنهائی که بر طریقه من هستند.
در روضه کافی ذیل حدیث ۲۸۳ امام باقر (علیه السلام) فرمود یهود پس از موسی هفتاد و یک فرقه شدند یک فرقه ایشان در بهشت و مابقی در آتش جا دارند، و نصاری بعد از عیسی هفتاد و دو فرقه شدند یک فرقه آنان در بهشت و هفتاد و یک فرقه آنها در آتش جا دارند، و این امت بعد از پیغمبرشان هفتاد و سه فرقه می شوند یک فرقه در بهشت و هفتاد و دو فرقه در آتشند و از این هفتاد و سه فرقه سیزده فرقه اش خیال می کنند با ولایت و محبت ما هستند که دوازده فرقه ایشان در آتش جا دارند و یک فرقه در بهشت هستند، و شصت فرقه دیگر از مردم در آتش جا دارند.

فروختن
فروخته شوند آزادها الخ. در علاماتِ ظهور حدیث ۲۳ گذشت.
فرو رفتن به زمین
در خسف گذشت.
فریبنده
سالهائیست فریبنده الخ. در قائم حدیث ۵۶ خواهد آمد.
فقه
در علم گذشت.
فقهاء
فقهاء فتوا بقتلش می دادند. در علم گذشت.
فقهاء در دین هستند الخ. در قائم حدیث ۹۹ خواهد آمد.
من تو را از فقهاء مدینه میدانستم الخ. در علم حدیث ۷ گذشت.
کم شوند علماء و فقهاء حقیقی الخ. در علامات ظهور حدیث ۲۰ گذشت.
فقهاء آخرالزمان فتوی بدهند به آنچه می خواهندالخ.درعلم حدیث ۱۶ گذشت.
فقهاء را بواسطه حسد الخ. در عذاب حدیث ۴ گذشت.
فقهاء کم باشند الخ. در علم حدیث ۲۳ و ۲۴ گذشت.
فقهاء آن زمان بدترین فقهاء زیر سایه آسمانند الخ. در علم حدیث ۲۶

گذشت و در قرآن هم خواهد آمد.
فقهاء و امراء الخ. در علم حدیث ۲۸ گذشت.
فقهاء هدایت کننده کم وفقهاء گمراه کننده زیادباشندالخ.درعلم حدیثِ ۳۰ گذشت.
فقهاء میل دروغ گفتن داشته باشند. الخ. در علم حدیث ۳۱ گذشت.
فقهاء شان را زیاد کند الخ. در علم حدیث ۳۲ گذشت.
بعض فقهاء شیعه هستند نه همه ایشان الخ. در علم حدیث ۶۵گذشت.
در تحف العقول ص ۴۱ فرمود از اشراط ساعت است که خوانندگان زیاد باشند و فقهاء کم الخ.
فقهاء خیانتکار و فاجر باشند الخ. در علم حدیث ۷۱گذشت.
فقهاء پیش رو و مقدّمند و مجالست ایشان موجب زیادی است (مکارم الاخلاق ص ۵۴۱).
واقع شود مرگ در فقهاء الخ. در زمان حدیث ۵۵ گذشت.
فلسفه
در زمان حدیث ۶۳ گذشت.
فلک
فلک آنقدر دور نزده که بگویند مُرد. در اختلاف شیعه گذشت.
خداوند در زمان او امر می کند فلک را که آهسته بگردد. در قائم حدیث ۸۴ و ۹۴ خواهد آمد.
علامت قائم چیست فرمودوقتی که فلک آنقدردور زند که گفته شود مرد الخ.در قائم حدیث ۱۱۵ خواهد آمد.

استداره فلک چیست؟ الخ. در اختلاف شیعه گذشت.
می گویند فلک اگر تغییر کند فاسد می شود. فرمود این گفتار زنادقه است. در قائم حدیث ۹۴ خواهد آمد.
فوج فوج
در ملاحم ص ۱۳۳ از سلمان فارسی رحمة اللّهُ به روایت کند که در روز قادسیه کثرت مردم را نشان داد و فرمود می بیند ایشان را که فوج فوج داخل دین اسلام می شوند قسم به کسی که جانم بدست اوست از دین خارج شوند فوج فوج، همچنانیکه داخل شدند در آن فوج فوج.
در ملاحم ص ۱۷۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود مردم داخل دین می شوند فوج فوج و زود است که از دین خارج شوند فوج فوج.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۹۶ نقل کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) این آیه را تلاوت فرمود (إِذَا جَاءَ نَصْرُ اٌللهِ وَاٌلْفَتْحُ وَرَأَیتَ اٌلنَّاسَ یدْخُلُونَ فِی دِینِ اٌللهِ أَفْوَاجاً) پس فرمود البته از دین خارج می شوند فوج فوج چنانچه داخل دین شدند فوج فوج
فیء
*فیء (۱)
وقتی فییء به نوبت دست بدست گردید الخ. در علاماتِ ظهور حدیث ۲۰ گذشت.
قائم (علیه السلام)
عملیات حضرت در مدینه نسبت به آن دو. در مدینه حدیث ۱۵ خواهد آمد.
(۱) در روضه کافی حدیث (۳۰۶) امام صادق (علیه السلام) فرمود هرگاه آرزوی قائم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در تهذیب ج ۴ ص ۱۳۳ حدیث ۵ گوید فییء اموالیست که خونریزی و قتلی در آن نشده باشد.

کنید از خدا بخواهید که در عافیت باشد (بگوئید اللهم صل علی محمّد و آل محمّد وعجّل فرجهم فی عافیة) چون خداوند محمد (صلی الله علیه واله وسلم) را رحمت فرستاد و قائم را نقمت می فرستد (چون باید از هر جنایتکاری انتقام بکشد).
(۲) در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ از امام باقر (علیه السلام) و کافی ج ۱ ص ۲۳۱ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) از مکه خروج کند منادی او ندا کند اَحَدى طعام و شراب با خود حمل نکند (یعنی نان و آبی برندارد) و سنگ موسی را با خود بردارد که آن یک بار شتر است و به هر منزلی که برسند از آن سنگ چشمه ها بجوشد هر گرسنه ای از آن بیاشامد سیر شود و هر تشنه ای بیاشامد سیراب شود همین طور خواهد بود تا به نجف اشرف برسند که پشت کوفه است.
در حدیث ۱۲۳ ایضا خواهد آمد.
(۳) در وافی ص ۱۱۲ و غیبت طوسی ص ۲۸۰ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم قیام کند مسجدی در پشت کوفه بنا کند که هزار درب داشته باشد و خانه های کوفه متصل به نهر کربلا گردد.
(۴) در کافی ج ۱ ص۳۹۷ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) قیام کند حکم کند به آنچه داود و سلیمان حکم می کردند بیّنه نخواهد.
(۵) در تهذیب ج ۱۰ ص ۳۱۴ از امام موسی (علیه السلام) روایت کند که چون قائم ما قیام کند بفرماید ای گروه اسب سواران از وسط راه بروید ای گروه پیاده روان از دو کنار جاده بروید، پس هر سواره ای که از کنار جاده برود و کسی را معیوب کند دیه بر او لازم گردانیم، و هر مردی که در وسط جاده برود و عیبی به او برسد دیه ندارد.
(۶) در کافی ج ۶ ص ۴۵۵ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که خلاصهء آن روایت این است که امیر المؤمنین (علیه السلام) سه پارچه به یک دینار خرید پیراهنش تا

بالای قوزک بود و ازارش تا نصف ساق بود، و ردائش تا جلو تا پستانها و از عقب تا پائین تر از کمربند بود و دست مبارک بسوی آسمان بلند کرده حمد خدا می فرمود تا به منزل رسید فرمود این لباس است که سزاوار است مسلمانها بپوشند، حضرت صادق (علیه السلام) فرمود ولی نمی توانند امروزه بپوشند چون اگر این کار کنیم خواهند گفت دیوانه شده ریاء میکند و حال آنکه خداوند فرموده (وَثِیابَک فَطَهَّرْ )یعنی بالا زن و به زمین نکش، و چون قائم ما قیام کند همین لباس خواهد بود.
(۷) در کافی ج ۱ ص ۲۵ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که چون قائم ما قیام کند خداوند دست مرحمت بر سر بندگان بگذارد آن وقت عقل ایشان جمع شده کامل گردد.
(۸) در روضه کافی حدیث (۲۸۸) از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) قیام کند ایمان را بر ناصبی (ضد ائمه) عرضه کند اگر به حقیقت ایمان آورد (فیها) و اگر ایمان نیاورد گردنش را می زند یا جزیه میدهد چنانچه اهل ذمه امروز جزیه می دهند و همیانی به گردن ایشان بسته از شهرها بیرونشان می کند.
(۹) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) قیام کند مردم را از نو به اسلام دعوت کند و ایشان را به چیزی که کهنه شده بود هدایت و راهنمائی فرماید.
(۱۰) ایضا در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم آل محمّد قیام کند پانصد نفر از قریش را بپا دارد و گردن بزند، و شش مرتبه این عمل را انجام دهد ( که مجموعش سه هزار نفر می شوند).
(۱۱) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم قیام کند مسجدالحرام را خراب کند و به اساس اولش برگرداند، و مقام ابراهیم را

بجای خود برگرداند (که نزدیک درب کعبه بوده) و دستهای بنی شیبه را قطع کند و بر کعبه آویزان کند و بر آن بنویسد دزدان کعبه.
(۱۲) و در کافی ج ۴ ص ۵۴۳ و تهذیب ج ۵ ص ۵۴۲ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) قیام کند بیت الحرام را به اساس اولش برگرداند و هکذا مسجد رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) مسجد کوفه.
(۱۳) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که قائم ما چون قیام کند زمین نورانی شود بطوریکه مردم به خورشید احتیاجی نداشته باشند و تاریکی برود و هر مردی به مقداری عمر کند در ملک خود که هزار پسر برای او متولد شود، و دختری متولد نشود، و زمین گنجهایش را ظاهر گرداند که روی زمین مردم ببینند و کسی پیدا نشود که محتاج صله باشد و مردم از فضل خدا همه بی نیاز باشند. در حدیث ۳۲ و۱۰۶ و ۱۱۱ به مضمونش خواهد آمد.
(۱۴) در غیبت نعمانی ص ۲۴۰ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود همین طوریکه مردی بالای سر قائم (علیه السلام) ایستاده امر و نهی می کند ناگاه امرکند به زدن گردنش پس باقی نماند بین مشرق و مغرب چیزی مگر آنکه از او بترسد.
(۱۵) در کافی ج ۱ ص ۴۲۲ و جلد ۶ ص ۴۴۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم ما اهل بیت قیام کند لباسش لباس علی (علیه السلام) بوده باشد و به سیره او عمل کند.
(۱۶) در کافی ج ۵ ص ۲۸۳ و تهذیب ج ۷ ص ۱۴۹ امام صادق (علیه السلام) فرمود قائم ما چون قیام کند نصیب تو از زمین بیش از آنچه است که در دست داری.
(۱۷) در کافی ج ۱ ص ۳۳۸ از امام صادق (علیه السلام) است که فرمود برای قائم (علیه السلام) غیبتی است پیش از قیامش، عرض شد چرا؟ فرمود می ترسد او را بکشند.
و اخباری چند در غیبت گذشت مراجعه کن.
(۱۸) در کافی ج ۴ ص ۴۲۷ و فقیه ج ۲ ص ۳۱۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود اول

چیزی که از عدل حضرت قائم (علیه السلام) ظاهر می سازد آن است که منادیش ندا کند که صاحبان نافله (کسانیکه طواف مستحبی انجام میدهند) مطاف و حجرالاسود را تسلیم صاحبان فریضه کنند (که حج واجب انجام می دهند).
(۱۹) در روضه کافی حدیث ۱۸۱ از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد از معنای قوله تعالی ( حَتّى یتَبَینَ لَهُمْ أَنَّهُ الحَقُّ) حضرت فرمود واگذارید این را این در زمان قیام قائم است.
(۲۰) و در ذیل حدیث ۵۷۵ فرمود مراد از آن حق خروج قائم است.
پنج علامت قبل از قیام قائم است. در علامات ظهور ذکر شد.
(۲۱) در کافی ج ۱ ص ۵۰۹ از امام یازدهم روایت کند که به راوی فرمود سؤال از قائم کردی او چون قیام کند به علم خود بین مردم حکم کند مثل حکم داود (علیه السلام) بینه و شاهد نخواهد.
(۲۲) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود قائم را قائم نامیدند برای آنکه قیام بحق می کند.
(۲۳) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ فرمود قائم را مهدی گویند چون مردم را هدایت
کند به چیزی که از آن غفلت داشته اند.
(۲۴) در تهذیب ج ۶ ص ۱۵۴ از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد که آیا قائم (علیه السلام) سیر میکند بخلاف سیره و روش امیر المؤمنین (علیه السلام)؟ فرمود بلی چون امیر المؤمنین (علیه السلام) منّت گذاشت بر اهل بصره و از ایشان در گذشت چون می دانست شیعیان مغلوب خواهند شد ولی قائم (علیه السلام) چون قیام کند با شمشیر و اسیر گرفتن است چون میداند بعد از خودش شیعیانش مغلوب نخواهند شد. و در سیره گذشت آنچه مناسب مقام است رجوع شود.
(۲۰) در کافی ج ۱ ص ۳۶۸ از امام صادق (علیه السلام) از قائم سؤال شد؟ فرمود: دروغ می گویند آنهائیکه وقت تعیین می کنند، ما اهل بیت وقت تعیین نمی کنیم.

(۲۶) در کافی ج ۱ ص ۵۳۶ از امام صادق (علیه السلام) از قائم سؤال شد؟ فرمود همه ما قائم هستیم به امر خدا یکی بعد از دیگری تا صاحب شمشیر بیاید و چون صاحب شمشیر آمد چیزی را بیاورد که غیر از قبلیها باشد.
(۲۷) در کافی ج ۱ ص ۳۳۳ از امام رضا (علیه السلام) از قائم (علیه السلام) سؤال شد؟ فرمود جسمش دیده نشود و اسمش هم برده نشود.
(۲۸) در کافی ج ۱ ص ۴۱۱ از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد که به قائم (علیه السلام) امیرالمؤمنین گفته می شود؟ فرمود خیر آن اسمی است که خداوند امیرالمؤمنین (علیه السلام) را به آن نامیده و احدی قبل از او و نه بعد از او به آن نامیده نمی شود مگر کافر. راوی عرض کرد چگونه سلام به حضرتش بگوئیم؟ فرمود می گویند (السلام علیک یا بقیة الله) پس از آن قرائت فرمود (این آیه را) (بَقیّةُ اللهِ خَیرٌ لَکمْ إنْ کنْتُمْ مؤمنین).
(۲۹) در فقیه ج ۴ ص ۲۵۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم ما اهل بیت قیام کند به برادری ارث میدهدکه دراظله (۱) بین ایشان عقد اُخوّت بسته شده نه به برادر پدر و مادری.
(۳۰) در فقیه ج ۱ ص ۱۵۳ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود اول چیزی که قائم به آن ابتداء کند سقف مسجدها است که خراب کند و امر فرماید آنها را مثل عریش موسی درست کنند (و عریش اینجا بمعنای سایه بان است که از چوب درست کنند).
(۳۱) در کافی ج ۴ ص ۵۴۳ و تهذیب ج ۵ ص ۴۵۲ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) قیام کند خانه خدا و مسجد رسول الله و مسجد کوفه را بر اساس خود برگرداند.
(۳۲) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود بدرستی که قائم ما چون
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- درمجمع البحرین گوید شایدمراداز (اظله) عالم مجردات باشد.

قیام کند زمین بواسطه او نورانی شود بطوریکه مردم از روشنائی خورشید بی نیاز شوند، و تاریکی برطرف گردد، و هر مردی در ملک خود چنان عمر کند که هزار پسر از نسلِ خود متولد شود، و دختری در بین ایشان متولد نشود، و گنجهای زمین ظاهر شود بطوریکه مردم هم ببینند، و مردی از شما طلب کند کسی را که زکاتش را به او بدهد و پیدا نکند و مردم بواسطه معرفتشان از غیر خدا بی نیاز شوند.
در حدیث ۱۳ گذشت و در حدیث۱۰۶و ۱۱۱ خواهد آمد.
(۳۳) در روضه کافی حدیث ۳۲۹ امام صادق (علیه السلام) فرمود بدرستیکه چون قائم ما ظاهر شود خداوند به گوش و چشم شیعیان ما چنان قوتی دهد که میان حضرت و آنان ۱۲ میل باشد و حضرت با ایشان سخن گوید و ایشان بشنوند و او را در همان جا که هست ببینند (و این بواسطه قدرت نمائی خدائی است نه بواسطه رادیو و تلویزیون که بعض شراح حدیث استنباط کرده اند، چون این وسائل امروزه از صنایع کفار است و امام شأنش اجل از آن است که بواسطه صنایع ایشان کاری انجام دهد).
(۳۴) در کافی ج ۱ ص ۴۱۱ ذیل حدیث (۴) امام صادق (علیه السلام) فرمود چون قائم ما اهل بیت قیام کند لباس علی (علیه السلام) را بپوشد و به سیره او عمل کند.
(۳۵) در کافی ج ۵ ص ۲۸۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود بدرستی که قائم ما چون قیام کند نصیب تو از زمین بیش از آن است که تو در دست داری.
(۳۶) در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ در ذیل حدیث ۱۱ دارد که یادی از خروج قائم (علیه السلام) نزد حضرت صادق به پیش آمد و راوی عرض کرد چگونه بدانیم خروجش را؟ حضرت فرمود هریک از شماها صبح در زیر سرش نوشته ای خواهد دید که در آن نوشته (طاعة معروفة).
(۳۷) در کافی ج ۱ ص ۵۰۹ امام عسکری (علیه السلام) در جواب سائل که سؤال از

قائم (علیه السلام) نموده بود فرمود هر وقت قیام کند حکم فرماید بین مردم به علم خود مثل حکم حضرت داود (علیه السلام) بیّنه طلب نکند.
(۳۸) در وافی ج ۲ ص ۱۲ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که قائم ما یاری شود به ترس (یعنی کفار از روی ترس برای او خاضع باشند) و مؤیّد باشد به نصر، زمین زیر پای او بپیچد و گنجها برای او ظاهر شوند، و سلطنتش به مشرق و مغرب برسد، و خداوند دین او را بر همه دینها غالب گرداند، و اگرچه مشرکان کراهت داشته باشند، پس روی زمین خرابی نماند جز آنکه آباد شود، و روح الله عیسی بن مریم نازل شود و پشت سرش نماز بخواند، راوی عرض کرد یاابن رسول الله کی قائم شما خروج خواهد کرد؟ فرمود هر وقت مردها شبیه زنها شدند، و زنها شبیه مردها، و مردها به مردها اکتفا کردند (بواسطه لواط) و زنها به زنها اکتفا نمودند (بواسطه مساحقه) و زنها سوار بر زین شدند، و شهادت زور قبول شد، و شهادت عدول رد شد، و مردم خونریزی را سبک شمردند، و مرتکب زنا شوند، و رباخواری کردند، و از مردم شرور بترسند بواسطه بد زبانی آنها، و سفیانی از شام خروج کند و یمانی از یمن، و زمین بیداء (که بین مدینه و مکه است) فرو رود، و غلامی از آل محمّد بین رکن و مقام کشته شود، که اسمش محمّد بن حسن و نفس زکیه است، و صیحه ای از آسمان آید که حق در او و شیعه اوست، پس آن وقت است خروج قائم ما، پس چون خروج کند پشت مبارک را تکیه به کعبه دهد و (۳۱۳) مرد به سوی او جمع شوند، پس اول چیزی که به آن نطق کند این آیه باشد (بقیة اللهِ خَیرٌ لَکمْ إن کُنْتُم مؤمنین ) پس بفرماید من بقیة الله و حجت و خلیفه او هستم بر شما، پس هیچ مسلمانی به او سلام ندهد مگر آنکه بگوید (السلام علیک یا بقیة الله فی ارضه) پس وقتی ده هزار مرد با او جمع شدند خروج کند، پس باقی نماند در زمین معبودی جز خدا مگرآنکه آتش درآنها افتد و بسوزند، و این بعد از غیبت طولانی است تا

دانسته شود کی اطاعت خدا می کند و به غیبت ایمان می آورد.
(۳۹) در فقیه ج ۱ ص ۲۷۲ روایت شده که قیام قائم (علیه السلام) در روز جمعه خواهد بود.
(۴۰) در روضه کافی حدیث ۱۸۵ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که آن حضرت فرمود گویا می بینم که حضرت قائم (علیه السلام) روی منبر کوفه نشسته قبائی هم بر تن دارد پس نامه ای که به طلا مهر شده از جیب خود بیرون کند و بر مردم بخواند مردم هم مثل گوسفند از دور او رم کنند (و فرار نمایند) مگر نقباء و بزرگان (که ایشان به جای بمانند) پس سخن دیگر فرماید، فراریها چون پناهگاهی نیابند بسوی حضرت بازگردند و بدرستیکه من آن کلامی را که ( قائم) فرمود می دانم چه فرمود.
مؤلّف گوید نظیرش در حدیث ۱۳۶ خواهد آمد.
(۴۱) در وافی ج ۳ ص ۱۱۲ امام باقر (علیه السلام) فرمود گویا قائم را در نجف کوفه می بینم که از مکه بسوی آن آمده با پنج هزار ملائکه که جبریل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ و مؤمنین جلو، و حضرت لشگریانش را به اطراف بلاد می فرستد.
(۴۲) در روضه کافی حدیث ۴۵۲ امام صادق (علیه السلام) فرمود هر پرچمی بالا رود قبل از قیام قائم پس صاحب آن طاغوت است و غیر خدا را عبادت کرده.
(۴۳) در کافی ج ۱ ص ۳۷۰ از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد چند نفر از عربها با قائم (علیه السلام) خواهند بود؟ فرمود کم خواهند بود. راوی عرض کرد کسانی که خود را شیعه میدانند بسیارند؟ فرمود باید مردم امتحان شوند و غربال شوند و از هم تمیز داده شوند و زود است که مردمی بسیار از غربال خارج شوند.
(۴۴) در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ و غیبت نعمانی ص ۲۶۲ از امام صادق (علیه السلام)

روایت کند که فرمود خارج نشود قائم (علیه السلام) مگر در سال طاق سال یک یا سه یا پنج یا هفت یا نه.
(۴۵) در کافی ج ۱ ص ۴۶۵ امام صادق (علیه السلام) فرمود چون امر امام حسین (علیه السلام) کشید به آنجا که کشید ملائکه گریه و ضجه کردند بسوی خدا و عرض کردند اینطور باید به سر امام حسین بیاورند و حال آنکه برگزیده تو و پسر پیغمبر تو است؟ خداوند سایه حضرت قائم (علیه السلام) را برای ایشان برپا داشت و فرمود بواسطه این انتقام خواهم کشید برای حسین.
(۴۶) در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ از امام رضا (علیه السلام) سؤال شد که علائت قائم (علیه السلام) از شما چون خروج کند چیست؟ فرمود علامتش آن است که سن مبارکش زیاد و بصورت جوان باشد، بطوریکه هرکس به او نگاه کند خیال کند چهل ساله است، یا کمتر، و علامت دیگرش آن است که به مرور ایام پیر نشود تا وقتی که اجلش آید.
(۴۷) ایضا در کافی ج ۲ ص ۲۲۲ از امام باقر (علیه السلام) نقل کند که هر کس درک کند قائم ماراودر رکاب اودشمن مارا بکشد،برای او مثل اجرپست شهید باشد و هرکس کشته شود در رکاب قائم ما برای اومثل اجر بیست وپنج شهید باشد.
(۴۸) در روضه کافی حدیث ۴۳۲ در تفسیر (قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ البَاطِلُ)
امام باقر (علیه السلام) فرمود چون قائم ما قیام کند دولت باطل از بین برود.
(۴۹) در روضه کافی حدیث ۳۸۲ از امام چهارم منقول است که فرمود والله خارج نشود یکی از ما پیش از خروج قائم (علیه السلام) جز آنکه مَثَل او مَثَل جوجه ای باشد که پیش از پرو بال درآوردن از آشیانه خود بپرد پس بدست بچه ها افتاده با او بازی کنند.
(۵۰) در روضه کافی حدیث ۲۸۷ از امام باقر (علیه السلام) منقول است که در تفسیر این آیه (وَلَقَدْ آتَینَا مُوسَى الْکتَابَ فَاخْتُلِفَ فیهِ) فرمود اختلاف کردند

چنانچه این امت در کتاب اختلاف کردند و زود است که در کتابی که حضرت قائم (علیه السلام) برای ایشان می آورد اختلاف کنند حتی اینکه بیشتر مردم آن را انکار کنند حضرت هم ایشان را پیش کشیده گردن زند.
(۵۱) در وافی ج ۲ ص ۱۱۳ از امام ششم نقل کند که فرمود حضرت قائم (علیه السلام) از پشت کوفه ظهور کند با بیست و هفت نفر مرد که پانزده نفر ایشان از قوم موسی هستند که بحق هدایت می کردند و بحق عدالت می نمودند. و هفت نفر از اهل کهف هستند و یوشع بن نون و سلمان و ابا دجانه انصاری ومقداد و مالک اشتر که جلو حضرت یاور و حکام خواهند بود.
در حدیث ۱۰۳ نظیرش خواهد آمد.
(۵۲) در تهذیب ج ۴ ص ۳۳۳ از امام ششم از پدرش روایت کند که حضرت قائم (علیه السلام) در روز شنبه که مصادف با روز عاشوراء است و حسین بن علی (علیه السلام) در آن روز کشته شده خروج خواهد کرد و دستهای بنی شیبه را قطع کرده به کعبه آویزان فرماید.
(۵۳) در وافی ج ۲ ص ۱۱۲ از امام ششم نقل کند که فرمود ندا شود به اسم قائم (علیه السلام) در شب بیست و سوم، و قیام کند در روز عاشوراء که روزیست که امام حسین (علیه السلام) در آن روز کشته شده، گویا می بینم در روز شنبه که دهم محرم است بین رکن و مقام ایستاده جبرئیل از سمت راستش ندا کند (البیعة لله) پس شیعیانش از اطراف زمین به طی الارض دور او جمع شوند تا با او بیعت کنند پس زمین را پر از عدل کند چنانچه پر شده بود از ظلم و جور.
(۵۴) در غیبت نعمانی ص ۲۷۷ امام صادق (علیه السلام) فرمود قیام نکند قائم مگر وقتی دوازده نفر قیام کنند و همه بگویند ما او را دیدیم پس ایشان را تکذیب کنید.
(۵۵) در غیبت نعمانی ص ۲۷۷ و شیخ طوسی ص ۲۶۷ از امیرالمؤمنین (علیه السلام)

منقول است که فرمود پیش از قیام قائم مرگ سرخ و مرگ سفید و ملخ در وقتش و ملخ در غیر وقتش که مثل خون سرخند پیدا شود، پس مرگ سرخ با شمشیر است و مرگ سفید وباء است.
(۵۶) در غیبت نعمانی ص ۲۷۸ از امیر المؤمنین (علیه السلام) منقول است که فرمود پیش از قیام قائم سالهائیست فریبنده که تکذیب می شود راستگو، و تصدیق می شود دروغگو، و مقرب می شود جاسوس.
(۵۷) در غیبت نعمانی ص ۲۷۹ از امام باقر (علیه السلام) منقول است که به جابر فرمود ای جابر ظاهر نشود قائم تا وقتی که شام را فتنه ای شامل شود که پناهگاهی نداشته باشند، و قتل و کشتاری بین کوفه و حیره واقع شود، کشته های ایشان مساوی باشند (یا هر دو جهنمی و یا هر دو بهشتی) و ندائی از آسمان بیاید.
(۵۸) در غیبت نعمانی ص ۲۸۱ در ذیل حدیثی امام باقر (علیه السلام) فرمود قائم آن روز (یعنی روزی که لشگر سفیانی در بیابان هلاک می شوند) در مکه تشریف دارند الخ. حدیث مفصل است در علامات ظهور ذکر شد.
(۵۹) در غیبت نعمانی ص ۲۸۲ در ذیل حدیثی امام باقر (علیه السلام) به جابر فرمود قائم مردیست از اولاد حسین (علیه السلام) خداوند امر او را در یک شب اصلاح کند.
(۶۰) در غیبت نعمانی ص ۲۸۲ امام صادق (علیه السلام) فرمود قائم در روز عاشورا قیام کند.
(۶۱) در غیبت نعمانی ص ۲۸۴مفضل بن عمر گوید از امام صادق (علیه السلام) شنیدم در وقتی که یادی از قائم شد عرض کردم امیدوارم امر فرجش در سهولت و آسانی باشد، فرمود نخواهد شد مگر وقتی که خون و عرق را (از پیشانیش) پاک کند.
(۶۲) در غیبت نعمانی ص ۲۸۵معمربن خلادگوید یادی ازقائم نزدحضرت رضا (علیه السلام) شد، پس فرمود شما امروز خاطر جمع و راحت ترید از آن روز،

عرض کردند چرا؟ فرمود اگر قائم ما خروج کند نباشد مگر خون و عرق و روی زین خوابیدن، و نباشد لباس قائم مگر پارچه کلفت و نباشد طعامش مگر غذای ناپسند (مثل نان جو).
(۶۳) در غیبت نعمانی ص ۲۸۹ از ابی بصیر روایت کند که خدمت حضرت صادق (علیه السلام) عرض کرد چه وقت قائم خروج خواهد کرد، فرمود ای ابا محمّد ما اهل بیتی هستیم که وقت تعیین نمیکنیم چون رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود دروغ می گویند وقت گذاران، ای ابا محمّد پیش از قیام پنج علامت خواهد بود، اولش ندای آسمانیست در شهر رمضان، و خروج سفیانی، و خروج خراسانی، و کشته شدن نفس زکیه، و فرو رفتن (لشگر سفیانی در بیدا که بیابانیست بین مدینه و مکه) پس از آن فرمود ای ابا محمد ناچار باید پیش از این امر دو طاعون (یعنی وبا) یکی طاعون سفید و دیگری طاعون سرخ، گفت عرض کردم مراد از این دو طاعون چه باشد؟ فرمود طاعون سفید مرگ عمومی است، و طاعون سرخ شمشیر است، و خارج نشود قائم تا وقتی که در بیست و سوم شهر رمضان شب جمعه از جوف آسمان به اسم او صدا شود، عرض کردم به چه چیز صدا شود؟ فرمود صدا شود به اسم خود و پدرش، می گوید آگاه باشید فلان پسر فلان قائم آل محمّد است، بشنوید از او و اطاعتش کنید، و باقی نماند از مخلوقات خدا مگر آنکه آن صدا را بشنوند، پس شخص خواب بیدار شود و به صحن خانه اش برود، و دخترهای با کره از پشت پرده بیرون شوند، و قائم چون این صدا را بشنود خروج کند، و آن صدا جبرئیل است.
(۶۴) در غیبت نعمانی ص۳۰۷ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود خارج نشود قائم (علیه السلام) تا اینکه حلقه کامل شود، گفتم کامل شدن حلقه چیست؟ فرمود ده هزار که جبرئیل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ، پس پرچم را حرکتی دهد و با آن سیر کند پس احدی در مشرق و مغرب باقی

نماند مگر آنکه لعن کند آن را(۱) وحال آنکه آن پرچم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)است که جبرئیل روز بدر آورده. پس فرمود ای ابا محمّد بخدا قسم آن از پنبه و کتاب نیست و از ابریشم و حریر نیست، عرض کردم پس از چه چیز است؟ فرمود از برگهای بهشت است که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) در روز بدر باز کرد پس از آن پیچید و بدست علی امیرالمؤمنین (علیه السلام) سپرد، پس همیشه نزد على (علیه السلام) بود تا روز (جنگ) بصره، پس امیرالمؤمنین (علیه السلام) باز کرد و خداوند او را فتح و پیروزی بر بصره داد، پس از آن پیچید و نزد ما است آن، احدی آن را باز نکند تا وقتی که قائم قیام کند، پس چون او قیام کند بازش کند پس باقی نماند احدی در مشرق و مغرب مگر آنکه آن را لعن کند(۲) و ترس از جلو پرچم و عقب آن و در دست راست آن و در دست چپ آن تا یک ماه می رود، سپس فرمود ای ابا محمّد او خروج می کند در حالیکه موتور است(۳) و غضب آلود و اسفناک است برای غضب خدا بر این مردم، و بر تن او باشد پیراهن رسول خدا که در روز احد پوشیده بود، و عمامه رسول خدا (بنام) سحاب، و زره بلند او، و شمشیر ذوالفقار او، شمشیر را برهنه کرده بر دوش گذارد و تا هشت ماه کشتار کند بی مهابا، پس اول چیزی که شروع کند دستهای بنی شیبه (۴) را قطع کند و به کعبه آویزان نماید و منادیش ندا کند ایشانند دزدان خانه خدا، سپس به قریش می پردازد و بجز شمشیر بین ایشان رد و بدل نشود، و خارج نشود قائم (علیه السلام) مگر وقتی که در کتاب خوانده شود یکی در بصره و دیگری در کوفه به بیزاری از على (علیه السلام).
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- سبب لعن کردن را خود امام فرموده است در حرف لام (لعن)ذکر خواهد شد مراجعه کن.
۲- مدرک قبل.
۳- موتور کسی را گویند که از بستگانش کسی را کشته باشند و هنوز انتقام نکشیده باشد.
۴- یک طائفه اندکه کلیددارخانه خدا هستند.

(۶۵) در غیبت نعمانی ص ۳۰۸ ابو حمزه ثمالی گوید حضرت باقر (علیه السلام) به من فرمود ای ثابت مثل اینکه می بینم قائم اهل بیتم را که وارد بر نجف شده -و با دست مبارک اشاره به جانب کوفه فرمود - و چون وارد بر نجف شما شود، پرچم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) را باز کند، و چون آن را باز کند ملائکه بدر بر او فرود آیند، الخ. تمام حدیث در (پرچم) ذکر شد.
(۶۶) در غیبت نعمانی ص ۳۰۹ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود گویا نظر میکنم به قائم که بر نجف کوفه رسیده و جامه ای از استبرق سبز در بر دارد الخ. در پرچم تمام حدیث ذکر شد.
(۶۷) در غیبت شیخ طوسی ص ۲۶۷ از عمر بن حنظله از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که پنج علامت پیش از قائم خواهد بود، صیحه آسمانی، خسف بیداء (یعنی فرو رفتن لشکر سفیانی در بیابان) خروج یمانی، کشته شدن نفس زکیه.
(۶۸) در غیبت طوسی ص ۲۶۷ و ارشاد مفید ص ۳۵۸ و اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۲۶ و ص ۷۳۱ از امام صادق (علیه السلام) تقل کنند که قائم خارج نشود مگر وقتی که دوازده نفر از بنی هاشم مردم را به خود دعوت کنند (یعنی ادعای امامت کنند).
(۶۹) در غیبت طوسی ص ۲۷۰ و غیبت نعمانی ص ۲۷۱ و بحار ج ۵۲ ص ۲۱۳ و روضه کافی حدیث (۲۵۸) از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود دو علامت قبل از قیام قائم (علیه السلام) خواهد بود که از زمان هبوط آدم نشده بوده، یکی خورشید گرفتن در نیمه شهر رمضان، و دیگری ماه گرفتن در آخر آن، مردی (گمان کرد حضرت نعوذ بالله اشتباه کرده) عرض کرد یابن رسول الله خورشید در آخر ماه، و ماه در نیمه آن است. حضرت فرمود من میدانم تو چه میگوئی (بنا بر قاعده علم نجوم همین طور است که تو میگوئی) ولکن این دو علامت

است که از هبوط آدم تا آن وقت اتفاق نیفتاده.
(۷۰) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۵ از امیرالمؤمنین (علیه السلام)روایت کند که فرمود آگاه باشید که از ما (اهل بیت) است قائم که عفیف است حسبش و بزرگند اصحابش و ندا خواهد شد وقتی که دشمنان خدا مستأصل شدند به اسم خود و اسم پدرش در شهر رمضان سه بار بعد از هرج و کشتار و تنگدستی و فساد عقل و هلاکت و قیام کردن بلاء الخ.
(۷۱) در غیبت طوسی ص ۲۷۱ از امام صادق (علیه السلام) منقول است که فرمود
فاصله بین قیام قائم و بین کشته شدن نفس زکیه نیست مگر پانزده شب.
(۷۲) در غیبت طوسی ص ۲۷۱ ابو بصیر گوید شنیدم امام صادق (علیه السلام) می فرمود کیست ضامن شود برای من موت عبدالله را (۱)که من ضامن شوم برای او قائم (علیه السلام) را، پس از آن فرمود چون عبدالله بمیرد دیگر بعد از او با احدی جمع نشوند (و کسی را به خلافت نشناسند) مگر صاحب شما را انشاء الله و پادشاهی سالانه رفته پادشاهی ماهیانه و روزانه پیش خواهد آمد. ابو بصیر گفت این طولانی خواهد شد؟ فرمود کلا (طولانی نخواهد شد)
(۷۳) در غیبت طوسی ص ۲۷۲ از امام صادق (علیه السلام) منقول است که پیش از آمدن قائم سال غیداقه است (یعنی پر آب و علف) که خرما در نخل فاسد شود، پس شک در آن نکنید (چون درخبر دیگر هست که در سال ظهور بیست و چهار باران پر برکت خواهد بود و فساد خرما هم شاید بواسطه زیادی باران باشد)
(۷۴) در غیبت طوسی ص ۲۷۴ از امام صادق (علیه السلام) منقول است که خروج قائم از حتمیات است، راوی عرض کرد ندا چگونه خواهد بود؟ فرمود منادی از آسمان اول روز ندا کند (ألا إنّ الحقّ فی علىّ وشیعته) پس از آن ابلیس لعنه الله
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- ظاهرا مراد عبدالله بن منتصر که ملقب به معتصم است باشد چون گویند او آخرین خلیفه بنی العباس بوده.

در آخر همان روز ندا کند (ألا إنّ الحقّ فی عثمان و شیعته) (نداء اول روز میگوید حق با علی و شیعیان علیست و نداء آخر روز می گوید حق با عثمان و شیعیان عثمانست) آن وقت مردمان باطل بشک می افتند.
(۷۵) در همان صفحه از محمّد بن مسلم منقول است که ندا کند منادی از آسمان به اسم قائم پس بشنوند کسانی که در بین مشرق و مغرب هستند پس نماند خواب رفته ای جز آنکه از آن صدا بایستد و نه ایستاده ای جز آنکه بنشیند و نه نشسته ای جز آنکه بر پا خیزد و آن صدای جبرئیل روح الامین است.
(۷۶) در غیبت طوسی ص ۲۷۵ از امام صادق (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود خوشا بحال کسی که درک نماید قائم اهل بیت مرا و او اقتدا کننده باشد به او قبل از قیامش، و دوست او را دوست دارد و دشمن او را دشمن و ائمه قبل از او را دوست دارد، ایشان رفقاء منند و دوستان منند و گرامی ترین امت منند.
(۷۷) در غیبت طوسی ص ۲۷۶ مفضل بن عمر می گوید ما یاد آور قائم (علیه السلام) شدیم و کسانی که مرده اند از اصحاب ما و منتظر او بوده اند،حضرت صادق (علیه السلام)فرمود چون قیام کند مؤمن را در قبرش با خبر می کنند که صاحبت آمده اگر می خواهی ملحق به او شوی ملحق شو، و اگر می خواهی در کرامت خدایت باشی باش. در حدیث ۱۰۸ ایضا خواهد آمد با تفاوتی.
(۷۸) در غیبت طوسی ص ۲۷۷ و غیبت نعمانی ص ۲۳۳ حدیث ۲۰ و ۲۱ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود چه چیز باعث شده که عجله می کنید برای خروج قائم (علیه السلام) پس بخدا قسم نیست لباس او مگر غلیظ و درشت، نیست طعام او مگر جو زبر، و نیست او مگر شمشیر و مرگ در زیر سایه شمشیر.
(۷۹) و در همان صفحه از امام صادق (علیه السلام) نقل کند که هرکس شناخت امر ولایت را و قبل از قیام قائم (علیه السلام) اجلش رسید اجر و مزد او مثل اجر کسی که با حضرت کشته شده باشد.

(۸۰) در غیبت طوسی ص ۲۸۲ از امام صادق (علیه السلام) است که قائم مسجد الحرام را خراب خواهد کرد و به اساسش بر می گرداند و هکذا مسجد الرسول را خراب خواهد کرد و به اساسش برخواهد گردانید و خانه را بجای خودش خواهد برگردانید و بر پایه های اصلیش بنا خواهد نمود، و دستهای بنی شیبه را قطع خواهد نمود و بر کعبه آویزان خواهد کرد.
(۸۱) در غیبت طوسی ص ۲۸۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود چون قائم قیام کند چیزی آورد غیر از آنچه که قبلا بوده.
(۸۲) در غیبت طوسی ص ۲۸۳ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود بدرستی که قائم سیصد و نه سال مالک خواهد شد، چنانچه اصحاب کهف در کهف خود مکث کردند زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد، چنانچه پر از ظلم و ستم شده باشد، و فتح کند خداوند برای او شرق و غرب زمین را و مردم را بکشد که نماند مگر دین محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) و سیر خواهد کرد به سیره حضرت سلیمان بن داود، الخبر.
(۸۳) در حدیث دیگر سؤال شد چقدر مالک می شود قائم؟ فرمود هفت سال که مطابق هفتاد سال باشد از سالهای شما.
(۸۴) در غیبت طوسی ص ۲۸۳ حضرت باقر (علیه السلام) فرمود وقتی قائم قیام کند داخل کوفه می شود و امر میکند مساجد چهارگانه را خراب کنند تا به ریشه آن برسند و آن را سایه بانی بنا کند مثل سایه بان موسی و همه مساجد را بدون مشرف می سازد چنانچه در زمان رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) بود و راه بزرگ را به مقدار شصت ذراع توسعه می دهد. و هر مسجدی که در راه واقع شده خراب می کند، و می بندد هر دریچه ای که به کوچه راه دارد و هر چیزی که مثل بال از خانه به بیرون رفته و هر چاه فاضلابی و هر ناودانی که به کوچه می ریزد (تمام اینها را امر می فرماید ببندند) و خداوند در زمان او امر میکند به فلک که آهسته بگردد تا اینکه یک روزش مثل ده روز شما باشد، و هر ماهش مثل ده ماه شما باشد،و

هر سالی مثل ده سال شما باشد، و مکث نکند مگر اندکی جز آنکه بی دینی از رمیله(۱) دستکره (۲)از موالی بر او خروج کند که عدد ایشان ده هزار نفر باشد شعارشان (یا عثمان یا عثمان باشد) پس یک نفر از غلامانش را طلب کند و شمشیرش را حمایل او کند پس برود همه آن جماعت را بکشد که احدی باقی نماند، پس متوجه کابل شاه شود که آن شهریست که احدی او را فتح نکرده مگر آن حضرت پس از آن متوجه کوفه شود، و آنجا را جای خود قرار دهد، و خون هفتاد قبیله از عرب را مهدور سازد.
در خبر دیگر قسطنطنیه و رومیه و بلاد چین را فتح کند.
(۸۵) در غیبت طوسی ص ۲۸۴ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود بپرهیز از عرب که ایشان را خبر بدیست آگاه باش خروج نکند از ایشان با قائم احدی (با احادیث دیگر منافات دارد مثل حدیث ۸۶)
(۸۶) در غیبت طوسی ص۲۸۴ امام باقر (علیه السلام) فرمود بیعت کند با قائم بین رکن و مقام سیصد نفر و اندی مثل عده اهل بدر که در ایشان باشد نجباء از اهل مصر و ابدال از اهل شام، و اخیار از اهل عراق، در ایشان بماند آنچه را خدا می خواهد.
(۸۷) در غیبت نعمانی ص ۳۱۹ فرمود چون قائم قیام کند بفرستد در اقالیم زمین در هر اقلیمی مردی و بفرماید عهد تو در کف دستت می باشد وقتی مسأله ای پیش آمد که نفهمیدی حکم آن را پس نظر به کف دستت بکن و عمل کن به آنچه در آن است، الخ.
(۸۸) در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۲۵ از صراط المستقیم از حذیفه و جابر روایت کند جبرئیل بر پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) نازل و بشارت داد به اینکه قائم (علیه السلام) از اولاد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- منزلی است در راه بصره به مکه، و قریه ایست در بحرین و بیت المقدس. (معجم البلدان)
۲- قریه بزرگی است در غربی بغداد.(م)

اوست و ظاهر نشود تا اینکه کفار پنج نهر را مالک شوند : سیحون، و جیحون، و فرات، و دجله و نیل مصر، خداوند بر علیه گمراهان اهل بیتش را یاری کند و پرچمی از کفار تا قیامت برپا نشود.
(۸۹) در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۵۸ در ذیل حدیث مفضل از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود آقای ما قائم (علیه السلام) تکیه به کعبه دهد و بفرماید ای گروه خلائق آگاه باشید هرکس بخواهد نظر کند به آدم و شیث من آن آدم و شیثم، و کسی که بخواهد نظر کند به نوع و پسرش سام پس من همان نوح و سامم، هر کس بخواهد نظر کند به ابراهیم و اسماعیل پس من همان ابراهیم و اسماعیلم، و هرکس بخواهد نظر کند به موسی و یوشع پس من همان موسی و یوشعم، و هرکس بخواهد نظر کند به عیسی و شمعون پس من همان عیسی و شمعونم، و هرکس بخواهد نظر کند به محمّد و امیر المؤمنین (علیه السلام) پس من همان محمّد و امیرالمؤمنینم، و هرکس بخواهد نظر کند به حسن و حسین (علیه السلام) پس من همان حسن و حسینم، و هرکس بخواهد نظر کند به ائمه از اولاد حسین (علیه السلام) پس من همان ائمهام، پس اجابت کنید خواهش مرا که من شما را خبر دهم به آنچه خبردار شده بودید، و به آنچه خبردار نشده بودید، پس هرکس کتب آسمانی و صحف را خوانده پس بشنود از من، پس ابتدا کند به خواندن آن صحفی که برای آدم و شیث نازل شده، امت آدم و شیث بگویند بخدا قسم این صحف حقیقی (آدم و شیث است) بتحقیق که امر فرمود ما را به چیزی که قبلا نمی دانستیم و آنچه بر ما مخفی بود و آنچه از آن سقط و تحریف و تبدیل شده بود، پس از آن صحف نوح و ابراهیم و تورات و انجیل و زبور را می خواند، پس اهل تورات و انجیل و زبور بگویند والله اینست صحف نوح و ابراهیم و آنچه از آن ساقط شده بود و آنچه تبدیل و تحریف شده بود، اینست والله تورات تمام و زبور تمام و انجیل کامل، الخ.

(۹۰) در اکمال الدین صدوق ص ۳۴۷ یونس بن عبد الرحمن گوید داخل بر امام هفتم شدم پس عرض کردم ای پسر رسول خدا توئی قائم بحق؟ فرمود منم قائم بحق، ولکن قائمی که زمین را پاک می کند از دشمنان خدا و پر از عدل میکند چنانچه پر از ظلم و ستم شده بود آن فرزند پنجمی من است که غیبت طولانی دارد از ترس جانش، دستهای مرتد می شوند و جمعی ثابت قدم می مانند، سپس فرمود خوش بحال شیعیان ما که چنگ به دامن ما زده اند در غیبت قائم ما آنهائیکه ثابت هستند بر دوستی ما و دشمن با دشمنان ما، ایشان از ما هستند و ما از ایشان هستیم بدستیکه ایشان راضی هستند که ما امامان ایشان باشیم و ما هم راضی هستیم که ایشان شیعه ما باشند پس خوش بحال ایشان پس خوش بحال ایشان، ایشان بخدا قسم در قیامت در درجات ما هستند با ما.
(۹۱) در اکمال الدین ص ۳۱۴ از امام چهارم روایت کند که در قائم سنّت هفت پیغمبر است سنّتی از آدم، و سنّتی از نوح، و سنّتی از ابراهیم، و سنّتی از موسی، و سنّتی از عیسی، و سنّتی از ایوب، و سنّتی از محمد صلوات الله علیه، اما از آدم و نوح پس طول عمر است، و اما از ابراهیم مخفی بودن ولادتش میباشد و کناره گیری از مردم، و اما از موسی ترس و غائب شدن است، و اما از عیسی اختلاف مردم است درباره او، و اما از ایوب پس فرج بعد از بلاء است، و اما از محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) پس خروج او است با شمشیر.
(۹۲) در اکمال الدین ص۳۱۴ در دو حدیث دارد که در قائم سنّتی است از نوح و آن طول عمر است.
چون قائم قیام کند بفرستد به هر اقلیمی از اقالیم زمین الخ. در کف دست خواهد آمد.
(۹۳) در نوائب الدهور ج ۳ ص ۳۳۶ از ابی محمد (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که چون

قائم قیام کند امر کند به خراب کردن مناره ها و قصرها (محرابها) که در مسجدها است راوی می گوید من پیش خود گفتم به چه معنائی می فرماید، پس رو آورد بسوی من و فرمود معنای این اینست که اینها احداث کرده شده و بدعت است بنا نکرده است آن را پیغمبری و نه حجتی.
(۹۴) در ارشاد مفید ص ۳۶۵ در ذیل حدیثی (۱) ابو بصیر از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود پس مکث کند بر این منوال هفت سال که هر سالی از سالهای شما ده سال باشد، سپس بجا می آورد خدا آنچه را بخواهد، ابو بصیر عرض کرد فدایت شوم چگونه سالها طولانی شود؟ فرمود خداوند امر می کند به فلک آهسته بگردد، لذا طول می کشد روزها و سالها، گفت عرض کردم میگویند فلک اگر تغییر کند فاسد می شود، فرمود این گفتار زنادقه (کفار) است و اما مسلمانان راهی برای این حرف ندارند، و حال آنکه خداوند برای پیغمبرش شق القمر کرد، و برای یوشع بن نون رد شمس کرد، و خبر داده روز قیامت طولانی است.
(۹۵) در کتاب خطی (۲) که منسوب به راوندی است در باب ۱۴از موسی بن جعفر (علیه السلام) سؤال شد که وقتی قائم قیام کند مسکنش کجا خواهد بود فرمود کوفه مسجد سهله، سؤال شد به چه سیره و روش سیر می کند فرمود به سیره رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)، گفته شد به چه چیز سوار می شود فرمود به بهترین و قوی ترین و تیز ترین چهارپایان، گفته شد لباس و طعامش چیست؟ فرمود نرم ترین لباسش کرباس و بهترین طعامش نان جو با نمک و نرم ترین فراشش خاک است و بهترین بوی خوشش آب است و مراعات ستاره ها را می کند در حال سجود و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- صدر حدیث در حدیث ۸۵ گذشت از غیر ارشاد لذا تکرار نکردم.
۲- نسخه کتاب در کتابخانه مجلس در طهران در اول مجموعه رقم ۵۳۶۴درفهرست کتابخانه ج۱۶ ص ۲۷۱.

رکوع (کنایه از اینکه شب زنده دار است)
(۹۶) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۰ از ابی بصیر از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود از ما بعد از حسین بن علی (علیه السلام) نه نفرند که نهمی قائم ایشان و افضل ایشان است.
(۹۷) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۱ از فضل بن عمر جعفی روایت کند که گفت شنیدم امام صادق (علیه السلام) می فرمود قائم ما چون قیام کند زمین بواسطه نور پروردگارش نورانی شود و مردم از روشنائی خورشید مستغنی شوند، و شب و روز یکی باشد و تاریکی از بین برود و هر مردی در زمان او هزار سال زندگانی کند، در هر سالی بچه پسری برای او متولد شود که دختری در بین نباشد، لباس به او بپوشاند پس هر مقدار بچه بزرگ شود لباسش بزرگ شود و به هر رنگی خواسته باشد به همان رنگ گردد.
(۹۸) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۱ از محمّد بن فضیل از حضرت رضا (علیه السلام) روایت کند که چون قائم قیام کند خداوند ملائکه را امر کند که به مؤمنین سلام کنند و در مجالس با ایشان بنشینند و اگر یکی حاجتی داشته باشد قائم بعض ملائکه را بفرستد که او را حمل نموده بنزد قائم برساند و حاجتش را برآورده، پس او را به مکان خود برگرداند، و بعض مؤمنین در ابر حرکت کنند و بعضی با ملائکه پرواز کنند و بعضی با ملائکه راه روند، و بعضی از ملائکه پیشی گیرند، و بعضی را ملائکه حاکم قرار دهند، و مؤمن نزد خدا گرامی تر است از ملائکه و بعضی را قائم بین صد هزار ملائکه قاضی گرداند.
(۹۹) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۱ ابی الجارود از امام باقر (علیه السلام) سؤال کرد چه وقت قیام می کند قائم (علیه السلام) فرمود ای ابا الجارود درک نکنید، گفت عرض کردم اهل زمانش را؟ فرمود هرگز اهل زمانش را درک نکنی، قیام می کند قائم مابحق بعد از مأیوس شدن شیعه،سه روزمردم رادعوت می کنداحدی او را

اجابت نکند، چون روز چهارم شد به پرده کعبه آویزان شود و عرض کند یا رب یاری کن مرا، و دعایش رد نشود، پس خداوند به ملائکه که در رکاب رسول الله بودند در روز بدر و زینهاشان را برنداشتند و اسلحه خود از خود دور نساختند بفرماید با حضرت بیعت کنند، پس از ایشان سیصد و سیزده مرد از مردم با او بیعت کند، پس برود طرف مدینه و مردم هم بروند تا خدا راضی شود، پس هزار و پانصد نفر از قریش را بقتل رساند، نبوده باشد در ایشان مگر جوجه زنا (یعنی ولد زنا باشند) پس داخل مسجد شود و دیوار را خراب کرده با زمین مساوی سازد، پس ازرق و زریق لعنهما الله را تر و تازه (از قبر) خارج کند، پس با ایشان تکلم کند ایشان هم جواب دهند، پس بشک افتند در آن وقت باطل جویان، پس بگویند با مرده ها سخن می گوید، پس در جوف مسجد پانصد نفر را که در حال شک و ریب هستند بکشد، پس آن دو را با هیزمی که جمع کرده بودند و می خواستند علی و فاطمه و حسن و حسین را بسوزانند، بسوزاند، و آن هیزم نزد ما است به ارث رسیده، و قصر مدینه را خراب کند، پس برود بسوی کوفه، پس شانزده هزار از بتریه (۱) که غرق سلاحند و قرآن می خوانند و فقهاء در دین هستند، و پیشانیشان زخم شده (از کثرت عبادت) (تا آنجا که
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در مقباس الهدایه مرحوم ممقانی ص ۸۵ فرمود (بُتریه) بضم باء موحده و بعضی هم بکسر گفته اند فرقه ای از زیدیه هستند الخ. مؤلف گوید در زیدیه گذشت که چهل هزار با سید حسنی هستند و ایمان نمی آورند پس حضرت بعد از سه روز موعظه، ایشان را می کشد شاید این شانزده هزار از جمله آن چهل هزار باشند پس کسانی که خیال کرده اند حضرت شانزده هزار از فقهاء را بین نجف و کربلا میکشد درست نیست بلکه اینها از زیدیه هستند نه فقهاء و علماء شیعه، چون در آن زمان سفیانی کسی را باقی نگذاشته چه رسد به شانزده هزار فقیه. پس اشتباه بعضی از این حدیث سرچشمه گرفته چون حضرت در وصف بتربه فرموده قرّاء و فقهاء در دینند الخ،والله العالم.

فرمود) نفاق همه را فرو گرفته و همه بگویند ای پسر فاطمه برگرد ما را به تو حاجتی نیست، پس در پشت نجف شمشیر را بین ایشان بکار اندازد شب دوشنبه از عصر تا شب پس همه را بکشد سریعتر از کشنده شتر یک نفر باقی نماند و یک نفر از اصحاب خود مکروهی به ایشان نرسد (دمائهم قربان الى الله) پس داخل کوفه شود و مردان جنگی را بکشد تا خدا راضی شود (راوی گوید) معنای این را نفهمیدم پس قدری مکث نموده عرض کردم فدایت شوم چه می داند چه وقت خدا راضی شده، فرمود ای ابا جارود خداوند به مادر موسی وحی فرمود و او بهتر از مادر موسی است و به زنبور عسل وحی فرمود و او بهتر از زنبور عسل است، پس راه را فهمیدم سپس فرمود راه را فهمیدی؟ عرض کردم بلی، پس از آن فرمود قائم مالک می شود سیصد و نه سال مثل بودن اصحاب کهف در کهفشان، زمین را پر از عدل و داد کند همانطوریکه پر از ظلم و جور شده بود، و خداوند برای او فتح کند زمین مشرق و مغرب را، مردم را بکشد تا نماند جز دین محمّد (صلی الله علیه واله وسلم)، سیر کند به سیره سلیمان بن داود خورشید و ماه را بخواند و آنها اجابتش کنند، زمین زیر پای او بپیچد پس خداوند وحی به او کند او هم به امر خدا عمل کند.
(۱۰۰) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۴ امیرالمؤمنین در وصف قائم فرمود گویا می بینم او را که از وادی السلام عبور کرده به مسجد سهله می رود سوار بر اسبی است که دست و پایش سفید است، بدست اوست شاخه خرمائی که خرماهای آن نور می دهد و دعا می کند و در دعای خود عرض میکند (لا اله الّا الله حقا حقا، لا اله الّا الله ایمانا و صدقا، لا اله الّا الله تعبّدا ورقّا، اللهمّ معین کلّ مؤمن وحید، ومذلّ کلّ جبّار عنید، انت کهفی حین تعیینی المذاهب، وتضیق علىّ الأرض بما رحبت، اللهمّ خلقتنی وکنت عن خلقى غنیا، ولولا نصرک ایّای لکنت من المغلوبین، یا مبعثر الرحمة من مواضعها،ومخرج البرکات من

معادنها، ویا من خصّ نفسه بشموخ الرفعة، فاولیائه بعزّه یتعزّزون، یا من وضعت له الملوک نیر المذلّة على اعناقها، فهم من سطوته خائفون، اسألک باسمک الذی قصرت عنه خلقک، فکلّ لک مذعنون، اسألک أن تصلّی علی محمّد و آل محمّد، وأن تنجز لی أمری، وتعجّل لى الفرج، وتکفینى وتعافینی وتقضی حوائجی الساعة الساعة اللیلة اللیلة انّک على کلّ شیء قدیر).
(۱۰۱) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۴ فرات بن احنف گوید با امام صادق (علیه السلام) بودم می خواستم برویم به زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام) چون بثویه رسیدیم (مکانی است در کوفه) حضرت پیاده شد و دو رکعت نماز خواند، عرض کردم آقای من این چه نمازی بود؟ فرمود اینجا جای منبر قائم است دوست داشتم شکر خدا کنم در این مکان، الخ.
(۱۰۲) در دلائل الامامه طبری ص ۲۴۶ مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود چون قائم قیام کند مؤمن از هوا پرنده را بخواهد و ذبحش کند و کباب کند و گوشتش را بخورد و استخوانش را نشکند پس بوگید زنده شود به اذن خدا پس زنده شود و پرواز کند، و همچنین آهوهای صحرایی و بوده باشد روشنی بلاد و نورش و محتاج به خورشید و ماه نشوند، و روی زمین چیزی که اذیت کند و نه شری و نه سمی و نه فسادی ابدا نباشد، چون دعوت آسمانی است نه زمینی و نباشد برای شیطان وسوسه ای و نه عملی و نه حسدی و نه چیزی از فساد هیچ نباشد، زمین درخت خار نرویاند، و باقی بماند زمین به پای خود هرچه از آن گرفته شود دوباره بجای آن روئیده شود، و بحال اول برگردد، و مردی به بچه خود لباس بپوشاند، پس با بچه بزرگ شود هرچه بچه بزرگ می شود لباسش هم بزرگ می شود و هر رنگی را خواسته باشد به همان رنگ در آید که خواسته و دوست دارد، و اگر کافری داخل سوراخ سوسماری شود یا پشت کلوخ یا سنگ یا درختی پنهان شود آن را خدا به زبان آورد و

بگوید ای مؤمن پشت من کافری پنهان شده بگیر او را، پس او را گرفته بکشندش، و نبوده باشد برای شیطان هیکلی که در آن ساکن باشد و هیکل یعنی بدن، و ملائکه با مؤمنین مصافحه کنند، و وحی شود بسوی ایشان، و زنده کنند و جمع شوند مردگان به اذن خدا، گفتند بیاید بر مردم زمانی که نبوده باشد مؤمن مگر در کوفه و یا میل به آن داشته باشد.
(۱۰۳) در دلائل الامامه ص ۲۴۷ از مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود وقتی قائم از پشت خانه (یعنی کعبه) ظهور کند خداوند بیست و هفت مرد با او برانگیزد چهارده نفر ایشان (۱)از قوم موسی باشند که خدا فرمود در وصف ایشان از قوم موسی امتی هستند که هدایت به راه حق میکنند و با عدالت رفتار می کنند، و اصحاب کهف هشت (۲) نفرند، و مقداد،و جابر انصاری،ومؤمن آل فرعون،ویوشع بن نون وصی موسی(۳).
(۱۰۴) در حدیث دیگر فرمود وقتی قائم ما قیام فرمود خداوند رد کند و برگرداند هر اذیت کننده ای که به مؤمنین در زمان خود اذیت می کرده به همان صورتی که بوده تا مؤمنین حقشان را از ایشان بگیرند.
(۱۰۵) در دلائل الامامه ص ۲۴۸ از یونس بن یعقوب از امام صادق (علیه السلام) در قول خدا که فرموده (یوْمَیِدٍ یفْرَحُ الُمؤْمِنونَ بِنَصْرِ الله) که یعنی آن روز مؤمنین خوشحال می شوند بواسطه یاری خدا فرمود یعنی خوشحال می شوند در قبرشان بواسطه قیام قائم.
(۱۰۶) در دلائل الامامه طبری ص ۲۵۲ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که هر وقت خداوند اراده کند قیام قائم را جبرئیل را بصورت پرنده سفیدی می فرستد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در حدیث ۵۱ گذشت که فرمود پانزده نفر الخ.
۲- در حدیث ۵۱ گذشت که فرمود هفت نفر الخ.
۳- آخر حدیث باحدیث گذشته اختلاف دارد.

پس یک پا روی کعبه و پای دیگر روی بیت المقدس می گذارد و با صدای بلند آواز می دهد آمد امر خدا عجله نکنید، پس قائم حاضر شده دو رکعت نماز نزد مقام ابراهیم می خواند پس منصرف شده و اطرافش سیصد و سیزده نفر اصحابش موجودند و در ایشان کسانی هستند که شبانه از رختخوابش حرکت کرده، و با حضرت است سنگ (موسی) پس می اندازد زمین زمین پر از علف می شود.
(۱۰۷) در غیبت طوسی ص ۲۸۰ ازمفضل بن عمرروایت کند که ازامام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود بدرستی که قائم ما هر وقت قیام کند زمین بواسطه نور پروردگارش نورانی شود و مردم مستغنی شوند (از خورشید) و مردی در ملک خود چنان عمر کند که هزار پسر برای او متولد شود که دختری در بین نباشد، و در پشت کوفه مسجدی بنا کند که هزار در داشته باشد و خانه های کوفه متصل به نهر کربلا و حیره شود حتی مردی با قاطر تیزرو برای نماز جمعه برود ولی نرسد.
(۱۰۸) در دلائل الامامه طبری ص ۲۵۷ سیف بن عمیره روایت کندکه امام باقر (علیه السلام) به من فرمود هرآینه مؤمن را در قبرش مخیّر می کنند پس چون قائم قیام کند به او گفته شود که صاحبت آمد اگر دوست داری ملحق به او شو و اگر دوست داری درکرامت خداباشی پس بوده باش. در حدیث ۷۷ ایضا گذشت با تفاوتی.
(۱۰۹) در دلائل الامامه طبری ص ۲۵۷ درذیل حدیث ابی الطفیل امیرالمؤمنین (علیه السلام) به دومی فرمود گویا می بینم تو و صاحبت را از قبر خارج کرده اند تر و تازه و در بیابان به دار آویزان شده اید تا آنجا که گفت چه کس این عمل را به ما میکند؟ فرمود جوانیست از اولاد من از گروهی که خداوند از ایشان میثاق گرفته الخ...
می بوده باشد با قائم سیزده زن الخ. در سیزده گذشت.

(۱۱۰) در دلائل الامامه طبری ص ۲۶۰ از عبدالرحمان قصیر روایت کند که امام باقر (علیه السلام) فرمود آگاه باش اگر قائم قیام کند هرآینه حمیراء (عایشه) را برگرداند تا حدش زند و برای مادرش حضرت فاطمه از او انتقام کشد، عرض کردم فدایت شوم چرا حدش می زند؟ فرمود برای تهمتی که به مادر ابراهیم زد، گفتم چگونه خداوند حدش را به تأخیر انداخت برای قائم؟ فرمود چون خداوند محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) را رحمت فرستاده بود و قائم را نقمت می فرستد.
(۱۱۱) در دلائل الامامه طبری ص ۲۶۰ در ذیل حدیث موسی بن جعفر (علیه السلام) نقل کند که چون قائم قیام کند ارث به برادر در دین می دهد نه برادر پدر و مادری و شاهدش قول خدای تعالی است که در کتابش فرموده (قَدْ أَفْلَحَ الُمؤْمِنون * فَإِذَا نُفِخَ فی الصور فلا أنساب بینهم یومئذ ولا یتسائلون. )
(۱۱۲) در دلائل الامامه ص ۲۶۰ از مفضل بن عمر روایت کند که گفت شنیدم
امام صادق (علیه السلام) می فرمود چون قائم قیام کند زمین بواسطه نور پروردگارش نورانی شود و مردم از نور خورشید بی نیاز شوند و شب و روز یکی شود، و تاریکی برود و هر مردی در زمان او هزار سال عمر کند و در هر سال پسری برای او متولد شود دختری در بین متولد نشود و لباسش بپوشاند پس بلند شود هر مقداری بچه بلند می شود و به هر رنگی بخواهد به همان رنگ برگردد. در حدیث ۱۳ و ۳۲ و ۱۰۷ گذشت.
(۱۱۳) در غیبت نعمانی ص ۲۱۶ حدیث و امام باقر یا صادق (علیه السلام) به ابی بصیر فرمود ای ابا محمّد در قائم دو علامت (یا علاماتیست) خالی، و بیماری سبوسه در سر دارد، و خالی بین دو کتفش دارد، و از طرف چپ زیر شانه چپ برگی است مثل برگ آس.
(۱۱۴) در غیبت نعمانی ص ۲۱۶ حمران بن اعین از امام باقر (علیه السلام) سؤال می کند تو قائمی؟ فرمود من فرزند رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) هستم، و من خونخواهی میکنم و

آنچه خدا بخواهد انجام می دهد، باز سؤال را تکرار کردم، فرمود بدرستی که میدانم (فکرت) به کجا رفته، صاحب شما شکم بزرگ دارد و بر سرش سبوسه است (مثل شوره) و پسر زیبا رویان است، خدا رحمت کند فلانی را.
(۱۱۵) در غیبت نعمانی ص ۱۵۶ دارد که مفضل بن عمر خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض کرد علامت قائم چیست؟ فرمود وقتی که فلک آنقدر دور زند که گفته شود مرد، یا هلاک شد، در کدام بیابانی رفت، عرض کرد فدایت شوم پس از آن چه می شود؟ فرمود ظهور نکند مگر با شمشیر.
(۱۱۶) در غیبت نعمانی ص ۲۳۳ محمّد بن مسلم می گوید از امام باقر شنیدم که می فرمود اگر مردم می دانستند که قائم وقتی خروج کرد چه خواهد کرد اکثر ایشان دوست داشتند که نبینند او را از بسیاری کشتار که از مردم میکشد،آگاه باش اول به قریش ابتداء میکندنگیردازایشان مگربه شمشیروندهدمگربه شمشیربطوریکه اکثرمردم بگوینداین ازآل محمّدنیست والّارحم می کرد.
(۱۱۷) در غیبت نعمانی ص ۲۳۳ از ابی بصیر از امام باقر (علیه السلام)روایت کند که قیام میکند قائم به امر جدید و کتاب جدید و حکم جدید، بر عرب سخت است، کارش نباشد مگر شمشیر و احدی را توبه ندهد، و ملامت ملامت کنندگان او را از کار باز ندارد.
(۱۱۸) در غیبت نعمانی ص ۲۳۴ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که چون قائم خروج کند نباشد بین او و عرب و قریش مگر شمشیر، نگیرد از ایشان مگر به شمشیر، و چه باعث شده که عجله می کنیدبرای خروج قائم؟ بخدا قسم نیست لباس او مگر درشت و نیست طعام او مگر جو با سبوس، و نیست او مگر شمشیر و مرگ زیر سایه شمشیر.
(۱۱۹) در غیبت نعمانی ص ۲۳۵ بشربن غالب اسدی گویدکه حسین بن على (علیه السلام) به من فرمود ای بشر چه باقی خواهد ماند از قریش وقتی قائم مهدی

پانصد نفر از ایشان را دست و پا بسته پیش کشد و گردن زند پس از آن پانصد نفر دیگر را پیش کشیده و گردن زند، پس از آن پانصد نفر دیگر پیش کشیده و مثل او گردن زند؟ عرض کردم خدا شما را اصلاح کند عدد ایشان به این مقدار می رسد؟ فرمود (إنّ مولى القوم منهم) یعنی رئیس گروه ازایشان است (کنایه باشد از اینکه عددشان آن روز زیاد است) برادر بشر که بشیر است می گوید من شهادت می دهم که حضرت این مطلب را شش بار به برادرم فرمود (مؤلف گوید در حدیث دهم گذشت که حضرت صادق ع شش مرتبه فرمود پانصد نفر را گردن زند که مجموعش سه هزار می شود رجوع کن)
(۱۲۰) در غیبت نعمانی ص ۲۳۴ ابی حمزه ثمالی گوید از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که می فرمود اگر قائم آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) خروج کند هر آینه ملائکه مسومین و مردفین و منزلین و کروبین (۱) یاریش کنند، جبرئیل از جلو و میکائیل از طرف راست و اسرافیل از طرف چپ، و ترس به مقدار یک ماه راه از چهار طرف حضرت سیر می کند، و ملائکه مقرب خدا در پهلوی حضرت خواهند بود، اول کسی که او را متابعت میکند محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) و علی (علیه السلام) در مرتبه دوم است، و با اوست شمشیر برهنه، فتح کند خداوند برای او روم و دیلم و سند و هند و کابل شاه و خزر را، ای أبا حمزه قیام نکند قائم (علیه السلام) مگر بر خوف شدید و زلزله هاوفتنه وبلائی که به مردم می رسد و وباء قبل از آن و شمشیر برنده بین عرب واختلاف سختی بین مردم وپراکندگی دینشان و تغییر احوال ایشان بطوریکه صبح وشب آرزوی مرگ کنند،بواسطه مصیبتهای بزرگی که ازمردم دیده می شودوبعضی بعض دیگررا (مثل حیوانات) بخورند،وخروجش وقتی است
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- (مسومین) یعنی نشانه دار (مردفین) یعنی ملائکه ای که متابعت مؤمنین را می کنند و ایشان را حفظ میکنند (منزلین) یعنی فرستاده شده (کروبین) بزرگان ملائکه را گویند که در رأس ایشان جبرئیل است. (مجمع البحرین)

که مردم نا امید هستند، پس خوش بحال کسی که درکش کند و از یارانش باشد، و وای بر کسی که از دشمنانش او را مخالفت کنند، سپس فرمود قیام کند به امر جدید و سنّت تازه و حکم تازه، بر عرب سخت باشد، نباشد شأن او جز کشتن، واحدی را توبه ندهد، و ملامت ملامت کنندگان او را از فرمان خدا باز ندارد.
(۱۲۱) در غیبت نعمانی ص ۲۳۷ از جابرروایت کند که داخل شدبرامام باقر (علیه السلام) و گفت خدا تو را عافیت دهد این پانصد درهم مرا بگیر که زکات مالم می باشد. حضرت فرمود تو خود بگیر و در همسایگانت که اهل اسلام و فقیرند از برادران مؤمنت تقسیم کن، سپس فرمود هر وقت قائم ما اهل بیت قیام کرد تقسیم کند بالسویه و عدالت کند در رعیت، پس هرکس او را اطاعت کرد خدا را اطاعت کرده و هر کس او را معصیت کرد خدا را معصیت کرده، و جز این نیست که مهدی را مهدی نامیدند چون او هدایت می کند به یک امر خفی و ناپیدا، و تورات و سایر کتابهای خدا را از غار انطاکیه خارج کند، و حکم کند بین اهل تورات به تورات و بین اهل انجیل به انجیل، و بین اهل زبور به زبور، و بین اهل قرآن به قرآن، و جمع شود بسوی او مالهای دنیا از ظاهر زمین و باطن آن، پس به مردم بفرماید بیائید این مالها که بواسطه آن قطع رحم کردید، و خونهای را ریختید، و مرتکب محرمات خدا شدید، پس عطا کند چیزی را که احدی قبل از او عطا نکرده باشد، و پر کند زمین را از عدل و داد و نور، همانطوریکه پر شده بود از ظلم و جور و شرور.
(۱۲۲) در غیبت نعمانی ص ۲۳۸ حدیث ۲۷عبدالله سنان گویدشنیدم امام صادق (علیه السلام) می فرمود عصای موسی چوب آس از درختان بهشت است، در وقتی متوجه مدین بود جبرئیل برای او آورد، و آن و تابوت آدم در دریاچه طبریه است نه کهنه شوند و نه متغیر گردند تا وقتی که قائم قیام کرد آن دو را خارج کند.

(۱۲۳) در غیبت نعمانی ص ۲۳۸ حدیث ۲۸ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که وقتی قائم (علیه السلام) ظهور کند با پرچم رسول خدا و انگشتر سلیمان و سنگ موسی و عصای او ظاهر خواهد شد، سپس منادی و جارچی او ندا کند که هیچ یک طعام و شراب و علف با خود بر ندارد، اصحابش بگویند می خواهد ما و حیوانات ما را از گرسنگی و تشنگی بکشد، پس با ایشان حرکت کند و اول منزلی که فرود آمدند بسنگ بزند پس از آن طعام و آب و علف بجوشد پس خود و حیواناتشان بخورند و بیاشامند تا به نجف اشرف پشت کوفه برسند.
در حدیث دوم به این مضمون گذشت رجوع کن.
(۱۲۴) در غیبت نعمانی ص ۱۷۴ مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود چون قائم قیام کند این آیه را تلاوت کند ( فَفَرِرْتُ مِنْکمْ لَمَّا خِفْتُکمْ) پس فرار کردم از شما وقتی که از شما ترسیدم. در ص ۱۷۵ از امام باقر (علیه السلام) دارد ( فَوَهَبَ لی رَبَّی حُکمَاً وَجَعَلَنی مِنَ الُمرْسَلِین) پس بخشید به من پروردگار من حکمی را و از فرستادگانم قرار داد.
(۱۲۵) در غیبت نعمانی ص ۱۸۹ حدیث ۴۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود قائم از اولاد منست، عمرش بقدر عمر خلیل صد و بیست باشد که دانسته شود، پس از آن غیبتی در دهر و روزگار کند و بصورت جوانی رشید سی و دو ساله ظهور کند (و غیبتش چنان طولانی شود) که طائفه ای از مردم از او برگردند پر کند زمین را از عدل و داد همانطوریکه پر شده بود از ظلم و جور.
برپا خیزد قائم و حال آنکه در گردن او عقد و نه عهد و نه بیعتی نباشد. در بیعت حدیث ۸ گذشت.
(۱۲۶) در بحار ج ۵۲ ص ۳۰۴ حذیفه گوید شنیدم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) می فرمود چون وقت خروج قائم (علیه السلام) نزدیک شود منادی از آسمان ندا کند ای مردم مدت حکومت ستمکاران قطع شد از شما و تولیت امر با بهترین امت محمّد شد پس

ملحق به مکه شوید، پس نجباء مصر و ابدال شام و مردان قوی عراق خارج شوند، در شب عابد و در روز شیران باشند مثل اینکه دلهاشان پاره آهن باشد، پس بین رکن و مقام با او بیعت کنند. عمران بن حصین عرض کرد یا رسول الله توصیف کن برای ما این مرد را؟ فرمود او مردیست از نسل حسین مثل اینکه از مردان شنسوه (شنوه) است، دو عبای قطوانی در بر دارد، اسمش اسم من است، پس آن وقت پرنده ها در لانه خود و ماهیان در دریا تخم گذاری کنند (و جوجه و ماهی تولید کنند) و نهرها کشیده شود، و چشمه ها پرآب شود، و زمین دو مقابل آنچه حیوان و غیره می خورند برویاند، در جلو او جبرئیل و دنباله او اسرافیل قدم زنند و زمین را پر از عدل و داد کند همانطوریکه پر از ظلم و جور شده بود.
روز نیروز روزیست که ظاهر می شود در آن قائم ما اهل بیت الخ. در نیروز خواهد آمد.
(۱۲۷) در بحار ج ۵۲ ص ۳۷۷ ابن حجاج از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود زمانیکه قائم (علیه السلام) ما قیام فرمود می آید به رحبه کوفه و با پا اشاره می کند اینجا را حفر کنید و بکنید پس آنجا را حفر کنند و دوازده هزار زره، و دوازده هزار شمشیر و دوازده هزار کلاه خود که دو رو می باشند از آنجا بیرون کشد و دوازده هزار از غلامان (عرب ) و عجم را صدا کند و به ایشان بپوشاند، و بفرماید (من لم یکن علیه مثل ما علیکم فاقتلوه) یعنی هرکس این لباس را ندارد که شما پوشیده اید پس او را بکشید و ممکن است گفته شود هرکس مذهب شما را که مذهب حق است ندارد او را بکشید والله العالم.
(۱۲۸) در بحار ج ۵۲ ص ۳۷۹ از امام صادق (علیه السلام) از پدرانش از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود چون مرا به معراج نزد خدای عزوجل سیرم دادند... پس سرم را بالا کردم انوار علی و فاطمه و حسن و حسین و علی بن الحسین و

محمّد بن على و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّد و حسن بن علی و حجّة بن الحسن القائم را دیدم و حجّة بن الحسن در وسط ایشان مثل ستاره درخشنده ای بود عرض کردم خدای من کیانند ایشان؟ فرمود ایشان ائمه هستند و این قائم است که حلال مرا حلال و حرام مرا حرام می کند و بواسطه او از دشمنان خود انتقام میکشم و اوست سبب راحتی دوستان من و اوست که شفا می دهد دلهای شیعیان تو را از ستمکاران و منکرین و کافرین پس (لات و عزی را) تر و تازه خارج کند و ایشان را بسوزاند، و فتنه ایشان برای مردم سخت تر از فتنه گوساله و سامریست.
(۱۲۹) در بحار ج ۵۲ ص ۳۱۰ از امام جواد از پدرانش روایت کند که پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) به ابی بن کعب فرمود در وصف قائم (علیه السلام) که خداوند ترکیب نموده در صلب حسن عسکری (علیه السلام) نطفه مبارک پاکیزه طیب وطاهر و مطهر را، که راضی می شود از او هر مؤمنی که خداوند عهد و میثاق از او گرفته در ولایت و دوستی، و کافر می شود به او هر منکری، پس او امامیست پاکیزه خوشحال کننده و مرضی خدا و هدایت کننده و هدایت شده، به عدل حکم می کند و به عدل امر می فرماید، تصدیق می کند خدا را و خدا هم او را تصدیق می فرماید، از تهامه خروج می کند، وقتی علائم و دلائل ظاهر شد، و برای او گنجهائی است نه از طلا و نقره بلکه اسبهائیست بسیار نیکو و مردانیست با نشانه، جمع کند خداوند از اطراف بلاد مثل عده اهل بدر که سیصد و سیزده نفر بودند، با اوست نامهای که مهر شده و در آن اسم اشخاص و بلادشان و طبیعت ایشان و زینت ایشان و کنیه ایشان ضبط شده، زحمت کش وجدی دراطاعت او هستند،ابی پرسید علامت ونشانه اش چیست ای رسول خدا؟ فرمود عَلَمی است برای اوکه چون نزدیک شود وقت خروجش آن عَلَم خودش بازشودوخدا آن را بسخن آورد وبگوید خروج کن ای ولی خداوبکش دشمن خداراپس این دوعلامت

است، و برای او شمشیریست در غلاف چون وقت ظهورش نزدیک شود شمشیر از غلاف بیرون آید و خداوند آن را بسخن آورد و بگوید خروج کن ای ولی خدا دیگر حلال نیست برای تو نشستن از دشمنان خدا، پس خروج کند و بکشد دشمنان خدا را هرجا دست یابد به ایشان، و حدود خدا را جاری سازد، و به حکم خدا حکم فرماید، خارج شود در حالتی که جبرئیل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ اوست و زود است که متذکر شوید آنچه را به شما می گویم ولو بعد از زمانی باشد، و وامی گذارم امر خود را بسوی خدا، ای ابی خوش بحال کسی که ملاقاتش کند، و خوش بحال کسی که دوستش دارد، و خوش بحال کسی که قائل به او باشد، نجات دهد ایشان را از هلاکت، و بواسطه اقرار به خدا و رسولش و اقرار به جمیع ائمه خداوند بهشت را برای ایشان باز کند، مثل ایشان در زمین مثل مشک است که بوی آن همه جا را می گیرد و متغیر نمی شود و مثل ایشان در آسمان مثل ماه است که هیچ وقت نورش خاموش نمی شود الخ.
(۱۳۰) در بحار ج ۲، ص۳۱۳ از هروی روایت کند که خدمت حضرت رضا (علیه السلام) عرض کردکه ای پسر رسول خداچه می فرمائید راجع به حدیثی که از امام صادق (علیه السلام) رسیده که چون قائم خروج کند ذریه کشندگان حسین (علیه السلام) را بکشد بواسطه کارهای پدرانشان؟ فرمود همین طور است، پس عرض کردم قول خدا که می فرماید (وَلا تَزِرُ وَازِرَةُ وِزْرَ اُخْرى) معنایش چیست؟ فرمود خداوند در جمیع اقوالش راست می گوید ولکن ذریه قتله حسین (علیه السلام) به کردار پدرانشان راضی هستند و افتخار می کنند، و هرکس به چیزی راضی باشد مثل این است که خودش انجام داده، و اگر مردی در مشرق کسی را بکشد و در مغرب کسی به آن راضی باشد نزد خدا شریک قاتل است، و به درستیکه قائم (علیه السلام) می کشد ایشان را برای رضایت ایشان کردار پدرانشان را، عرض کردم

به چه چیز ابتدا میکند قائم از شما در وقت قیامش؟ فرمود ابتدا می کند به بنی شیبه پس دستهای ایشان را قطع کند چون دزدان خانه خدایند.
(۱۳۱) در بحار ج ۵۲ ص ۳۱۳ رفید مولای ابن هبیره گفت خدمت امام صادق (علیه السلام) عرض کردم یابن رسول الله سیر می کند قائم به سیره علی بن ابی طالب (علیه السلام) در اهل عراق؟ پس فرمود خیر، علی بن ابی طالب در اهل عراق سیر کرد به آنچه در جفرابیض بود، و قائم سیرکنددرعرب به آنچه درجفراحمراست(۱) عرض کردم فدایت شوم جفر احمر چیست؟ فرمود ذبح است (یعنی کشتن) الخ.
(۱۳۲) در بحار ج ۵۲ ص ۳۱۹ دارد که قائم سینه پهن و فراخ دارد و سر دو شانه پائین و مابین دو شانه پهن است.
(۱۳۳) در بحار ج ۲، ص ۳۲۰ در چند حدیث دارد که هر وقت قائم قیام کند به حکم داود حکم می کند بیّنه طلب نکند.
(۱۳۴) در بحار ج ۵۲ ص ۳۲۱ در ذیل حدیثی امام صادق (علیه السلام) فرمود هر وقت قائم ما قیام کند خداوند علم سیماء به او عطا فرماید پس امر کند کافر را بگیرند از سر و پا و با ضربت سختی گردن زنند.
(۱۳۵) در بحار ج ۵۲ ص ۳۲۴ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که چون قائم (علیه السلام) از مکه خروج کند اعلام کند که احدی خوردنی و آشامیدنی همراه برندارد، و سنگ موسی رابا خودبردارد که یک بار شتراست نرسندبه منزلی جزآنکه چشمه هائی از آن جاری شود هرکس گرسنه باشد سیر شود و هرکس تشنه
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در کافی ج ۱ ص ۲۴۱ از امام صادق (علیه السلام) سؤال از جفر شد فرمود پوست گاویست پر از علم، و در فقیه ج ۴ ص ۳۰۱ از امام رضا (علیه السلام) نقل کند که پوست بز و پوست گوسفند است که جمیع علوم در آن موجود است. و در کافی ج ۱ ص ۲۴۰ دارد که در جفر ابیض زبور داود و تورات و انجیل و صحف ابراهیم و حلال و حرام و مصحف فاطمه و آنچه که مردم محتاج اویند می باشد و در جفر احمر اسلحه می باشد که برای خونریزی باز می شود که صاحب شمشیر آن را برای کشتن باز میکند الخ.

باشد سیراب گردد و چهار پایان نیز سیراب شوند تا به نجف پشت کوفه برسند.
(۱۳۶) در بحار ج ۵۲ ص ۳۲۶ از مفضل بن عمر نقل کند که حضرت صادق (علیه السلام) فرمود گویا می بینم که قائم روی منبر کوفه نشسته و اصحابش که ۳۱۳ نفرند مثل عده اهل بدر در اطرافش می باشند، و ایشان اصحاب پرچمها و حکام خدایند روی زمین بر خلقش، تا وقتی که از قبائش نامه ای که مهر طلا خورده بیرون آورد که عهد رسول خدا در آن است، پس مثل گوسفند از دورش فرار کنند پس باقی نماند از ایشان مگر وزیر و یازده نفر نقباء چنانچه با موسی بن عمران ماندند پس در زمین جولان دهندوراهی نیابند پس برگردند بخداقسم من می دانم کلامی که می گویدبرای ایشان پس کافرمی شوندبه آن.
(۱۳۷) در بحار ج ۵۲ ص ۳۲۷ جابر از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود گویا میبینم اصحاب قائم را که بر دور خافقین (مغرب و مشرق) حلقه زده اند، هیچ چیزی نیست مگر آنکه مطیع ایشان است حتی درندگان زمین و درندگان طیور در هر چیزی رضایت ایشان را طلب می کنند، حتی اینکه زمینی بر زمین دیگر افتخار میکند و می گوید امروز یکی از اصحاب قائم بر من مرور کرد.
(۱۳۸) در بحار ج ۵۲ ص ۳۲۷ ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود ما کان یقول لوط (علیه السلام) الخ یعنی چه می فرمود لوط (علیه السلام) (لَوْ کانَ بی قُوّة أو آوی إلى رکنٍ شدید) یعنی ای کاش مرا بر منع شما اقتداری بود یا آنکه به تکیه گاه محکمی از شرّ شما پناه می بردم، تمنّا نمی کرد مگر قوّت قائم (علیه السلام) را و یاد نمی کرد مگر شدت اصحابش را چون به هر مردی از ایشان قوّت چهل مرد داده شده و قلبش از پاره آهن سخت تر است، اگر مرورشان به کوههای آهن افتد هر آینه آن را قطعه قطعه کنند، و شمشیرهای خود را باز نکنند تا آنکه خدا راضی شود.
علم بیست و هفت حرف است الخ. در علم حدیث ۸۴ گذشت.

(۱۳۹) در بحار ج ۵۲، ص ۳۹۰ روایت کند که چون قائم ظهور کند و داخل کوفه شود خداوند هفتاد هزار صدیق از پشت کوفه مبعوث کند پس در اصحاب و انصارش بوده باشند، عراق را به اهلش رد می کند آنها صاحب خواهند شد، در سال دو مرتبه عطیه و در ماه دو بار حقوق می پردازد، و در بین مردم با تساوی رفتار فرماید که فقیری محتاج زکات نباشد، و صاحبان زکات زکات خود را دور بگردانند و کسی قبول نکند و بگویند ما محتاج پول شما-نیستیم تا آنجا که فرمود _همه اموال دنیا از ظاهر و باطن بسوی حضرتش جمع شود پس بفرماید بیائید بواسطه این مال بود که قطع رحم کردید و خونهای ناحق ریختید، و مرتکب حرام گردیدید، پس بخششهای زیادی کند که پیش از او کسی نکرده بود.
(۱۴۰) در غیبت نعمانی ص ۲۴۰ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که موسی بن عمران نظر کرد به سفر اول (از تورات) دید آنچه را که به قائم آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) داده شده از تمکن و فضل پس عرض کرد خدای من مرا قائم آل محمّد قرار ده، به او گفته شد این از ذریه احمد است پس نظر به سفر دوم کرد مثل اول را دید و درخواست نمود آن مقام را و جواب مثل اول شنید، پس نظر به سفر سوم کرد پس مثل اول دید و درخواست نمود آن مقام را و جواب مثل اول شنید.
آیا نشان ندهم پیراهن قائم را الخ. در لباس خواهد آمد.
(۱۴۱) در غیبت نعمانی ص ۲۴۰ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) در معنای قول خدای عزوجل که فرموده ( وَعَدَ اللهُ الذینَ آمنُوا مِنْکم وعَمِلوا الصالحات لَیستَخلفنّهم فی الأرض) که (تا آخر آیه) فرمود در قائم و اصحابش نازل شده.
(۱۴۲) در غیبت نعمانی ص ۲۴۱ از اسحاق بن عبد العزیز از امام صادق (علیه السلام) در معنای قول خدای تعالی که فرموده (وَلئنْ أخَّرْنا عَنْهمُ العذابَ إلى اُمَّةٍ

معدودة) که فرمود عذاب خروج قائم (علیه السلام) است و امّت معدوده عدّه اهل بدر و اصحابش می باشند.
(۱۴۳) در غیبت نعمانی ص ۲۴۱ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) در معنای قول خدای عزوجل که فرموده ( فاستبقوا الخیراتَ أینَ ما تَکونُوا یأْتِ بِکُمُ اللهَ جَمیعاً) فرمود در قائم و اصحابش نازل شده، جمع خواهند شد بدون وعده گذاری.
(۱۴۴) در غیبت نعمانی ص ۲۴۱ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) در قول خدای عزوجل که فرموده (اُذِنَ للذینَ یقاتلونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِموا وأنّ اللهَ على نَصْرهم لقدیر) که فرمود او قائم و اصحابش می باشند.
(۱۴۵) در غیبت نعمانی ص ۲۴۲ از ابی بصیر از امام صادق (علیه السلام) در قول خدای تعالی که فرموده ( یُعْرَفُ الُمجرمونَ بسیماهُمْ) فرمود خدا ایشان را می شناسد ولکن در قائم نازل شده که حضرت ایشان یعنی گناهکاران را به قیافه شان می شناسد و با اصحابش همه را با شمشیر می کشد.
(۱۴۶) در غیبت نعمانی ص ۲۴۴ از علی بن ابی حمزه از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود چون قائم صلوات الله علیه قیام کند ملائکه بدر که پنج هزارند نازل شوند و فرود آیند، که یک ثلث ایشان بر اسبهای سفید که با سیاهی آمیخته سوارند، و یک ثلث ایشان بر اسبهای سیاه و سفید سوارند، و یک ثلث ایشان براسبهای (حوّ) سوارند، راوی عرض کرد(حوّ) چیست؟ فرمود سرخ.
(۱۴۷) در غیبت نعمانی ص ۲۴۵ از خلاد بن صفار روایت کند که ازامام صادق (علیه السلام) سؤال شد آیا قائم (علیه السلام) متولد شده فرمود خیر، اگر من او را درک کنم تا زنده ام خدمتگذارش می باشم.
(۱۴۸) در صراط المستقیم ج ۲ ص ۲۵۸ از کتاب عجائب البلدان روایت کند که عمار عرض کرد خدمت امام صادق (علیه السلام) که چه وقت قائم شما قیام میکند

فرمود نزد خراب شدن شهر اشعری.
القاتل والمقتول
یعنی کشنده وکشته شده
در تهذیب ج ۶ ص۱۷۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)منقول است که فرمود چون دو مسلمان بدون دستور خدائی بجنگند قاتل و مقتول هر دو در آتشند عرض شد قاتل جا دارد ولی مقتول چرا در آتش باشد؟ فرمود چون او هم اراده قتل و کشتن داشت.
در صحیح بخاری کتاب فتن ح۶۶۵۶ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود چون دو مسلمان با هم با شمشیر مواجه شوند هر دو از اهل آتشند، عرض شد قاتل حالش معلوم مقتول چرا؟ فرمود برای اینکه او هم اراد؛ کشتن رفیقش را کرده بود.
در کافی ج ۷ ص۲۷۴ از امام صادق (علیه السلام) نقل کند که فرمود سرکش ترین مردم بر خدا کسی است که غیر قاتل خود را بکشد.
در فقیه ج ۴ ص ۲۷۰ و ص ۲۸۲ امام صادق (علیه السلام) فرمود سرکش ترین مردم کسی است که بکشد غیر قاتل خود را.
قاطر
قاطر زین کرده الخ. در مرجئه خواهد آمد.
قاطع
در البرهان ص ۱۵۴ در ذیل حدیثی دارد که اصحاب مهدی (علیه السلام) سیر کنند تا برسند به شهری که آن را قاطع گویند، و آن در دریائیست که کشتی در آن کار

نمی کند، عرض شد یا رسول الله چرا کشتی در آن کار نمی کند؟ فرمود چون عمق ندارد (در بعضی نسخ عمق دارد) و از آن مرور می کنند ترسان و لرزان، خدا برای بنی آدم محل نفع قرار داده، برای آن عمقهائیست تحمل کشتی دارد، برای آن (۳۶۰) در می باشد، و از هر دری هزار نفر مرد جنگی خارج می شود، پس (اصحاب مهدی) چهار تکبیر میگویند دیوارهایش سقوط می کند، پس هرچه در آن موجود می باشد به غنیمت می برند، و هفت سال در آن می مانند، الخ.
و در ص ۱۵۵ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که (حضرت مهدی) برود به شهری که آن را قاطع گویند، و آن کنار دریای سبز است که محیط به دنیا است، و پشت آن غیر از امر خدا چیزی نباشد، طول آن شهر هزار میل است، و عرضش پانصد میل است، پس با سه تکبیر آن را فتح کنند، و دیوارهایش سقوط کند، و هزار هزار مرد جنگی را بکشند، پس حضرت مهدی (علیه السلام) از شهر قاطع متوجه بیت المقدس شوند، با هزار کشتی الخ.
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۰۸ در ذیل خطبة البیان فرمود پس به شهری می رود که آن را قاطع می گویند و آن کنار دریای سبز است، که محیط به دنیا است، و طول آن شهر هزار میل است وعرضش هزارمیل است،و سه تکبیر (الله اکبر) بر آن بگویند دیوارهایش بیفتد، پس صد هزار مرد جنگی را بکشد، و هفت سال در آن اقامت کند، و سهم هر مردی از آن شهر ده مقابل آن باشد که از روم گرفتند، پس از آن بیرون رود، و با او صد هزار دسته باشد که در هر دسته ای بیش از پنجاه نفر مرد جنگی باشد.
قباء
در قائم حدیث ۴۰ گذشت.

قبر
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۴ ابن مسعود روایت کند که بیاید بر مردم زمانی که مردی بیاید روی قبری و بخوابد و بگوید ای کاش من بجای تو بودم. این عمل نه برای اینست که دوست داشته باشد ملاقات خدا را بلکه برای شدت بلا و گرفتاریها است.
در مستدرک ج ۴ ص ۵۱۸ برود نزد قبر برادرش و بگوید ای کاش من بجای
تو بودم. در علم حدیث ۹ گذشت.
در صحیح بخاری کتاب فتن حدیث (۶۶۸۳) از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود ساعت برپا نشود تا اینکه مردی بر قبر مردی گذر کند و بگوید کاش من بجای او بودم.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۲ حدیث (۳۸۴۳۵) روایت کند که فرمود قسم به آن کسی که جانم بدست اوست نرود دنیا تا اینکه مردی بر قبر مرور کند و خود را مثل الاغ بر قبر بمالد و بگوید ای کاش من بجای صاحب این قبر بودم، و این نه برای دین است بلکه نیست مگر بلا.
مؤمن رادرقبرش خبرمی دهدکه حضرت حجت (علیه السلام) آمدالخ.درقائم حدیث ۷۷ گذشت. مؤمن را در قبرش مخیّر می کنند الخ. در قائم حدیث ۱۰۷ گذشت.
قبله
در زمان حدیث ۵۷ گذشت که بیایدبرمردم زمانیکه زنهاشان قبله ایشان باشد، الخ.

قبور
و بگیرند اُمت تو قبور را مساجد. در علامات ظهور حدیث ۲۰ گذشت.
اهل قم در قبورشان حساب کرده می شوند. در قم حدیث ۲۹ خواهد آمد.
قبیله
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۹ فرمود بر پا نشود ساعت مگر وقتی که منافقین
هر قبیله ای به سیادت و بزرگی برسند.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۵ فرمود ای ابن مسعود از علامتهای ساعت (ظهور) و اشراطش آن است که منافقینِ هر قبیله ای به سیادت و آقائی برسند.
در همان صفحه فرمود ای ابن مسعود از علامتهای ساعت و اشراطش آن
است که مؤمن در قبیله ذلیلتر باشد از گوسفند کوچک.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۱ فرمود یکی از علامات ساعت (ظهور) آن است
که منافقین هر قبیله ای به سیادت و آقائی برسند.
در صحیح ترمذی ج ۴ ص ۴۹۵ فرمود و سیادت کند قبیله را فاسقشان.
و خون هفتاد قبیله از عرب را مهدور سازد. در قائم حدیث ۸۴ گذشت.
قتال
در جنگ گذشت مراجعه کن.
قحطان
در صحیح بخاری کتاب فتن حدیث (۶۶۸۵) رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه مردی از قحطان خارج شود و مردم را با عصایش

براند (مثل گوسفند).
و ایضا در الامام المهدی ج ۱ ص ۶۵ به این مضمون از کتاب بدء و التاریخ
ص ۶۴ نقل شده.
و در الامام المهدی از لوایح الانوار ج ۲ ص ۱۶ گفت قحطانی از بلاد یمن
خروج می کند.
در الامام المهدی ج ۱ ص ۲۷۵ از خریدة العجائب ابن وردی ص ۱۹۹ از ابی هریره روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه مردی از قحطان مردم را براند.
و از کعب روایت کند که مهدی می میرد و بعدش مردم با قحطانی بیعت می کنند.
و در الامام المهدی ج ۱ ص ۳۸۷ از (الحاوی) سیوطی ص ۱۵۶ روایت کند که مردی از مضر حکومت کند اهل صلاح و خوبان را بکشد ظلم کننده و غضب کننده است، بعد از او قحطانی به حکومت می رسد روشش مثل روش و سیره برادرش مهدیست و رومیه بدست او فتح می شود.
و از قیس بن جابر صدفی از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است از اهل بیت من مردی زمین را پر از عدل کند همانطوریکه پر شده بود از ظلم، سپس بعد از او قحطانی می باشد قسم به کسی که جانم بدست اوست، نیست او کمتر از او (یعنی قحطانی کمتر از مهدی نیست) یعنی در وظیفه خاصی.
و از کعب روایت کند که بعد از مهدی خلیفه از اهل یمن از قحطان است که برادر دینی مهدی است عمل می کند به عمل او، و اوست که شهر رومیه را فتح می کند و به غنائمش می رسد.
و قیس بن جابر روایت کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود قحطانی بعد از مهدیست و نیست او کمتر از او.

و از ارطاة روایت کند که گفت به من خبر رسیده که مهدی چهل سال زندگی می کند پس از آن در فراش خود می میرد، پس از او مردی از قحطان خروج میکند که دو گوشش سوراخ است به سیره و روش مهدی عمل میکند بیست سال هم زندگی می کند، الخ.
قحطی
در اُمت حدیث ۴ گذشت.
قدر
در زمان ح ۸۱ گذشت.
قدرت
هر صاحب قدرتی قدرت خود را نمایش دهد الخ. در فَرَج حدیث ۷ گذشت.
قذف
در سنگ باران گذشت.
قرآن و قرّاء
(۱) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۷ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بیاید بر مردم زمانی که مردانی قرآن بخوانند ولی از حنجره شان تجاوز نکند (یعنی صرف خواندن باشد نه عمل کردن)
(۲) در مستدرک ص ۴۶۰ از معاذ بن جبل روایت کند که بعد از شما فتنه ها باشد، مال زیاد شود و قرآن باز شود بطوریکه مرد و زن، حر و عبد، کوچک

بزرگ آن را بگیرند (بخوانند) و چه بسا باشد مردی قرآن بخواند و بگوید من قرآن خواندم چرا مردم پیروی از من نمی کنند، پس بگوید ایشان پیروی از من نکنند مگر وقتی که چیز تازه بیاورم غیر آن. پس دوری کنید از بدعت او که هرچه تازه آورد گمراهیست، بپرهیزید از لغزش دانا که شیطان گمراهی را به دهان او القا می کند و کلمه حق را به دهان منافق می اندازد، الخبر.
(۳) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۶ از معاذ بن جبل روایت کند که فرمود فتنه رو آور شود، مال زیاد شود، و قرآن باز شود تا اینکه بخوانند آن را مؤمن و منافق، کوچک و بزرگ، مرد و زن، مرد آن را آهسته بخواند کسی پیروی او نکند، پس بگوید بخدا قسم بلند بلند می خوانم پس بلند می خواند باز هم کسی پیروی او نمی کند، پس مسجدی را برای خود مهیا می کند و کلامی را بدعت می گذارد که نه در کتاب خدا و نه در سنّت رسول خدا است، پس دوری کنید از او که هر بدعتی گمراهیست، الخبر.
(۴) در مستدرک ص ۴۸۷ راوی گفت از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)شنیدم که فرمود زود است مردمانی از اُمت من از طرف مشرق خروج کنند قرآن بخوانند ولی از حنجره شان تجاوز نکند، الخبر. (یعنی عمل بر طبق قرآن نکنند)
(۵) در مستدرک حاکم ص ۵۰۶ روایت کند که وقتی شود که یک آیه از قرآن و تورات و انجیل و زبور روی زمین نباشد (یعنی حکمش نباشد) و از قلوب مردان کنده شود پس صبح کنند و ندانند که قرآن چیست.
(۶) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۳ فرمود جاری شود بر کتاب خدا شبی پس مردم صبح کنند آیه ای و نه حرفی از آن در دل مسلمانی نباشد مگر آنکه نسخ شده باشد.
(۷) در همان صفحه فرمود برپا نشود ساعت (ظهور یاقیامت) تا اینکه برگردد قرآن به آنجائی که آمده بود، پس در اطراف عرش برای آن زمزمه ای

باشد مثل زنبور عسل، خدای عزوجل بفرماید تو را چه می شود؟ عرض کند از طرف تو رفتم و بسوی تو برگشتم، مرا می خوانند ولی عمل به من نمی کنند پس آن وقت است که قرآن بالا می رود.
(۸) در کنز ج ۱۴ ص ۲۴۱ فرمود از علائم ساعت است که قرآن را اسباب
تجارت خود قرار دهید.
(۹) در کنز العمال ج ۱ ص ۳۷۴ از عمر روایت کند که زود است بیاید مردمی که جدال کنند با شما به متشابهات قرآن پس با سنت (و اخبار نبوی) با ایشان بحث کنید که اصحاب سنن داناترند به کتاب خدا.
(۱۰) در کنز العمال ج ۱ ص ۳۷۸ از علی (علیه السلام)روایت کند مثل این را.
(۱۱) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۷ فرمود زود است بیاید بر امت من زمانی
که قرّاء (قاریان قرآن )زیاد باشند و فقهاء کم الخ.
(۱۲) در کنز ص ۲۲۰ فرمود از علامات نزدیکی ساعت (ظهور یا قیامت) آن است که باران زیاد باشد و نبات و علف کم و قراء زیاد شوند و فقهاء کم، و امراء زیاد باشند و امناء کم.
(۱۳) درکافی ج ۲ ص ۶۲۷ امام باقر (علیه السلام) فرمودقرّاء قرآن (یعنی قرآن خوانان) سه دسته اند یکی آنکه قرآن را می خواند و آن را اسباب کسب و سرمایه خود می گرداند، و پادشاهان را بواسطه آن بخود جلب می کند، و دسته دیگر قرآن را می خوانند و حروفش را حفظ می کنند ولی حدودش را ضایع می کنند (به آن عمل نمی کنند) و مثل ظرف آب خوری بعد از انجام احتیاج عقب شتر می بندند، خداوند اینطور قرآن خوانان را زیاد نکند، و دسته دیگر قرآن را می خوانند و آن را بمصابه دارو می دانند روی درد قلبشان می گذارند، و شب زنده داری کنند بواسطه خواندن قرآن، و روزش را به تشنگی بسر برند (بواسطه روزه داشتن) و در مساجدشان قیام به آن کنند، و بواسطه آن از بستر خوابشان کناره گیری

کنند، پس خداوند بواسطه این دسته قرآن خوان بلاء را دور سازد، و نصرت دهد مؤمنین را بر دشمنان، و بواسطه ایشان خداوند از آسمان باران فرستد، پس بخدا قسم این دسته از قرّاء از کبریت احمر کمترند.
(۱۴) در صحیح ترمذی ج ۴ ص ۴۸۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که در آخر زمان گروهی خروج کنند که تازه جوانانند (سفهاء الاحلام اند) یعنی سبک سر و سفیه و بی بردبارند، قرآن را می خوانند ولی از گلویشان تجاوز نمی کند، از قول و گفتار بهترین خلق نقل می کنند، و از دین بیرون می روند مثل تیر که از کمان بیرون می رود.
(۱۵) در روضه کافی ذیل حدیث (۷) امام صادق (علیه السلام) فرمود یکی از علامات فرآن آن است که ببینی شنیدن قرآن بر مردم سنگین باشد و شنیدن باطل سبک، و ببینی که قرآن کهنه شده و چیزهائی در آن احداث شده که نبوده، و بر هوا و هوس توجیه کنند.
(۱۶) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۲ روایت کند که شبها و روزها نرود تا آنکه قرآن در سینه های گروهی از این امت کهنه شود چنانچه لباس کهنه می شود و غیر از قرآن بسوی ایشان خوشتر باشد، و کار ایشان بر طمع باشد ترسی در ایشان نباشد، اگر کوتاهی از حق خدا کند خود را تسلی دهد که بجا خواهم آورد، و اگر از حدود خدا تجاوز کرد و منکری را انجام دهد می گوید خداکریم است امیدواریم او از ما بگذرد، گرگانند در لباس گوسفند، بهترین ایشان پیش خودشان کسانی هستند که با معصیتکاران به آرامش راه می روند و امر به معروف و نهی از منکر نمی کنند.
(۱۷) در کنز العمال ج ۱ ص ۳۸۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود برأی خود قرآن را تفسیر نکنید.
(۱۸) در صحیح ترمذی ج ۵ ص ۱۹۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که

فرمود هر کس در قرآن سخن گوید بدون علم جایگاهش در آتش باشد.
(۱۹) در حدیث دیگر فرمود هرکس به رأی خود در قرآن سخن گوید جایگاهش در آتش باشد.
(۲۰) در حدیث دیگر فرمود کسی که به رأی خود در قرآن سخن گفت خطا
رفته اگرچه آنچه گفته درست گفته باشد.
(۲۱) در غیبت نعمانی ص ۳۱۸ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود گویا می بینم شیعیان ما در مسجد کوفه خیمه زده قرآن یاد مردم می دهند همانطوری که نازل شده.
(۲۲) در حدیث دیگر فرمود گویا می بینم عجم در مسجد کوفه خیمه زده اند.
و مردم را قرآن یاد می دهند همانطوریکه نازل شده، اصبغ عرض کردیا امیرالمؤمنین آیا قرآن همانطوریکه نازل شده در دست نیست؟ فرمود نه از آن هفتاد نفر از قریش که اسم خود و پدرانش بود حذف شده(۱) ابولهب را هم باقی گذاشتند برای سرزنش کردن رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)بود. چون ابو لهب عموی پیغمبر بود.
(۲۳) در کنز العمال ج ۱ ص۳۶۳ فرمود زود است که مردمی از آمت من قرآن را بعضش را به بعض بزند (و تفسیر به رأی کند )تا باطلش سازند، و متشابهات آن را پیگیری کنند و گمان کنند این کار برای ایشان جایز است و برای هر دینی مجوسی است و ایشان مجوس امت من و سگان آتش هستند.
(۲۴) در بحار ج ۱۸ ص ۱۴۶ و روضه کافی حدیث ۴۷۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است بیاید بر اُمت من (بر مردم) زمانیکه باقی نباشد از قرآن مگر رسمش و نه از اسلام مگر اسمش، خود را مسلمان می نامند ولی ایشان دورترین مردمند از اسلام، مساجدشان معموره است ولی از هدایت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- این حدیث و امثال آن دلالت دارد برکم شدن قرآن ولی خلاف عقیده اکثرامامیه است پس باید علمش را به اهلش واگذاریم نه قبول کنیم و نه رد نمائیم.

ویرانه است. فقهاء آن زمان بدترین فقهاء زیر سایه آسمانند، از ایشان فتنه خیزد و به ایشان رجوع کند.
قرآن را بر علیه حضرت حجت تأویل کنند
در صاحب الامر حدیث ۱۴ گذشت مراجعه کن.
قرامطه
قرامطه جمع قرمطی است و آن اسم طائفه ای است به معنای تنگ گرفتن. بعضی گفته اند فرقه ای از اسماعیلیه هستند. و در سفینه گوید ایشان (مبارکیه و اسماعیلیه هستند) دو فرقه می باشند یک فرقه قائل به امامت اسماعیل پسر امام صادق (علیه السلام) هستند و یک فرقه میگویند اسماعیل در زمان پدرش فوت شده ولی قبل از فوتش پسرش محمّد را تعیین کرده و او امام است.
و در بحار ج ۴۰ ص ۱۹۱ از ابن ابی الحدید نقل کند که گفته امیر المؤمنین (علیه السلام)در خطبه ملاحمش اشاره به قرامطه فرمود آنجا که می فرماید محبت ما را به خود بسته اند یعنی ادعای محبت می کنند ولی در باطن بغض و کینه ما را دارند، دلیلش آن است که اولاد ما را می کشند... و در همان خطبه اشاره به ستون مسجد کوفه فرمود در حالیکه تکیه به آن داده بود مثل اینکه حجر الاسود را می بینم اینجا نصب کرده اند وای بر ایشان فضیلت حجرالاسود مال خودش نیست فضیلتش بواسطه مکان او است که (خانه کعبه باشد) مدتی اینجا خواهد بود و مدتی در آنجا و اشاره به بحرین فرمود. پس از آن برگردد بجای خود (و همین طور شد که حضرت فرموده) الخ.
و در بحار ج ۳۷ ص ۱۰ از شیخ مفید همین طور نقل فرموده، الخ.

قرقیساء
*قرقیساء(۱)
در غیبت نعمانی ص ۳۰۳ وبحار ج ۵۲ ص ۲۵۱ حدیث ۱۴۰ عبدالله بن ابی یعفور گوید که حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) به من فرمود برای اولاد عباس و مروانی جنگی در قرقیساء خواهد شد که غلام قوی در آن پیر شود، و خداوند نصرت را از ایشان بردارد، و به پرندگان آسمان و درندگان زمین وحی شود که سیر شوید از گوشت جبارین و ستمکاران، پس از آن سفیانی خروج خواهد کرد.
در روضه کافی ص ۲۹۵ حدیث ۴۵۱ امام باقر (علیه السلام) به میسر فرمود ای میسر چقدر راهست بین شما و قرقیساء؟ میسر عرض کرد آن نزدیک است به ما، نزدیک شط فرات است، حضرت فرمود زود است که در آن جنگی واقع شود که از روز خلقت آسمانها و زمین چنین جنگی نشده باشد و تا آسمانها و زمین هست نخواهد شد، سفره طعامی است برای پرندگان، سیر شود از آن درندگان زمین و پرندگان آسمان، طایفه قیس در آن هلاک شوند بطوریکه یک نفر نباشد خبر ایشان را بدهد، و در حدیثی فرمود منادی ندا کند بیائید بسوی گوشتهای ستمکاران.
در غیبت نعمانی ص ۲۷۸ حدیث ۶۳ و اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۹ حدیث ۱۱۶ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود برای خداوند در قرقیساء سفره و طعامیست، از آسمان کسی ندا کند ای پرندگان آسمان و ای درندگان زمین بیائید و از گوشتهای ستمکاران سیر شوید.
و در غیبت نعمانی ص ۲۸۰ در ذیل حدیثی از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- قرقیساء شهریست کنار فرات.

سفیانی وارد عراق شود و لشگرش به قرقیساء رود و صد هزار از ستمکاران را بکشد.
قریش
سفیانی امرکندلشگریانش شمشیربین قریش بگذارندالخ.درسفیانی حدیث ۴۰ گذشت.
برای آل محمّد تمکین کند چنانکه قریش برای رسول خدا تمکین کردند الخ.
در آمادگی گذشت.
هفتاد نفر از قریش اسمشان... حذف شده الخ. در عجم حدیث ۶ گذشت.
پانصد نفر از قریش را گردن خواهد زد الخ. در قائم حدیث ۱۰ و ۱۱۹
گذشت.
پانصد نفر از قریش را دست و پا بسته پیش کشد و گردن زند الخ. در قائم
حدیث ۱۱۹ گذشت.
ای بشر چه باقی خواهد ماند از قریش الخ. در قائم حدیث ۱۱۹ گذشت.
اول به قریش ابتداء می کند الخ. در قائم حدیث ۱۱۶ گذشت.
(۱) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۱ فرمود اول کسی که از مردم هلاک می شوند قریشند و اول کسی که از قریش هلاک می شوند بنی هاشمند..
(۲) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۷۶ از على (علیه السلام) روایت کند که فرمود ائمه و پیشوایان از قریشند، خوبانشان بر خوبان حکومت کنند و بدانشان بر بدان.
(۳) در حدیث دیگر فرمود رسول خدا برای مردم یک روز خطبه ای خواند که آگاه باشید فرمان دهان از قریشند مادامی که سه چیز را عمل کنند یکی آنکه هر حکمی کردند با عدالت باشد، دیگر آنکه هر عهدی که کردند وفاء کنند سوم آنکه اگر کسی استرحام کرد رحم کنند، پس هرکس این عمل نکرد پس بر او باد لعنت خدا و ملائکه و تمام مردم.

(۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۸۱ انس گوید رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روز جمعه خطبه ای برای ما خواند و فرمود ای مردم قریش را مقدم دارید و بر ایشان مقدّم نشوید، و از ایشان چیز یادگیرید و به ایشان یاد ندهید قوّت یک مرد از قریش قوّت دو مرد است از غیر قریش، ای مردم وصیت میکنم شما را به دوست داشتنِ قریش که نزدیکترین ایشان برادر و پسر عمویم علی بن ابی طالب (علیه السلام) است بدرستیکه دوست ندارد او را مگر مؤمن و دشمن ندارد او را مگر منافق، کسی که او را دوست دارد مرا دوست داشته و کسی که او را دشمن دارد مرا دشمن داشته و کسی که مرا دشمن دارد خدای عزوجل او را عذاب کند.
(۵) در کنز العمال ج ۱۲ ص ۲۲ فرمود مقدم دارید قریش را و مقدم بر ایشان نشوید، یاد بگیرید از قریش و یاد ایشان ندهید، و اگر نبود ترس تکبر ایشان
خبر می دادم که چه مقامی برای خوبان ایشان است نزد خدا.
(۶) در حدیث دیگرداردکه سریعترین قبائل عرب ازجهت فناء ونابودی قریش است زوداست که زنی عبورش به کفشی بیفتدوبگویداین کفش قریشی است.
(۷) در حدیث دیگر فرمود بعد از من دوازده امیر باشد که همه از قریشند.
(۸) در حدیث دیگر فرمود خداوند قریش را به هفت چیز فضیلت داده :
یکی آنکه من از ایشانم.
دیگر آنکه نبوّت در ایشان است.
سوم آنکه حجاب داری کعبه با ایشان است.
چهارم آنکه سقائی حجاج با ایشان است.
پنجم آنکه یاریشان دادبراصحاب فیل (درحدیث دیگرباآنکه مشرک بودند)
ششم آنکه ده سال خدا را عبادت کردند که غیر ایشان عبادت نمی کرد.

هفتم انکه خداوند یک سوره برای ایشان نازل کرد وغیر از قریش رادر آن سوره اسم نبرده (لایلاف قریش)الخ.
(۹) در چند حدیث دارد که مردم تابع قریشند خوبانشان تابع خوبان وبدانشان تابع بدان ایشانند.
(۱۰) در حدیث دیگر دارد که فرمود همیشه امراین اُمت استوار است وبر دشمنش غالب است.
تا وقتی دوازده خلیفه بگذرد که همه از قریشند،پس ازآن مخلوط می شود.
(۱۱) درچند حدیث دارد که برای قریش قوّت دومرد است از غیرقرشی.
(۱۲) در چند حدیث دارد که فرمود آرام باش ای قتاده فحش نده به قریش به جهت آنکه شاید در بین ایشان مردانی ببینی که اعمال تو نزد اعمال ایشان حقیر باشد وکارهای تو نزد کارهای ایشان کوچک نماید و تو غبطه و آرزوی ایشان را ببری اگر خوفِ طغیانِ قریش نبود خبر میدادم چه مقامی نزد خدا دارند.
(۱۳) در چند خبر دارد که هر کس قریش را اهانت کند خداوند قبل از مرگش اورا اهانت کند.
(۱۴) در کنز العمال ج۱۴ ص۷۷از علی (علیه السلام) روایت کند که فرمود قریش پیشوای عربند،خوبانشان پیشوای خوبان وبدانشان پیشوای بدان، وبرای هریک حقی است پس اداکنید به هر صاحب حقی حقش را.
قزوین
درغیبت طوسی ص۲۶۹ دارد که به محمّد بن حنیفه عرض شد این امر (ظهور امام زمان)خیلی طول کشید تا کی باید (منتظر باشیم)گفت سرش را حرکت دادپس ازآن فرمود کجا می بوده باشد و حال آنکه هنوز زمان مردم را

فشار نداده هنوز برادر بر برادر جفا نکرده، هنوز سلطان ستم روا نداشته، هنوز زندیق از قزوین قیام نکرده که هتک حجاب کند و سینها را کافر کند، و دیوارش را تغییر دهد و رونقش را ببرد، بطوریکه هرکس از او فرار کند دچارش شود، و هر کس با او بجنگد او را بکشد و هرکس از او کناره گیری کند محتاج شود، و هر کس او را متابعت کند کافر گردد، بطوری شود که مردم دو دسته شوند یکی برای دینش گریه کند و دیگری برای دنیایش.
و در ص ۲۷۰ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود مردی از قزوین خروج کند که اسمش اسم پیغمبری باشد، مردم سرعت کنند به اطاعت کردن او چه مشرک و چه مؤمن،کوههاراپرازترس کند (بعضی تطبیق به رضاشاه پهلوی کرده اند)
در کنز العمال ج ۱۲ ص ۲۹۲ از علی (علیه السلام) روایت کند که فرمود خداوند رحمت کند برادران مرا در قزوین.
در حدیث دیگر دارد که بجنگید با قزوین که آن از بالاترین درهای بهشت است.
در حدیث دیگر فرمود بهترین حدود زمینی است که زود است فتح شود آن را قزوین گویند هر کس یک شب در آن بخوابد برای رضای خدا شهید مرده است و در زمره صدّیقین یا انبیاء مبعوث خواهد شد تا داخل بهشت گردد.
در حدیث دیگر فرمود بدرستیکه کوهیست از کوههای فارس در زمین دیلم که آن را قزوین می گویند، دوستم جبرئیل به من خبر داد که محشور می شوند روز قیامت و درب بهشت صف کشیده راحتی بهشت را می چشند و مردم در حساب هستند.
در حدیث دیگر فرمود زود است که بوده باشد در آخر زمان گروهی که وارد

مکانی می شود که آن را قزوین می گویند برای ایشان نوشته شود قتال در راه خدا.
در حدیث دیگر فرمود بدرستی که من میدانم گروهی را که در آخر زمان خواهند بود ایمان به گوشت و خونشان مخلوط شده قتال و جنگ کنند در زمینی که آن را قزوین نامند، بهشت مشتاق ایشان است و میل به ایشان دارد چنانچه شتر به بچه اش میل دارد.
در حدیث دیگر فرمود قزوین در روز قیامت بیاید در حالیکه دو بال دارد به آنها پرواز کند بین زمین و آسمان از دُرّی باشد سفید تو خالی، ندا کند من پاره ای از فردوسم کیست داخل من شود که نزد پروردگارم شفاعت او کنم.
در حدیث دیگر از پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) نقل کند که سه مرتبه فرمود خداوند رحمت کند برادران مرا در قزوین، عرض شد قزوین چیست؟ فرمود قزوین زمینی است از زمینهای دیلم که امروز بدست دیلم است، و زود باشد که فتح شود بدست امت من، الخبر.
در حدیث دیگر فرمود خدا رحمت کند برادران مرا در قزوین، گفته شد یا رسول الله قزوین چیست؟ فرمود بلده ای است آن را قزوین گویند، شهدای آن معادل شهدای بدرند نزد خدا.
در حدیث دیگر فرمود قزوین دریست از درهای بهشت که امروز در دست مشرکین است و زود است که بعد از من بدست امت من فتح شود، مفطر در آن مثل روزه دار است در غیر آن، نشسته در آن مثل نمازگزار است در غیر آن، الخبر.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۱۷۱ فرمود خدا و ملائکه اش روزی صد مرتبه درود
می فرستند برای مردهای قزوین و تجّارشان و شهدائشان.
اخبار از طرق عامه در فضیلت قزوین بسیار است به بعض آن اشاره شد.

قسطنطنیه
*قسطنطنیه (۱)
(۱) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۲۲ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود البته هر آینه قسطنطنیه (اسلامبول که یکی از شهرهای ترکیه است) فتح خواهد شد و چه خوب امریست امیرش و چه خوب لشگری است لشگرش.
(۲) در حدیث دیگر دارد که سؤال شد کدام یک از دو شهر زودتر فتح می شود یا رسول الله؟ فرمود شهر هرقل، اراده کرده شهر قسطنطنیه را.
(۳) در ص۴۷۶ دارد که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال فرمود که آیا شنیده اید شهری را که یک طرفش بیابان است و طرف دیگرش دریا؟ عرض کردند بلی یارسول الله. فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود تا اینکه هفتاد هزار از بنی اسحاق برای آن شهر بجنگند، و چون وارد شهر شوند، جنگ نکنند نه به شمشیر و نه به تیرکمان، بلکه می گویند (لا اله الا الله و الله اکبر) پس یک طرف شهر خراب می شود طرف بیابان، باز نوبت دیگر می گویند (لا اله الا الله و الله اکبر) یک طرف دیگر شهر ساقط می شود، مرتبه سوم می گویند (لا اله الا الله و الله اکبر) پس شکافی باز می شود پس داخل شهر می شوند و غنیمت می برند و بین خودشان تقسیم می کنند که ناگاه صدای صراخ و ناله بلند می شود که دجال خروج کرده، پس همه چیزها را می گذارند و بر می گردند گویند آن شهر قسطنطنیه است.
(۴) در ص ۵۰۸ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال شد که کدام یک از دو شهر قسطنطنیه یا رومیه فتح می شود؟ فرمود شهر هرقل یعنی قسطنطنیه.
(۵) در ملاحم ص ۸۲ در ذیل حدیثی رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرموده خداوند فتح کند قسطنطنیه را بر دست گروهی که ایشان اولیاء خدایند مرگ و مرض و درد را
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- اسمش اصطنبول است از شهرهای ترکیه است.

از ایشان بردارد تا وقتی که عیسی بن مریم نازل شود و با او همدست شوند و با دجال بجنگند.
(۶) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۹ دارد که البته باید قسطنطنیه فتح شود و چه
خوب امریست امیرش و چه خوب لشگریست لشگرش.
(۷) در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۰۷ در ذیل خطبة البیان فرمود پس مهدی (علیه السلام)با کسانی که با او هستند در قسطنطنیه در محل پادشاه روم فرود می آیند پس از آنجا سه خزینه بیرون می آورند، خزینه ای از جواهرات، و خزینه ای از طلا،وخزینه ای ازنقره،پس مال رابر لشکریانش به قفافیزتقسیم کند (قفافیز شاید پیمانه ءخاصی باشد)
(۸) در مستدرک ج ۴ ص ۴۲۹ از معاذ بن جبل از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود شورش و جنگ بزرگ و فتح قسطنطنیه و خروج دجال در هفت ماه خواهد شد.
(۹) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۰ فرمود برپا نشود ساعت ظهور تا وقتی که
خداوند قسطنطنیه و رومیه را برای مؤمنین فتح کند به تسبیح و تکبیر.
(۱۰) در غیبت نعمانی ص ۳۱۹ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که چون قائم قیام کند لشگری به قسطنطنیه فرستد وقتی به خلیج برسند چیزی بر قدمهاشان بنویسند و از روی آب عبور کنند، چون رومیها این منظره را ببینند بگویند اینها یاورانش هستند روی آب می روند پس خودش چه خواهد کرد؟ آن وقت درب شهر را به روی ایشان باز می کنند پس لشگر حضرت داخل شهر شده هر حکمی را بخواهند می کنند.
(۱۱) درالامام المهدی ج ۱ص ۶۵ازکتاب بدء والتاریخ ابی زیدص۱۸۴ روایت کندکه قول خداکه می فرماید(لَهُمْ فی الدنیاخزی وَلَهُمْ فی الآخرة عَذابٌ

عَظیمٌ) فتح قسطنطنیه است (تا آنجا که فرمود) بین فتح قسطنطنیه و خروج دجال هفت سال است.
(۱۲) در الامام المهدی ج ۱ ص ۲۰۴ از تذکره قرطبی از حذیفه از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند فرمود پس (مهدی و هرکس با اوست) می روند به طرف رومیه و قسطنطنیه و کنیسة الذهب پس خود را با شدّت و مشقت داخل قسطنطنیه و رومیه کنند، پس چهارصد هزار مرد جنگی را بکشند و هفتاد هزار دختر باکره را مفتضح کنند و شهرها و قلعه ها را فتح کنند، و اموال را بگیرند و مردها را بکشند و زنها و اطفال را اسیر کنند، پس بروند به کنیسة الذهب (کنیسه طلا) پس اموالی در آن پیدا کنند که مهدی در مرحله اول گرفته بود و این همان اموالی باشد که پادشاه روم قیصر آنجا گذاشته بوده در وقتی که با بیت المقدس جنگیده و آن اموال را پیدا کرده بود و با هفتاد هزار گوساله حمل کرده بود برای کنیسة الذهب پس مهدی آن اموال را گرفته برگرداند به بیت المقدس الخ.
قضاوت
*قضاوت(۱)
در غیبت نعمانی ص ۲۳۹ در ذیل حدیث ۳۰ امام باقر (علیه السلام) فرمود در زمان حضرت حجت چنان علم داده شوند که زنها در خانه های خود به کتاب خدا و سنّت رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) قضاوت کنند.
قطع رحم
مال که بواسطه آن قطع رحم کردید الخ. در قائم حدیث ۱۲۱ و ۱۳۸ گذشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در حکم گذشت آنچه مناسب مقام است.

قلب
در دل گذشت.
قلم
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۱ فرمود یکی از اشراط ساعت آن است که اهل قلم زیاد باشند.
قلوب
در (دل) گذشت.
یا مقلب القلوب ثبّت قلبی على دینک الخ. در دعاء حدیث (۱۰) گذشت.
قم
*قم(۱)
(۱) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود وقتی که بلا و خستگی به شما رسید پس بر شما باد به قم که آن مأوای فاطمیین است، و محل استراحت مؤمنین است، و زود باشد که اولیاء و دوستان ما را از کنار (مراقد) ما کوچ دهند و دور سازند، و همین کار به مصلحت ایشان است تا (پیش دشمنان ما) شناخته نشوند که ایشان دوستان ما هستند، و همین سبب شود که جان و مالشان محفوظ بماند، و هر کس اراده بدی نسبت به قم و اهلش داشته باشد خداوند او را ذلیل گرداند و از رحمتش دور سازد.
(۲) در حدیث دیگر فرمود وقتی بلا عمومی باشد پس امنیت در کوفه و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- آنچه روایت راجع به محفوظ ماندن قم از بلاها رسیده مقید است به زمانیکه به برادران خود خیانت نکنند و الا بدترین بدها را به ایشان مسلّط خواهد کرد چنانچه در حدیث (۱۱) خواهد آمد.

نواحی آن است، و قم از بلاد کوهستانیست و چه خوب موضعیست قم برای کسی که ترسناک باشد.
(۳) در حدیث دیگر فرمود وقتی بلاء و فتنه شهرها را گرفت پس بر شما باد
به قم و حوالی و نواحی آن که بلاء از آن دفع شده.
(۴) و در ص۲۲۸ امام هشتم (علیه السلام) فرمود وقتی فتنه و بلا همه شهرها را گرفت پس بر شما باد به قم و حوالی و نواحی آن که بلاها از آن دفع شده.
(۵) در ص ۲۱۴ امام صادق (علیه السلام) فرمود وقتی امنیت از بندگان برداشته شد و مردم سوار بر اسبها شدند و از زنها کناره گیری کردند و عطر استعمال نکردند (برای شدت بلاء و ناراحتی )پس از کنار ایشان فرار کنید فرار کنید، راوی عرض کرد فدایت شوم (در آن زمان) کجا روم؟ فرمود به کوفه و نواحی آن و به قم و حوالی آن پس بدرستیکه بلاء از این دو شهر دفع شده.
(۶) در ص ۲۱۲ امام صادق (علیه السلام) در ذیل حدیثی فرمود دین و اهل آن در قم ذلیلند و اگر اینطور نبود مردم بسوی قم می شتافتند آن وقت قم و اهلش خراب می شدند تا اینکه فرمود زود است بیاید زمانیکه قم و اهلش حجت باشند بر همه مردم و این در زمان غیبت قائم ما است تا زمان ظهورش، و الا زمین اهلش را فرو برده، و ملائکه بلاها را از قم و اهل آن دفع می کنند، و هیچ ستمگری قصد سوء به قم نداشته باشد مگر آنکه خداوند پشت او را شکسته و بواسطه مصیبتی یا دشمنی او را مشغول سازد ( که دیگر به فکر اذیت اهل قم نیفتد) و خداوند قم را از یاد ستمکاران در زمان دولتشان می برد چنانچه خدا را از یاد برده اند.
(۷) در ص ۲۱۷ امام صادق (علیه السلام) فرمود ملکی در بالای قم پرواز کرده و گشت می زند که هر ستمگری ارادهء سوء داشته باشد او را آب میکنند مثل نمک که در آب باشد، سپس اشاره فرمود به عیسی بن عبدالله و فرمود سلام خدا بر اهل قم، خدا باران رحمت به بلاد ایشان بفرستد و برکاتش رابرایشان فروفرستد و

گناهانشان را تبدیل به حسنات گرداند، ایشان اهل رکوع و سجود و قیام و قعودند، ایشان فقهاء و علماء و فهمیده اند، ایشان اهل درایت و روایت و حسن عبادت می باشند.
(۸) و در ص ۲۱۸ فرمود برای بهشت هشت درب می باشد که سه تای آن به سوی قم باز می شود، زنی از اولاد من که اسمش فاطمه بنت موسی است در آنجا قبض روحش می شود و شیعیان من تماما بواسطه شفاعت او داخل بهشت می شوند.
(۹) در حدیث دیگر از امام موسی و امام رضا (علیه السلام) است که بهشت هشت درب دارد یکی برای اهل قم است.
(۱۰) در ص ۲۳۱ امام دهم فرمود اهل قم و اهل آبه آمرزیده شده اند بواسطه
زیارتشان جدم علی بن موسی الرضا (علیه السلام) را در طوس، آگاه باشید هرکس زیارتش کند و در راه قطره ای از آسمان به او برسد خداوند جسدش را به آتش حرام گرداند.
(۱۱) در حدیث دیگر امام صادق (علیه السلام) فرمود خاک قم مقدس است و اهلش از ما و ما از ایشانیم، هیچ ستم گری قصد سوء راجع به قم نداشته باشد مگر آنکه تعجیل در عقوبتش شود، ولی مشروط به آن است که به برادران خود خیانت نکنند که اگر خیانت کردند خداوند هم ستمکاران بد را مسلط برایشان گرداند.آگاه باشید ایشان یاران قائم ما هستند و رعایت کننده حق ما می باشند پس از آن دست مبارک بسوی آسمان بلند کرد و عرض کرد خدایا ایشان را از هر فتنه ای نگاه دار و از هر مهلکهای نجات ده. (پس آنچه از اخبار مستفاد شد که خداوند ازقم بلاء رادفع می کندمشروط است نه مطلق یعنی مادامیست که خیانت نکنند) لذا امسال که ۱۴۰۷ هجری و دی ماه ۱۳۶۵ بود ملاحظه

فرمودید چه بلائی جان مردم افتاد شاید مردم از خواب غفلت بیدار شوند ولی هیهات)
(۱۲) در ص۲۱۶ امام هفتم فرمود مردی از اهل قم مردم را دعوت بحق می کند گروهی با او جمع شوند که مثل پاره های آهن باشند، بادهای تند ایشان را متزلزل نکند و از جنگ خسته نشوند و نترسند و بر خدا توکل کنند و عاقبت امر مال متقین است.
(۱۳) در ص۲۱۳ امام صادق (علیه السلام) فرمود زود است کوفه از مؤمنین خالی شود و علم خود را در هم پیچید مثل ماری که در سوراخ خود جمع می شود، پس از آن علم ظاهر شود در شهری که آن را قم می گویند و آنجا معدن علم و فضل می شود تا در زمین مستضعفی در دین نماند حتی مخدرات در حجله خود
(از دین آگاهی داشته باشند )و این در وقتی است که ظهور قائم ما نزدیک باشد، پس قم و اهلش را خداوند قائم مقام حجتش قرار داده، و اگر اینطور نبود هر آینه زمین اهل خود را فرو می برد و حجتی روی زمین باقی نمی ماند، پس علم از قم به سائر بلاد از مشرق تا مغرب منتشر می شود، آن وقت حجت بر مردم تمام می شود و کسی نمی ماند که دین به او نرسیده باشد (و در نتیجه عمل نکردن مردم مستحق عذاب می شود) پس حجت خدا ظاهر می شود و سبب نقمت و سخط خدا می شود برای بندگان، چون خداوند انتقام نمیکشد مگر وقتی که مردم انکار حجت کنند (یعنی احکام خدا را بدانند و عمل نکنند)
(۱۴) در ص۲۲۸ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) است که فرمود درود بر اهل قم، رحمت خدا بر اهل قم، خداوند بلادشان را از باران رحمتش سیراب سازد.
(۱۵) در حدیث دیگر امام هفتم (علیه السلام) فرمود قم محل عیش آل محمّد است و جایگاه شیعیان ایشان است، ولیکن گروهی از جوانانشان به هلاکت خواهند رسید بواسطه معصیت پدرانشان، و بواسطه سخریه و مسخره کردن ایشان

نسبت به بزرگانشان، و با این حال خداوند شر دشمنان و هر بدی را از ایشان دفع خواهد کرد.
(۱۶) در حدیث دیگر وقتی سؤال می شود از حضرت صادق (علیه السلام) که در زمان فتنه کجا فرار کنیم می فرماید کوفه و حوالیش و قم و نواحیش، پس از آن فرمود در قم شیعیان و دوستان می باشند و مردم از هر طرف به آنجا رو آور می شوند و عماراتش بطوری زیاد شود که جمر (یعنی گمرکه فعلا آخر خیابان باجک است) در وسط شهر واقع شود (و بعضی جمر را رودخانه معنی کرده اند)
در حسنی گذشت که چهل روز در قم اقامت کند و با ایشان بجنگد و اموال ایشان را غارت کند و بچه ها و زنان ایشان را اسیر کند پس اهل قم پناهنده به کوهی شوند که آن را واراردهار می گویند (که شاید مراد مشهد اردهار باشد).
(۱۷) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۶ دارد که عده ای از ری (طهران) داخل بر امام صادق (علیه السلام) شدند و عرض کردند ما اهل ری هستیم، پس حضرت فرمود مرحبا به برادران ما از اهل قم، پس عرض کردند ما از اهل ری هستیم، و حضرت همان کلام اول را اعاده فرمود، پس ایشان چند مرتبه کلام اول را گفتند و حضرت همان جواب اول را تکرار فرمود، پس از آن فرمود بدرستی که برای خدا حرمی است و آن مکه است، و برای رسول خدا حرمیست و آن مدینه است و برای امیرالمؤمنین (علیه السلام) حرمیست و آن کوفه است، و برای ما حرمیست و آن بلده قم است، و زود است زنی از اولاد من در آنجا دفن شود که او را فاطمه نامند، پس هرکس زیارت کند او را بهشت برای او واجب می شود، راوی گفت این کلام از امام صادق (علیه السلام) قبل ازبدنیاآمدن حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) بود.
(۱۸) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۷ از ائمه روایت شده که فرمودند اگر قمیین
نبودند دین از بین می رفت.
(۱۹) در بحار ج ۱۸ ص ۳۱۱ از امام دهم از پدر از جدش از امیرالمؤمنین (علیه السلام)

روایت کند که پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود وقتی مرا سیر دادند بطرف آسمان چهارم نظر کردم به قبه ای که از لؤلؤ بود چهار رکن داشت و چهار در داشت، همه از استبرق سبز بودند، به جبرئیل گفتم این چه قبه ایست که بهتر از آن در آسمان چهارم ندیدم؟ عرض کرد ای حبیب من محمّد این صورت شهریست که آن را قم نامند جمع شوند در آن بندگان خدا که مؤمن هستند و منتظر محمّد و شفاعتش در قیامت و حساب می باشند، جاری شود بر ایشان غم و هم و حزنها و ناراحتیها، راوی گوید سؤال کردم از امام دهم که چه وقت درانتظار فرج هستند؟ فرمود وقتی آب روی زمین ظاهر شد.
(۲۰) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۲ از انس بن مالک روایت کند که گفت روزی خدمت پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) بودم که علی بن ابی طالب (علیه السلام) وارد شد پس پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بیا نزد من ای ابی الحسن پس حضرت با او معانقه کرد و پیشانیش را بوسه زد و فرمود یا علی بدرستیکه خداوند ولایت و دوستی تو را به آسمانها عرضه داشت پس آسمان هفتم سبقت گرفت خداوند بواسطه عرش آن را زینت داد، پس از آن آسمان چهارم سبقت گرفت پس به بیت المعمور زینتش داد، پس از آن آسمان دنیا سبقت گرفت پس به ستارگان زینت داد، پس از آن به زمینها عرضه داشت مکه سبقت گرفت خداوند به کعبه زینتش داد، پس از آن مدینه سبقت گرفت پس به من زینتش داد،پس از آن کوفه سبقت گرفت به تو زینتش داد، پس قم سبقت گرفت پس به عرب زینتش دادوبازکردبسوی آن دری ازبهشت را.
(۲۱) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۳ از مقاتل دیلمی نقیب ری روایت کند که گفت از امام دهم شنیدم که می فرمود قم را قم گفتند بجهت آنکه کشتی نوح (علیه السلام) وقتی به آنجا رسید ایستاد، و آن قطعه ای از بیت المقدس است.
(۲۲) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۴ زراره از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود

اهل خراسان اعلام ما هستند و اهل قم انصار ما هستند، و اهل کوفه اوتاد ما هستند و اهل عراق از ما و ما از ایشانیم.
(۲۳) در بحار ج ۶ ص ۲۱۵ واسط بن سلیمان از امام رضا (علیه السلام) روایت کند که فرمود برای بهشت هشت درب می باشد یکی از آنها مال اهل قم می باشد، پس خوش بحال ایشان (سه مرتبه فرمود).
(۲۴) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۵ از روایات شیعه نقل کند که عمارتهای قم بجائی رسد که جای یک اسب به هزار درهم خریده شود.
(۲۵) در بحار ج۶۰ ص۲۱۶ عفان بصری از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود آیا میدانی برای چه قم را قم نامیدند؟ عرض کردم خدا و رسولش و تو داناترید، فرمود قم نامیدند برای آنکه اهلش جمع می شوند با قائم آل محمّد - صلوات الله علیه - و با او ایستادگی می کنند و یاریش می کنند.
(۲۶) در بحار ج ۶۰ص ۲۱۶ صفوان بن یحیی گوید روزی نزد ابی الحسن موسی بن جعفر) (علیه السلام) بودم که یاد آوری از قم و اهل آن شد، و اینکه ایشان میل به مهدی (علیه السلام) دارند پس حضرت فرمود مرحبا بر ایشان خدا راضی شود از ایشان سپس فرمود بدرستی که برای بهشت هشت درب می باشد و یکی از آنها مال اهل قم خواهد بود، و ایشان از بین سایر بلاد بهترین شیعیان ما هستند، خداوند خمیر کرده ولایت ما را در طینت ایشان.
(۲۷) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۶ ازبعض اصحاب روایت کندکه گفت نزدامام صادق (علیه السلام)بودم که ناگاه این آیه را تلاوت فرمود ( فَإِذَا جَاءَ وَعَدُ أُولاَهُمَا بَعَثْنَا عَلَیکمْ عِبَاداً لَنَا أُولِی بَأسٍ شَدِیدٍ فَجَاسُوا خِلاَلَ اٌلدَّیَارِ وَکانَ وَعْداً مَّفْعُولاً) یعنی چون وقت انتقام اول فرا رسد بندگانِ سخت جنگجو و نیرومند خود را بر شما برانگیزانیم تا آنجا که در درونِ خانه های شما جستجو کنند، و این وعده انتقام حتمی خواهد بود. پس عرض کردیم فدایت شویم کیانند ایشان؟ پس سه

مرتبه فرمود ایشان بخدا قسم اهل قم هستند.
(۲۸) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۷ از ابی موسی اشعری روایت کند که گفت از امیر المؤمنین (علیه السلام) سؤال شده از سالمترین شهرها و بهترین جاها در وقت نزول فتنه و ظهور شمشیر؟ فرمود بهترین جای آن روز زمین کوهسار است، و چون خراسان مضطرب شود، و جنگ بین گرگان و طبرستان واقع شود، و سیستان خراب گردد، پس سالمترین جاها قصبه قم می باشد آن شهری که خارج می شود از آن یاوران بهترین مردم از جهت پدر و مادر و جدّ و جدّه و عمو و عمّه آنجائیکه آن را زهراء (روشن و نورانی) نامند، در آنجا جای قدم جبرئیل است و آنجا که آب از آن جوشید و هرکس بیاشامد از مرض ایمن شود، و از آن آب گلی خمیر شد و از آن گل به شکل پرنده درست شد (اشاره به قصه حضرت عیسی است که در سوره آل عمران آیه ۴۸ فرمود ( أَنَّی أَخْلُقُ لَکم مِنَ اٌلطَّینِ کَهَیئَةِ اٌلطَّیرِ) الخ و از آن آب حضرت رضا (علیه السلام) غسل کرد، و از آنجا قوچ حضرت ابراهیم و عصای موسی و انگشتر سلیمان خارج می شود.
(۲۹) در بحار ج ۶۰ ص ۲۱۸ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود مردی وارد شد و عرض کرد یابن رسول الله من می خواهیم از شما سؤال کنم از مسأله ای که قبل از من کسی از شما سؤال نکرده باشد و بعد از من هم کسی سؤال نکند، حضرت فرمود از حشر و نشر می خواهی سؤال کنی؟ عرض کرد بلی بحق آن کسی که محمد را بشیر و نذیر مبعوث کرد، سؤال نمیکنم از شما مگر از همین مسأله، پس فرمود حشر مردم همه در بیت المقدس است مگر یک بقعه در زمین کوہسار که آن را قم نامند، که ایشان در قبورشان حساب کرده می شوند و از قبورشان به بهشت می روند سپس فرمود اهل قم بخشیده شده اند. پس آن مرد جست روی دو پای خود و عرض کرد یابن رسول الله این مختص اهل قم است؟ فرمود بلی و هر کس که هم قول ایشان باشد، پس از آن

حضرت فرمود می خواهی زیادتر بگوئیم؟ عرض کرد بلی، فرمود حدیث کرد مرا پدرم از پدرش از جدش که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود نظر کردم بسوی بقعه ای از زمینِ کوهسار سبزرنگ از زعفران رنگش بهتر بود و از مشک خوشبوتر بود که ناگاه دیدم پیر مردی را که بساط انداخته و بر سرش کلاه عبّاد است، پس به جبرئیل گفتم حبیبِ من این بقعه چیست؟ عرض کرد در آن شیعه های وصی تو علی بن ابی طالب (علیه السلام) می باشند، گفتم پیر مردی که بساط انداخته و آنجا را منزل خود ساخته کیست؟ عرض کرد ابلیس لعین است، گفتم چه می خواهد از ایشان؟ عرض کرد می خواهد از ولایت و صی تو بازشان دارد و به فسق و فجور دعوتشان کند پس گفتم یا جبرئیل مرا بسوی او بَر، پس مثل برق مرا به او رسانید، پس به او گفتم قم یعنی بلند شو ای ملعون و در زنان و اموال مرجئه شرکت کن (۱).بجهت آنکه اهل قم شیعه من و شیعه وصی من علی بن ابی طالب می باشند.
قوت
روزی ایشان نشود جز قوت الخ. در دولت حدیث ۱۱ گذشت.
قوّت
به هر مردی از ایشان قوّت چهل مرد داده شود الخ. در قائم حدیث ۱۳۷گذشت.
خداوند به گوش و چشم شیعیان ما چنان قوّتی دهد که الخ. در قائم حدیث
۳۳ گذشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- مرجئه طائفه گمراهی هستند

قوچ
و قوچ نر کشته شود الخ. در علامات ظهور حدیث ۸ گذشت.
و بکشد فلان از پسر فلان پانزده قوچ الخ. در فَرَج حدیث ۱۲ گذشت.
قیاس
در (رأی) گذشت.
قیامت
در علامات ظهور ح ۱ گذشت.
قیام کنندگان قبل از حجت
در خروج کنندگان گذشت مراجعه کن.
قیسه
(هر وقت پرچمهای قیس در مصر بحرکت آمد) در فَرَج حدیث ۱۵ گذشت. (هر وقت پرچمهای قیس در مصر زیاد شد الخ) در فَرَج حدیث ۱۵ گذشت.
طایفه قیس در آن هلاک شوند الخ. در قرقیسا حدیث ۲گذشت.
قیم
در (پنجاه زن) گذشت.

کابل شاه
در قائم حدیث ۸۴ و ۱۲۰ گذشت.
کاسیات
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۳۶ در وصف زنهای آخر زمان دارد (نساءهم کاسیاتُ عاریاتْ على رؤوسهنّ کأسنمة البخت العجاف العنوهنّ فانّهنّ ملعونات) زنهاشان پوشیده برهنه اند (به لباسهای بدن نما) سرهاشان مثل کوهان شتر خراسانی است که لاغرند، لعن کنید آن زنها را که ایشان لعن کرده شدگانند.
کافر
صحیح بخاری کتاب فتن حدیث ۶۶۵۰ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بعد از من برنگردید کافر شوید بعضی گردن بعض را بزنید.
احدیتان نامیده نمی شود مگر کافر الخ. در قائم حدیث ۲۸ گذشت.
در حدیث دیگر فرمود بعد از من مرتد نشوید که کافر شوید و گردن همدیگر
را بزنید.
کبریت احمر
کفایة الخصام ص ۶۸۳ و ص ۷۰۴ و المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۲۸۳ در ذیل حدیثی دارد که در زمان غیبت او آنهائی که ثابت باشند بر امامت او از کبریت احمر کمیاب ترند.
در کافی ج ۲ ص ۲۴۸ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که برادران دو قسم هستند

یک قسم ایشان مثل پر و بال و اهل و مال هستند پس اگر این قسم برادر پیدا کردی مال و بدن خود را به او بده و هرکس با او صاف است صاف باش و هرکس با او دشمن است دشمن باش، و سرّش را کتمان کن، و خوبیش را اظهار کن، ولی بدان ایشان از کبریت احمر کمیاب ترند، الخ.
در کافی ج ۲ ص ۶۲۷ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که خلاصه اش اینست، خوانندگان قرآن سه دسته اند یک دسته قرآن می خوانند و دواء آن را بر قلبشان می گذارند شب بیدار هستند روزها روزه دارند تا آنجا که فرمود اینها از کبریت احمر کمیاب ترند.
کتاب
*کتاب (۱)
بیعت کند بر کتاب جدید الخ. در عرب حدیث ۴ گذشت.
قیام کند به امر جدید و کتاب جدید الخ. در (جدید) گذشت.
بر کتاب جدید بیعت میکند الخ. در عرب حدیث ۸ گذشت.
(وَلَقَدْ آتینا موسى الکتابَ فاخْتُلِف فیه الخ) که در قائم حدیث ۵۰ گذشت.
در کتاب اختلاف کردند الخ. در قائم حدیث ۵۰ گذشت.
(۱) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۲ فرمود نزدیک است علم برطرف شود سه مرتبه این را فرمود. زید بن لبید عرض کرد چگونه برطرف می شود علم از ما و حال آنکه این کتاب خدا است بین ما خوانده ایم و بچه های ما به بچه های خود یاد می دهند؟ فرمود مادرت به عزایت بنشیند ای زید بن لبید من تو را از فقهاء مدینه می شمردم؟ آیا یهود و نصاری نزدشان تورات و انجیل نبود و نفعشان نداد(و گمراه شدند و گوساله پرست شدند)مرادازبرطرف شدن علم برطرف شدن علمااست که حاملین علمند،عالمی راخداازاین امت نگرفته جزآنکه
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در قرآن کذشت آنچه مناسب مقام است.

شکافی در اسلام واقع شده که تا قیامت چیزی آن را جبران نکند.
(۲) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۳ از حذیفه روایت کند که جاری شود بر کتاب خدا شبی پس مردم صبح کنند در حالیکه نبوده باشد در دل مسلمان آیه ای و نه حرفی جز آنکه نسخ شده باشد.
(۳) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۶ فرمود ساعت ظهور برپا نشود جز آنکه
کتاب خدا را عار قرار دهند (و یاد گرفتن زبان فرنگی را افتخار خود دانند)
(۴) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۶ روایت کند که بگذرد بر کتاب خدا (وقتی که )به آسمان بالا رود پس نماند روی زمین از قرآن و تورات و انجیل و زبور آیه ای بلکه از دلهای مردم کنده شود پس صبح کنند و نداند که کتاب چه بوده است.
(۵) در کنز العمال ج ۱ ص ۳۷۵ حارث اعور از علی (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است فتنه ای رخ دهد، گفتم راه فرار چیست ای رسول خدا؟ فرمود کتاب خدا که در آن است خبرهای پیش از شما و خبرهای بعد از شما، و حکم کننده است بین شما، و اوست فرق گذارنده بین حق و باطل، و هزل و بیهوده نیست، هر کس از جبارین ترک کند او را خداوند کمرش را دو نیم کند، و هرکس هدایت را از غیر آن طلب کند خداوند او را گمراه کند، او حبل الله متین است او ذکر حکیم است، او صراط مستقیم است، بواسطه اوست که هواها میل به باطل نکند، و زبانها بواسطه او اشتباه نکند، و علماء از او سیر نشوند، و تکرارش موجب کھنگی نشود، و عجائب او تمام نشود، و اوست که جنها خودداری نکردند وقتی شنیدند آن را تا گفتند (إنّا سمعنا قُرآناً عَجَباً یهدی إلى الرّشدِ فآمنّا به) یعنی ما از قرآن آیات عجیبی می شنویم به راه خیر هدایت میکند به این سبب ما ایمان آوردیم، هرکس گفتارش کتاب خدا باشد راستگوست، و هرکس عمل به آن کند مأجور است، و هرکس حکم بر طبق آن

کند عادل است، و هرکس بسوی او دعوت کند به راه راست دعوت کرده، بگیر این مطلب را ای اعور.
(۶) در ص ۳۷۷ از علی (علیه السلام) روایت کند که فرمود سه چیز است که عمل با آن قبول نشود، یک شرک است دیگری کفر است، سومی رأی است، عرض کردند یا امیرالمؤمنین رأی چیست؟ فرمود رأی آن است که کتاب خدا و سنّت پیغمبر را کنار گذارند و به رأی عمل کنند.
(۷) در ص ۳۷۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود من میگذارم در شما چیزی را که اگر گرفتید آن را هرگز گمراه نشوید، یکی کتاب خدا که سببی است بدست خدا و وسیله ای است بدست شما، و دیگری اهل بیتم.
(۸) در ص ۳۸۰ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود ای مردم چه شده شما را که دوری می کنید از آنچه که اول شما و سنّت نبی شما بر آن استوار بود، بدرستیکه هلاک شدند کسانی که قبل از شما بودند بسبب زدن کتاب خدا را بعضی را به بعضی، یعنی تفسیر به رأی خود کردند)
(۹) در حدیث دیگر از علی (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند شنیدم رسول خدا می فرمود جبرئیل مرا خبر داد که امتت بعد از تو مختلف می شوند، گفتم راه چاره چیست ای جبرئیل؟ گفت کتاب خدا که بواسطه آن پشت هر ستمگری می شکند و هرکس به آن دست زند نجات یابد و هر کس آن را ترک کند هلاک خواهد شد، گفتاریست جدا کننده حق از باطل و کلام بیهوده نیست.
(۱۰) در ص ۳۸۱ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود ای مردم من دو چیز بین شما می گذارم اگر گرفتید آن دو را بعد از من هرگز گمراه نشوید و یکی افضل از دیگریست کتاب خدا که ریسمانیست کشیده شده از آسمان به زمین و اهل بیت من که عترت منند،آگاه باشیداین دوازهم جدانشوند تاوقتی که واردبرحوض من شوند.

(۱۱) در ص ۳۸۴ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بتحقیق واگذاشتم در بین شما دو خلیفه : کتاب خدا و اهل بیتم را، هر دو با هم بر حوض من وارد شوند.
(۱۲) در کافی ج ۲ ص ۴۱۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود بدرستی که من دو امر را بین شما گذاشتم هرگز گمراه نشوید بعد از من اگر به آن عمل کنید و متمسک شوید، یکی کتاب خدا و دیگری عترت و اهل بیت من چون خدای لطیف و خبیر با من عهد کرد که این دو از هم جدا نشوند تا وقتی که بر حوض من وارد شوند.
(۱۳) در کافی ج ۱ ص ۲۹۳ ذیل حدیث سوم از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود من دو چیز در بین شما می گذارم اگر گرفتید آن دو را گمراه نشوید، کتاب خدا و اهل بیت من و عترت من، ای مردم بشنوید بدرستی که من به شما رسانیدم شما هم زود است که بر حوض (کوثر) بر من وارد شوید و من از شما سؤال خواهم کرد که چه کردید با ثقلان، و ثقلان کتاب خدا جل ذکره است و اهل بیت من، پس از ایشان سبقت نگیرید که هلاک خواهید شد و چیزی یاد ایشان ندهید که ایشان اعلم و داناتر از شما هستند.
(۱۴) در فقیه ج ۱ ص ۲۷۷ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود بهترین حدیث و رساترین موعظه ها کتاب خدا است.
(۱۵) در ص۳۲۷ فرمود بهترین حدیث و رساترین موعظه متقین کتاب خدا است.
(۱۶) در روضه کافی ذیل حدیث (۱۹۴) امام صادق (علیه السلام) فرمود بهترین قصه ها و رساترین موعظه ها و نافع ترین پندها کتاب خدا است.
(۱۷) در فقیه ج ۴ ص ۲۸۷ امام ششم (علیه السلام) فرمود راست ترین گفتارها و رساترین موعظه ها و بهترین قصه ها کتاب خدا است.

(۱۸) چگونه علم تمام می شود و حال آنکه کتاب خدا نزد ما است، حضرت
غضب فرمود الخ. در عِلم حدیث ۱ و ۷ گذشت.
کر
فتنه کرکننده الخ. در فتنه حدیث ۸ و ۱۷ و ۲۲ و ۴۰ گذشت.
کرامت حضرت
کرامات حضرت و معجزاتش در اثبات الهداة جلد سوم شیخ حر عاملی تا
یکصد و هفتاد معجزه نقل کرده و در بحار ج ۵۱ تا هفتاد ذکر فرموده و هرکس طالب است رجوع کند.
در المهدی الموعود المنتظر ج ۱ ص ۲۸۶ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که از کرامات امام مهدی (علیه السلام) آن است که اشاره به پرنده کند پس بیفتد روی دستش، و چوب خشک را در زمین غرس کند پس سبز شود.
کرباس
نرم ترین لباسش کرباس است الخ. در قائم حدیث ۹۵ گذشت.
پیراهن کرباسی بیرون آورد الخ. در لباس خواهد آمد.
کربلا
خانه های کوفه متصل به نهر کربلا گردد. در قائم حدیث ۳ گذشت.
خانه های کوفه متصل به نهر کربلا و حیره شود الخ. در قائم حدیث ۱۰۷ گذشت.
پیره زنی یک زنبیل گندم روی سر گذاشته برود کربلا آردش کند. در المهدی

بعنوان (یدخل المهدی) خواهد آمد.
در بحار ج ۵۳، ص ۱۲ در ذیل حدیث مفضل امام صادق (علیه السلام) فرمود خداوند کربلا را پناهگاه و مقامی قرار دهد که محل رفت و شد ملائکه و مؤمنان باشد و البته آن را شأن و مرتبه بزرگی خواهد بود، و در آنجا چنان برکات زیاد باشد که اگر مؤمن آنجا بایستد و دعا کند و از خدا بخواهد خداوند بواسطه یک دعای او هزار مقابل دنیا به او عطا فرماید، بعد حضرت آهی کشیده فرمود ای مفضل بقعه های زمین با هم مفاخره می کردند پس زمین کعبه بیت الحرام بر بقعه کربلا فخر نمود، پس خداوند به او وحی نمود که ای کعبه بیت الحرام ساکت باش و بر کربلا فخر مکن، بدرستیکه کربلا بقعه مبارکه است که به موسی در آنجا از درخت ندا کرده شده و آنجا است که مریم و مسیح پناهنده شدند، و آنجا است فرات که سر امام حسین (علیه السلام) را در آن شستند، و در آن مریم غسل نفاس کرد و عیسی را شست، وآن بهترین بقعه هاست،رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) در وقت غیبتش از آن به آسمان بالا رفت، و آنجا است که شیعه های ما اختیار کرده اند تا وقت ظهور قائم ما.
کرخ
در کشف الغمه ج ۲ ص ۴۵۷ یکی از علامات ساخته شدن پلی در کرخ بغداد
است.
کردها
روز مصیبت کردها و خوارج است الخ. در علامات ظهور حدیث ۱ گذشت.
کرعه
در ملاحم ص ۱۴۰ و وافی ج ۲ ص ۱۱۲ و ینابیع الموده ص ۴۴۹ دارد که مهدی خروج می کند از قریه ای که آن را کرعه گویند (و آن دهی است در یمن).

کرمان
در ملاحم سید باب ۱۹۸ ص ۸۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که هر آینه اطراف کرمان دجال نازل می شود با هشتاد هزار لشگر که صورتهاشان مثل سپر چکش خورده است لباسشان پوستین و نعالشان از مو است (مراد از دجال، دجال لغویست یعنی دروغگو)
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۷۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کندکه فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود تا وقتی که با خون و کرمان مقابله کنید و بجنگید، گروهی هستند از عجم صورتهای سرخ و بینهای پهن و چشمان کوچک دارند، صورتهاشان مثل سپر چکش خورده است و نعالشان (کفشهاشان) از مو است.
کسوف
در خورشید گذشت مراجعه کن.
کشته
در ملاحم سید ص ۵۸ از امیر المؤمنین (صلی الله علیه واله وسلم) روایت شده که خروج نکند مهدی مگر وقتی که یک ثلث مردم کشته شوند و یک ثلث بمیرند و یک ثلث باقی باشند.
در ملاحم ص ۷۸ روایت شده که خروج نکند مهدی تا وقتی که از هر نه نفر
هفت نفر کشته شود.
در بحار ج ۵۲ ص ۲۰۷ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود این امر (ظهور حضرت حجت نخواهد بود تا اینکه دو ثلث مردم بروند، گفته شد اگر دو ثلث بروند

پس کی باقی خواهد ماند؟ حضرت فرمود آیا راضی نیستید که شما از ثلث باقی باشید؟
کشته هایشان مساوی باشند. در قائم حدیث (۵۷) گذشت.
کشته گانشان دفن نشود الخ. در خروج کنندگان حدیث ۸ و ۹ گذشت.
کشتی
در کافی ج ۱ ص ۲۶۰ و ص ۳۳۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود منقلب شوید مثل کشتی که در امواج دریا منقلب می شود و نجاتی نباشد مگر برای کسانی که خداوند از ایشان میثاق گرفته و ایمان را در قلبش نوشته و به روح القدس او را مؤید فرموده.
کعبه
*کعبه (۱)
به پرده کعبه آویزان شود و عرض کند یا رب یاری کن مرا الخ. در قائم
حدیث ۹۹ گذشت.
در ملاحم سید ص ۹۷ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود کعبه را یک نفر حبشی که ساقهای کوچک دارد خراب می کند.
در ملاحم ص ۹۸ فرمود گویا می بینم کسی که پیش سرش موندارد و دندانهایش از هم فاصله دارد روی کعبه نشسته و آن را خراب می کند (یک پا روی کعبه و پای دیگر در قائم حدیث ۱۰۶ گذشت.
در ملاحم ص ۹۸ فرمود کعبه را دو مرتبه خراب خواهند کرد و در مرتبه سوم حجر را از آنجا بردارند. (یک مرتبه ابن زبیر خراب کرد و ساخت مرتبه دوم حجاج خراب کرد و ساخت و مرتبه سوم ظاهرا قرامطه خراب کردند و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در حبشه ایضا گذشت.

سنگ را برداشته به کوفه آوردند)
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۱ ومستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که خراب می کند کعبه را مرد حبشی که ساقهای باریک دارد.
کفار
زنان خود را به کفّار ببخشند. در فَرَج حدیث ۱ گذشت.
کفار مسلمانها را استخدام کنند. در علامات ظهور حدیث ۲۳ گذشت.
حاضرند خدمتگذار باشند. در پوشیده و برهنه ح ۵ گذشت.
کف دست
در غیبت نعمانی ص ۳۱۹ فرمود چون قائم قیام کند به هر اقلیمی از اقالیم زمین مردی بفرستد و بفرماید عهد تو در کف دست تو می باشد هر وقتی مسأله ای پیش آمد شد که حکمش را ندانستی نظر به کف دستت بکن و آنچه در آن دیدی به همان عمل نما الخ.
در ملاحم ص ۶۰ دارد که کف دستی طلوع کند و اشاره کند.
در ملاحم ص ۶۱ دارد که کف دستی از آسمان طلوع کند الخ. در ندا حدیث
۷ خواهد آمد.
در ملاحم ص ۶۲ دارد که علامت ظهور مهدی (علیه السلام)کف دستی است که از آسمان آویزان شده مردم به آن نگاه می کنند.
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۰ از امام رضا (علیه السلام)روایت کند که یکی از علامات) کف دستی است بگوید این است این است.
در حدیث دیگر از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود کف دستی از آسمان طلوع کند و از علائم حتمی است.

کفش
در ملاحم سید ص ۹۳ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود از اشراط ساعت آن است که شماها جنگ کنید با گروهی که کفشهایشان از مو است (که مراد کردها باشند).
در ملاحم ص ۱۶۹ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بعض از شما جنگ کند بر تأویل قرآن چنانچه من جنگ کردم بر تنزیل آن، سؤال شد کیست او؟ فرمود کسی است که کفش را اصلاح می کند، این وقتی بود که کفش مبارک را به علی (علیه السلام) داده بود اصلاحش می کرد. اسماعیل بن رجا از پدرش نقل کند که مردی به على (علیه السلام) عرض کرد تو را به خدا قسم می دهم که آیا در کفش حدیثی وارد شده؟ فرمود خدایا تو میدانی که پیغمبرت به من بشارت داده بود (یعنی بلی حدیث وارد شده).
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۷ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود مگر وقتی که درندگان با انسان سخن گویند و تا وقتی که تازیانه و بند کفش بامردسخن گویدوخبردهد به آنچه درمنزلش اهل بیتش انجام داده (مثل یک جاسوس).
زود است که زنی عبورش به کفشی بیفتد و بگوید این کفش قریشی است.
در قریش حدیث ۶ گذشت.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۳ فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود تا وقتی که زنی عبورش به پاره کفشی بیفتد و بگوید این کفش یک وقتی مردی داشته (یعنی در بعض جاها آنقدر از مردان کشته شوند که کار به اینجا برسد نعوذ بالله
من شرور انفسنا).

کفیل
(خداوند کفیلِ روزیش می باشد) در علم حدیث ۳۴ گذشت.
کلاه
کوه در کافی ج ۶ ص ۴۷۸ و بحار ج ۱۸ ص ۱۴۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود هر وقت کلاهای ترک ترکی (با کلاه های مشترکه) ظاهر شد زنا (ریاء) ظاهر شود.
ظاهر شود کلاه های پرز دار الخ. در زمان حدیث ۴۰ گذشت.
کم فروشی
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۳ فرمود وقتی کم فروشی شود باران حبس شود.
در ص ۵۴۰ رسول خدا فرمود هر وقت کم فروشی کردند مبتلا به خشک
سالی و سختی معیشت و ظلم سلطان خواهند شد.
کناره
خوبانشان بگویند اگر کناره میگرفتید از راه بهتر بود. در دابة الأرض حدیث ۲گذشت.
کنده
در فَرَج حدیث ۱۵ و ۱۶ گذشت.

کنیسة الذهب
در الامام المهدی ج ۱ ص ۲۰۸ از تذکره قرطبی نقل کند که مهدی و هرکس با اوست بطرف کنیسة الذهب (یعنی کنیسه طلا) نماز می خوانند پس اموالی در آن پیدا کنند پس مهدی آن را بگیرد و بین مردم بالسویه تقسیم کند پس از آن تابوت سکینه را پیدا کنند که در آن است عبای عیسی و عصای موسی که آدم از بهشت همراه داشت وقتی بیرونش کردند، و پادشاه روم از بیت المقدس غارت کرده و به کنیسة الذهب حمل کرده بود و در آنجا هست تا وقتی که مهدی (علیه السلام) آن را بگیرد الخ.
کنیه حضرت حجت (علیه السلام)
*کنیه حضرت حجت (علیه السلام) (۱)
در کفایة الخصام ص ۶۸۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود کنیه او ابو عبدالله است.
و در ص ۶۹۱ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود کنیه او ابو القاسم است.
و در ص ۷۰۴ از رسول خدا روایت کند که فرمود کنیه او کنیه منست، شبیه ترین مردم است به من از جهت خَلْق و خُلق الخ.
مکّتی به کنیه عمویش می باشد الخ. در فَرَج حدیث دوم گذشت.
کوچک
در ملاحم ص ۳۵ دارد که گروه کوچکان ظهور خواهند کرد که اعتنائی به ایشان نیست دلهاشان مثل پاره های آهن است،از یاران دولت هستند،به عهد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در نام خواهد آمد.

وفاء نکنند، دعوت بحق کنند ولی اهل حق نباشند الخ. که در (مو) تمام حدیث خواهد آمد.
صاحب این امر کوچکترین ما است الخ. در فَرَج حدیث ۳ گذشت.
کودک
در غیبت نعمانی ص ۲۷۴ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود وقتی ظاهر شد بیعت کردن با کودک برپا شود هر صاحب قودای با قوه خود. (شاید مرادازکودک همان غلام باشد که امام باقر (علیه السلام) فرمود هر وقت خبر بیعت با غلام منتشر شد آن وقت است که هر صاحب قدرتی پرچمی بلند کند آن وقت منتظر فرج باشید، و در فرج حدیث سوم گذشت مراجعه کن)
در نوائب الدهور ج۲ ص ۳۵۴ در ذیل حدیث علی بن مهزیار حضرت حجت (علیه السلام)فرمود چون کودک (به سلطنت) بنشیند، و مغربی حرکت کند، و عمانی سیر کند، و سفیانی بیعت کرده شود، به ولی خدا اذن داده شود پس آن وقت خارج می شوم، الخ.
کور کننده
که در فتنه حدیث ۴ و ۸ و ۹ و ۱۷ و ۲۲ و ۴۰ گذشت.
کوزه
حضرت صادق (علیه السلام) فرمود شما شکسته شوید مثل کوزه (سبو) که دیگر
مجال برگشتن نداشته باشید الخ. در (امتحان) حدیث ۱۱ گذشت.

کوسج:
مردی از ری خارج می شود الخ. در (ری) گذشت.
در مسند امام رضا (علیه السلام) از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود در چهل مرد کوسج یک مرد صالح نیابی، و یک مرد اصلع بد(۱) بهتر است نزد من از کوسج صالح و شایسته.
کوفه
(۱) در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۸۸ در ذیل خطبة البیان امیر مؤمنان فرموده
پس وای بر کوفه شما از وارد شدن (فتنه سفیانی) به خانه های شما، مالک می شود حریم شما را و اسیر می برد بچه های شما را، و هتک نماید زنهای شما را، عمر او طولانی، و شر او بسیار است، مردان او شیردلان هستند، و برای او جنگ بزرگی باشد، آگاه باشید فتنه هائیست که در آن اشخاص منافق و فاسق و ستمگر و کسانیکه لباس باطل پوشیده بودند و بندگان خدا را از راه حق منحرف می کردند هلاک خواهند شد، پس مثل اینکه می بینم جماعتی را می کشند که مردم از صدای آنها می ترسیدند، و از شرشان ترسان بودند، پس چه بسیار مردمی که کشته شدند، و چه مردان شجاعی که بخاک افتاده باشند، و با این حال نظر کنندگان به ایشان بترسند، بدرستیکه بلای بزرگی ظاهر شود که اول آن را به آخرش ملحق کند، و بدرستی که برای کوفه شما آیات و علامات و عبرتی است برای کسی که عبرت بگیرد.
(۲) در غیبت نعمانی ص ۲۵۹ در ذیل حدیثی دارد که خراسانی و سفیانی خروج کنند و هر دو مثل دو اسب مسابقه بسوی کوفه بشتابند الخ. در بنی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- اصلع کسی که موی پیش سر ندارد.

العباس حدیث ۱۴ گذشت مراجعه کن.
(۳) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۲ روایت شده که کوفه در امان است مادامی که مصر خراب نشده، و جنگ و شورش نباشد تا وقتی که کوفه خراب شود.
(۴) در ملاحم ص ۱۸۰ روایت شده که عبدالله بن عمر به سالم بن ابی جعد گفت از کجا هستی؟ گفت از اهل عراق گفت ازاهل کوفه باش،گفتم از اهل کوفه هستم، گفت ایشان سعادتمندترین مردمند به مهدی (علیه السلام).
(۵) در غیبت نعمانی ص ۳۱۸ چند حدیث وارد شده که شیعیان و عجم در مسجد کوفه خیمه زنند و قرآن به مردم یاد دهند. (درقرآن حدیثِ ۲۱ و ۲۲ گذشت مراجعه کن)
(۶) در تهذیب ج ۶ ص ۴۴ راوی خدمت حضرت صادق (علیه السلام) عرض میکند من هرچه داشتم فروختم و جمع آوری کردم می خواهم مکه بروم (و آنجا را محل سکونت خود قرار دهم) حضرت فرمود این کار مکن، اهل مکه علنی به خدا کافر شدند، گفتم پس مدینه حرم رسول خدا را اختیار کنم؟ فرمود ایشان شرورترند از اهل مکه، عرض کردم پس کجا روم؟ فرمود بر تو باد به عراق کوفه که برکت از دوازده میلی آن است از این طرف و آن طرف، و در کنار آن قبریست که هیچ غمناکی و گرفتاری به آن پناهنده نشود مگر آنکه خداوند گرفتاری او را برطرف سازد. (یعنی قبر امیرالمؤمنین (علیه السلام) در نجف اشرف که پشت کوفه است)
(۷) در تهذیب ج ۶ ص ۳۱ از امام محمّد باقر (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال می شود کدامیک از بقعه ها بعد از حرم خدا و رسول افضل است؟ فرمود ای ابابکر کوفه است که پاک و پاکیزه است و قبور انبیاء مرسل و غیر مرسل و قبور اوصیاء صالحین آنجا است و در اوست مسجد سهله که هیچ پیغمبری را خدا نفرستاده جز آنکه

در آن مسجد نماز خوانده، و در آن عدل خدا ظاهر خواهد شد، و در آن است قائمش و قوام از بعدش و کوفه است که منزل پیغمبران و اوصیاء شایسته است.
(۸) و در فقیه ج ۱ ص ۱۵۰ راوی گوید روزی در مسجد کوفه اطراف امیرالمؤمنین (علیه السلام) نشسته بودیم که ناگاه فرمود ای اهل کوفه خداوند به شما اختصاص داده چیزی را که بغیر شما نداده و آن جای نماز شما است که خانه آدم و نوح و ادریس و مصلای ابراهیم خلیل و مصلای برادرم حضرت خضر (علیه السلام) و مصلای خودم باشد، و بدرستیکه مسجد شما یکی از مساجد چهارگانه است که خدا اختیار فرموده برای اهلش، و گویا میبینم روز قیامت مسجد کوفه را می آورند که دو پارچه مثل محرم در بر دارد شفاعت میکند برای اهلش و هرکس در آن نماز خوانده و شفاعتش رد نخواهد شد، و روزگاری نگذرد که حجر الاسود را در آن نصب کنند(۱) و بیاید بر این زمانیکه مصلای مهدی از اولاد من و هر مؤمنی باشد، و در زمین مؤمنی نباشد جز آنکه قلبش میل به آن باشد، پس از آن هجرت نکنید و بواسطه نماز در آن به خدای تقرب جوئید، و برای برآمدن حاجات رغبت به آن داشته باشید، پس اگر مردم میدانستند چه برکتی در آن است از اطراف زمین بسوی آن می شتافتند ولو با زانو از روی یخ بود.
(۹) در کافی ج ۳ ص ۴۹۱ و تهذیب ج ۳ ص ۲۵۱ روایت کند که مردی در مسجد کوفه خدمت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) رسیده سلام کرد و حضرت جواب فرمودند عرض کرد فدایت شوم می خواستم مسجد اقصی بروم خواستم سلامی عرض کرده باشم و شما را وداع کنم، حضرت فرمود مسجد اقصی را چه کار داری؟ عرض کرد می خواستم درک فضیلتش کنم، حضرت فرمود
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- این یکی از خبرهای غیبی است که حضرت به آن خبر داده و در زمان قرامطه حجر را از مکه آوردند و در کوفه نصب کردند.

راحله خود را بفروش و توشه خود را بخور و در این مسجد نماز گذار که نماز فریضه در این مسجد (کوفه) مثل حج مقبول است و نماز نافله مثل عمره مقبوله است، و تا دوازده میلی آن برکت است، در طرف راست مسجد یمن و برکت است و در طرف چپ آن مکر و حیله است و در وسطش چشمه ایست از روغن و چشمه ایست از شیر و چشمه ایست از آب، که شراب مؤمنین است و چشمه ایست از آب که پاک کننده مؤمنین است، و از آن سفینه و کشتی نوح سیر نمود، و در آن است (نسر و یغوث و یعوق (۱) )و نماز خوانده در آن هفتاد پیغمبر و هفتاد وصی که یکی از ایشان منم، و بدستش اشاره به سینه اش فرمود، دعانکرد در آن گرفتاری در مسأله ای از حوائج جز آنکه خداوند حاجتش را روا و گرفتاریش را برطرف ساخت.
(۱۰) در کافی ج ۳ ص ۴۹۰ و تهذیب ج ۳ ص ۲۵۰ امام باقر (علیه السلام) فرمود چهار مسجد در کوفه تجدید شد برای خوشحالیِ کشته شدن امام حسین (علیه السلام): یکی مسجد اشعث، دیگری مسجد جریر، سومی مسجد سماک، چهارمی مسجد شبث بن ربعی (لعنهم الله).
(۱۱) در تهذیب ج ۳ ص ۲۵۳ دارد که امیر المؤمنین (علیه السلام) از کوفه به حیره تشریف بردند پس فرمودند این متصل می شود به آن و اشاره فرمودند به کوفه یعنی حیره متصل به کوفه می شود) بطوری که هریک دْرعش به چند دینار خریداری شود، و در حیره مسجدی ساخته شود که پانصد درب داشته باشد، و خلیفه قائم عجل الله فرجه در آن نماز بخواند، چون مسجد کوفه برای ایشان کوچک باشد، و در آن دوازده امام عادل نماز بخواند، و چهار مسجد در کوفه ساخته شود، که کوچکترین آنها مسجد کوفه باشد الخ.
(۱۲) در روضه کافی حدیث ۳۸ دارد که عبدالله بن ولید کندی گفت در زمان
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- ممکن است مراد از این سه اسم بنتهائی باشد که در مسجدالحرام بودند.

مروان داخل شدیم بر حضرت صادق (علیه السلام) پس فرمود شما کیستید؟ عرض کردیم ما از اهل کوفه هستیم حضرت فرمود هیچ شهری از شهرها نیست که دوستان ما بیش از اهل کوفه باشند خصوصا این جماعتِ شیعه، خداوند شما را هدایت کرده به چیزی که مردم آن را جاهلند، شما دوست می دارید ما را و مردم دشمن می دارند، شما متابعت ما می کنید و مردم مخالفت می کنند، و شما تصدیق ما میکنید و مردم تکذیب می کنند پس خدا شما را زنده بدارد با ما، و بمیراند با ما، پس گواهی میدهم بر پدرم که می فرمود فاصله نیست میان یکی از شما و میان آنچه با دیدنش خداوند چشم او را روشن کند و مورد غبطه دیگران شود جز آنکه جانش به اینجا رسد، و اشاره به گلویش فرمود، و بدرستیکه خدا در قرآنش فرموده ما پیش از تو پیغمبرانی فرستادیم و برای ایشان همسران و فرزندانی قرار دادیم پس ما فرزندان رسول خدائیم.
(۱۳) در تهذیب ج ۶ ص ۳۳ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که یک نماز در مسجد کوفه مقابل هزار نماز است.
(۱۴) در تهذیب ج ۶ ص ۳۲ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که اگر مردم میدانستند چه (فوائدی) در مسجد کوفه هست از راه دور تهیه زاد و راحله می کردند (و به زیارتش می آمدند) بدرستیکه یک نماز فریضه معادل یک حج است و یک نماز نافله معادل یک عمره است.
(۱۵) در تهذیب ج ۶ ص ۳۲ و ص ۲۵۰ و کافی ج ۳ ص ۴۹۱ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که هیچ بنده صالحی و هیچ پیغمبری نیست مگر آنکه در مسجد کوفه نماز خوانده و حتی وقتی رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) به معراج تشریف می بردند جبرئیل عرض کرد یا رسول الله آیا میدانی الساعه کجا هستی؟ مقابل مسجد کوفه هستید، رسول خدا فرمود از خدا اذن بطلب تا دو رکعت نماز بخوانم پس طلب اذن کرد خدا هم اجازه فرمود برای او، و بدرستی که طرف

راستش باغی است از باغهای بهشت و عقبش باغی است از باغهای بهشت و یک نماز واجب معادل هزار نماز است، و یک نماز نافله معادل پانصد نماز است، و نشستن در آن بدون قرآن خواندن و ذکر گفتن عبادت است، و اگر مردم فضیلت آن را میدانستند می آمدند بسوی او ولو با سینه (مثل بچه که روی سینه راه می رود)
(۱۶) در کافی ج ۳ ص ۴۹۳ و تهذیب ج ۶ ص ۲۵۲ امام باقر (علیه السلام) فرمود مسجد کوفه باغی است از باغهای بهشت، هزار و هفتاد پیغمبر در آن نماز خوانده اند طرف راستش رحمت است و طرف چپش مکر و حیله است، در اوست عصای موسی و شجره یقطین (درخت کدو که برای حضرت یونس روئید) و انگشتر سلیمان، و از آنجا تنور آب درآورد، و کشتی ساخته شد، و ناف بابل است و مجمع انبیاء.
(۱۷) در تهذیب ج ۶ ص ۳۲ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود نافله در این مسجد معادل عمره ایست با پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) نماز فریضه (واجب) معادل حج است با پیغمبر و بتحقیق نماز خوانده در آن هزار پیغمبر و هزار وصی.
(۱۸) در کافی ج ۳ ص ۴۹۲ و فقیه ج ۱ ص ۱۵۰ از امام صادق (علیه السلام) است که فرمود خوب مسجدیست مسجد کوفه هزار پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) هزار وصی در آن نماز خوانده اند و از آنجا تنور آب درآورد، و در آنجا کشتی نجاری و ساخته شد، طرف راستش رضوان خدا است، و وسطش باغی است از باغهای بهشت، و طرف چپش مکر است یعنی منزل سلطان است (در فقیه دارد یعنی منزل شیطان است)
(۱۹) در البرهان ص ۱۴۹ دارد که ابن عمر گفت ای اهل کوفه شما سعادتمندترین مردمید به مهدی (علیه السلام).
(۲۰) در بحار ج ۵۳ ص ۱۴ در ذیل حدیث مفضل دارد که حضرت مهدی (علیه السلام) بعد از عملیاتش در مدینه به کوفه می رود و بین کوفه و نجف منزل

می کند و آن روز اصحاب و یارانش نزد او هستند، و آنها چهل و شش هزار ملائکه و شش هزار از جن و سیصد و سیزده نفر از نقباء می باشند.
اصحاب ما در کوفه بسیارند الخ. در کیسه خواهد آمد.
(۲۱) در بحار ج ۳ ص ۱۱ مفضل به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد ای مولای من همه مؤمنین در کوفه اند؟ فرمود بلی بخدا قسم نماند مؤمنی جز آنکه در کوفه باشد یا حوالی آن و جای جولان یک اسب به دو هزار درهم برسد، و اکثر مردم آرزو کنند که یک وجب از زمین سبع را بخرند به یک وجب طلا، و سبع محالیست از محالات همدان، و کوفه را آن قدر بزرگ کنند که به (۵۴) میل برسد، و قصرهایش مجاور کربلا گردد، الخ.
اخبار در فضیلت مسجد کوفه فوق حد احصاء است به همین مقدار اکتفا شد
رعایة للاختصار.
کوه
در روضه کافی حدیث (۴۱۲) از فضل روایت کند که گفت خدمت حضرت صادق (علیه السلام) بودم که نامه ابو مسلم خراسانی برای او آمد، حضرت فرمود برای نامه تو جوابی نیست بیرون شو از نزد ما، ما با هم بنا کردیم آهسته صحبت کردن، حضرت فرمود چه با هم آهسته می گوئید؟ خدا برای عجله بندگان عجله نخواهد کرد، و کوهی را از جا کندن آسانتر است از جای کندن حکومتی که عمرش به آخر نرسیده سپس فرمود فلان پسر فلان (تا هفت پشت از بنی العباس را شماره کرد که اینها بحکومت خواهند رسید) راوی گفت من عرض کردم پس چه علامتی بین ما و شما خواهد بود؟ فرمود از جای خود حرکت مکن تا سفیانی خارج شود، چون سفیانی خروج کرد بسوی ما بشتابید (سه مرتبه این سخن را تکرار فرمود) و آن از علامات حتمیه است.

در کافی ج ۷ ص ۲۹۷ در ذیل حدیثی امام باقر (علیه السلام) فرمود کندن کوه با ناخن آسانتر است از جا کندن حکومتی که عمرش به آخر نرسیده، پس از خدا بپرهیزید و خود را برای ستمکاران بکشتن ندهید.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۳ فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود مگر وقتی که کوهها از جای خود حرکت کنند و امور بزرگی را مشاهده کنید که قبلا ندیده بودید.
و در فتنه حدیث ۴۳ گذشت که کوههای سخت از جا کنده شده حرکت کنند. شاید یکی از مصادیق این حدیث نبوی (صلی الله علیه واله وسلم) اتفاقی باشد که در این ایام ۱۶ فروردین ۱۳۶۶ شمسی و شعبان ۱۴۰۷ هجری در استان فارس اتفاق افتاده عین لفظ روزنامه اطلاعات (در پی حرکت کوه و ریزش عظیم توده های سنگ و خاک حدود سیصد متر از این محور مسدود شد و در نتیجه راه ارتباطی استانهای فارس، کرمان و هرمزگان قطع گردید.) روزنامه اطلاعات یکشنه ۱۶ فروردین ۱۳۶۶، و ایضا اتفاقی در حدود فاروج اطراف خراسان افتاده در (عکس روزنامه ها) خواهید مشاهده نمود.
در کافی ج ۲ ص ۲۵۰ از امام صادق (علیه السلام) تقل کند که اگر مؤمنی در قله کوهی باشد خداوند شیطانی را بسوی او بفرستد که او را اذیت کند و خداوند قرار میدهد برای او از ایمانش انسی که وحشت نکند و به کسی محتاج نشود.
در کافی ج ۲ ص ۲۴۵ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که فرمود چه با کیست کسی را که معرفت به امام زمانش داشته باشد سر قله کوهی باشد و از علف آن بخورد تا اجلش برسد.

[@صورة]

اگر صیحه بین کوهها بزند هر آینه ریز ریز میشود الخ. در صاحب الامر حدیث ۱۷ گذشت.
ازجاکندن کوهی ازجای خودآسان تراست ازالخ.در(عجله کنندگان) حدیث ۶گذشت. مؤمن از کوه سخت تر است الخ. در مؤمن حدیث ۶ خواهد آمد.
کوه رضوی
در رضوی گذشت.
کوهان
در (زنها) حدیث ۵ و ۱۶ و ۲۱ و ۲۲ و در فَرَج حدیث ۱۸ گذشت.
کهف
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۱ از ابی سعید خدری روایت کند که هرکس سوره کهف را همان طوریکه نازل شده بخواند و بسوی دجال برود، دجال بر او مسلط نشود یا به او راهی نیابد.
در کافی ج ۲ ص ۵۴۰ و ص ۶۳۲و فقیه ج ۱ ص ۲۹۸ و تهذیب ج ۲ ص ۱۷۵ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که فرمود احدی یابنده ای نیست که در وقت خواب آخر سوره کهف را بخواند جز آنکه هر وقتی از شب را بخواهد بیدار می شود ( آیه اینست : ( قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکمْ یوحَى إِلَی أَنَّمَا إِلهُکمْ إِلهٌ وَاحِدٌ فَمَن کانَ یرْجُوا لِقَاءَ رَبَّهِ فَلْیعْمَلْ عَمَلاً صَالِحاً وَلا یشْرِک بِعِبَادَةِ رَبَّهِ أحَداً)).
در کافی ج ۳ ص ۴۲۹ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که هر کس سوره کهف را در هر شب جمعه بخواند کفاره گناه او شود از جمعه تا جمعه دیگر.

در البرهان ص ۱۵۰ از ابن عباس روایت کند که اصحاب کهف از یاران مهدی هستند.
و در کفایة الخصام ص ۶۸۵ ذیل حدیث ۳۹ از ثعلبی نقل کند که اصحاب کهف تا وقت خروج مهدی خواب باشند و گویند مهدی بر ایشان سلام کند و ایشان جواب سلام او را باز گویند بعد از آن باز بخواب روند و بیدار نشوند تا روز قیامت.
هفت نفر از اهل کهف هستند الخ. در قائم حدیث ۵۱ و ۱۰۳ گذشت.
چنانچه اصحاب کهف در کهف خود مکث کردند الخ در قائم حدیث ۸۲ گذشت.
کیسه
در بحار ج ۵۲ ص ۳۷۲ و سفینه ج ۲ ص ۵۰۰ از برید عجلی روایت کند که به امام باقر (علیه السلام) عرض شد اصحاب ما در کوفه بسیارند پس اگر ایشان را امر فرمائید اطاعت کنند و متابعت شما نمایند، حضرت فرمود یکی از شماها می روید سر کیسه برادر خود و بمقدار حاجت پول بردارید؟ عرض کرد خیر، حضرت فرمود پس بخون خود بخیل ترند. (یعنی کسی که بمال دنبال بخالت کند و به برادر ایمانیش ندهد برای خدا او بطریق اولی جان و خون خود را نخواهد داد).
کیفیت ظهور
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۵۶ در ذیل حدیث مفضل امام صادق (علیه السلام) فرمود او به تنهائی آشکار می گردد، و تنها بسوی خانه خدا می آید، و تنها داخل کعبه می شود، و چون شب فرا رسید همچنان تنها است، وقتی چشم ها بخواب رفت و شب کاملا تاریک شد، جبرئیل و میکائیل و دسته دسته ملائکه ها بر وی فرود

می آیند، و در آن میان جبرئیل به وی می گوید ای آقای من هرچه بفرمائی پذیرفته است و فرمانت روا است، پس حضرت دست به صورتش میکشد و می فرماید (اٌلْحَمْدُ لِلَّهِ اٌلَّذِی صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا اٌلأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ اٌلْجَنَّةِ حَیثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ اٌلْعَامِلِینَ) یعنی حمد و ستایش خدای را که وعده لطف و رحمتش را بر ما محقق فرمود و ما را وارث همه سرزمین بهشت گردانید، تا هر جای آن بخواهیم منزل سازیم، پس چه خوب است مزد نیکوکاران، آن وقت در میان رکن و مقام می ایستد و با صدای بلند می فرماید ای جماعتِ نقبایِ من و ای کسانی که از خواص من هستید و ای کسانی که خدا ایشان را برای من ذخیره کرده که من را یاری کنید قبل از ظهورِ من در روی زمین، پس بسوی من بیائید از روی رضا و رغبت، پس صدای حضرت به ایشان برسد در حالی که در محراب و رختخوابشان می باشند، پس در یک طرفة العین همه از شرق و غرب زمین نزد حضرت حاضر می شوند، پس خداوند به نور دستور می دهد که به صورت عمودی از زمین تا آسمان روشنی دهد، و هرکه در زمین ساکن است از آن نور روشنی بگیرد، و نور از میان خانه اش میدرخشد، و از این نور دلهای مؤمنان شاد گردد، در حالیکه هنوز از قیام قائم خبری ندارند، ولیکن چون صبح شود همه در برابر آن حضرت خواهند بود، و آنان سیصد و سیزده نفرند به عدد أصحاب رسول الله (صلی الله علیه واله وسلم) در بدر.
گاوه
در زمین گذشت که زمین مثل گاو صدا کند و همه خیال کنند که صدا نزد ایشان است.

گردن
امر کند به زدن گردنش الخ. در قائم حدیث ۱۴گذشت.
در البرهان ص ۱۴۵ دارد که به حضرت حجت عرض می کنند اگر از بیعت
منع کنی گردنت را می زنیم.
در ذوالقعده گذشت که بین رکن و مقام با حضرت بیعت کنند و بگویند اگر قبول نکنی گردنت را می زنیم.
در گردن او نه عقدی باشد و نه عهدی و نه بیعتی، در بیعت حدیث ۸ گذشت.
در گردن او بیعت احدی نباشد. در بیعت حدیث ۷ گذشت.
و گردنها را ذلیل می نماید. در حُبَّ دنیا گذشت.
گرسنگی
در مستدرک ج ۴ ص ۴۲۳، رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)به ابی ذر فرمود چه خواهی کرد وقتی مردم گرسنه بمانند بطوریکه نتوانی از مسجد خود به فراشت برسی و نتوانی از فراشت به مسجدت بروی؟ عرض کرد خدا و رسولش داناترند، حضرت فرمود عفت بکار زن.
در کافی ج ۴ ص ۲۱۴ از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که هفتاد پیغمبر بین رکن و مقام مدفونند و خداوند ایشان را از گرسنگی و بدحالی میرانده است.
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۳۴ حدیث ۹۴ جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) از قول خدا که می فرماید ( وَلنبلونَّکمْ بشیء من الخَوفِ والجوعِ) سؤال کرد پس حضرت فرمود ای جابر این خاص است و عام است، اما خاص از گرسنگی در کوفه است که خدا اختصاص داده به دشمنان آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) پس بواسطه آن هلاک کند ایشان را، و اما عام پس آن در شام است که گرسنگی و ترس چنان به

ایشان برسد که مثلش را هرگز مشاهده نکرده بودند، و اما گرسنگی پس قبل از قیام است ولی ترس بعد از قیام قائم (علیه السلام) خواهد بود.
در اثبات الهداة ج ۳ ص ۷۴۰ ثمالی از امام صادق (علیه السلام) از تفسیر این آیه سؤال کرد که فرموده (وَلنبلونَّکمْ بشیء من الخَوفِ والجوعِ ) یعنی امتحان میکنیم شما را به چیزی از ترس و گرسنگی، فرمود این گرسنگی خاص و عام است، اما در شام عام است و در کوفه خاص است. یعنی در شام همه مردم به گرسنگی مبتلا می شوند و در کوفه مختص دشمنان اهل بیت است، که خدا تمام دشمنان را به گرسنگی میکشد، و اما ترس در شام عام است در وقتی است که قائم قیام کند، و این گرسنگی پیش از قیام قائم است.
سؤال نکند مردم را اگرچه از گرسنگی بمیرد الخ. در شیعه حدیث ۹ گذشت.
می خواهد ما و حیوانات ما را از گرسنگی و تشنگی بکشد الخ. در قائم
حدیث ۱۲۳ گذشت.
گرگ
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۹۰ فرمود (در زمان حضرت حجت) گرگ در گوسفند بمنزله سگ گله است.
در الزام الناصب ج ۲ ص ۱۵۰ و مکارم الاخلاق ص ۵۲۷ حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) به ابن مسعود فرمود اگر کسی در آن زمان گرگ باشد (فبها) و الاگرگها او را خواهند خورد.
در سخن گفتن حیوان با انسان گذشت که گرگ بصدا آید.
گوسفند را از گرگ تمیز ندهند الخ. در زمان حدیث ۶۳ گذشت.
ازعلماء فرار کنند چنانچه گوسفنداز گرگ فرار می کند. در عِلم حدیث ۱۹گذشت.

گرگان
ناظم الاسلام کرمانی در ص ۱۴۳ از ناسخ جلد خلفاء نقل کند که علی (علیه السلام)فرمود در گرگان مردمان نیکویند و به صلاح و تقوی کار کنند.
و دوازده نفر از اصحاب حضرت حجت (علیه السلام) از گرگان است که در اصحاب مهدی بعنوان جرجان گذشت، اسامیشان را آنجا ذکر کردیم.
گروات
در علائم الظهور کرمانی ص ۱۹۵ روایت کند از خطبه افتخاریه امیرالمؤمنین (علیه السلام) که فرمود: ثمّ الفتنة الغرّاء والقلادة الحمراء وفی عقبها قائم الحقّ، یعنی پس ظاهر شود فتنه غراء و گردن بند سرخ که همان کروات باشد، پس از آن ظاهر شود قائم بحق.
گریه
در غیبت نعمانی ص ۲۸۷ از عمرو بن شمر روایت کند که گفت نزد حضرت صادق (علیه السلام) بودم و خانه پر از جمعیت بود و مردم از حضرتش مسأله می پرسیدند و ایشان جواب می فرمودند و سؤال نمی شد از چیزی مگر آنکه حضرت جواب می دادند، من در گوشه خانه گریستم، حضرت فرمود چرا گریه میکنی ای عَمرو؟ عرض کردم فدایت شوم چگونه گریه نکنم آیا در این اُمّت مِثْلِ شما وجود دارد و حال آنکه درب خانه بسوی شما بسته، حضرت فرمود گریه مکن ما بهترین چیزها را می خوریم و بهترین لباس ها را می پوشیم، و اگر آن را که تو می خواهی بود (یعنی ریاست حقه با ما بود) باید بود نان جو بخوریم و لباس خشن بپوشیم مثل امیر المؤمنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) و اگر ریاست

داشتیم و اینطور نمی کردیم باید در جهنم رفیق غل و زنجیر باشیم (پس اگر گریه تو برای دنیای ما باشد فعلا دنیای ما بهتر است از زمان ریاست داشتن).
گریه نکنید برای دین وقتی که اهلش متولی آن باشند بلکه گریه کنید برای آن
وقتی غیر اهل متولی آن گردد (در دین حدیث ۱۲ گذشت)
از شدت گریه مردم نفهمند چه می گویند الخ. در المهدی حدیث ۱۵۰ خواهد آمد.
گم شده از مرکبش
در ملاحم ص ۲۰۹ فرمود اما گم شده از مرکبش در سلاهط (۱) آن مردیست از اهل یهودیه اصفهان که از سلاهط خارج می شود اراده ایله (۲) را دارد همانطوریکه در دریا سیر می کند در دل شب ندا کرده می شود پس از مرکبش پیاده شود در زمینی که سخت تر از آهن و نرم تر از حریر است الخ.
گناه
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۸ روایت کند که هرگز خداوند اُمتی را عذاب نکند تا وقتی که غدر کنند، سؤال شد غدر چیست؟ فرمود اعتراف به گناه کردن و توبه نکردن الخ.
و در ص ۵۴۰ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که فرمود ظاهر نشود در گروهی گناهی که به آن عمل کنند جز آنکه ظاهر شود در ایشان و با و دردهائی که در گذشتگان ایشان سابقه نداشته.
و در کنز العمال ج ۱ ص ۳۹۶ از ابی هریره روایت کند که گفت خدمت رسول خدا عرض کردم ما وقتی نزد شما هستیم رقت قلب پیدا می کنیم و زهد در دنیا و
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- اسم وادی است.
۲- شهریست در ساحل پهلوی شام.

رغبت به آخرت پیدا می کنیم؟ حضرت فرمود اگر در بیرون هم مثل آن بودید که نزد من هستید ملائکه شما را زیارت میکردند و در راه با شما مصافحه می نمودند و اگر گناه نمی کردید هر آینه خداوند گروهی را می آورد که گناه کنند و گناهانشان به آسمان رسد پس از خدا آمرزش طلبند و خدا هم ایشان را بیامرزد با آن حالی که دارند و باکی ندارد.
گنج
در ملاحم سید ص ۶۹ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم)روایت کند که (حضرت حجت) گنجهای زمین را خارج کند و مال را تقسیم کند.
در ص ۸۰ از محمّد بن حنفیه روایت کند که خلیفه ای از بنی هاشم به بیت المقدس نازل شود - تا آنجا که فرمود -رومیه را فتح کند و گنج آن را با مائده سلیمان بن داود بیرون کشد الخ.
در ص ۸۱ از کعب روایت کند که پادشاهی در بیت المقدس لشگری به هند بفرستد و آن را فتح کند و گنجهایش را بیرون کشد، و زیور بیت المقدس سازد الخ.
در ص ۹۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که حبشیها بیایند و خانه خدا را خراب کنند بطوریکه تا ابد آباد نشود و ایشانند که گنج خانه را بیرون کنند.
در ص۹۸ از عبدالله بن عمر روایت کند که (حبشیها) گنجهای فرعون را بیرون کنند از شهری که آن را (منف) گویند، و مسلمانان برایشان خروج کنند و ایشان را بکشند و آن گنجها را بغنیمت ببرند الخ.
در صحیح بخاری کتاب فتن حدیث ۶۶۸۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است فرات از گنجی از طلا پرده برداری کند (یعنی در فرات گنجی از طلا نمایان شود) پس هرکس آن را دید بر ندارد از آن چیزی را.
در الامام المهدی از لوایح الانوار سفارینی ج ۲ ص ۱۴ روایت کند که مهدی (علیه السلام)

گنج کعبه را که در آن مدفون است بیرون کند و در راهِ به خدا تقسیم نماید.
گندم
پیرزنی یک زنبیل گندم روی سرش گذاشته برود کربلا آردش کند. در المهدی بعنوان ( یدخل المهدی الخ) خواهد آمد.
گوساله
فتنه ایشان سخت تر است برای مردم از فتنه گوساله و سامری. در قائم حدیث ۱۲۸ گذشت.
موسی سی شب با قومش وعده کرد چون خلاف شد گوساله پرست شدند الخ. در وقت تعیین کردن حدیث (۵) و (۱۳) خواهد آمد.
با هفتاد هزار گوساله حمل کرده. در قسطنطنیه ح ۱۲ گذشت.
گوسفند
در ملاحم ص ۹۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که چون عیسی بن مریم نازل شود و دجال را بکشد تا آنجا که فرمود به گوسفندان خود بگوید بروید و چرا کنید در فلان مکان و در ساعت فلان برگردید و بین زراعت چراکنند و خوشه ای را نخورند و ضرری نزنند الخ.
در صحیح بخاری کتاب فتن حدیث ۶۶۶۲ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که زود است بهترین مال مسلمان گوسفندی باشد که دنبالش برود به سر کوهها و جاهائی که بارندگی زیاد است و دین خود را برداشته از فتنه ها فرار کند.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۹۵ فرمود در آن زمان گرگ در گوسفندان مثل سگ گله باشد.

مؤمن در قبیله و فامیل ذلیل تر باشد از یک گوسفند کوچک. در مؤمن حدیث خواهد آمد.
گوسفند را از گرگ تمیز ندهند الخ. در زمان حدیث ۶۳ گذشت.
از علماء فرار کنند چنانچه گوسفند از گرگ فرار می کند. در علم حدیث ۱۹
گذشت.
سیصد گوسفند برایش قربانی کنند. در ولادت حضرت حجت خواهد آمد.
گیلان
قیام کننده ای از ما در گیلان قیام کند الخ. درعلامات ظهور حدیث ۸ گذشت.
سپس قیام کند از ما قیام کننده ای در گیلان و مشرقی به کمک او بر می خیزد
الخ. در حَقْ حدیث ۴ گذشت.
لباس
لباسش لباس علی باشد الخ. در قائم حدیث ۱۵ و ۳۴گذشت.
نیست لباس او مگر غلظ الخ. در قائم حدیث ۷۸ گذشت.
در البرهان ص ۹۳ دارد که دو عباء قطرانی در بر دارد (قطوان منسوب است به محلی در کوفه که از آنجا لباس به جاهای دیگر می فرستند. چنانچه از قاموس نقل شده، و در مراصد گوید قطوان قریه ای است در سمرقند و بعضی گفته اند محلی است در کوفه).
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۵۶ در ذیل حدیث مفضل حضرت صادق (علیه السلام) فرمود ای مفضل گویا او را می بینم که وارد شهر مکه شده و لباس پیامبر را پوشیده و عمامه زردی بر سر گذاشته است و نعلین وصله شده پیغمبر را بپا

کرده، و عصای آن حضرت را بدست گرفته، چند بز لاغر را جلو انداخته، و بدین گونه بطرف خانه خدا می رود، بدون اینکه کسی او را بشناسد، و به سن جوانی آشکار می گردد.
در غیبت نعمانی ص ۲۴۳ حضرت صادق (علیه السلام) به یعقوب بن شعیب فرمود آیا نشان ندهم به تو پیراهن قائم را که با آن قیام کند؟ یعقوب گوید عرض کردم چرا پس حضرت صندوقچه ای خواست و آن را باز کرد و پیراهن کرباسی بیرون آورد و بازش کرد، دیدم آستین چپ آن خون آلود بود، پس فرمود پیراهن رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) همین بود در روزی که دندانهای پیشین او ضربت خورد، و حضرت قائم در روز قیامش این پیراهن را در بر دارد، من آن خون را بوسیدم و بر صورتم نهادم، پس حضرت پیراهن را پیچیده و برداشت.
در غیبت نعمانی ص ۲۸۵ در ذیل حدیث (۵) از حضرت رضا (علیه السلام) روایت کند که نیست لباس قائم مگر درشت (مثل کرباس) و نیست طعام او مگر خشن (مثل نان جو با سبوس)
در قائم حدیث ۶ و ۱۵ و ۳۴و ۶۴ و ۹۵ گذشت که لباس قائم چطور خواهد بود.
این لباس است که سزاوار است مسلمانها بپوشند الخ. در قائم ح ۶ گذشت.
هر مقدار بچه بزرگ شود لباسش بزرگ شود، الخ. در قائم حدیث ۹۷ و ۱۰۹ گذشت.
نرم ترین لباسش کرباس است. در قائم حدیث ۹۵ گذشت.
لباس سیاه
در ملاحم سید ص ۳۴ از پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم)روایت کند که فرمود مرا چه کار است با بنی العباس که امت مرا دسته دسته کرده و خونشان را ریخته و لباس سیاه به

ایشان پوشانیده، خدا لباسی از آتش به ایشان بپوشاند.
لبنان
در الزام الناصب ج ۲ ص ۲۴۰ امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود بلاها به اطراف لبنان وارد شود، پس چه بسا کشته شده ای در بیابان بی آب و علف، و اسیرانی در جانب نهر، پس در آنجا گریه های بلندی شنیده شود و ترسها به آنان رفیق گردد.
لُدّ
لُدّ قریه ایست در نزدیک بیت المقدس در (دجال) حدیث ۵ گذشت.
لشگر
لشگرم از دور من متفرق شوند. در امتحان حدیث ۱۴ گذشت.
چند لشگر تهیه و فرستاده خواهد شد الخ. در شام حدیث ۸ گذشت.
لشگر خراسانی
در علامات ظهور حدیث ۹ گذشت.
لشگر غضب
در غیبت نعمانی ص ۳۱۱ از مسیب بن نجیه روایت کند که مردی بهمراه مرد دیگری که او را ابن السوداء می گفتند بنزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد و عرض کرد یا امیرالمؤمنین این شخص بخدا و رسولش دروغ می بندد و شما را هم شاهد می گیرد، امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود خیلی عریض و طویل سخن گفته چه می گوید؟ عرض کرد سخن از لشگر غضب میگید. فرمود دست از این مرد

بردار، آنان گروهی هستند که در آخر الزمان می آیند، و از هر قبیله ای یک مرد و دو مرد و سه مرد تا به نه می رسد، بخدا قسم که من فرماندهشان را بنام می شناسم و جائی را که فرود می آیند می دانم، سپس برخاست و می فرمود باقر باقر باقر، پس از آن فرمود آن مردیست از ذریه من که حدیث را بشکافت شکافتنی.
در غیبت نعمانی ص ۳۱۲ از احنف بن قیس روایت کند که برای حاجتی که داشتم بر على (علیه السلام) وارد شدم، پس ابن الکواء و شبث بن ربعی وارد و اذن طلبیدند، پس حضرت فرمود اگر می خواهی اذنشان بده چون تو اول حاجت داشتی، پس عرض کردم ای امیر مؤمنان شما اذن بدهید، پس چون داخل شدند حضرت فرمود چه سبب شد که شما در حروراء بر من خروج کردید؟ عرض کردند دوست داشتیم از لشگر غضب باشیم، حضرت فرمود وای بر شما آیا در حکومت من غضب هست؟ آیا غضبی خواهد بود؟ تا بلاهائی چنین و چنان پیش نیاید (یعنی تا بلا و گرفتاری نباشد لشگر غضب نخواهد بود) پس وقتی که بلاهائی چنین و چنان آمد) جمع خواهند شد مثل ابر پائیز از قبائل مابین یک و دو و سه و چهار و پنج و شش و هفت و هشت و نه و ده (ظاهرا مراد لشگر حضرت حجت (علیه السلام) باشد)
لعن
در غیبت نعمانی ص ۲۹۹ از حضرت صادق (علیه السلام) روایت کند که چون پرچم حق ظاهر شود اهل شرق و غرب او را لعنت کنند، آیا میدانی برای چه لعن می کنند؟ راوی عرض کرد نمیدانم، فرمود برای آنچه که مردم از اهل بیتش قبل از خروجش دیده اند. (از ناراحتیها و خلاف شرعها و بدعتها به اسم دین)
در حدیث دیگر در همان صفحه امام صادق (علیه السلام) فرمود چون پرچم حق بلند

شود لعنت کند آن را اهل مشرق و اهل مغرب، راوی عرض می کند برای چه؟ فرمود برای آنچه از بنی هاشم می بینند.
در غیبت نعمانی ص۳۰۷ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود خارج نشود قائم (علیه السلام) تا اینکه حلقه اش کامل شود، راوی عرض کرد حلقه چقدر است؟ فرمود ده هزار که جبرئیل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ آن است، پس پرچمش را بحرکت آورد و سیر فرماید پس باقی نماند احدی در مشرق و نه در مغرب جز آنکه آن پرچم را لعن کند و حال آنکه آن پرچم پیغمبر رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) است که جبرئیل روز بدر فرود آورد الخ. در قائم حدیث ۶۴ تمام حدیث گذشت.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۳۴ در ذیل حدیثی دارد که زنهاشان (کاسیات عاریات) یعنی پوشیده و برهنه هستند، روی سرهاشان مثل کوهان شتربختی لاغراست، لعن کنید ایشان را که ایشان ملعوناتند الخ.
در زنها حدیث ۱۷ گذشت که فرمود خدا لعنت کند زنانی را که خود را از جهت رأی و معرفت مشابه مردان می کنند.
در زنها حدیث ۱۹ گذشت که فرمود خدا لعنت کند زنهائی که متشبه به مردها
می شوند الخ.
در زنها حدیث ۳۲ گذشت که فرمود در آن زمان زنها حکومت کنند تا آنجا
که فرمود پس بر آن زنان لعنت خدا باد الخ.
لعن کند آخر این اُمت اولش را الخ. در علامات ظهور حدیث ۲۰ گذشت.
خدا لعنت کند مرئجه را الخ. در مرجئه خواهد آمد.
خدا لعنت کند ایشان و ملت مشرکشان را الخ. در مرجئه خواهد آمد.
لقب
در نام خواهد آمد.

لکع بن لکع
*لکع بن لکع(۱)
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۰ فرمود نرود دنیا تا اینکه روزگار گردش کند بنفع لکع بن لکع.
در حدیث دیگر فرمود با سعادت ترین مردم به دنیا لکع بن لکع است که ایمان به خدا و رسولش ندارد.
در حدیث دیگر فرمود ساعت قیامت (یا ظهور) برپا نشود تا اینکه با سعادت ترین مردم به دنیا لکع بن لکع باشد.
و در ص ۲۳۴ فرمود از اشراط ساعت ظهور (یا قیامت)آن است که لکع بن لکع بر دنیا غالب شود.
در حدیث دیگر فرمود روز و شب نگذرد تا اینکه با سعادت ترین مردم به
دنیا لکع بن لکع باشد.
در حدیث دیگر فرمود امید این می رود که با سعادت ترین مردم در دنیا لکع
بن لکع باشد.
لواط
در کنز العمال ج ۱۴ص ۲۴۹ فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه کوبیده شود سرهای گروهی به ستارگانی از آسمان بواسطه حلال دانستن ایشان عمل قوم لوط را (که لواط باشد).
لوط
حلال دانستن ایشان عمل قوم لوط را. در لواط گذشت.
ما کان یقول لوط (علیه السلام) لو أنّ لی بکم قوّة الخ. در قائم حدیث ۱۳۸ گذشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- لکع بمعنای لئیم و پست و عبد ذلیل آمده.

مائده
درقرقیساء گذشت.
مادر
با مادر و خواهر و دختر خود در وسط راه زنا کند. در دابة الأرض حدیث ۲ گذشت.
مادرت بعزایت بنشیند
در عِلم حدیث ۱ و ۷ و در فتنه حدیث ۳۱ گذشت.
مار
در حرف (باء) بچه گذشت که در آخر زمان اگر انسان مار بزاید بهتر است تا بچه بزاید.
در ملاحم ص ۹۷ دارد مارها و عقربها ظاهر شوند و احدی را اذیت نکنند و احدی هم آنها را اذیت نکند.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۹۵ دارد که در زمان ظهور حضرت حجت بچه دستش را در دهان مار کند و مار او را ضرری نزند.
ناظم الاسلام کرمانی در ص۱۴۳ از ناسخ جلد خلفا نقل کند که در آخر
زمان در شهر هرات ماران پرنده ببارد و مردم آن بلده را عرصه دمار دارد.
در همین ایام سنه ۱۴۰۷ هجری که در استان بوشهر و غیره سیل عظیمی آمد
نقل کنند که مارهای هفت متری و بیشتر نمایان شده بود.
عِلْم خود را در هم پیچیده مثل ماری که در سوراخ خود جمع می شود الخ.
در قم حدیث ۱۳ گذشت.

جمع می کند علم خود را بین دو مسجد چنانچه مار در سوراخش خود را جمع می کند الخ. در فتنه حدیث ۴۰ گذشت.
مارقه
یعنی از دین بیرون رفته
در غیبت نعمانی ص ۲۸۰ از امام باقر (علیه السلام) روایت کند که مارقه ای (یعنی بی دینی) از ناحیه ترک بیرون آید... و مارقه ای از روم خروج کند و به رمله (اسم مکانیست) وارد شود پس آن سال اختلاف زیادی در همه جای مغرب زمین بوده باشد، پس اول زمینی که خراب می شود زمین شام است الخ. تمام حدیث در علامات ظهور حدیث ۹ گذشت.
مال
(۱) در ملاحم ص ۶۹ وکنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۲ دارد که (حضرت حجت) مال را بدون شماره و کیل می دهد.
(۲) و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۳ فرمود در آخر اُمت من خلیفه ای باشد که مال را مشت مشت می دهد بدون شماره.
(۳) و در ملاحم ص ۱۶۵ فرمود حضرت حجت (علیه السلام) مال را بالسویه تقسیم میکند بطوری که مردم بی نیاز می شوند و منادی حضرت ندا کند کی به مال احتیاج دارد کسی از مردم برنخیزد جز یک مرد که بگوید من، بفرماید برو نزد خازن و بگو مهدی تو را امر می کند که به من مال بده، خازن میگوید بگیر، وقتی که مال را گرفت پیش خود می گوید من شجاعترین امت پیغمبرم آیا عاجزتر باشم از ایشان (خلاصه آنکه آنچه ایشان را بی نیاز کرده منهم دارم) لذا

مال را خواست رد کند از او قبول نکردند و فرمودند آنچه را ما داده ایم دیگر پس نخواهیم گرفت.
(۴) در ملاحم ص ۷۲ دارد که بعجب آورد عمر بن الخطاب را بیت (یعنی کعبه) سپس گفت والله نمیدانم خزینه های خانه را از قبیل اسلحه و مال تقسیم کنم در راه خدا یا بگذارم بماند، حضرت امیر المؤمنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) فرمود بگذار برو تو صاحب آن نیستی صاحبش جوانی است از ما از قریش (این اموال را )در راه خدا در آخر الزمان تقسیم خواهد کرد.
(۵) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۰ نقل کند که بعد از شما فتنه هائی خواهد
آمد که مال در آن زیاد شود.
(۶) و در ص۴۶۶ از معاذ بن جبل نقل کند که فتنه ای خواهد شد که مال در آن زیاد شود.
(۷) و در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۶ فرمود وقتی که زمان ظهور نزدیک شود
مال زیاد شود و صاحب مال بواسطه مالش بزرگ شمرده شود.
با آواز بلند گریه کردن خصوصا برای کسانی که مال ظاهری دارند از قبیل
طلا و نقره. در زمان حدیث ۱ گذشت.
(اگر کسی بگوید مال زیاد چه عیبی دارد که آن را فتنه گفته اند جواب آنکه وقتی مال زیاد شد صاحبش طغیان می کند و حقوق واجبه را نمی دهد آن وقت آن مال و بال صاحبش می شود لذا خداوند هم در قرآن در سوره ۸ آیه ۲۸ فرموده (وَاٌعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُکمْ وَأَوْلاَدُکمْ فِتْنَةٌ)
بهترین اهلش کسانی باشد که مالدار و مخفی باشد. در فتنه حدیث ۲۰ گذشت.
مالک
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۰ فرمود از اشراط ساعت آن است که مالک

میشود کسی که اهلیت ندارد مالک شود.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۷۵ فرمود مالک می شود مردم را مردی از اهل بیت
من که اسمش اسم من است الخ.
ماوراء النهر
بیرون می آید مردی از ماوراء النهر الخ. در آمادگی گذشت مراجعه کن.
ماه
در بحار ج ۹۶ ص ۳۰۳ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) است که در آخر زمان ماهِ شبِ اول خود را دو شبه نشان دهد.
هر وقت ماه شبِ چهاردهم رجب گرفت الخ. در علامات ظهور حدیث ۲۲ گذشت.
گرفتن ماه در آخر رمضان الخ. در خورشید گذشت.
گرفتن ماه در بیست و پنجم رمضان الخ. در خورشید گذشت.
اول شهر رمضان ماه می گیرد الخ. در خورشید گذشت.
گرفتن ماه در پنجم الخ. در خورشید گذشت.
مؤمن
(۱) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۳۸، رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بعد از من امت من را فتنه هائی شامل شود مثل پاره های شب تار، صبح مَرد مؤمن باشد و شب کافر و شب مؤمن باشد صبح کافر گروهی دین خود را به دنیای پست بفروشند.
نظیر این را در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۵ و ص ۲۳۰ ذکر کرده.
(۲) و احادیث در این باره بسیار است اکثرش در فتنه گذشت مراجعه کن.

(۳) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۳ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود مَثَل مؤمن مَثَل یک قطعه طلای سرخ است، داخل آتش می شود و بر آن دمیده می شود ولی تغییر نمی کند و وزنش کم نمی شود. (یعنی مؤمن واقعی مثل طلا است هیچ بلائی و فتنهای او را نمی تواند تغییر دهد و از دین برگرداند مثل طلاکه هیچ آتشی آن را تغییر نمی دهد و از وزنش کم نمیکند).
مؤمن را در قبرش مخیر می کنند الخ. در قائم حدیث ۱۰۸ گذشت.
مؤمن را در قبرش خبر می دهند الخ. در قائم حدیث ۷۷ گذشت.
(۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۵ فرمود از علامات ساعت ظهور آن است که مؤمن در قبیله و فامیل ذلیل تر باشد از یک گوسفند کوچک.
(۵) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۳ فرمود مَثَلِ مؤمن مَثَل زنبور عسل است خوب می خورد و نتیجه خوب می دهد.
(۶) در کافی ج ۲ ص ۲۴۱ امام باقر (علیه السلام) فرمود مؤمن از کوه سفت تر است چون کوه کم می شود ولی مؤمن از دینش چیزی کم نمی شود.
(۷) در کافی ج ۲ ص ۲۳۵ امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن حلیم و بردبار است جاهل نمی شود و اگر هم با جهل با او رفتار شود او بردباری می کند، و ظلم نمی کند و اگر ظلمش کنند می بخشد، و بخل نمی ورزد و اگر بر او بخل کنند صبر می کند.
(۸) در فقیه ج ۴ ص ۲۹۵ امام چهارم (علیه السلام) فرمود مؤمن در هر حالی و در هر روزی و در هر ساعتی بمیرد او صدّیق و شهید است.
(۹) در کافی ج ۱ ص ۳۹۱ امام پنجم (علیه السلام) فرمود مؤمن غریب است پس خوشا بحال غرباء.
(۱۰) در کافی ج ۵ ص ۱۲۵ امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن در دنیا مثل شخص مضطر می خورد. (مضطر به مقداری از حرام می خورد که نمیرد)

(۱۱) در کافی ج ۲ ص ۲۵۴ امام ششم (علیه السلام) فرمود چهل شب بر مؤمن نمی گذرد جز آنکه چیزی عارض او شود و او را محزون سازد تا متذکر آخرتش شود.
(۱۲) در کافی ج ۲ ص ۱۰۲ امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن طوریست که می توان با او الفت گرفت و خبری نیست در کسی که نه الفت میگیرد و نه کسی با او می تواند الفت بگیرد.
(۱۳) در کافی ج ۲ ص ۲۵۱امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن مکفر است یعنی هرچه خوبی کند شکرش را نکنند.
(۱۴) در روایت دیگر دارد چون کارهای خوبش بنزد خدا می رود و بین مردم منتشر نمی شود بخلاف کافر (که کارهای خوبش بالا نرفته بین مردم منتشر می شود آن وقت مردم شکرش میکنند)
(۱۵) در کافی ج ۲ ص ۶۶۸ امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن کسی است که همسایه اش از ستم و غضب او ایمن باشد.
(۱۶) در کافی ج ۲ ص ۲۳۴ امام پنجم فرمود مؤمن کسی است که مسلمانها
او را در مال و جانشان امین بدانند.
(۱۷) در کافی ج ۲ ص ۲۳۵ امام ششم (علیه السلام) فرمود مؤمن کسی است که کسبش پاکیزه و خلقش نیکو، و باطنش سالم باشد، و زیادی مالش را انفاق کند، و زیادی کلامش را نگاه دارد، و مردم را از شرش حفظ کند، و با مردم با انصاف رفتار کند.
(۱۸) در کافی ج ۲ ص ۲۳۱ امام چهارم (علیه السلام) فرمود مؤمن سکوت می کند تا سالم بماند، و سخن می گوید تا نفع برد، امانت خود را حتی به رفیقانش نمی گوید، و شهادتش را کتمان نمیکند حتی از غرباء و کسانی که از او دورند،

وعمل خیری را از روی ریاءانجام نمی دهد،واز روی حیاء هم ترک نمی کند الخ.
(۱۹) در کافی ج ۲ ص ۱۹۲ و ج ۴ ص ۵۱ امام ششم (علیه السلام) فرمود از بهترین اعمال بسوی خدا داخل کردن سرور است بر مؤمن به اینکه از گرسنگی سیرش کنی و گرفتاریش را برطرف سازی و قرضش را اداء نمائی.
(۲۰) در کافی ج ۲ ص ۶۵۸ امام ششم (علیه السلام) فرمود هرکس مؤمن ریش سفیدی را سبک شمارد و استخفاف کند خداوند کسی را فرستد که او را سبک کند.
(۲۱) در کافی ج ۲ ص۳۹۸ امام ششم (علیه السلام) فرمود کسی بر ضرر مؤمنی به نصف کلمه حرفی بزند، خداوند عزوجل را در قیامت ملاقات کند در حالی که در پیشانی او نوشته باشد از رحمت خدا مأیوس است.
(۲۲) در کافی ج ۲ ص ۲۰۸ از امام ششم روایت کند که فرمود کسی که حکایت کند از مؤمنی چیزی را که بخواهد او را در نظر مردم کوچک کند و او را از نظر مردم بیندازد خداوند هم او را از دوستی خود خارج کند و در دوستان شیطان داخلش کند و شیطان هم او را قبول نکند.
(۲۳) در فقیه ج ۴ ص ۲۹۹ روایت کند که هر کس برادر مؤمنش را بدون جهت غیبت کند پس او شرک شیطان است (یعنی در نطفه اش خلل هست)
(۲۴) در کافی ج ۲ ص ۳۵۷ امام ششم (علیه السلام) فرمود کسی که مرد مؤمن یا زن مؤمنه را بهتان زند به چیزی که در او نیست (مثل اینکه بگویند رباخوار است و در واقع نباشد) خداوند او را برانگیزد در چرک و خونی که از فرجِ زنانِ زانیه خارج می شود.
(۲۵) در کافی ج ۲ ص ۳۵۷ از امام ششم (علیه السلام) روایت کند که هرکس درباره مؤمنی چیزی بگوید که به چشمش دیده و به گوشش شنیده در زمره کسانی

باشد که خداوند فرموده کسانی که دوست می دارند بدی را نسبت به مؤمنین فاش کنند برای ایشان عذابی است دردناک.
(۲۶) در کافی ج ۲ ص ۲۰۱ از امام ششم (علیه السلام) روایت کند که هر کس مؤمنی را طعام دهد تا سیر شود، اجرش را در آخرت کسی نداند جز خدا.
(۲۷) در کافی ج ۲ ص ۲۰۱ از امام ششم (علیه السلام) روایت کند که هرکس مؤمنی را آب دهد در جائی که آب باشد، خداوند عطا کند به او به هر شربتی هفتاد هزار حسنه، و اگر آب دهد در جائی که آب نباشد مثل آن است که ده بنده از اولاد اسماعیل آزاد کرده باشد.
نبوده باشد مؤمن مگر در کوفه یا میل به آن داشته باشد. در قائم حدیث ۱۰۲گذشت.
شمشیر خوردن مؤمن آسانتر باشد از یک درهم حلال الخ. در فَرَج حدیث ۱۸گذشت.
بطوریکه مؤمن هیچ پناهی نداشته باشد. در زمان حدیث ۱۲ گذشت.
مؤمن آل فرعون
در قائم حدیث ۱۰۳ گذشت.
مؤمنون
(یَوْمَئِذً یفْرَحُ المؤمنونَ بِنَصْرِ الله) الخ. در قائم حدیث ۱۰۵ گذشت.
(قَدْ أَفْلَحَ المؤمنونَ) که در قائم حدیث ۱۱۱ گذشت.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۴۰از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) سؤال شد که کدامیک از مؤمنین افضلند؟ فرمود آنکه خُلقش نیکو باشد، سؤال شد کدام یک از مؤمنین زیرکند؟ فرمود آنکه زیاد بیاد مرگ باشد و قبل از رسیدن مرگ بهتر

آمادگی داشته باشد، که یک همچه مردمی زیر کترین ایشانند، الخبر.
در آتش حدیث ۱۵ گذشت که بعد از بیان بلاهائی که به مردم رو آور می شود سؤال شد که آیا در آن زمان مؤمنین و مؤمنات از آن بلاها سالم خواهند ماند؟ فرمود آن روز مؤمنین و مؤمنات کجایند؟ ایشان شرورترند از خران، در بین راه مثل حیوانات جماع کنند و کسی نباشد که بگوید بس است بس است.
در غیبت نعمانی ص ۲۱۱ امام صادق (علیه السلام) فرمود مؤمنین مبتلا خواهند شد و خداوند ایشان را تمیز خواهد داد (که خوب و بد معلوم شود) و از بلاء دنیا و تلخی آن ایمن نکند ایشان را بلی از کوری و بدبختی آخرت ایمن خواهد داشت.
ملائکه بر مؤمنین سلام کنند. در قائم حدیث ۹۸ گذشت.
متابعت
اول کسی که او را متابعت می کند محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) است الخ. در قائم حدیث (۱۲۰)گذشت.
المتخلى بقلبه
در ملاحم ص ۲۰۶ فرمود او مردیست از اولاد روم از قریه ای که آن را قونیه میگویند (که از بزرگترین شهرهای روم است) و تسلیم گفتارش میباشد تا وقتی خداوند به او منت می گذارد و معرفت به او می دهد، داخل سقلیه می شود و آنجا اقامت می کند و عبادت می نماید تا وقتی که صدای آسمانی را بشنود و اجابت کند. (در اصحاب مهدی (علیه السلام) گذشت مراجعه کن)
متقین
در عبقری - النجم الازهر ج ۲ ص ۱۵ و تفسیر نور الثقلین ج ۱ ص ۳۱ از

اکمال الدین از امام صادق (علیه السلام) در تفسیر قول خدا (هُدًى للمتقین الذین یؤمِنون بالغَیب ) روایت نموده که مراد از متقین که بغیب ایمان آورده اند کسانی هستند که به قیام قائم اقرار نمایند و بگویند ظهور آن حضرت حق است و واقع خواهد شد.
در حدیث دیگر از معنی قول خدای عزوجل که فرموده (الم ذلک الکتابُ لا رَیبَ فیهِ هُدًى للمتقین الذینَ یؤمنون بالغَیبِ) که از امام صادق (علیه السلام) سؤال شد فرمود مراد از متقین شیعه على (علیه السلام) است و غیبت عبارت است از حجت خدا که غایب خواهد شد، و شاهدش فرمایش خدا است که فرمود (یقولونَ لَولا اُنزِلَ عَلَیهِ آیة مِنْ رَبَّهِ فَقُلْ إنَّما الغَیبُ لله فانتظِروا إنّی مَعَکمْ من المنتظرین) یعنی می گویند که چرا بر او آیت و معجزی از جانب خدا نیامد بگو که دانای غیب خدا است منتظر باشید (عذاب خدا را) منهم با شما منتظرم (یاری خدا را) پس خبر داده خدای عزوجل به اینکه مراد از آیه غیب است، و غیب همان حجت است، و تصدیق آن فرمایش خدا است که می فرماید (قرار دادیم پسر مریم و مادرش را آیه یعنی حجت).
موعظه است برای متقین. در اُمت حدیث ۱۹ گذشت.
المثناة
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۲ فرمود خوانده شود در گروهی مثناة و کسی در ایشان نباشد که انکار کند، گفته شد مثناة چیست؟ فرمود آنچه که سوای کتاب خدا باشد.
مجادله
در زمان حدیث ۱۰ گذشت که مشرک مجادله کند به آنچه مؤمن می گوید. در جدال گذشت.

مجرمون
(یعْرَفُ الُمجرمونَ بسیماهُمْ الخ. در قائم حدیث (۱۴۵) گذشت.
مجروحین
مجروحین ایشان مداوا نشوند الخ. در خروج کنندگان حدیث ۸ و ۹ گذشت.
مجلس
در روضه کافی ذیل حدیث ۷ یکی از علامات را فرمود زنها برای خود مجلس می گیرند چنانچه مردان مجلس می گیرند.
مجوس
برای هر دینی مجوسی است و ایشان مجوس اُمتِ من و سگان آتشند. در قرآن حدیث ۲۳گذشت.
محاجه
هرکس با من محاجه کند در آدم پس من اولی به آدم هستم الخ. در علامات ظهور حدیث (۹) و در غیبت حدیث ۱۷ گذشت.
محاضیر
در غیبت نعمانی ص ۱۹۶ امام صادق (علیه السلام) فرمود هلاک شدند محاضیر، راوی عرض کرد محاضیر چیست؟ فرمود عجله کنندگان.

محتوم
در علائم حتمی گذشت.
محرابها
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۵ دارد که یکی از علامات ظهور آن است که محرابها را زینت کنند (ممکن است پسر عمو یا برادر پدر و مادریش از بیچارگی بمیرند و کمک به ایشان نکنند ولی برای محراب مسجد یا کاشی مستراح مسجدها هزارها بلکه میلیونها خرج کنند چون اوّلی اسم ندارد و دومی اسم دارد، مسجد فلان، کاشی محراب مال فلان و هکذا وهکذا خدا همه را از خواب غفلت بیدار کند)
محرم
در ملاحم ص ۴۲ دارد که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود محرم چه محرمی سه مرتبه فرمود، هیهات هیهات دور است دور است مردم در آن محرم کشته شوند کشته شدنی.
و در ص ۴۴ و ۴۷ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود محرم چه محرمی (چه در محرم واقع می شود خدا می داند)
در ملاحم ص ۶۱ و کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۷۴ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود در محرم ندا کند منادی از آسمان که آگاه باشید که برگزیده خدا از خلقش فلان (حضرت حجت) است پس بشنوید از او و اطاعتش کنید الخ.
در ملاحم ص ۶۳ دارد که در محرم منادی از آسمان نداء کند.
و در ص ۱۴۰ فرمود و در محرم، خبر دهم شما را به آنچه در محرم است؟

عرض شد چه در محرم واقع خواهد شد؟ فرمود منادی از آسمان ندا کند که فلانی (حضرت حجت) برگزیده خدا است بشنوید از او و اطاعتش کنید.
و در ص ۱۴۳ فرمود محرم و چه محرمی هیهات هیهات دور است دور است کشته شود در آن مردم کشته شدنی.
و در ص ۱۴۴ فرمود هتک حرمتها شود در محرم.
و در ص ۱۵۹ فرمود در مرحم و چه محرمی سه مرتبه این را فرمود، کشته شود هر جبار و ستمکاری نزد اجتماع آبها ( که نزدیک بصره است فرات و دجله و کارون آنجا اجتماع میکنند)
خروج حضرت در محرم روز عاشوراء است. در عاشوراء گذشت.
محمّد (صلی الله علیه واله وسلم)
اول کسی که او را متابعت می کند محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) ودر مرتبه دوم علی الخ.درقائم حدیث (۱۲۰) گذشت.
محمّد بن عبدالله بن حسن
در (ساکن باش) گذشت.
محمّد و فاطمه
در سفیانی حدیث ۴۱ گذشت.
مختار
در دروغگویان حدیث (۹) گذشت.

مختصات حضرت حجت (علیه السلام)
در نجم الثاقب ص ۷۵ تا ۱۰۵(۴۶) خصیصه برای آن حضرت ذکر فرموده و شرح و بسطی داده حقیر فهرست وار ذکر می کنم هرکس طالب تفصیل است به آن کتاب شریف رجوع کند.
(اول)
امتیاز نور و شبح آن جناب است در عالم اظله بین انوار ائمه (علیهم السلام) که ممتازند از انوار انبیاء و مرسلین و ملائکه مقربین.
(دوم)
شرافت نسب چه آنجناب دارا است شرافت نسب همه آباء طاهرین خود را و از طرف مادر به قیاصره روم و منتهی شود به جناب شمعون صفا وصیّ حضرت عیسی (علیه السلام).
(سوم)
بردن آن حضرت را در روز ولادت به سراپردهء عرش و خطاب خدای تبارک و تعالی به او که مرحبا به تو ای بنده من، برای نصرت دین من و اظهار امر من و مهدی عباد من، قسم خوردم بدرستی که من به تو بگیرم و به تو بدهم وبه تو بیامرزم.
(چهارم)
بیت الحمد که امام باقر (علیه السلام) فرمود از برای صاحب این امر (علیه السلام) خانه ایست که آن را بیت الحمد می گویند در آن چراغیست که روشن است از روز تولد تا خروجش به شمشیر و خاموش نمی شود.
(پنجم)
جمع بین کنیه و اسم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم).

(ششم)
حرمت بردن اسم آن حضرت (محمّد نمی شود صدا کرد بلکه بقیة الله، حجة الله، صاحب الامر و بنحو اینها باید صدا کرد).
(هفتم)
ختم وصایت و حجّت در روی زمین به آن حضرت.
(هشتم)
غیبت نمودن از روز ولادت و سپرده شدن به روح القدس و تربیت شدن در عالم نور و فضای قدس، که هیچ جزئی از اجزاء آن حضرت به لوث قذارت و کثافت و معاصی بنی آدم وشیاطین ملوث نشده وموانست باملأ اعلی وارواح قدسیه داشته.
(نهم)
معاشرت و مصاحبت نکردن آن حضرت با کفار و منافقین از روز ولادت تاکنون.
(دهم)
نبودن بیعت کسی بر گردن او از جبارین و غیر ایشان.
(یازدهم)
داشتن علامتی در پشت مثل علامت پشت مبارک رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) که آن را ختم نبوت گویند.
(دوازدهم)
اختصاص دادن خدا آن جناب را در کتب آسمانی و اخبار معراج از سایر
اوصیاء (علیه السلام) علم به ذکر او به لقب بلکه به القاب متعدده و نبردن نام شریفش.
(سیزدهم)
ظهور آیات غریبه و علامات سماویه و ارضیه برای ظهور آن حضرت.

(چهاردهم)
ندای آسمانی به اسم آن جناب مقارن ظهور.
(پانزدهم)
افتادن افلاک از سرعت سیر و بطؤ حرکت آنها.
(شانزدهم)
ظهور مصحف امیرالمؤمنین (علیه السلام) که بعد از وفات رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) جمع نموده بود.
(هفدهم)
سایه انداختن ابر سفید پیوسته بر سر مبارکش و ندا کردن منادی در ابر بنحوی که ثقلین و مغرب و مشرق آن را بشنوند. در ندا خواهد آمد.
(هیجدهم)
بودن ملائکه و جن در لشگر آن حضرت و ظهور ایشان برای یاران او.
(نوزدهم)
گردش ایام در بنیه و مزاج و اعضا و قوی و صورت و هیئت آن حضرت تصرفی نکند.
(بیستم)
نفرت و وحشت و خوف و عداوت از میان حیوانات بعضی با بعضی و میان
آنها و انسان برود.
(بیست و یکم)
جمعی از مردگان در رکاب حضرت بوده باشند.
(بیست و دوم)
زمین گنجهای خود را بیرون کند.

(بیست و سوم)
زیاد شدن باران و گیاه و درختان و میوه ها و سائر نعم ارضیه.
(بیست و چهارم)
تکمیل عقول مردم به برکت وجود آن حضرت و گذاشتن دست مبارک بر سر ایشان و رفتن کینه و حسد از دلهایشان.
(بیست و پنجم)
خداوند به چشم و گوش شیعیان ما آنقدر قوّت عطا فرماید که میان ایشان و قائم بقدر چهار فرسخ باشد پس با ایشان تکلم می کند و ایشان می شنوند و می بینند
(بیست و ششم)
اصحاب و یاران حضرت آنقدر عمر طولانی کنند که هر یک دارای هزار پسر
باشند که دختری در بین نباشد.
(بیست و هفتم)
مرض و بلاها از ابدان انصار برود و هر صاحب آفتی شفا یابد.
(بیست و هشتم)
به هر مردی از یاران حضرت قوّت چهل مرد داده شود.
(بیست و نهم)
مردم بواسطه نور حضرت از روشنائی خورشید بی نیاز شوند.
(سی ام)
پرچم رسول خدا (علیه السلام) که در بدر و جمل باز شده بود و دیگر باز نشده با آن حضرت باشد.
(سی و یکم)
راست نیامدن زره حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) مگر بر قد شریف آن جناب.

(سی و دوم)
ابر مخصوص که خداوند برای آن جناب ذخیره کرده که در آن است رعد و برق.
(سی و سوم)
برطرف شدن تقیه و ترس از مشرکین و کفار و منافقین.
(سی و چهارم)
سلطنت آن حضرت تمام روی زمین را فرو خواهد گرفت.
(سی و پنجم)
پر شدن تمام روی زمین از عدل و داد.
(سی و ششم)
در بین مردم به علم خود حکم کند و بیّنه نخواسته باشد.
(سی و هفتم)
آوردن احکام مخصوصه که تا عهد آن حضرت ظاهر و مجری نشده بود.
(سی و هشتم)
بیرون آمدن تمام مراتب علوم که بیست و هفت حرف است و تا زمان آن حضرت دو حرف بیشتر منتشر نشده مابقی را باید حضرت ظاهر سازد.
(سی و نهم)
آوردن شمشیرهای آسمانی برای انصار و اصحاب آن حضرت.
(چهلم)
اطاعت حیوانات انصار آن حضرت را.
(چهل و یکم)
بیرون آمدن دو نهر از آب و شیر پیوسته در ظهر کوفه که مقر سلطنت آن جناب است از سنگ موسی (علیه السلام).

(چهل و دوم)
امتیاز دادن خداوند آن حضرت را در شب معراج خود پیغمبر بعد از نمایاندن اشباح نورانیه ائمه (علیه السلام) را به آن حضرت از امیر المؤمنین (علیه السلام) تا حجت عصر (علیه السلام) به اینکه فرمود به روایت ابن عیاش این قائم حلال میکند حلال مرا و حرام میکند حرام مرا و انتقام میکشد ای محمّد از اعدای من، ای محمّد دوست دار او را و دوست دار کسی را که دوست می دارد او را.
(چهل و سوم)
نزول حضرت عیسی بن مریم (علیه السلام) از آسمان برای یاری حضرت مهدی (علیه السلام) و نماز خواندن در پشت سر او.
(چهل و چهارم)
جایز نبود هفت تکبیر بر جنازه احدی بعد از حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) جز جنازه آن جناب.
(چهل و پنجم)
قتل و کشتن دجال لعین که از عذابهای الهی است برای اهل قبله و در عقبه
افیق بدست آن حضرت کشته می شود.
(چهل و ششم)
انقطاع سلطنت جبابره و دولت ظالمین در دنیا بوجود آن جناب که دیگر در روی زمین پادشاهی نخواهند کرد چه دولت آن حضرت متصل شود به قیامت یا رجعت.
مد
در ملاحم ص ۹۷ دارد که در زمان حضرت حجت (علیه السلام) مردی یک صاع یا یک مد گندم یا جو را گرفته و در زمین بپاشد بدون زحمت خیش و حراثت یک مد هفتصد مد می شود.

مداد
(مداد علماء با خون شهیدان) در علمْ حدیثِ ۳۶ گذشت.
مداهن
که در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۲ دارد که افضل مردم پیش خودشان کسانی هستند که مداهنه و سستی کنند (و با معصیتکاران به آرامش رفتار نمایند) امر به معروف و نهی از منکر نکنند. (تمام حدیث در قرآن حدیث ۱۹ گذشت مراجعه کن)
مدت
مدت حکومت ستمکاران تمام شد الخ. در قائم حدیث ۱۲۶ گذشت.
مدینه
(۱) در ملاحم ص ۱۷۶از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) این روایت کند که فرمود بیاید بر مدینه زمانی که مردم از آنجا به اطراف عالم بروند و طلب کنند رزق واسع وخوشگذرانی را، و به مقصود هم برسند پس برگردند بسوی کسان خود و ایشان را هم دعوت به خوشی کنند و حال آنکه مدینه برای ایشان بهتر است اگر بدانند، و بدرستی که مدینه مثل دم حداد است و باء و دجال نزدیک آن نشود و ملائکه آن را حراست کنند (و نگذارند دشمن داخلش شود).
(۲) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۱ دارد که مدینه قبل از روز قیامت به چهل سال خراب خواهد شد.
(۳) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۳۵ دراد که در مدینه سه زلزله شود بطوریکه

هر منافق و کافری از آن خارج شود.
(۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۹ دارد که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه
مردم از مدینه به شام روند برای صحت و عافیت (یعنی غرضشان از مهاجرت طلب خوشی باشد).
(۵) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۵۰ دارد که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه
مدینه شرار و مردم بد را از خود دور سازد.
(۶) در کنز العمال ج ۱۲ ص ۲۳۶ دارد که غبار مدینه شفاء جذام است.
(۷) در حدیث دیگر فرمود غبار مدینه صحت بخش جذام است.
(۸) در حدیث دیگر فرمود غبار مدینه جذام را خاموش کنند.
(۹) در حدیث دیگر فرمود برای هر پیغمبری حرمی است و حرم من مدینه است.
(۱۰) در حدیث دیگر فرمود هرکس اذیت کند اهل مدینه را خدا او را اذیت کند و بر اوست لعنت خدا و ملائکه و همه مردم، و قبول نشود از او نه صرفی و نه عدلی (یعنی از او قبول نشود نه توبه و نه فدیه)
(۱۱) در حدیث دیگر فرمود هرکس بترساند اهل مدینه را خدا او را بترساند.
(۱۲) و در ص ۲۳۸ فرمود هرکس اراده بدی کند به اهل مدینه خدا او را آب کند مثل اینکه آب شود نمک در آب.
(۱۳) و در ص ۲۴۰ فرمود بیاید بر مردم زمانی که دعوت کند مرد پسر عمو و خویشان خود را به عیش و فراخی روزی و حال آنکه مدینه بهتر است برای ایشان اگر بدانند الخبر.
(۱۴) در ص ۲۵۱ فرمود بیاید بر مردم زمانی که از مدینه بیرون شوند به سوی زمینهای با زراعت خوش آب و هوا و آنجا برخوردار باشند از جهت خوراک و لباس و مرکب پس بنویسند بسوی خویشان خود که بشتابید بسوی

ما، شما در زمین بی آب و علف هستید، و حال آنکه مدینه بهتر است برای ایشان اگر قدردان باشند و بدانند بجهت آنکه کسی صبر نکند بر شدت زندگی مدینه جز آنکه من شفیع او باشم در روز قیامت.
(۱۵) در بحار ج ۵۳ ص ۱۲ در ذیل حدیث مفضل دارد که سؤال کرد حضرت مهدی (علیه السلام) به کجا می رود؟ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود به مدینه جدم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) می رود، وقتی که به مدینه درآمد مقامی بس عجیب خواهد داشت که باعث شادی مؤمنان و خواری کافران می باشد، مفضل گفت آقا آن مقام عجیب چیست؟ فرمود می اید کنار قبر جدش و می فرماید ای گروه مردمان این قبر جدّ منست؟ می گویند بلی ای مهدی آل محمّد، می پرسد چه کسانی با او در این قبر مدفونند؟ میگویند یاران و هم خوابان او ابوبکر و عمر است،(می پرسد) چگونه از بین مردم این دو با جدم رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) دفن شده اند؟ شاید غیر از آن دو باشند، مردم می گویند ای مهدی آل محمّد اینجا غیر از آن دو کسی مدفون نیست، و این دو اینجا مدفونند بجهت اینکه جانشینان و پدر زن رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) هستند، پس بعد از سه مرتبه به مردم می فرماید این دو را از قبرشان بیرون کشید، مردم هم از قبر بیرون می آورند در حالی که تر و تازه باشند، پس حضرت می پرسد آیا در بین شما کسی هست که این دو را بشناسد؟ عرض می کنند به صفت می شناسیم و هم خواب جدّ شما کسی غیر از این دو نیست. سپس می پرسد آیا در میان شما کسی هست که غیر از این را بگوید یا درباره ایشان شک و تردیدی داشته باشد؟ گفتند خیر، پس تا سه روز تأخیر می اندازد بیرون کردن ایشان را، پس خبر بین مردم منتشر می شود.
پس حضرت مهدی به آنجا آمده و روی قبرهای آنها را بر می دارد و به تقبای خود می گوید قبرهای اینها را بشکافید و آنها را جستجو کنید، نقبا هم با دستهای خویش آنها را جستجو کرده تا آنکه تر و تازه مانند روز اول بیرون

می آورند دستور می دهد کفنهای آنها را بیرون آورند و بر درخت پوسیده و خشکی بر دار کشند، در همان حال درخت سرسبز و پر شاخ و برگ و خرم می شود، با دیدن این وضع عجیب دوستان ایشان می گویند بخدا سوگند این شرافت حقیقی است، که اینها دارند و ما هم به دوستی اینها به فوز رسیدیم، هرکس جزئی از محبت آنها در دل داشته باشد می آید و آن منظره را می نگرد و با دیدن آن فریفته می شوند، در این وقت جارچی مهدی (علیه السلام) صدا می زند هرکس دو صحابه پیغمبر را دوست می دارد در یک طرف بایستد، مردم دو دسته می شوند یک دسته دوست آنها و دستهای دشمن آنان، حضرت مهدی به دوستان آن دو نفر دستور می دهد که از آنها بیزاری جویند، آنها هم می گویند ای مهدی آل رسول الله ما پیش از آنکه بدانیم اینان در نزد خدا و شما چنین مقامی دارند از آنها بیزاری نجستیم اکنون که فضل و مقام آنها برای ماظاهر شده چگونه با دیدن بدنِ تر و تازه و سبز شدن درخت پوسیده از آنها بیزاری جوئیم؟ بلکه بخدا قسم ما از تو و کسانی که به تو عقیده دارند و به اینان ایمان ندارند و ایشان را بر دار زدند و از قبرشان بیرون آوردند بیزاری می جوئیم، در این وقت حضرت به امر خدا دستور می دهد باد سیاهی بر آنها بوزد و آنان را مانند ریشه های پوسیده درخت خرما از میان می برد، سپس دستور می دهد آنها را از بالای دار پائین بیاورند، و به امر خداوند زنده می گرداند و دستور می دهد که همه مردم جمع شوند، آنگاه اعمال آنها را در هر شهر و زمانی بیان می فرماید حتی اینکه کشته شدن هابیل فرزند آدم، و جمع کردن آتش برای ابراهیم، و انداختن یوسف را در چاه، و حبس شدن یونس در شکم ماهی، و کشته شدن حضرت یحیی، و بدار آویختن حضرت عیسی، و عذاب نمودن جرجیس و دانیال، و کتک خوردن سلمان فارسی، و آتش زدن درب خانه امیر المؤمنین و فاطمه و حسن و حسین (علیه السلام)، و با تازیانه زدن به دست فاطمه زهراء (علیه السلام)، و زدن

به پهلوی او وسقط شدن محسن او، و زهر دادن به حسن مجتبی، و کشته شدن حسین، و سر بریدن اطفالش و پسر عموهایش، و اسیر کردن بچه هایش، و ریختن خونهای آل محمد و هر خونی که ریخته شده و هر فرجی که به حرام نکاح شده، و هر بدی و فاحشه ای و گناه و ستمی و جور و غمی از زمان آدم تا قیام قائم ما همه را شماره میکند و به گردن آن دو می اندازد و ایشان اعتراف میکنند، آن وقت دستور می دهد هرکس حاضر است و از ایشان ستمی دیده قصاص نماید، سپس آنها را به درخت آویزان می کند، و امر می کند از زمین آتشی خارج شود و ایشان را با درخت بسوزاند، و باد را دستور دهد تا خاکستر ایشان را به دریا بریزد.
مفضل عرض کرد آقا این عذاب آخر آنها است؟ فرمود هیهات ای مفضل قسم بخدا اینها را برگردانند و سیّد اکبر امیرالمؤمنین اینها را حاضر سازد و کذلک فاطمه و حسن و حسین و ائمه و هر مؤمنی که ایمانش خالص باشد، و هر کافری که کفرش خالص باشد، و برای همه ایشان از این دو قصاص می کند بطوری که در هر روز و شبی هزار مرتبه اینان را بکشند و برگردانندبه آنجائی که خدا می خواهد.
(۱۶) در اکمال الدین ص ۳۶۱در ذیل حدیث عبدالعظیم حسنی امام نهم فرمود چون داخل مدینه شود لات و عزی (ابوبکر و عمر) را از قبر خارج کند و هر دو را بسوزاند.
مراوده
درصد وپنجاه سال گذشت که اولاد زنا زیاد شوند ومراوده زن اجنبیه با مرد اجنبی زیاد شود.

مرجئه
*مرجئه (۱)
در غیبت نعمانی ص ۲۸۳ از بشیر بن ابی اراکه روایت کند که چون به مدینه رسیدم به منزل حضرت باقر (علیه السلام) رفتم پس دیدم قاطر زین کرده اش درب خانه است پس مقابل درب نشستم پس حضرت خارج شد پس سلام نمودم پس از قاطر پیاده شده مقابل رب نشستم پس حضرت خارج شد پس سلام نمودم پس از قاطر پیاده شده طرف من تشریف آورد پس فرمود از کجا هستی؟ عرض کردم از اهل عراق، فرمود از چه شهری؟ عرض کردم از کوفه، فرمود در این راه رفیقت که بود؟ عرض کردم گروهی از محدثه، فرمود محدثه کدام است؟ عرض کردم مرجئه، پس فرمود وای بر این مرجئه فردا که قائم ما قیام کند به چه کس پناهنده شوند؟ عرض کردم ایشان می گویند اگر این کار بشود ما و شما در عدل مساوی هستیم پس فرمود هرکس توبه کند خدا هم توبه او را قبول کند، و هرکس نفاقش را پنهان کند خداوند غیر از او را از رحمت خود دور نسازد، و هر کس چیزی را اظهار کند خداوند خونش را بریزد، سپس فرمود قسم به کسی که جانم بدست اوست میکشد ایشان را چنانچه قصاب گوسفندش را می کشد و اشاره به حلقش کرد. عرض کردم ایشان می گویند اگر قیا می باشد امور برای او مستقیم خواهد شد و به مقدار یک شاخ حجام هم خون نخواهد ریخت فرمود نه چنین است قسم به کسی که جانم بدست اوست تا اینکه ما و شما عرق و خون بسته شده را از پیشانی پاک کنیم.
در روضه کافی ذیل حدیث (۴۱۷) امام باقر (علیه السلام) فرمود خدایا لعنت کن
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در مجمع البحرین فرمود (مرجئه) اختلاف کرده اند که آیا چه فرقه ای هستند از بعض روایات فهمیده می شود که ایشان گروهی هستند از پیش خود بعد از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) مردی را اختیار میکنند و اطاعتش را بر خود واجب می کنند با اینکه معصومش نمی دانند.

مرجئه را که ایشان دشمن ما هستند در دنیا و آخرت.
در کافی ج ۲ ص ۴۱۰ امام صادق (علیه السلام) فرمود با ایشان مجالست نکنید خدا لعنت کند ایشان و ملّت مشرکشان را، ایشان کسانی هستند که هیچ قِسْم خدا را عبادت نمی کنند.
مردم
بیاید بر مردم زمانی الخ. در زمان گذشت مراجعه کن.
در نوائب الدهور ج ۳ ص ۳۲۹ روایت کند که مردمان متحیر و سرگردان می شوند مانند اشخاص مَست نه مسلمانند و نه نصاری.
اگر می دانستند مردم که قائم در وقت خروجش چه خواهد کرد دوست داشتند که او را نبینند الخ. در قائم حدیث ۱۱۶ گذشت.
در روضه کافی ذیل حدیث هفت و بحار ج ۵۲ص ۲۶۰ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود بدانکه مردم در سخط (و غضب) خدای عزوجل هستند و بدرستیکه مهلت داده ایشان را برای کاری که اراده کرده به ایشان (تا گناهانشان زیاد شود پس در کمین باش و جدیّت کن که در خلاف ایشان خدا تو را ببینند ( آنها اگر ربا خوارند تو نخور، اگر به غناء گوش می دهند تو نده، اگر زمینهای مردم را می گیرند تو نگیر، اگر ناموس خود را به فرنگ می فرستند تو نفرست، اگر آلات غنا دارند تو نداشته باش، اگر روز و شب به لهو و لعب مشغولند تو به ذکر خدا مشغول باش، اگر بی غیرت شدند تو نباش، اگر آنها گوشت میته بنام گوشت یخ زده می خورند تو از بی گوشتی بمیری نخور، که تمام بلاها بواسطه خوردن حرام است، شخص حرام خور موعظه امام درش تأثیر ندارد، لذا امام حسین (علیه السلام) در روز عاشورا هرچه به مردم موعظه فرمود و خود را معرّفی نمود قبول نکردند حضرت فرمود شکمهای شما پر از حرام است لذا حرف حق در

شمااثر ندارد، پس وقتی که کلام امام در حرام خوار اثر نکند یقیناً کلام علماء و وعّاظ اثر نخواهد کرد). پس اگر بر خلاف مردم عمل کردی و بلاء نازل شد و تو در بین ایشان باشی زودتر به رحمت خدا پیوسته ای، و اگر در بین ایشان نباشی بلاء ایشان را می گیرد و تو نجات یافته ای. و بدانکه خدا اجر و مزد نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد و رحمت خدا نزدیک به نیکوکاران است.
مردم همدیگر را بخورند. در مغرب خواهد آمد.
بسیار از مردم می گویند ما این مرد را همیشه می دیدیم. در ظهور گذشت.
مردگانی را زنده کند یا زنده شوند
در کشف الغمه ج ۲ ص ۴۵۷ فرموده یکی از علامات زنده شدن مردگان و بدنیا برگشتن و ازدواج کردن ایشان است.
در نوائب الدهور ج ۲ ص ۳۲۴ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود چه عجبی است عجیب تر از اینکه مرده ها بر فرقهای زنده ها زنند - تا آنجا که فرمود گویا می بینم که مرده ها در کوچه های کوفه گردش و کاوش می کنند در حالتی که شمشیرهای ایشان بالای دوششان می باشد و می زنند هرکس را که دشمن خدا و رسولش و مؤمنین می باشد. و مثل این حدیث در (العجب کلّ العجب بین جمادی و رجب) گذشت مراجعه کن.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۵۹۵ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که فرمود عّجّب تمام عجب بعد از جمادی و رجب است... مبعوث شدن مردگان است الخ.
عایشه را برگرداند تا حدّش زند الخ. در قائم حدیث (۱۱۰) گذشت.
از جمله کسانی را که زنده می کند نمرود و فرعون و قارون وهامان وزیر فرعون و ضحاک و بخت نصر، و شمامو که دین پهلویین را خراب کرد، و قاضی قوم لوط که سدوم باشد، و اُسقف قاضی مجوس، و اودو باغ که عمل قوم لوط را

بدعت گذاشت، وزردون که از اکابر فرس بوده و سلاطین جور از عشیره خود را و عمو زاده هایش که سنّت را خاموش و بدعت را ظاهر ساختند و بندگان شایسته را کشتند، و رستم زال و کیخسرو الى غیر ذلک که تفصیلش در الزام الناصب چاپ قدیم ص ۵۰ ذکر یافته رجوع کنید و هکذا اوّلی و دوّمی را زنده کند چنانچه در مدینه گذشت.
مرغهای چاق
در زمان حدیث ۵۵ گذشت که خوراک ایشان مرغهای چاق باشد.
مرکب
مرکب و اسب سواری آن حضرت در قائم حدیث ۹۵ گذشت.
مرگ
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۴۷ دارد که باید بر مردم زمانیکه آرزوی مرگ کنند.
در غیبت نعمانی ص ۲۳۵ ذیل حدیث ۲۲ دارد که مردم صبح و شب تمنّای مرگ کنند. در قائم حدیث ۱۲۰ گذشت.
در غیبت نعمانی ص ۲۷۷ از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت کند که پیشاپیش قائم مرگ سرخ و مرگ سفید است... مرگ سرخ با شمشیر و مرگ سفید وباء و طاعونست در قائم حدیث ۵۵ گذشت.
در بحار ج ۵۲ ص ۲۰۷ فرمود پیش از قائم دو قسم مرگ هست یکی سرخ دیگری سفید تا اینکه از هر هفت نفر پنج نفر بروند، مرگ سرخ بواسطه شمشیر و مرگ سفید بواسطه و باء.

صبح و شب آرزوی مرگ کنند الخ. در قائم حدیث (۱۲۰) گذشت.
مرگ و مرض و درد را از ایشان بردارد. در قسطنطنیه حدیث ۵ گذشت.
مسابقه
مِثل دو اسب مسابقه بسوی کوفه بشتابند الخ. در بنی العباس حدیث ۱۴ گذشت.
مساجد
(۱) در بحار ج ۵۲ ص ۲۶۴ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود مساجد ایشان آباد باشد به گفتن اذان و دلهایشان خالی باشد از ایمان.
(۲) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۴۲ از عبدالله بن عمر روایت کند که بیاید بر مردم زمانی که اجتماع کنند در مساجد ولی نباشد بین ایشان مؤمنی.
(۳) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۴ فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا وقتی که مساجد را راه قرار دهند (محل عبور و مرور کنند ) وبرای خدا سجده نشود در آن.
(۴) و در ص ۲۵۱ فرمود بیاید بر مردم زمانی که به مساجد به همدیگر مباهات کنند پس آباد نکنند آن را مگر قلیلی.
(۵) در فقیه ج ۱ ص ۱۵۴روایت کند که در تورات نوشته شده (که خداوند فرموده) خانه من در زمین مساجد است پس خوشا بحال بنده ای که در منزل وضوء گرفته پس در مسجد مرا زیارت کند، آگاه باشید که بر مزور است کرامت زائر (یعنی بنده ای که در مساجد به زیارت خدا می رود نزد او مکرم است) آگاه باشید و بشارت دهید به کسانی که در شبهای تاریک به مساجد می روند به نور روشنی در روز قیامت.
(۶) در فقیه ج ۱ ص ۱۵۳ امام پنجم فرمود اول چیزی که قائم ما ابتدا می کند

به آن سقف مسجدها است که خراب می کند و سایه بانی می سازد مثل سایه بان موسی.
(۷) در فقیه ج ۴ ص ۲ فرمود مساجد را راه قرار ندهید مگر دو رکعت نماز در آن بخوانید.
(۸) در روضه کافی ذیل حدیث (۴۷۹) فرمود مساجد ایشان آباد است ولی از هدایت خراب است.
(۹) و در ذیل حدیث (۵۸۶) فرمود مساجد ایشان در آن زمان آباد است از گمراهی و خراب است از هدایت.
(۱۰) در روضه کافی ذیل حدیث (۷) امام ششم فرمود ببینی مساجد را که پر است از کسانی که از خدا نمی ترسند اجتماع کرده اند در آن برای غیبت کردن و خوردن گوشت اهل حق.
(۱۱) در فقیه ج ۱ ص ۱۵۳ فرمود : على (علیه السلام) وقتی محراب را در مساجد می دید خراب می کرد و می فرمود: مثل اینکه اینها مذابح و کشتارگاه یهود است.
(۱۲) در نهج البلاغه در کلمات قصار (۳۶۹) امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود بیاید بر مردم زمانی که باقی نمانده بین ایشان از قرآن مگر رسمش، و از اسلام مگر اسمش، و مساجد ایشان در آن زمان از بناء آباد است و از هدایت خراب است، ساکنین آن مساجد و آباد کنندگان آن شرورترین مردمند روی زمین، از ایشان فتنه خارج شود، و بسوی ایشان خطا برگردد، هرکس از ایشان کناره کند و به مسجد ایشان نرود او را به جبر برگردانند و بسوی مسجدش ببرند، خداوند به خودش قسم یاد کرده که فتنه و بلائی به ایشان برساند که شخص حلیم و بردبار در آن فتنه حیران بماند الخ).
حضور در مساجد ایشان و رفتن بسوی آنها کفر به خدای بزرگ است. در زمان حدیث ۴۵ گذشت.

مست
مست کنید بدون خوردن خمر الخ. در فَرَج حدیث ۱۸ گذشت.
المستأمنه
*المستأمنه (۱)
در اصحاب مهدی (علیه السلام) شرح حال ایشان گذشت مراجعه کن.
مسجد
در کوفه گذشت.
مسجدی بنا کند که هزار در داشته باشد. در قائم حدیث ۳ و ۱۰۷ گذشت و
در المهدی بعنوان ( یدخل المهدی الکوفة) خواهد آمد.
در حیره مسجدی ساخته شود که پانصد در داشته باشد.درکوفه حدیث ۱۱ گذشت.
مسجد الاقصی
مسجد اقصی را چه کار داری الخ. در کوفه حدیث ۹ گذشت.
مسجد الحرام
مسجد الحرام را خراب کند و به اساس اولش بنا کند الخ. در قائم حدیث ۱۱ و ۱۲ و ۳۱ و ۸۰ گذشت.
مسجد سهله
در سهله گذشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- یعنی کسانی که طلب امان می کنند.

از وادی السلام عبور کرده به مسجد سهله می رود الخ. در قائم حدیث (۱۰۰) گذشت.
مسجد کوفه
در کوفه ذکر شد.
مسخ
یعنی شخص به شکل سگ و خوک و بوزینه درآید.
(۱) در ملاحم سید ص ۱۴۳ از ابن عباس روایت کند که در زوراء (بغداد یا طهران) باد سرخی حرکت کند بطوریکه مردم بترسند و بسوی علمائشان پناه برند پس ببینند ایشان مسخ شده و بصورت بوزینه و خنزیر درآمده اند، صورتهاشان سیاه شده و چشمانشان کبود گشته.
(۲) در غیبت نعمانی ص ۲۶۹ ابو بصیر گوید به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم قول خدا که می فرماید (عذاب الخزی فی الحیاة الدنیا وفی الآخرة ) این چه عذابی خواهد بود؟ حضرت فرمود ای ابا بصیر چه عذابی خوارکننده تر است از اینکه شخصی در بین زن و بچه و برادرانش بوده باشد که ناگاه اهل بیتش، یقه پاره کنند و فریاد کشند مردم بگویند چه خبر است؟ پس گفته شود فلانی الآن مسخ شد؟ ابو بصیر عرض کرد قبل از قیام قائم یا بعد از قیام؟ فرمود قبل از قیام
(۳) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۵ رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود بیتوته کنند گروهی از این امت بر طعام و شراب (خوردنی و آشامیدنی) و لهو پس صبح کنند در حالیکه بصورت خنزیر درآمده باشند و البته مسخ شوند قبائلی از این امت و خانواده هائی تا اینکه صبح شود پس بگویند دیشت طائفه فلانی مسخ شدند، خانه فلانی مسخ شد، و سنگ باران شوند چنانچه قوم لوط سنگ باران شدند، و فرستاده شود باد بی باران و ایشان را پراکنده کند چنانچه پراکنده شدند

گروهی قبل از ایشان، بواسطه خوردن خمر و ربا و پوشیدن حریر و آوازه خوانی و قطع رحم. (یعنی این بلاها بواسطه این اعمال ناشایسته است).
(۴) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۷۶ در چند حدیث وارد شده که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود در امت من خسف و مسخ و قذف خواهد بود (یعنی زمین فرو رفتن و بشکل بوزینه در آمدن، و سنگباران شدن).
(۵) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۷۷ فرمود در آخر این امت به زمین فرو رفتن و بشکل بوزینه در آمدن و سنگباران شدن خواهد بود، گفته شد یا رسول الله آیا ما هلاک می شویم و حال آنکه بین ما خوبان خواهند بود؟ فرمود بلی وقتی که خبث و بدی زیاد شد.
(۶) در حدیث دیگر فرمود در این امت خسف و مسخ و قذف خواهد بود. یعنی به زمین فرو رفتن و بشکل بوزینه درآمدن، و سنگباران شدن) وقتی که آوازه خوانی و آلت لهو و آشامیدن خمر و شراب ظاهر شود.
(۷) در حدیث دیگر فرمود زود است که در آخر زمان به زمین فرو رفتن و مسخ شدن و سنگباران شدن، بوده باشد، وقتی ظاهر شود آلت لهو و آوازه خوانی و حلال شمرده شود خمر (یعنی شراب).
(۸) در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۸۱ فرمود گروهی از امت من در آخر زمان مسخ می شوند به بوزینه و خنزیر، گفته شد یا رسول الله ایشان شهادت به یگانگی خدا و رسالت شما می دهند؟ و روزه می گیرند؟ فرمود بلی، گفته شد پس چرا باید مسخ شوند؟ فرمود برای اینکه آلت لهو و آوازه خوانی و تنبک و دائره می نوازند و خمر می خورند پس بیتوته میکنند به شرابخواری و بازی پس صبح میکنند در حالی که مسخ شده اند (به شکل) بوزینه و خنزیر.
(۹) در ارشاد مفید ص ۳۵۹ از امام هفتم روایت کند که فرمود مسخ در دشمنان دین است.

مسکن حضرت
در سهله گذشت.
مشرق
(۱) در ملاحم سید ص ۳۶ از حذیفه یمان روایت کند که خارج می شود مردی از طرف مشرق و مردم را به سوى آل محمّد دعوت می کند و او دورترین مردم است از آل محمّد، نصب کند علامات سیاهی را که اولش نصر است و آخرش کفر، الخ.
(۲) در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۸۷ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود زود است مردمی از امت من از طرف مشرق خارج شوند و قرآن بخوانند ولی از حنجره شان تجاوز نکند الخ. (یعنی عمل به آن نکنند)
(۳) و در ص ۵۱۱ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود خروج کنند مردمی از طرف مشرق میخوانند قرآن را ولی از حنجره شان تجاوز نکند، هرچه شاخشان را بشکنی شاخ دیگری نمایان شود (مراد از شاخ بزرگ ایشان است) تا وقتی دجال در بقیه ایشان خروج کند.
چند حدیث مناسب مقام در (حق) گذشت مراجعه کن.
(۴) در البرهان ص ۱۴۷ و کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۶۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که مردمی از مشرق خروج کنند و زمینه سازی و آماده کنند برای مهدی (علیه السلام) سلطانش را.
سفیانی امر کند به کشتن هرکس که از بنی هاشم در مدینه هستند بجهت آنچه هاشمی که از طرف مشرق خروج کرده نسبت به اصحاب او عملی نموده، در سفیانی حدیث ۴۱ گذشت.

(۵) در کفایة الخصام ص۶۸۳ حدیث ۲۸ از حموینی از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود بیرون آیند مردمانی از مشرق پس پیروی کنند مهدی را و مطیع و منقاد او باشند و حکم او را گردن نهند.
بیرون می آیند قومی از مشرق و مهیا می کنند سلطنت را الخ. در آمادگی
گذشت.
مشگل
اگر همه علامات بر تو مشکل شود صوت از آسمان مشگل نباشد الخ. در صوت حدیث ۱۰ گذشت.
پس هرچیز بر شما مشکل شد الخ. در علامات ظهور حدیث ۹ گذشت.
مشورت
امور به مشورت باشد هرکس به هرچه غلبه کرد آن را عمل کند الخ. در (زوراء) حدیث ۱ گذشت.
.دوری کن از مشورت کردن زنها. در زنها حدیث ۳۶ و ۴۷ و ۴۸ و ۶۳ گذشت. و تا با تاجر بنی فلان مشورت کنم. در ساعت ظهور حدیث ۱۵ گذشت.
مصر
در ملاحم سید ص ۵۰ از حذیفه روایت کند که چون سفیانی داخل زمین مصر شود چهار ماه آنجا اقامت کند الخ. در سفیانی گذشت ملاحظه کن.
در ملاحم ص ۸۸ از تبیع روایت کند که چون پرچمهای زرد داخل مصر شدند و غلبه بر آن پیدا کردند و روی منبر آن نشستند باید اهل شام برای خود در زمین سوراخی بکنند ( که پنهان شوند) بجهت آنکه آن بلاء است.

در ملاحم ص ۱۳۲ در ذیل حدیثی دارد که خرابی ابتداء به مصر می شود.
در ملاحم ص ۱۳۴ در ذیل حدیثی دارد که بعد از خروج سفیانی پس وای بر مصر و وای بر زوراء الخ.
و در کنز العمال ج ۱۲ ص ۳۰۱ از ابن عباس نقل کند که مصر خانه و قرارگاه و پناهگاه ابلیس است.
در ملاحم ص ۷۷ از ابن عمر، روایت کند که بخدا قسم من میدانم آن سببی را که شما را از مصر بیرون می کند، راوی گفت ما را خارج می کنند از آن؟ آیا دشمن است؟ گفت خیر بلکه (رود) نیل شما است که می خشکد و قطره ای باقی نمی ماند و یک تپه ریگ می شود.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۶۲ در ذیل حدیثی دارد که از کعب روایت کند که مصر ایمن از خرابی است تا آنکه جزیره خراب شود، و کوفه ایمن از خرابیست تا آنکه مصر خراب شود.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۰ روایت کند که ابوهریره از سلیمان بن غز سؤال کرد که چگونه است (ام حنو) یعنی مصر، گفت زندگی خوشی است. ابوهریره گفت آگاه باش که مصر اول زمینی است که خراب خواهدشد پس ازآن ارمنیه است.
پادشاه پادشاهان در مصر قیام کند الخ. در علامات ظهور حدیث ۸ گذشت.
هر وقت پرچمهای قیس در مصر بحرکت آمد الخ. در فَرَج حدیث ۱۵ گذشت.
در مصر سه خسف وشش زلزله وسنگباران خواهدشد الخ.در فتنه حدیث ۴۱ گذشت.

مصری
در بحار ج ۵۲، ص ۲۱۰ از محمّد بن مسلم روایت کند که قبل از سفیانی مصری و یمانی خروج میکند.
مصیصه
در ملاحم ص ۱۵۰ در ذیل حدیثی دارد که خدا جبرئیل را می فرستد بطرف مصیصه و منازلش و جمیع آنچه در آن موجود است، و آن را بین زمین و آسمان آویزان می کند، پادشاه روم با لشگریانش می آیند زیر آن شهر و می پرسد کجا شد آن شهری که روم و نصرانبها از آن می ترسیدند؟ پس صدای خروسها و سگها و اسبها از بالای سرشان شنیده می شود.
مضطر
امّن یجیب المضطر اذا دعاه الخ. در غیبت حدیث ۱۷ گذشت.
مظالم
یعنی آنچه از روی ظلم غصب شده و از دست صاحبش گرفته شده.
در ملاحم ص ۶۸روایت کند که حضرت مهدی (علیه السلام) مظالم را رد کند اگرچه زیر دندان کسی باشد بیرون کشد و به صاحبش رد کند.
معاویه
در ملاحم سید ص ۱۰۸ از سعید بن سوید روایت کند که معاویه برای مردم خطبه خواند و گفت ای اهل کوفه آیا مرا می بینید؟ من با شما جنگ نکردم که

شما روزه بگیرید یا نماز گذارید بلکه من با شما جنگیدم که حکومت کنم بر شما و خدا مرا بر شما مسلط کرد که بینی شما را بر خاک بمالم اگرچه خوش نداشته باشید. (معلوم است وقتی مردم کوفه پیروی امیر المؤمنین (علیه السلام) نکنند و دلش را پر چرک و خون کنند باید مثل معاویه که مادرش زانیه و صاحب علامت است بر ایشان حکومت کند)
در ملاحم ص ۱۱۰ از مینا روایت کند که على (علیه السلام) ضوضائی را شنید فرمود چه خبر است؟ عرض شد معاویه هلاک شده، فرمود نه چنین است قسم به کسی که جانم بدست او است، نمیرد تا وقتی که این امر (حکومت) جمع شود و بدست او افتد، این طور و اشاره کرد بدستش (۹۳).
عبدالرزاق بن همام گوید به على (علیه السلام) عرض شد پس چرا با او جنگ میکنی؟ فرمود برای اینکه عذری باشد بین خدا و من. سید بن طاووس فرماید رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) امر فرمود به کشتن ناکثین و قاسطین و مارقین و معاویه یکی از ایشان بود، و جایز نبود که على (علیه السلام) مخالفت کند امر پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) را الخ.
در ملاحم ص ۱۱۱ از محمّد بن لبید او از گروهی از فامیل خود که جنگ بدر را درک کرده بودند روایت کند که گفتند ما نزد پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) بودیم و معاویه هم با ما بود پس با انگشت خود اشاره به شکم معاویه کرده فرمود زود است که روزی بیاید و طلب حکومت کند پس هر زمانی که دیدید این کار را کرد شکمش را پاره کنید.
در ملاحم ص ۱۱۱ و ص ۱۶۹ از ابی سعید خدری و حسن روایت کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود هر زمانی که دیدید معاویه روی منبر من خطبه می خواند بکشید او را. در ملاحم ص ۱۶۸ از ابی سعید خدری از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که هر زمان دیدید معاویه روی منبر من خطبه میخواند سرش را با شمشیر بکوبید.

در ملاحم ص ۱۱۱ از علی (علیه السلام) روایت کند که فرمود معاویه فرعون این امت است و عمرو بن العاص هامان این امت است.
معجزات حضرت حجت
معجزات حضرت از حد احصاء خارج است در جلد سوم اثبات الهداة شیخ حر العاملی تا یکصد و هفتاد معجزه نقل فرموده و در بحار ج ۵۱ تا هفتاد ذکر نموده، هرکس طالب است به کتب مفصله رجوع کند.
معدن
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۵۸ از عبدالله بن عمر روایت کند که معدنهای مختلفه ای خارج شود یکی از آن معدنها نزدیک حجاز خارج می شود، شرورترین مردم که او را فرعون گویند استخراج کند همین طوریکه در آن کار میکنند طلا نمایان شود پس سر عمله ها تعجب کنند که ناگاه طلاها و ایشان به زمین فرو روند.
معیشت
در روضه کافی ذیل حدیث هفتم دارد که یکی از علامات آخر الزمان آن است که معیشت مرد از دبرش و معیشت زن از فرجش می باشد.
در ذیل همان حدیث دارد که معیشت مرد از کم فروشی است.
مغرب
در الامام المهدی ج ۱ ص ۲۰۳ از تذکره قرطبی نقل کند که مغرب هرج و مرج و ترسناک شود، و گرسنگی و گرانی بر ایشان غالب آید، و فتنه زیاد باشد،

و مردم همدیگر را بخورند، پس آن وقت است که مردی از مغرب اقصى خروج کند از اولاد فاطمه دختر رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) باشد و اوست مهدی قائم در آخر زمان.
مغلوب
(اگر فقیهی سخن گوید مغلوب شود الخ) در عِلْم حدیث ۳۲ گذشت.
مفضل بن عمر
*مفضل بن عمر (۱)
در غیبت نعمانی ص ۲۸۷ مفضل بن عمر گوید نزد حضرت صادق (علیه السلام) بودم، پس حضرت نظر مبارک به من انداخته فرمود ای مفضل تو را مهموم و غمناک و با رنگ پریده می بینم، پس عرض کردم فدایت شوم نگاه من به بنی عباس است که سلطنت را بدست گرفته اند، اگر سلطنت بدست شما بود ماهم در کنار شما بودیم (و به خوشی بسر می بردیم) پس حضرت فرمود ای مفضل اگر سلطنت با ما بود نبود (کار ما) جز نگاهداری مردم و حراست ایشان در شب و اصلاح امور و مهم مردم در روز، و خوراک پست (مثل نان جو) و لباس خشن (مثل کرباس) مثل اینکه امیرالمؤمنین (علیه السلام) عملی می کرد و الّا اگر غیر از این کار بشود آتش است، پس سلطنت از ما دور شد و گرفته شد، ما هم مثل دیگران می خوریم و می آشامیم، و آیا دیده ای که ظلمی را خداوند نعمت گرداند مثل این (یعنی اگرچه از جهتی به ما ظلم شد و ریاست حقه را از ما غصب کردند ولی از طرف دیگر تکلیف ما راحت شد مسئولیت مردم را نداریم پس مثل دیگران زندگی میکنیم).
در دلائل الامامه ص ۲۴۸ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود ای مفضل تو با چهل و چهار مرد جمع می شوید با قائم، تو در طرف راست قائم خواهی بود، امر و نهی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در بنو العباس حدیث ۱۵ گذشت ایضا.

می کنی، و مردم آن روز بیشتر اطاعت تو کنند تا امروز.
المفقود من مرکبه
در اصفهان گذشت.
مقام ابراهیم
مقام ابراهیم را بجای خود برگرداند. الخ. در قائم حدیث ۱۱ گذشت.
دو رکعت نماز در مقام ابراهیم می خواند الخ. در قائم حدیث ۱۰۶گذشت.
مقلّب
(یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی على دینک الخ) در دعاء حدیث (۱۰) گذشت.
مقتول باش نه قاتل
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۱۷ از خالد بن عرفطه روایت کند که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) به من فرمود ای خالد زود است که بعد از من چیزهای تازه رخ دهد و فتنه و اختلافاتی پیدا شود، پس اگر بتوانی بنده خدا باشی و مقتول و کشته شوی نه قاتل و کشنده بجا آور.
مکه
در بحار ج ۵۳ ص ۶ در ذیل حدیث مفضل حضرت صادق (علیه السلام) فرمود والله أی مفضل مِثْل اینکه نظر میکنم بسوی او (حضرت مهدی (علیه السلام) ) که داخل مکه می شود عبای رسول خدا را بر دوش و عمامه زردش را بر سر و نعلینش بر پا و بدستش عصای او را دارد و چند عدد بز لاغر در پیش دارد تا نزدیک خانه خدا

می شود و احدی آنجا نباشد که او را بشناسد، و ظاهر می شود و او جوانیست تا آنجا که فرمود ظاهر می شود تنها و نزد خانه می رود تنها، و داخل کعبه می شود تنها، و شب می کند تنها، پس وقتی که چشمها بخواب رفت و شب را تاریکی فرو گرفت، جبرئیل و میکائیل و ملائکه صف صف بر او نازل می شوند، پس جبرئیل به حضرت عرض کند ای آقای من قول شما مقبول و امر شما جایز است، پس دست به صورت کشیده بفرماید ( الحمد لله الذی صدقنا وعده وأورثنا الأرض نتبوّأ من الجنّة حیث نشاء فنعم أجر العاملین) (یعنی حمد خدائی را که وعده لطف و رحمتش را بر ما محقق فرمود و ما را وارث همه سرزمین بهشت گردانید تا هرجای آن بخواهیم منزل گزینیم پاداش نیکوکاران بسیار نیکو خواهد بود).
پس بین رکن و مقام بایستند و ناله سختی کند پس بفرماید ای گروه نقبا و خواص من و کسانی که خداوند برای نصرت من قبل از ظهورم در زمین ایشان را ذخیره کرده بود، از روی رضا و رغبت بسوی من آئید پس صدای حضرت به ایشان برسد در حالی که بعض ایشان در محراب عبادت و بعض دیگر در رختخواب خود بوده باشند در مشرق و مغرب پس همه بشنوند و به سوی حضرت بیایند در یک چشم هم زدن، و بین رکن و مقام جلو حضرت آماده باشند.
در بحار ج ۵۳، ص ۱۱۰ در ذیل حدیث مفضل از امام صادق (علیه السلام) روایت کند که مفضل عرض کرد آقا آیا قائم (علیه السلام) در مکه اقامت می کند؟ فرمود نه بلکه نائب خود را که از اهل بیتش می باشد آنجا نصب می کند، چون از مکه بیرون شود اهل مکه حمله کنند و نائب را بکشند، حضرت بسوی ایشان برگردد، و ایشان به طور سرشکسته و خار بنزد حضرت بیایند و گریه کنند و زاری نمایند و بگویند ای مهدی آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) توبه کردیم، توبه کردیم، پس حضرت ایشان را موعظه فرماید و بترساند و دیگری را از خودشان خلیفه کند و از مکه بیرون

بروند، باز اهل مکه هجوم کرده آن خلیفه را هم بکشند، پس حضرت یاران خود را از جن و نقباء بسوی ایشان برگرداند و بفرماید برگردید و از ایشان بشری را باقی نگذارید مگر مؤمنین را، پس اگر رحمت خدا همه چیز را فرو نگرفته بود و من آن رحمت هستم منهم با شما بسوی ایشان برمی گشتم، بدرستیکه ایشان عذری بین خود و خدا و من باقی نگذاشتند، پس لشگر حضرت بسوی ایشان بر می گردد بخدا قسم از صد نفر یکی سالم نمی ماند نه بخدا بلکه از هزار یکی باقی نمی ماند.
اهل مکه علنی به خدا کافر شدند الخ. در کوفه حدیث ۶ گذشت.
چون قائم از مکه خروج کند منادی او نداکند الخ. در قائم حدیث ۲گذشت.
ملائکه
در غیبت نعمانی ص ۱۴۷ از امیر المؤمنین (علیه السلام) روایت کند که یکی از علامات سرخی و قرمزیست در آسمان نمایان شود و آن اشک چشم ملائکه و حمله عرش است برای اهل زمین الخ.
با پنج هزار ملائکه بطرف نجف آمده الخ. در قائم حدیث ۴۲ گذشت.
ملائکه را خداوند امر کند به مؤمنین سلام دهند الخ. در قائم حدیث ۹۸ گذشت.
مؤمن را قائم قاضی گرداند بین صد هزار ملائکه الخ. در قائم حدیث ۹۸ گذشت.
اگر قائم آل محمّد (صلی الله علیه واله وسلم) خروج کند ملائکه مسومین. یاریش کنند الخ. در قائم حدیث ۱۲۰ گذشت.
چون قائم قیام کند پنج هزار ملائکه بدر نازل شوند الخ. در قائم حدیث ۱۴۵ گذشت.

ملاحم
ملاحم در لغت به معنای شورش و فتنه و جنگها است.
در ملاحم سید ص ۸۶ از عبدالله بن عمر روایت کند که ملاحم و جنگهای مردم پنج است دو تای آن گذشته و سه تای آن در این امت است : یکی شورش جنگهای ترک (مثل زمان تاتار و هلاکو) دوم جنگهای روم است، سوم جنگ دجال است و بعد از شورش و جنگ دجال شورشی نخواهد بود.
در حدیث دیگر فرمود شورشها و ملاحم سه است، و دوتای آن گذشته و سومی باقیست و آن شورش ترک است در جزیره.
ملازم زمین باش
در پلاس گذشت آنچه مناسب مقام است رجوع کن.
در ملاحم ص ۳۵ از علی بن ابی طالب (علیه السلام) روایت کند که هر زمانی که پرچمهای سیاه را دیدید ملازم زمین باشید و دست و پا حرکت ندهید الخ.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۲۵ از عبدالله بن عمر روایت کند که نزد پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) نشسته بودم که یادی از فتنه ها شد - تا آنجا که - عرض می کند در آن زمان چه کنم؟ فرمود زبان خود را نگاه دار، و در خانه ات بنشین و آنچه را که راجع به دین است و نزد تو معروف است بگیر و آنچه را که نزد تو منکر است واگذار، و بر تو باد به شخص خودت و امور عامه را رها کن.
در روضه کافی حدیث (۳۸۳) حضرت صادق (علیه السلام) به سدیر فرمود ای سدیر ملازم خانه ات باش و پلاسی باش از پلاسهای خانه، و آرام باش مادامی که شب و روز آرامند تا وقتی که خبر دار شوی سفیانی خروج کرده پس آن وقت با بطرف ما ولو پیاده باشی.

در نهج البلاغه خطبه ۱۹۰ فرمود ملازم زمین باشید، و صبر بر بلاء کنید، و دست و شمشیرهای خود را به هوای زبانتان حرکت ندهید، و عجله نکنید در چیزی که خدا از شما عجله آن را نخواسته چون اگر شما با معرفت در فراش خود بمیرید و حق خدا را و رسول و اهل بیتش را بشناسید شهید مرده اید الخ.
در غیبت طوسی ص ۲۶۸ از عمار یاسر روایت کند که فرمود دعوت اهل بیت پیغمبر شما در آخر زمان است، پس ملازم زمین باشید (و دست و زبان خود را )باز دارید تا وقتی که پیش روش را ببینید (دنبال هر صدائی نروید) پس چون مخالفت کند ترک با روم و بسیار شود جنگها در روی زمین ندا میکندنداکننده ای بالای حصار دمشق که بلائیست لازم از شری که نزدیک است و دیوار مسجد دمشق خراب می شود، یعنی این علامات باید باشد تا شما را دعوت به جهاد کند.
در غیبت طوسی ص ۲۶۹ و غیبت نعمانی ص ۲۷۹ از جابر جعفی از حضرت باقر (علیه السلام)روایت کند که فرمود ملازم زمین باش و دست و پا حرکت مده تا علاماتی را که برای تو ذکر می کنم درک کنی و نمی بینم که درک کنی، اختلاف بنی فلان (عباس) و ندا کننده ای ندا کند از آسمان، و صدائی از طرف دمشق بیاید که فتح شده، و دهی از دهات شام که آن را جابیه گویند به زمین فرو رود، و زود است که پیش بیایند برادران ترک تا وارد جزیره شوند الخ.
ای جابر ملازم زمین باش الخ. در علامات ظهور حدیث ۸ گذشت.
ملتان
در (حق) ضمن حدیث ۴ گذشت.

ملخ
در غیبت نعمانی ص ۲۷۸ و غیبت طوسی ص ۲۶۷ در ذیل حدیثی دارد که پیشاپیش قیام قائم (علیه السلام) ملخی آید در وقتش و ملخی آید در غیر وقتش و آن سرخ باشد مثل خون. در قائم حدیث ۵۵ گذشت.
ملعونه
چرا این امت ملعونه انکار میکنند الخ. در صاحب الامر حدیث ۴ گذشت.
منی
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۵۰۳ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که در منی جنگی بشود که کشتار بسیار باشد بطوریکه خون از گردنه جمره جاری شود.
در البرهان ص ۷۶ از حاکم بن نافع روایت کند که چون مردم در منی و عرفات باشند ندا کننده ای ندا کند بعد از آنکه قبائل بهم ریخته بجنگند آگاه باشید امیر شما فلان است صدای دیگری پشت بند آن آید که آگاه باشید راست است، پس با هم بجنگند و از یکدیگر بکشند کشتن سختی پس اکثر سلاحشان برادع باشد (۱) در آن وقت کف دستی با علامت در آسمان دیده شود و کشتار سخت باشد، بطوریکه از یاران حق باقی نماند جز مثل عدد اهل بدر، پس بروند و با صاحب خودشان بیعت کنند. چون به منی رسند مثل کسی که سگ دیوانه او را گزیده باشد الخ. در مهدی حدیث (۱۳۰) خواهد آمد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- برادع را به معنی پلاس در لغت معنا کرده.

منابت الشیح
* منابت الشیح (۱)
در ملاحم ص ۹۲ فرمود فرقه ای ملحق به پدرانشان شوند که منابت شیح و قیصوم است.
در حدیث دیگر فرمود (ترکها) زود است ملحق شوند به منابت شیح.
در مستدرک حاکم ج ۴ ص ۴۹۶ از ابن مسعود روایت کند که نزد او یادی از دجال شد، فرمود ای مردم شما متفرق شوید برای خروج دجال بر سه فرقه : یک فرقه ملحق به او شوید، و یک فرقه ملحق به زمین به پدرانشان منابت شیح شوید، و یک فرقه ملحق به شط فرات شوید الخ.
منادی
منادی یعنی نداکننده. در ندای آسمانی حدیث ۱ تا ۳۰ خواهد آمد.
چون قائم از مکه خروج کند منادیش ندا کند که احدى طعام الخ. در قائم حدیث ۲گذشت.
منادی اول روز از آسمان نداکند الخ. در ندای آسمانی حدیث ۱ خواهد آمد.
در محرم منادی از آسمان ندا کند الخ. در ندای آسمانی حدیث ۵ خواهد آمد. منادیش ندا کند ایشانند دزدان خانه خدا الخ. در قائم حدیث ۶۴ گذشت.
مناره
در قائم حدیث ۹۳ گذشت.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- در بنور قنطورا حدیث ۶ گذشت رجوع کن. و شیح در معجم البلدان گوید موضعی است در دیاربنو یربوع وموضعی است به یمامه وموضعی است در جزیره.

منافقون
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۱۹ روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه هر قبیله ای منافقینش به سیادت و بزرگی برسند.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۲۵ روایت کند که فرمود ای ابن مسعود از علائم و
اشراط ساعت آن است که منافقین هر قبیله ای به بزرگی برسند.
در کنز العمال ج ۱۴ ص ۲۴۱ فرمود از اشراط ساعت است که به بزرگی و سیادت برسد هر قبیله ای منافقین ایشان.
در روضه کافی ذیل حدیث هفت امام صادق (علیه السلام) فرمود (یکی از علامات) آن است که پرچم منافقین و اهل نفاق بلند و برپا باشد و پرچم اهل حق بی حرکت باشد.
منبره
می بینم حضرت روی منبر کوفه نشسته الخ. در قائم حدیث ۴۰ و ۱۳۶ گذشت.
اینجا جای منبر قائم است الخ. در قائم حدیث ۱۰۱ گذشت.
و بنشیند ابن آکلة الأکباد روی منبر دمشق الخ. در بنی العباس حدیث ۱۷ گذشت. در بحار ج ۶ ص ۳۰۶ در ذیل حدیثی دارد که پیغمبر (صلی الله علیه واله وسلم) فرمود یکی از علامت ساعت (ظهور) آن است که بچه ها منبر روند.
در روضه کافی در ذیل حدیث هفت امام صادق (علیه السلام) فرمود (یکی از علامات آن است که روی منبرها امر به تقوی شود ولی گوینده به آنچه می گوید عمل نکند.

در کنز العمال ج ۱۴ ص ۶۱۳ در ذیل حدیثی امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود یکی از علامات خروج دجال آن است که زنها منبر روند و خود را شبیه به مردان سازند الخ.
منتقم
در فرائد السمطین ج ۲ ص ۳۱۸ در ذیل حدیث معراج فرمود بعزت و جلالم اوست منتقم از دشمنانم.
منصور
و رئیسی دارند که او را منصور می نامند. در پرچم حدیث ۲۴ گذشت مراجعه کن.
در مقدمه لشکر او مردی است که او را منصور گویند الخ. در آمادگی گذشت.
مو
در ملاحم ص ۳۵ در ذیل حدیثی فرمود پس ظاهر شود گروهی که کوچکند اعتنائی و التفاتی به ایشان نیست، دلهای ایشان مثل پاره های آهن است، یاران دولت هستند، وفاء بعهد نمیکنند، دعوت بحق میکنند و اهل حق نیستند، کنیه ایشان اسمشان می باشد، (ونسبهم الغری (۱)) یعنی نسب ایشان نیکو است، موهاشان آویزان است مثل موهای زنان، تا وقتی بین خودشان اختلاف شود، پس آن وقت خدا حق را به هرکس خواهد دهد.
در ملاحم ص ۱۳۴ از عمرو بن تغلب از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که فرمود جنگ کنید پیش از ساعت ظهور با گروهی که کفشهایشان از مو است.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- غَرى تغریة الشیء الصقه بالغراء، الغَراء و الغِراء ماطلی به، ما الصق به الورق أو الجلد. الغری الحسن، البناء الجید (المنجد). بعضیها فرموده اند یعنی نسب ایشان پوشیده است.

جنگ کنید با گروهی که چشمان کوچک دارند و صورتهای پهن مثل اینکه صورتهاشان سپر چکش خورده است.
در حدیث دیگر فرمود بر پا نشود ساعت ظهور تا اینکه بجنگید با گروهی که کفشهایشان از مو است، تنگی (کوزه کوچک) را سپر خود سازند، چشمان کوچک و صورتهای پهن دارند مثل اینکه صورتهاشان سپر چکش خورده است.
و در ص ۱۳۵ از رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم) روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور یا قیامت) تا اینکه بجنگید با گروهی که کفشهای ایشان از مو باشد و هر چیز سفتی را سپر خود قرار دهند، چشمان کوچک و صورتهای پهن دارند مثل اینکه صورتشان سپر چکش خورده است.
در ص ۱۳۵ فرمود در نزدیکی ساعت ظهور با گروهی بجنگید که کفشهاشان از مو است، چشمان کوچک دارند و صورتهای سرخ مثل اینکه صورتشان سپر چکش خورده است (اینها همان ترکهای تاتار بودند که با هلاکو در سنه ۶۵۶ه به عراق رفته با خلفای بنی العباس جنگیدند و مستعصم را که آخرین خلیفه بنی العباس بود در بغداد بکشتند)
در امتحان حدیث ۳ گذشت که فتنه ای خواهد شد که در آن فتنه کسانی که از
زیرکی یک مور را دو تا می کنند سقوط کنند و از بین بروند.
در نوائب الدهور ج ۱ ص ۲۷۵ از مجمع الزواید روایت کند که می باشد در آخر زمان گروهی که سیاه می کنند موهای خود را، نظر نمی کند خدا بسوی
ایشان.
موتور
در دوچرخه گذشت.