|
سخن آغازين
اى مدنى برقع ومكّى نقاب
سايهنشين چند بُوَد آفتاب
منتظران را به لب آمد نَفس
اى ز تو فرياد، به فرياد رس
مىآيى
اى شكفته در نگاه انتظار خاك!
وپايان كتاب غربت عالم وآدم با نام تو آغاز مىشود.
اى حجّت نهفته!
اى اندوهِ نگفته!
با ما بگو راز سترگت، با سر انگشت كدام نياز بزرگ، گشوده
مىشود، وتقدير پايانىِ زمين از رنگين كمان كدامين
شادمانىِ شگفت، رنگ مىگيرد؟
تو را با بادها چه نسبتى است كه در كرانه يادت مىچرخند
وطوفان را نويد مىدهند؟
اى طوفانِ آخرين!
تك سوارِ دشتهاى آشوب!
از كدام كرانه مىوزى وكدامين ساعتِ سعيد بر گُرده تازيانههاى
تازنده فرود مىآيى؟
چه تهىدستند انسانها بىتو وچه غفلتى بر جبينِ خورد
وخوابشان نشسته است!
اى ذوالفقارترين تيغ بر شَرَيانِ فتنههاى كور!
مىآيى، به خونخواهىِ مظلومان تاريخ؛ از (هابيل) تا (حسين
عليه السلام) واز حسين عليه السلام تا هر كه حتّى نامى از
او در صحيفه يادِ خاك، باقى نيست.
آه، اى مسيحِ مسلّح!
پايان كتاب غربت عالم وآدم، با نام تو آغاز مىشود ورنگين
كمانى از ستاره وسرود، حاصلِ يك نگاهِ روشن توست.
بندگان شايسته خدا در انتظار به ارث بردن زمينند؛ چنان كه
خداى تعالى در قرآن كريم بديشان وعده داده است:
(ولقد كتبنا فى الزبور من بعد الذكر ان
الارض يرثها عبادى الصالحون)(1)
(ودر حقيقت، در زبور پس از آن يادكرد، نوشتيم كه زمين را
بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد.)
پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله وسلم نيز بدين وعده پاى
فشرده وفرموده است:
(اُبشّركم بالمهدى يبعث فى امّتى على
اختلاف من الناس وزلازل، فيملأ الارض قسطاً وعدلاً بعد ما
ملئت ظلماً وجوراً)(2)
(شما را به ظهور مهدىعليه السلام بشارت مىدهم كه در هنگامه
اختلاف وكوبشهاى سخت در امتم پديدار شود وزمين را پس از
ظلم وجور، پر از عدل وداد سازد.)
برخى دوست دارند، حالت انتظار را حالت فرار از واقعيتهاى
تلخ ورويكرد به آيندهاى شيرينبدانند كه درآن زمين ازعدل
وداد پرشدهاست.
بىگمان چنين آيندهاى - همان گونه كه خداى تعالى وعده
داده - درخواهيد رسيد ودر اين موضوع هيچ اختلافى نيست.
بلكه اختلاف در طبيعت انتظار نمود مىيابد؛ زيرا انتظار
حالت گريز از رويارويى با واقعيتهاى گرانبار با سختىها
ورويكرد به شيرينى تغيير واكتفاى بدان نيست. بلكه انتظار
ارتباط تنگاتنگى با حركت در جهت تغيير يا به تلاش در جهت
قرار دادن آن به عنوان واقعيتى كه وراثت بندگان شايسته خدا
در زمين به سبب آن تحقق مىيابد، دارد.
در اين پژوهش، علاوه بر تبيين درست مفهوم انتظار، بحثهاى
فرعى ديگرى همچون انتظار در مكاتب فكرى غيردينى، انتظار در
نزد اهل تسنن وشيعه اماميه، ارزش فرهنگى انتظار، ابزار
تغيير واسباب تأخير در فرج، قشر زمينهسازان ظهور وياوران
مهدىعليه السلام، بايستههاى مرحله انتظار و... مطرح شده
است.
به راستى چه كسى منتظر ديگرى است، ما يا امامعليه السلام؟
مىخوانيد كه امامعليه السلام است كه حركت ومقاومت وجهاد
ما را انتظار مىكشد، نه آن كه ما منتظرِ قيام او باشيم.
چنين عقيدهاى درباره انتظار، ارزش زيادى بدان مىبخشد.
هم از اين روست كه قرآن كريم اهتمام ويژهاى به مسأله حركت
وجنبش وجهاد ما مبذول داشته است. قرآن مسلمانان را به
تغيير واقعيتهاى اجتماعى وجايگزين ساختن توحيد در محل شرك
وبرداشتن موانع از سر راه دعوت به سوى خدا وارزشهاى
انسانى فرا مىخواند. چنين مسألهاى اقتضا دارد كه انسان
نيز خود را به اسباب ووسايل متعدد از انواع سقوطها باز
دارد.
يار صفحه
(1)
سوره
انبياء (21) آيه 105.
(2)
مسند
احمد بن حنبل، ج 3، ص 393، ح 10746.
|
